I C 3940/17

Sygn. akt I C 3940/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Daria Ratymirska Protokolant: sekr. sąd. Daria Mokrzycka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 roku w Kłodzku sprawy z powództwa Gminy B. przeciwko B. H. o zapłatę kwoty 353,73 zł oddala powództwo. (...) UZASADNIENIE Gmina B. wniosła pozew przeciwko B. H. o zapłatę kwoty 353,73 zł, tytułem zapłaty za usługę komunalną, związaną z rezerwacją miejsca pochówku K. H. i S. H.. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzuciła, że powód, jako administrator cmentarza, nie świadczył usługi komunalnej, polegającej na rezerwacji miejsca pochówku K. i S. H., lecz obciążył fakturą VAT - za opłaty cmentarne, tj. przedłużenie opłaty grobu na kolejnych 20 lat za dwa miejsca. Zarzuciła, że jest to opłata nienależna, gdyż jest to grób murowany rodzinny, więcej niż jednoosobowy. Stan faktyczny: Powodowa Gmina wystawiła wobec pozwanej fakturę VAT w dniu 30.08.2016r., nr (...), na kwotę 320 zł, za przedłużenie opłaty istniejącego grobu na 20 lat – 2 x 160 zł, z terminem płatności na dzień 13.09.2016r. W opisie wskazano: „Przedłużenie do 4.09.2026r. Dot. H. K. (...) oraz „Przedłużenie do 17.09.2026r. Dot. H. S. (...) Dowód: faktura (k-8, 18) Pismem z dnia 21.09.2016r. powodowa Gmina wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 331,60 zł, wskazując w opisie nr faktury i adnotację, że dotyczy opłat cmentarnych. Dowód: wezwanie do zapłaty (k-9) Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu. Bezspornym było, że K. H. i S. H. pochowani są w grobie murowanym, przeznaczonym do chowania więcej niż jednych zwłok (art. 230 kpc). Pozwana, jako uprawniona do tego grobu, nie tylko nie musi – po upływie 20 lat – przedłużać tego prawa, ale także uiszczać ponownej opłaty – z uwagi na wyłączenie zastosowania ust. 1 i ust. 2 art. 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 118, poz. 687 ze zm.). Do grobów murowanych, przeznaczonych do pochowania więcej niż jednych zwłok, nie mają zastosowania ograniczenia, dotyczące ponownego użycia grobu (art. 7 ust. 3 powołanej ustawy), a zatem członkowie rodziny uprawnieni do tego grobu nie tylko nie muszą po upływie 20 lat przedłużać tego prawa, ale także uiszczać ponownej opłaty. W tym wypadku zarządowi cmentarza nie przysługuje prawo dysponowania wolnymi miejscami w grobie murowanym ani przed, ani po upływie dwudziestu lat od pochowania, ani do pobierania kolejnej opłaty (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3.12.2010r., I CSK 66/10, Legalis; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12.02.2015r., III SA/Wr 810/14, Legalis). Zgodnie ze stanowiskiem pozwanej, strona powodowa bezpodstawnie obciążyła ją opłatą, której wysokość wynika z dołączonej do pozwu faktury. Faktura VAT jest jedynie dokumentem prywatnym (art. 245 kpc) i sama w sobie nie jest źródłem stosunku cywilnoprawnego