Dyspozycję art.
wypełnia bowiem ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Przez prowadzenie pojazdu należy rozumieć wprawienie go w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie w sposób zgodny z konstrukcją pojazdu. Natomiast pojęcie stanu nietrzeźwości zdefiniowane w art. 115 § 16 k.k. oznacza stan, w którym zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, lub też zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W przedmiotowej sprawie oskarżony wyczerpał więc ustawowe znamiona przestępstwa z art.
k.k., albowiem 14 lipca 2013r., w godzinach nocnych, po wcześniejszym wypiciu butelki wódki, prowadził samochód osobowy m-ki S. (...) nr rej. (...), mając najpierw 1,31 i kolejno 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony zdecydował się prowadzić pojazd będąc świadomym tego, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości. Sam bowiem podał w swoich wyjaśnieniach, że po wypiciu wódki nie chciał wracać do domu, żeby znowu się z żoną nie droczyć, że stał gdzieś przy samochodzie, ale nie pamięta czy bezpośrednio po spożyciu tej butelki wódki wsiadł do samochodu, nie pamięta jakimi ulicami jechał i jaki odcinek drogi przebył (k.39). Wobec powyższego, stwierdzić należało, iż I. Z. popełnił przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo Sąd baczył, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu jakiego dopuścił się oskarżony. Sąd uznał, że wymierzona kara czynić będzie zadość wymaganiom art. 53 § 1 i § 2 k.k. W przekonaniu Sądu, kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze spełni także stawiane jej cele zapobiegawcze i wychowawcze w odniesieniu do oskarżonego i będzie mu unaoczniać naganność jego zachowania oraz zapobiegnie lekceważeniu przez oskarżonego porządku prawnego w przyszłości. Natomiast w ramach prewencji ogólnej wymierzona oskarżonemu kara, ukazując naganność tego rodzaju zachowań oraz nieuchronność kary, będzie pozytywnie kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Jako okoliczność obciążającą przy wymiarze kary Sąd przyjął wysoki stopień stężenia alkoholu u sprawcy i fakt, że oskarżony z zawodu jest kierowcą w związku z czym w szczególny sposób winien on zdawać sobie sprawę z konsekwencji naruszenia norm prawnych obowiązujących w tym zakresie. Okoliczności łagodzących, poza przyznaniem przez oskarżonego kiedy, ile i jaki alkohol spożył, Sąd w zasadzie nie stwierdził albowiem oskarżony wprawdzie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ale też został zatrzymany „na gorącym uczynku”. Nie był też dotychczas karany sądownie, ale taki stan rzeczy powinien być normą. W ocenie Sądu adekwatną karą, przy uwzględnieniu ustawowego zagrożenia, jest zatem orzeczona kara pozbawienia wolności. Jednocześnie też Sąd uznał, iż właściwości i warunki osobiste I. Z., jego dotychczasowy sposób życia, zachowanie się przed i po popełnieniu przestępstwa pozwalają na przyjęcie wobec jego osoby pozytywnej prognozy kryminologicznej. Dlatego orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest w ocenie Sądu rozstrzygnięciem wystarczającym dla osiągnięcia wobec tego sprawcy celów, jakie winna spełniać kara tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. Okoliczności takie jak stopień stężenia alkoholu i miejsce, w jakim poruszał się nietrzeźwy kierujący, przesądziły nie tylko o tym, że wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości jego czynu są stosunkowo wysokie, ale też zadecydowały o rozmiarze orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Zdaniem Sądu wymierzenie tego środka – obligatoryjne w przypadku skazania – na okres 2 lat jest adekwatne do stopnia zawinienia I. Z., uwzględnia wskazania zawartości alkoholu u oskarżonego i czyni zadość poczuciu sprawiedliwości społecznej. Trudna sytuacja oskarżonego, tj. kłopoty zdrowotne i finansowe, kłótnia z żoną przed zdarzeniem, czy wreszcie fakt, że na skutek orzeczenia środka karnego oskarżony może stracić dotychczasowe zatrudnienie jako kierowca, nie usprawiedliwiają jego zachowania i nie stanowią zdaniem Sądu na tyle nadzwyczajnych czy nietypowych okoliczności, które skutkować by miały łagodniejszym rozstrzygnięciem w tym zakresie. Orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych tylko określonej kat., z wyłączeniem kat. C i E o co wnosił oskarżony i jego obrońca, przy uwzględnieniu, iż oskarżony pracuje obecnie jako kierowca w (...) W., byłoby swego rodzaju obejściem orzeczenia o środku karnym, które ma służyć wyeliminowaniu sprawcy z udziału w ruchu drogowym określonego rodzaju. Na podstawie stosownych przepisów na poczet orzeczonej kary i środka karnego Sąd zaliczył oskarżonemu dzień jego zatrzymania oraz okres zatrzymania prawa jazdy. Uznając, że zachodzą warunki określone w art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sadowych, w tym opłaty.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.