Sygn. akt IV Ka 812/17 UZASADNIENIE Apelacja prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 434 § 2 kpk wynika, że środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie

§ 1kk) o art.

44 § 1 kk. Orzekany na podstawie art.

§ 1

kk przepadek występuje w charakterze środka zabezpieczającego, na co wskazują przesłanki jego orzeczenia, gdy nie dochodzi do wydania wyroku skazującego. Przepadek tytułem środka zabezpieczającego może być orzeczony na tej podstawie również z powodu warunkowego umorzenia postępowania. Zarówno w § 1, jak i § 2 tego przepisu jest mowa o przepadku, a pod pojęciem tym kryje się też przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa (art. 44 § 1 kk). Sąd okręgowy nie podzielił tym samym zarzutu prokuratora o niezasadnym zastosowaniu w ramach tego rozstrzygnięcia art.

§ 1kk.

Z tych względów sąd okręgowy orzekł, jak w sentencji. Jako „nieuwzględnienie” środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść oskarżonego, należy uznać także orzeczenie na korzyść oskarżonego na podstawie art. 434 § 2 kpk; w konsekwencji, kosztami postępowania odwoławczego należy obciążyć tego, kto wniósł środek odwoławczy (wyr. SN z 7.12.1970 r., Rw 1349/70, OSNKW 1971, Nr 4, poz. 59). Zgodnie z treścią art. 616 § 1 pkt 2 kpk do kosztów procesu należą uzasadnione wydatki strony z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy. Art. 636 § 1 kpk stanowi, że w przypadku nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez prokuratora koszty procesu za postępowanie kasacyjne ponosi Skarb Państwa. Oskarżona na etapie postępowania odwoławczego ustanowiła obrońcę, który sporządził odpowiedź na apelację i uczestniczył w rozprawie przed sądem II instancji. Poniosła więc z tego tytułu wydatki przed sądem II instancji w kwocie 840 złotych, które ustalono na podstawie § 11. 2 pkt 4 rozporządzenia MS z dnia 22 października 205 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Tak określonymi wydatkami – z uwagi na to, że prokurator „przegrał” apelację w całości – należało obciążyć Skarb Państwa.