Sygn. akt II K 908/17 WYROK W I M I E N I U R Z E C Z P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 18 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rej

§ 1kk 1.

uznaje oskarżonego V. I. za winnego zarzucanego mu czynu z tą zmianą w jego opisie, iż kierował samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...), tj. wypełniającego dyspozycję art.

§ 1k.k.

i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,

1. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 (trzech) lat,
2. na podstawie art. 63 § 4 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 18 czerwca 2017 roku,
3. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000,00 (pięć tysięcy 00/100) złotych,
4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej w K.- adw. M. K. kwotę 500 (pięćset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług (...) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu
5. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 908/
6. UZASADNIENIE Oskarżony V. I. dnia 18 czerwca 2017 roku, kierował samochodem marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Około godziny 08.10, został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy policji w O. na ulicy (...). ( dowód : wyjaśnienia oskarżonego, karta 58v.) Badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przeprowadzone na urządzeniu kontrolno – pomiarowym (...)i Alkometr A 2.0/04 dwukrotnie wykazało u oskarżonego 0,36mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu odpowiednio o godzinie 8.15 i 8.
7. Kolejne badanie wykazało 0,27 i 0,31 mg/l ( pomiar o godz. 9.36 i 9.38). ( dowód : protokół użycia urządzenia alcosensor, karta 2 i alkometr A.2.0/04, karta
8. ) Oskarżony V. I. posiada wykształcenie średnie (mechanik). Obecnie zamieszkuje i pracuje w Polsce. Uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 800 zł miesięcznie. Kawaler. Nikogo nie posiada na utrzymaniu. Według oświadczenia ustnego, karany na terenie Ukrainy za jazdę pojazdem w stanie nietrzeźwości. ( dowód : wyjaśnienia oskarżonego, karta 58, dane o karalności za przestępstwa z K., karta 15.) Oskarżony na rozprawie przyznając się do winy wyjaśnił, że wieczorem spożył dwa piwa. O godzinie 8.00 rano w niedzielę został zatrzymany w miejscowości O.. Był badany alkomatem i okazało się, że był nietrzeźwy. Rano czuł się dobrze. P. tylko to piwo po pracy. W dniu zatrzymania nie było w ogóle ruchu. Jechał zgodnie z wymogami przepisów prawa o ruchu drogowym. Na Ukrainie ma kredyt na mieszkanie. Płaci po 300 dolarów miesięcznie. W Polsce nigdy nie zdarzyło mu się jechać pojazdem po alkoholu, poza tym przypadkiem. Wyjaśnienia te sąd ocenił jako wiarygodne. Korespondują one z wynikami przeprowadzonego badania na zawartość alkoholu. Ustalając stan faktyczny w sprawie, sąd oparł się także na dokumentach ujawnionych w toku postępowania sądowego powołanych wyżej, w tym w szczególności na: protokołach użycia urządzeń kontrolno – pomiarowych do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu typu alcosensor i alkometr, zaświadczeniu o karalności. Materiał dowodowy jest pełny i nie ma w nim żadnych sprzeczności. Sąd zważył, co następuje: Odpowiedzialności z art.

§1k.k.

podlega taki sprawca, który znajdując w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega on grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Mając na uwadze stan faktyczny ustalony w sprawie sąd uznał, że nie ma wątpliwości, iż oskarżony V. I. zachowaniem swoim dopuścił się popełnienia występku z art.

§1k.k.

Popełnił ten czyn umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż przewidywał, iż alkohol w wyniku upływu czasu mógł nie ulec jeszcze wydaleniu i na to się godził, podejmując jazdę samochodem. Wymierzając karę grzywny, sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Wzięto pod uwagę zarówno dyrektywy w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej, stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia sprawcy. Orzeczona kara grzywny, będzie odczuwalną dla oskarżonego realną dolegliwością ekonomiczną, będącą zarazem dostateczną odpłatą za popełnione przestępstwo. Przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej, sąd wziął pod uwagę, treść art. 33§3 kk, który przy ustalaniu stawki dziennej nakazuje brać pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Stawka dzienna – wg. tego przepisu - nie może być niższa od 10 zł, ani przekraczać 2000 zł. Kara grzywny w orzeczonym rozmiarze 80 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł, spełnia ponadto rolę ogólnoprewencyjną i będzie stanowić dostateczną dolegliwość finansową dla sprawcy. Okoliczność łagodząca to przyznanie się do winy ze złożeniem wyczerpujących wyjaśnień zarówno na etapie postępowania przygotowawczego jak i przed sądem. Na zasadzie art. 42§2 k.k., sąd zobligowany był do wymierzenia środka karnego, określonego w art. 39pkt 3 k.k. a polegającego na orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów. Przepis ten stanowi, że sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w §1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177. Przepis ten ustanawia jako zasadę orzekanie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, w przypadku jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa był w stanie nietrzeźwości. Przy wymiarze środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, sąd wziął pod uwagę okoliczności wpływające na złagodzenie jej wymiaru: postawę oskarżonego, który przyznał się do winy i złożył przekonywujące wyjaśnienia. Stąd orzeczony zakres czasowy środka karnego jest najniższym z możliwych, t.j. wynosi 3 lata. Ponadto na podstawie art. 43a§ 2 k.k., orzekł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie w kwocie 5000 zł - czyli w najniższej wysokości - z uwagi na jego obligatoryjność w przypadku skazania z art.

§1k.k.

Natomiast jego wysokość maksymalna określona treścią art. 43 a§1 k.k. to kwota 60 000 zł. Przy ustalaniu wysokości świadczenia pieniężnego, wzięto pod uwagę okoliczności wskazane wyżej i nadto wysokość uzyskiwanych dochodów. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 626§1 k.p.k. w zw. z art. 624§1 k.p.k., zwalniając oskarżonego od obowiązkiem ich uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa. Zasądzono zarazem na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 500 zł, tytułem zwrotu kosztów obrony oskarżonego w postępowaniu sądowym na podstawie § 17pkt 2 ust.3 w zw. z § 4ust.2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1714)