Sygn. akt VIII U 1211/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 6 kwietnia 2017 r. (znak (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił wnioskodawcy prawa do przeliczenia emerytury. Uzasadniając swoją decyzję organ rentowy powołał się na treść art. 174 ust. 3 i art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Wskazał, że ustalono, iż zgodnie z zaświadczeniem z dnia 14 marca 1992 roku wydanym przez (...) Spółdzielnię (...) w K. był zatrudniany na podstawie umowy zlecenie w okresie od 29 sierpnia 1972 r. do 16 marca 1992 r. i podlegał obowiązkowi ubezpieczenia społecznego od 1 kwietnia 1990 r. do 31 października 1990 r. Brak jest możliwości zaliczenia okresu pracy od 29 sierpnia 1972 r. do 20 stycznia 1985 r. i od 1 sierpnia 1988 r. do 31 marca 1990 r. ponieważ osoby podejmujące pracę na umowę zlecenia obejmowane były ubezpieczeniem społecznym, jeśli wykonywały pracę stale i odpłatnie, tj. jeżeli praca taka była wykonywana nieprzerwanie przez 6 miesięcy, a dochód z niej osiągany wynosił co najmniej 50% najniższego wynagrodzenia albo jeżeli czas pracy ustalony w umowie odpowiadał co najmniej połowie obowiązującego czasu pracy. /decyzja- k. 71 akt emerytalnych/ W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca M. K. wniósł o jej zmianę poprzez zaliczenie przy wyliczeniu wysokości kapitału początkowego, okresu zatrudnienia od 29 sierpnia 1972 r. do 16 marca 1992 r. i nakazanie organowi rentowemu wydania decyzji o przeliczeniu emerytury z uwzględnieniem na nowo wyliczonej wysokości kapitału początkowego. Podniósł, że w spornych okresach wykonywał pracę w (...) Spółdzielni (...) w Ż., nieprzerwanie, w stałym wymiarze czasu pracy i osiągał dochód co najmniej równy 50% najniższego wynagrodzenia za pracę ustalonego w danym okresie. Podał też, że od wymienionych umów zlecenia odprowadzane były stosowne składki. /odwołanie- k. 2-3/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując tak jak w zaskarżonej decyzji. /odpowiedź na odwołanie- k. 5/ Na rozprawie w dniu 12 lutego 2018 roku pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji według wariantu I wskazanego w piśmie organu rentowego z dnia 1 marca 2017 r. Organ rentowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko procesowe i wniósł o oddalenie odwołania. /oświadczenia pełnomocników stron - 00:01:32-00:02:59 – płyta CD k.45/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M. K. w dniu 23 lutego 2015 r. złożył wniosek o emeryturę. /wniosek – k.1-8 plik I akt ZUS/ Decyzją z dnia 26 marca 2015 r. – znak (...) - 2006 - Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił dla M. K. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku na kwotę 35.086,92 zł. Do ustalenia wartości kapitału początkowego ZUS przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w wysokości 205,60 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1989 roku do 31 grudnia 1998 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 16,84 %. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 16,84 % przez kwotę bazową (1.220,89 zł). Organ rentowy uwzględnił wnioskodawcy okresy składowe w wymiarze 8 lat, 9 miesięcy i 21 dni, tj. 105 miesięcy oraz okresy nieskładkowe w wymiarze 4 miesiące, 5 dni, tj. 4 miesiące. Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 49,15 %. Średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku 62 lat wynosi 209 miesięcy. / decyzja – k.71-75 plik II akt ZUS/ Decyzją zaliczkową z dnia 30 marca 2015 roku – znak (...) – Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 lutego 2015 roku, przyznał M. K. emeryturę od dnia 14 marca 2015 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Termin płatności świadczenia ustalono na dzień 25 każdego miesiąca. Organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. W decyzji ustalono, że kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi – 21080,88 zł, kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego – 111793,15 zł, a średnie dalsze trwanie życia wynosi – 208,50 miesięcy. Wysokość emerytury obliczona została zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej i wyniosła 637,29 zł brutto. / decyzja – k. 18-19 plik I akt ZUS/ Decyzją z dnia 4 maja 2015 r. – znak (...) - 2006 - Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ponownie ustalił dla M. K. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku na kwotę 34.900,91 zł. Do ustalenia wartości kapitału początkowego ZUS przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w wysokości 197,91 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1989 roku do 31 grudnia 1998 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 16,21 %. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 16,21 % przez kwotę bazową (1.220,89 zł). Organ rentowy uwzględnił wnioskodawcy okresy składowe w wymiarze 8 lat, 9 miesięcy i 21 dni, tj. 105 miesięcy oraz okresy nieskładkowe w wymiarze 4 miesiące, 5 dni, tj. 4 miesiące. Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 49,15 %. Średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku 62 lat wynosi 209 miesięcy. / decyzja – k.79-85 plik II akt ZUS/ Decyzją ostateczną z dnia 5 maja 2015 roku – znak (...) – Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 lutego 2015 roku oraz z dnia 22 kwietnia 2015 r., przyznał M. K. emeryturę i przeliczył ją od dnia 14 marca 2015 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Termin płatności świadczenia ustalono na dzień 25 każdego miesiąca. Organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. W decyzji ustalono, że kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi – 21080,88 zł, kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego – 111200,50 zł, a średnie dalsze trwanie życia wynosi – 208,50 miesięcy. Wysokość emerytury obliczona została zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej i wyniosła 634,44 zł brutto. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres: 4 lat, 3 miesięcy. Zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników wyniosło 42,97 zł. Od 1 czerwca 2015 r. obliczona emerytura brutto wynosi 677,41 zł i jest niższa od najniższej emerytury, która wynosi 880,45 zł. Emerytury nie podwyższa się, gdyż M. K. nie udowodnił łącznie okresów składkowych i nieskładkowych w wymiarze 25 dni. / decyzja – k. 27-28 plik I akt ZUS/ Decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 r. – znak (...) - 2006 - Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ponownie ustalił dla M. K. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku na kwotę 36.085,94 zł. Do ustalenia wartości kapitału początkowego ZUS przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w wysokości 246,74 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1989 roku do 31 grudnia 1998 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 20,21 %. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 20,21 % przez kwotę bazową (1.220,89 zł). Organ rentowy uwzględnił wnioskodawcy okresy składowe w wymiarze 8 lat, 9 miesięcy i 21 dni, tj. 105 miesięcy oraz okresy nieskładkowe w wymiarze 4 miesiące, 5 dni, tj. 4 miesiące. Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 49,15 %. Średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku 62 lat wynosi 209 miesięcy. / decyzja – k.93-97 plik II akt ZUS/ Decyzją z dnia 12 sierpnia 2015 roku – znak (...) – Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 28 kwietnia 2015 roku przeliczył emeryturę M. K. od dnia 14 marca 2015 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Termin płatności świadczenia ustalono na dzień 25 każdego miesiąca. Organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. W decyzji ustalono, że kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi – 21080,88 zł, kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego – 114976,23 zł, a średnie dalsze trwanie życia wynosi – 208,50 miesięcy. Wysokość emerytury obliczona została zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej i wyniosła 652,55 zł brutto. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres: 4 lat, 3 miesięcy. Zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników wyniosło 42,97 zł. Od 1 września 2015 r. obliczona emerytura brutto wynosi 695,52 zł i jest niższa od najniższej emerytury, która wynosi 880,45 zł. Emerytury nie podwyższa się, gdyż M. K. nie udowodnił łącznie okresów składkowych i nieskładkowych w wymiarze 25 dni. / decyzja – k. 62-63 plik I akt ZUS/ W dniu 9 marca 2017 r. wnioskodawca złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego poprzez doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych przebytych przed przyznaniem świadczenia. W toku postępowania przed organem rentowym wnioskodawca złożył oświadczenie, iż w okresie od 29 sierpnia 1972 r. do 20 stycznia 1985 r. oraz ponownie od 1 sierpnia 1988 r. do 31 marca 1990 r. pracował codziennie przez 4 godziny jako wozak mleka w (...) Spółdzielni (...) w Ż. oraz, że nie posiada wymaganych przepisami dokumentów z uwagi na likwidację zakładu. /wniosek- k. 64-65 i oświadczenie- k. 66 plik I akt ZUS/ Wnioskodawca w okresie od 29 sierpnia 1972 r. do 20 stycznia 1985 r. oraz od 1 sierpnia 1988 r. do 31 marca 1990 r. był zatrudniony w (...) Spółdzielni (...) w Ż.. Od 1 kwietnia 1990 r. do 16 marca 1992 r. był zatrudniony w (...) Spółdzielni (...) w K.. /dowód osobisty- k. 11-12 plik II akt ZUS, k. 28-29 , zaświadczenie- k. 58 plik II akt ZUS/ W legitymacji ubezpieczeniowej wnioskodawcy dokonano następujących poświadczeń o uprawnieniu do świadczeń leczniczych: w dniach 26 kwietnia 1978 r. i 3 sierpnia 1980 r. – stempel Wojewódzkiej Spółdzielni (...) w P. Zakład (...) w Ż., w dniach 10 listopada 1984 r., 18 stycznia 1985 r., 5 kwietnia 1988 r., 9 grudnia 1988 r., 10 kwietnia 1989 r., 8 września 1989 r., 12 lutego 1990 r., 24 kwietnia 1990 r., 29 listopada 1990 r. – stempel (...) Spółdzielni (...) w Ż.. W przedmiotowej legitymacji nie wypełniono rubryk dotyczących zarobków wnioskodawcy. W rubrykach dotyczących poświadczeń okresów zatrudnienia wskazano jedynie początek zatrudnienia w Wojewódzkiej Spółdzielni (...) w P. Zakład (...) w K. z dniem 29 sierpnia 1972 r. oraz w (...) Spółdzielni (...) w Ż. z dniem 1 kwietnia 1990 r., nie wskazano dat ustania zatrudnienia. W legitymacji ubezpieczeniowej dla członków rodziny wnioskodawcy znajdują się stemple zakładów pracy powoda w postaci Spółdzielni (...) w P. Zakład (...) w K. oraz (...) Spółdzielni (...) w Ż. (obok trzech stempli widnieją daty- 9 grudnia 1988 r., 12 lutego 1990 r., i 28 listopada 1990 r.). Z legitymacji tej wynika, że prawo do świadczeń leczniczych mieli również członkowie rodziny wnioskodawcy- jego żona, córka i syn. /legitymacja ubezpieczeniowa- k. 11-14 plik II akt ZUS, k. 24-27, legitymacja ubezpieczeniowa członków rodziny- k. 30-31/ W okresie zatrudnienia na stanowisku wozaka mleka w (...) Spółdzielni (...) w K. wnioskodawca podlegał ubezpieczeniu społecznemu od 1 kwietnia 1990 r. do 31 października 1990 r. i okres ten został uwzględniony przez organ rentowy przy ustaleniu wysokości emerytury wnioskodawcy decyzją z dnia 12 sierpnia 2015 r. o przeliczeniu emerytury. W okresie tym wnioskodawca pracował w oparciu o umowę zlecenia. /zaświadczenia- k.55, 58 plik I akt ZUS, zaświadczenie - k. 19 plik II akt ZUS, umowa zlecenie- k. 59-60 plik I akt ZUS, decyzja- k. 62 plik I akt ZUS, wykaz- k. 87 plik II akt ZUS, obliczenie- k. 93 plik II akt ZUS/ Wnioskodawca pracował w Spółdzielni (...) w Ż. jako wozak mleka w okresie od 29 sierpnia 1972 r. do 20 stycznia 1985 r. oraz od 1 sierpnia 1988 r. do 31 marca 1990 r. na podstawie umów zlecenia. /zaświadczenie- k. 58 plik I akt ZUS/ Archiwum do którego zostały przeniesione dokumenty pracownicze po likwidacji (...) Spółdzielni (...) w Ż. nie posiada żadnych akt osobowo‑płacowych dotyczących wnioskodawcy. /pismo- k. 37/ Hipotetyczna miesięczna wysokość emerytury wnioskodawcy po uwzględnieniu stażu pracy w okresach od 29 sierpnia 1972 r. do 20 stycznia 1985 r. oraz od 1 sierpnia 1988 r. do 31 marca 1990 r. w podstawie wymiaru 100% najniższego wynagrodzenia za pracę na dzień przyznania prawa do emerytury wynosiłaby łącznie 1.251,73 zł, a po waloryzacji na dzień 1 marca 2017 r. wynosiłaby łącznie 1.264,73 zł. Przy uwzględnieniu w podstawie wymiaru 50% najniższego wynagrodzenia za pracę dla wskazanych wyżej okresów, na dzień przyznania prawa do emerytury wynosiłaby ona łącznie 1.107,14 zł, a na dzień 1 marca 2017 r. – łącznie 1.119,60 zł. /pismo ZUS- k. 39, hipotetyczne wyliczenie z decyzjami- akta zastępcze ZUS/ Dokonując ustaleń faktycznych Sąd uznał zeznania wnioskodawcy oraz świadków B. S. i M. L. za niewiarygodne w zakresie w jakim mogłyby mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (co do wysokości wynagrodzenia, czasu pracy oraz okresów pracy wnioskodawcy), a w pozostałym zakresie (m.in. co do tego na czym polegała praca wozaka) uznał je za nieprzydatne w niniejszej sprawie i jako takie pominął. Dochodząc do powyższej konkluzji Sąd miał na względnie, że wskazane zeznania są niespójne, po części wewnętrznie sprzeczne, a przede wszystkim nie można na ich podstawie, w sposób nie budzący wątpliwości, wywieść okoliczności, które mogłyby skutkować stwierdzeniem zasadności wniesionego odwołania. Odnosząc się do zeznań wnioskodawcy, w pierwszej kolejności wskazać należy na ich wybiórczość co do zapamiętanych okoliczności. Wnioskodawca nie pamiętał jaką umowę zawierał z (...) Spółdzielnią (...) w Ż., był jednak w stanie precyzyjnie podać, jakiego rzędu uzyskiwał zarobki, jak długo dziennie pracował, oraz w jakich okresach praca ta była wykonywana. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych dokumentów, które korespondowałyby z przytaczanymi okolicznościami, dotyczącymi czasu pracy i osiąganych dochodów. Złożone dokumenty w postaci dowodu osobistego i legitymacji ubezpieczeniowych, a także zgromadzony w sprawie materiał w postaci zaświadczeń (...) Spółdzielni (...), nie ma takiego charakteru. Wpisy w dowodzie osobistym potwierdzają jedynie fakt zatrudnienia, nie można na ich podstawie ustalić jaki miało ono charakter. Nie wiadomo, w jakim wymiarze pracy wnioskodawca świadczył usługi jako wozak mleka, czy robił to codziennie oraz, czy praca ta miała charakter regularny. Nie można też w oparciu o przywołany dokument ustalić wynagrodzenia osiąganego przez wnioskodawcę. Podobnie brak możliwości potwierdzenia okoliczności przytaczanych przez wnioskodawcę w oparciu o złożone kopie legitymacji ubezpieczeniowych. Jeśli chodzi o legitymację ubezpieczeniową wnioskodawcy to zawiera nieregularne stemple spółdzielni mleczarskich, poświadczające uprawnienia wnioskodawcy do świadczeń leczniczych. W dwóch przypadkach wskazano, że zatrudnienie było na stanowisku wozaka, jednak wpisano jedynie początek zatrudnienia bez podania daty końcowej. Rubryki dotyczące dochodów nie zostały wypełnione. Również nieregularne stemple z legitymacji ubezpieczeniowej członków rodziny wnioskodawcy nie potwierdzają charakteru wykonywanych zleceń, wynagrodzenia i czasu pracy, a jedynie, że jego żona i dzieci w określonych okresach były uprawnione do świadczeń leczniczych. Co więcej zaświadczenia ze spółdzielni mleczarskich, dla których wnioskodawca wykonywał zlecenia jako wozak, przeczą temu by w całym spornym okresie wykonywał pracę w sposób przez niego przytaczany (codziennie, po 4 godziny dziennie lub więcej, przez cały okres z wynagrodzeniem przekraczającym wynagrodzenie minimalne), mogący stanowić tytuł ubezpieczenia. Zaświadczenie z (...) Spółdzielni (...) w K. wskazuje, że przez cały sporny okres wnioskodawca wykonywał pracę w oparciu o umowę zlecenie. Natomiast pozostałe zaświadczenia ze Spółdzielni (...) wskazują na to, że wnioskodawca jako wozak podlegał ubezpieczeniu społecznemu jedynie przez okres od 1 kwietnia 1990 r. do 31 października 1990 r. (co organ rentowy uwzględnił w emeryturze). Dodatkowo wskazać należy na dalej idącą niekonsekwencję w zeznaniach wnioskodawcy. Wnioskodawca twierdził, że jego zarobki jako wozaka były bardzo wysokie i utrzymywał z nich całą rodzinę, to jednak nie jest prawdopodobne skoro jednocześnie prowadził gospodarstwo rolne z rodzicami. Dodatkowo praca we wskazywanym przez wnioskodawcę wymiarze czasu musiałaby znacznie utrudniać możliwości pracy w gospodarstwie. Wnioskodawca nie wyjaśnił też w żaden sposób dlaczego pomimo tego, że miał uzyskać pocztą stosowne dokumenty potwierdzające pracę w spornych okresach, nie uzyskał ich i się o nie upominał. W konsekwencji wobec braku innych dokumentów dotyczących charakteru zatrudnienia wnioskodawcy oraz wobec tego, że jego zeznania nie są przekonujące, przyjąć należy, że jedynie we wskazanym przez wymienione zakłady pracy okresie wnioskodawca, wykonujący zlecenia jako wozak, spełniał warunki umożliwiające objęcie go ubezpieczeniem emerytalno-rentowym, tj. pracował w sposób przez niego przytaczany w zeznaniach. W ocenie Sądu zeznania B. S. były niespójne z zeznaniami wnioskodawcy i M. L. w stopniu uniemożliwiającym poczynienie na ich podstawie ustaleń mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadek zna wnioskodawcę od 1979 r. i siłą rzeczy nie mógł mieć wiedzy sprzed tej daty, co do sposobu wykonywania zleceń wozaka przez wnioskodawcę. Jego wiedza w znacznym stopniu ma charakter wtórny i wynika z przekazów wnioskodawcy. Świadek nie pamiętał, jak długo wnioskodawca pracował w charakterze wozaka. Co znamienne, świadek pomimo powyższych braków wiedzy, był w stanie precyzyjnie podać, że wnioskodawca wracał codziennie po godzinie 9.00, wyjeżdżał o godzinie 5.00, a latem woził mleko dwa razy. Świadek sprzecznie z zeznaniami wnioskodawcy podał, że jego wynagrodzenie z pracy wozaka, chyba nie pozwalałoby wyżyć. Zupełnie odmiennie przedstawiał też kwoty uzyskiwane przez wnioskodawcę z tego tytułu. Podobnie nieprecyzyjne i niespójne z pozostałym materiałem dowodowym (co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy) były zeznania świadka M. L.. Wymieniona nie miała wiedzy jakie umowy były zawierane przez wozaków. W sprzeczności ze zgromadzonymi dokumentami oraz zeznaniami wnioskodawcy, wskazała, że pracował jako wozak od lat 80-tych. Świadek nie wiedział też jakie zarobki osiągali wozacy. M. L. podała wprawdzie, że wozacy przyjeżdżali do zlewni około godziny 8.00, ale nie miała wiedzy o której wyjeżdżał wnioskodawca po mleko i jaki miał przydzielony rejon. Mógłby być to rejon nie wymagający pracy w rozmiarze połowy wymiaru czasu pracy. Należy też podkreślić, że niezależnie od powyższych nieścisłości, zeznania świadków nie zawierały informacji mogących służyć ustaleniu okoliczności, że praca wnioskodawcy była wykonywana w sposób trwały, co najmniej 4 godziny dziennie, ani tego jakie zarobki były z niej osiągane. Zeznania te były bowiem fragmentaryczne, częściowo oparte na wiedzy uzyskanej od wnioskodawcy, w znacznym zakresie świadkowie nie mieli pamięci co do takich okoliczności. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Odwołanie okazało się nieuzasadnione i jako takie podlegało oddaleniu. Wnioskodawca żądał od organu rentowego ponownego przeliczenia przyznanej mu emerytury poprzez doliczenie okresów składkowych, które miały wynikać z wykonywanych zleceń jako wozak w spółdzielniach mleczarskich (w Ż. i K.). W tym stanie rzeczy istotą sprawy było ustalenie istnienia możliwości zaliczenia do okresu składkowego stażu pracy wnioskodawcy, w charakterze wozaka od 29 sierpnia 1972 r. do 20 stycznia 1985 r. oraz od 1 sierpnia 1988 r. do 31 marca 1990 r. Na gruncie okoliczności ustalonych w niniejszej sprawie Sąd podzielił stanowisko organu rentowego, który odmówił zaliczenia wskazanych okresów jako składkowych okresów podlegających uwzględnieniu przy obliczeniu wysokości emerytury i tym samym odmówił prawa przeliczenia tego świadczenia poprzez ich doliczenie. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2017r., poz.1189). Emerytura przysługująca wnioskodawcy, zgodnie z powołanym przepisem stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia, na którą składają się: kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji oraz kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego, przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego. W myśl art. 174 ust. 1 ustawy emerytalnej kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.