regulaminu, dla pracowników sklepów przewidziana była nagroda regulaminowa przyznawana za wyniki inwentaryzacyjne. Pomimo spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w §3 regulaminu, powódka nie otrzymała należnej premii za okres rozliczeniowy od 1 grudnia 2014 roku do końca lutego 2015 roku. Powódka wezwała pozwaną do zapłaty należnej nagrody, która dwukrotnie odmówiła wypłaty. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazała, że fakt niezapłacenia przez pozwaną dochodzonej przez powódkę należności był wynikiem niedołożenia przez nią należytej staranności przy wykonywaniu powierzonych jej czynności, a jedną z przyczyn która zaważyła na negatywnej ocenie pracy powódki była niewłaściwa organizacja pracy podległych pracowników oraz brak poprawności ewidencji wykonywanych przez nich czynności. Ponadto podniosła, że
10 b regulaminu premiowania i przyznawania nagród dla (...) maksymalna nagroda stanowi 60% podstawy naliczania nagrody według pkt 9 za skumulowany wynik inwentaryzacyjny sklepu liczony od początku I okresu rozliczeniowego przy spełnieniu kryterium uprawniającego do otrzymania nagrody, a nie jak twierdzi powódka 70%. Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 roku powódka ograniczyła żądanie pozwu do kwoty 2520 zł, cofając powództwo w pozostałym zakresie ze zrzeczeniem się roszczenia. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powódka A. K.
pkt 1 i 2 nagrodę regulaminową przyznawaną za wyniki inwentaryzacyjne ustala się dla pracowników zatrudnionych m. in na stanowisku kierownika sklepu, przy czym ustala się 3 okresy rozliczeniowe, w których wyniki inwentaryzacyjne stanowią podstawę przyznania nagrody regulaminowej: I okres rozliczeniowy obejmujący okres od 1 grudnia do 28/29 lutego, II okres rozliczeniowy obejmujący okres od 1 marca do 30 czerwca i III okres rozliczeniowy obejmujący okres od 1 lipca do 30 listopada. Jako podstawę przyznania nagrody regulaminowej brany jest wynik inwentaryzacyjny skumulowany liczony po inwentaryzacji rocznej przeprowadzanej w październiku lub listopadzie (§ 3 pkt 3). Nagroda regulaminowa składa się z dwóch części:
7 regulaminu premiowania pracownik traci prawo do nagrody za dany okres rozliczeniowy jeżeli przez co najmniej 45 dni kalendarzowych łącznie przebywał w tym okresie na urlopie bezpłatnym, urlopie macierzyńskim, urlopie wychowawczym, na zwolnieniu lekarskim, a także jeżeli na koniec okresu rozliczeniowego znajdował się w okresie wypowiedzenia umowy o prace, w okresie rozliczeniowym został ukarany kara nagany lub upomnienia, odmówił udziału w inwentaryzacji w sklepie, bądź w przypadku inwentaryzacji na wniosek kierownika nie poparł wniosku kierownika. Prawa do nagrody regulaminowej mogą zostać pozbawieni w całości lub części pracownicy, którzy w ocenie przełożonego nie dołożyli należytej staranności w wykonywanie obowiązków, podnoszenia wydajności i jakości własnej pracy, przy czym decyzje o pozbawieniu prawa do nagrody podejmuje Dyrektor D. Sprzedaży (§ 3 pkt 12). Od dnia 9 grudnia 2014 roku ustalono następujące progi inwentaryzacyjne uprawniające do nagrody: - I próg inwentaryzacyjny: od 0,00% do -0,17% włącznie, -II próg inwentaryzacyjny: od -0,18% do 0,25% Dowód: - akta osobowe powódki – w załączeniu; - regulamin wynagradzania k. 143-144; - regulamin premiowan ia i przyznawania nagród k. 102, - zarządzenie NR (...) Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. z dnia 9.12.2014r. k. 145 W okresie od października do grudnia 2014 roku powódka z uwagi na absencję części swoich pracowników zwróciła się do kierownika regionalnego o dodatkową osobę do pracy w sklepie, na co A. E. nie wyraziła zgody. W związku z zaistniałą sytuacją powódka w miesiącu grudniu pracowała w godzinach nadliczbowych. W dniu 31 grudnia 2014 roku powódka złożyła wniosek do kierownika regionalnego o udzielenie jej dwóch tygodni urlopu w okresie od 2 do 13 stycznia 2015 roku, motywując to potrzebą odpoczynku i przeziębieniem, na co A. E. zgodziła się. W okresie od 14 stycznia do 28 stycznia 2015 roku powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim. W dniu 2 lutego 2015 roku kierownik regionalny A. E. przeprowadziła z powódką rozmowę dyscyplinującą, której przedmiotem było brak zgody przełożonego na powzięcie 128,5 godzin na szkolenia inne w grudniu 2014 roku oraz niespójność w logowaniu godzin w grudniu 2014 na szkolenia. Od następnego dnia, tj. 3 lutego 2015 roku powódka ponownie przebywała na zwolnieniu lekarskim do dnia 20 lutego 2015 roku. Dowód: - ewidencja czasu pracy powódki i innych pracowników k. 29-94, 200-200d; - zeznania świadka A. E., A. K.
obowiązującym u pozwanej Regulaminem premiowania i przyznawania nagród (§ 3 pkt 1-3) nagrodę regulaminową przyznawaną za wyniki inwentaryzacyjne ustala się dla pracowników zatrudnionych m. in na stanowisku kierownika sklepu, przy czym ustala się 3 okresy rozliczeniowe, w których wyniki inwentaryzacyjne stanowią podstawę przyznania nagrody regulaminowej: I okres rozliczeniowy obejmujący okres od 1 grudnia do 28/29 lutego, II okres rozliczeniowy obejmujący okres od 1 marca do 30 czerwca i III okres rozliczeniowy obejmujący okres od 1 lipca do 30 listopada. Natomiast jako podstawę przyznania nagrody regulaminowej brany jest wynik inwentaryzacyjny skumulowany liczony po inwentaryzacji rocznej przeprowadzanej w październiku lub listopadzie. Przepis § 3 pkt 7 cytowanego powyżej regulaminu wyraźnie wskazuje przyczyny, w których pracownik traci prawo do nagrody za dany okres rozliczeniowy, a mianowicie jeżeli przez co najmniej 45 dni kalendarzowych łącznie przebywał w tym okresie na urlopie bezpłatnym, urlopie macierzyńskim, urlopie wychowawczym, na zwolnieniu lekarskim, a także jeżeli na koniec okresu rozliczeniowego znajdował się w okresie wypowiedzenia umowy o prace, w okresie rozliczeniowym został ukarany kara nagany lub upomnienia, odmówił udziału w inwentaryzacji w sklepie, bądź w przypadku inwentaryzacji na wniosek kierownika nie poparł wniosku kierownika. Ponadto prawa do nagrody regulaminowej mogą zostać pozbawieni w całości lub części pracownicy, którzy w ocenie przełożonego nie dołożyli należytej staranności w wykonywanie obowiązków, podnoszenia wydajności i jakości własnej pracy, przy czym decyzje o pozbawieniu prawa do nagrody podejmuje Dyrektor D. Sprzedaży (§ 3 pkt 12). Biorąc pod uwagę zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że żadna z powyższych przesłanek dotyczących utraty prawa do premii regulaminowej nie zaistniała po stronie powódki. Pozwana podnosiła okoliczność, co też wynika z zeznań A. E. i przedłożonych dokumentów ewidencji czasu pracy, że w okresie rozliczeniowym, tj. od 1 grudnia 2014 roku do końca lutego 2015 roku powódka tylko w miesiącu grudniu była w pracy, bowiem w styczniu i w lutym przebywała na urlopie wypoczynkowym i zwolnieniu lekarskim. W tym miejscu wskazać należy, że wprawdzie powódka w I okresie rozliczeniowym przebywała na zwolnieniu lekarskim łącznie 33 dni, to okres ten z całą pewnością nie wyczerpuje przesłanki utraty prawa do nagrody wskazanej w § 3 pkt 7 lit.l. Tym samym nie można zdaniem Sądu uznać, że sam fakt przebywania powódki na zwolnieniu lekarskim w okresie rozliczeniowym stanowić może podstawę dla pracodawcy odmowy przyznania premii regulaminowej. Pozwana twierdziła również, że powódka nie dołożyła należytej staranności aby osiągnąć oczekiwane wyniki wydajnościowe sklepu i okoliczność ta skutkowała negatywną oceną pracy powódki oraz decyzją o pozbawieniu jej nagrody regulaminowej. Należy zauważyć, że przepis§ 3 pkt 12 regulaminu premiowania obowiązującego u pozwanej daje pracodawcy możliwość pozbawienia w całości lub części pracownika prawa do nagrody, który w ocenie przełożonego nie dołożył należytej staranności w wykonywanie obowiązków, podnoszenia wydajności i jakości własnej pracy, jednakże żaden z dowodów zgromadzonych w niniejszej spawie nie potwierdził, aby powódka nie dokładała należytej staranności przy wykonywaniu swoich obowiązków, wręcz przeciwniew okresie zatrudnienia u pozwanej powódka była nagradzana i wyróżniana, nigdy nie była karana dyscyplinarnie, a okoliczność ta wynika z akt osobowych powódki. Ponadto wskazać należy, że wynik inwentaryzacyjny sklepu powódki oscylował w I progu inwentaryzacyjnym ustalonym zarządzeniem Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. z dnia 9.12.2014r., przy czym nie spełniono wyniku wydajności, jednak żądanie powódki dotyczy nagrody za osiągnięcie wyniku inwentaryzacyjnego, nie zaś za wykonanie celu wydajności w danym okresie rozliczeniowym. Nieuzasadnione są więc zarzuty pracodawcy dotyczące rzekomego fałszowania przez powódkę godzin szkoleniowych, a co miało wpływ na wskaźniki wydajności.
a powyżej cytowanego regulaminu nagroda regulaminowa składa się z dwóch części, przy czym w przypadku ustalenia na dany rok 2 progów inwentaryzacyjnych: 60% (za wynik I progu) lub 40% (za wynik w II progu) podstawy naliczenia nagrody według pkt. 9 za skumulowany wynik inwentaryzacyjny sklepu liczony od początku okresu rozliczeniowego przy spełnieniu kryterium uprawniającego do otrzymania nagrody i 40% lub 0% nagrody za wykonanie celu wydajności w danym okresie rozliczeniowym. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie nieuzasadniona była odmowa powódce żądanej przez nią nagrody, w sytuacji kiedy wszyscy pracownicy sklepu takową otrzymali w wysokości 60%. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał również na względzie treść prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w (...) zapadłego w dniu 28 października 2015 roku w sprawie sygn. akt (...), którym Sąd rozpoznając odwołanie powódki od wypowiedzenia umowy o pracę z dnia 23 lutego 2015 roku złożonego przez pozwaną, zasądził w na rzecz powódki kwotę 13.850,01 zł tytułem odszkodowania, uznając że przyczyny wypowiedzenia podane w piśmie z dnia 23 lutego 2015 roku - a na które to pozwany powołuje się w niniejszej sprawie wskazując je jako podstawę odmowy przyznania nagrody - były nieprawdziwe, a rzeczywistą przyczyną rozwiązania umowy o pracę z powódką był osobisty konflikt pomiędzy powódką a kierownikiem regionalnym A. E.. W związku z powyższym powódka nabyła prawo do nagrody regulaminowej za wynik inwentaryzacyjny. Ustalając wysokość należnej powódce nagrody Sąd miał na względzie hipotetyczną wysokość nagrody wskazanej przez stronę pozwaną w odpowiedzi na pozew (k. 17) jako kwotę 2.520,00 zł. Na marginesie już tylko wskazać należy, że sugestie pełnomocnika strony pozwanej (wyrażona w głosach stron) o prawie powódki jedynie do 1/3 kwoty dochodzonej nagrody nie znajdują żadnego uzasadnienia, bowiem z regulaminu obowiązującego u pozwanej (§3 pkt 1-3 i 8a) jednoznacznie wynika , że nagroda regulaminowa przyznawana jest za wyniki inwentaryzacyjne za dany okres rozliczeniowy, a podstawą jej naliczania jest jednomiesięczne wynagrodzenie zasadnicze obowiązujące w dniu kończącym dany okres rozliczeniowy. Powyższe rozważania oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalają stwierdzić, iż w niniejszej sprawie niezasadnie odmówiono powódce prawa do nagrody regulaminowej. Mając na uwadze powyższe, zasądzono od strony pozwanej (...) Sp. z o.o. w Ł. na rzecz powódki A. K.
treścią art. 481 kc wierzycielowi przysługują odsetki w wysokości ustawowej za opóźnienie (przy braku - jak w niniejszej sprawie – innej umowy stron). Datą wymagalności należności jest dzień 1 kwietnia 2015 rok, skoro naliczenie i wypłata nagrody następuje najpóźniej w terminie 30 dni od końca danego okresu rozliczeniowego. Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 roku pełnomocnik powódki ograniczył żądanie pozwu do kwoty 2520 zł, cofając powództwo w pozostałym zakresie ze zrzeczeniem się roszczenia.
art. 203§1 kpc pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku.
treścią art. 203 §4 kpc i 469 kpc sąd uzna cofnięcie pozwu za niedopuszczalne jeżeli narusza to słuszny interes pracownika, jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził przeszkód do uznania dopuszczalności częściowego cofnięcia pozwu, w związku z powyższym należało umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie, tj. co do kwoty 250 zł (pkt. II wyroku). O kosztach procesu (punkt III wyroku) orzeczono w oparciu o przepis art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
którym strona przegrywająca proces obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego wynika z § 2 pkt 3 w zw z § 9 ust. 1 pkt 2 (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia pozwu) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) i wynosi 900 zł. Orzeczenie o kosztach sądowych (punkt IV wyroku) oparto na przepisie art. 96 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. art. 113 ust.1 ustawy z 28 VII 2005r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i w zw. z art. 98 kpc. Art. 477 2§1 kpc stanowi, iż zasądzając należność pracownika w sprawach z zakresu prawa pracy, sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nieprzekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika. Wobec tego Sąd w punkcie V wyroku nadał rygor natychmiastowej wykonalności co do kwoty 2520 zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.