III Cz 2020/16

Sygn. akt III Cz 2020/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Tomasz Pawlik Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SR (del.) Łukasz Malinowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. K. przeciwko A. K. o zaspokojenie potrzeb rodziny na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt III RC 379/16 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 2020/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w postanowieniu z dnia 7 10 2016r. zabezpieczył na czas trwania procesu roszczenie powódki B. K., zobowiązując pozwanego A. K. do uiszczania tytułem zaspokojenia potrzeb rodziny po 1 500 zł miesięcznie oraz oddalił jej wniosek w pozostałej części. W motywach orzeczenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że powódka jest osobą bardzo schorowaną, a otrzymywane świadczenie rentowe nie pozwala na zaspokojenie jej wszystkich, a nawet podstawowych potrzeb. Natomiast pozwany osiąga łączny miesięczny dochód w wysokości 8 580 zł. I biorąc pod uwagę, że małżonkowie mają prawo do zachowania równej stopy życiowej uwzględnił wniosek w orzeczonym zakresie. Orzeczenie zaskarżył pozwany A. K. , który wnosił o jego uchylenie i oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Zarzucał, że przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia naruszono regulacje: - art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie wadliwej oceny materiału dowodowego, poprzez uwzględnienie w całości twierdzeń powódki przy jednoczesnym zaniechaniu ustaleń zmierzających dookreślenia rzeczywistych potrzeb rodziny oraz zakresu łożenia na nią przez powoda, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik procesu; - art. 27 k.r.o. poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż rodzinę tworzą także pełnoletnie dzieci, niezależnie od wykazania faktycznego ich pozostawiania w rodzinie, podczas gdy dzieci takie są członkami rodziny jedynie w określonych warunkach, a nadto w pierwszej kolejności służy im własne żądanie alimentacyjne. W uzasadnieniu między innym podnosił, iż dobro rodziny zaspokojone jest poprzez korzystanie ze wspólnego majątku stron, ponadto pełnoletnie dzieci nie mieszkają razem ze stronami. Podnosił także, iż powódka osiąga także dochód z prowadzonej działalności w wysokości co najmniej 4 000zł. W odpowiedzi na zażalenie powódka B. K. wnosiła o jego oddalenie i zasądzenie od pozwanego na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Stosownie do regulacji art. 753 § 1 k.p.c. udzielenie zabezpieczenia jest wyłącznie uzależnione od uprawdopodobnienia roszczenia. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna tego zagadnienia jest prawidłowa i Sąd odwoławczy w całości ją podziela. Pozwany w zażaleniu ograniczył się do zakwestionowania wysokości udzielonego powódce zabezpieczenia, twierdząc, że powódka uzyskuje większe dochody z prowadzonej działalności gospodarczej, jego renta jest niższa niż wskazała powódka, ponadto że dzieci stron nie mieszkają ze stronami i prowadzą samodzielne gospodarstwa. Jednakże wskazane przez pozwanego dochody z renty nie są znacząco niższe niż podane przez powódkę, ponadto pozwany w żaden sposób nie odniósł się do wysokości dochodów uzyskiwanych z audytów czy też z wynajmowanego lokalu. Nie uprawdopodobnił także, by powódka uzyskiwała dochody w wysokości 4 000 – 5 000zł z działalności prowadzonej przez jej matkę. Strony nadal pozostają w związku małżeńskim i wbrew temu co podnosi zażalenie posiada on możliwości zarobkowe pozwalające mu na łożenie orzeczonej kwoty celem zaspokojenia bieżących potrzeb rodziny, także w sytuacji gdy dzieci nie prowadzą z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli (art. 27 k.r.o.) Pozwany z tego obowiązku się nie wywiązuje w następstwie czego powódka ze względu na jej stan zdrowia nie jest w stanie zaspokoić wszystkich swoich podstawowych potrzeb, co uzasadniało uwzględnienie jej wniosku do wysokości 1 500zł. Czyni to zażalenie bezzasadnym, co prowadziło do jego oddalenia. Resumując zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek