i art. 288 § 1 k.k. i art. 212 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. I. oskarżonego A. D. uznaje za winnego tego, że w okresie od 01 grudnia 2011 r. do 30 stycznia 2013 r., w D., B. i Ś., uporczywie nękał E. C. poprzez wielokrotne telefonowanie, wysyłanie wiadomości tekstowych sms, nachodzenie w miejscu zamieszkania, śledzenie, używanie wulgaryzmów, uderzanie pięścią w rękę i odgrażanie się w czasie okazjonalnych spotkań, przekazując znajomym pokrzywdzonej informacje o ustaleniu przez siebie nowego adresu zamieszkania jej, pomawianie o postępowanie, które może poniżyć ją w opinii publicznej, tytułując złodziejką, rzucając kamieniami w okna mieszkania, wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i obawy o zdrowie, życie, mienie, cześć, swobodę w zakresie niczym nieograniczonego poruszania i istotnie naruszył jej prywatność i czyn ten kwalifikuje jako występek z art.
i za to na podstawie art.
wymierza mu karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego A. D. w punkcie I. wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza ustalając okres próby na 2 (dwa) lata; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania na rachunek Skarbu Państwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.