← Polska

II K 116/18

Sygnatura akt II K 116/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Anna Wołosecka - Berk Protokolant K

§4kk I.

oskarżonego M. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art.

§ 4kk wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II.

na podstawie art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; III. na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych, a wydatki poniesione w sprawie zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 116/18 UZASADNIENIE Na podstawie wyników przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 29 września 2017 roku w trakcie pełnienia służby patrolowej funkcjonariusze Policji M. P. i P. B. na ul. (...) w S. ujawnili pojazd , którego kierujący na skutek niezastosowania się do znaku B-16 zakaz wjazdu pojazdów o wysokości ponad 2 m uderzył w wiadukt kolejowy znajdujący się na ulicą. Na miejscu zdarzenia znajdował się oskarżony M. O. , w czasie wykonywanych czynności funkcjonariusz Policji wyczuł od w/w woń alkoholu wobec czego oskarżonego przewieziono do KP w P. gdzie poddano go badaniu urządzeniem typu Alkomat a następnie przewieziono do KPP w K. gdzie poddano go badaniu urządzeniem typu A., które wykazało zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu o godz. 14.14– 01,11 mg/l, o godz. 14.33- 1,04mg/l. / dowód: notatka urzędowa k. 1 protokół użycia A. k 3 protokół użycia alkosensora k 4/ M. O. był uprzednio wielokrotnie karany, m.in został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 marca 2011r. sygn. akt VIK 1239/10 za występek z art.

§1

kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat. / dowód: odpis wyroku z dnia 15.03.2011r. k.19; dane o karalności k.14-16 / Oskarżony M. O. stojący pod zarzutem popełnienia czynu z art.

§4kk w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do winy.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje : W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Potwierdzeniem tego są wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy oraz dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Dowody te wskazują, że krytycznego dnia M. O. prowadził samochód znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy czym uprzednio był już karany za taki sam czyn. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art.

§4kk i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego , w tym za czyn polegający na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości, a także znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Wskazać trzeba, że oskarżony był uprzednio karany za występek z art.

§1

kk, ponownie dopuścił się popełnienia tego samego przestępstwa, kierował samochodem w stanie znacznej nietrzeźwości i zachowaniem swym stwarzał znaczne zagrożenie. Podkreślić trzeba, iż oskarżony był również karany za inne przestępstwa, w tym za czyny z art. 244kk. W tej sytuacji zachowanie oskarżonego musi być ocenione jako wskazujące na całkowite lekceważenie porządku prawnego, brak krytycznego stosunku do poprzednio popełnionych przestępstw a także jednoznacznie przemawia za przyjęciem, że oskarżony nie ma zamiaru respektować orzeczeń Sądu i dotychczas orzeczone kary nie spełniły się swoich funkcji prewencyjnych w zakresie przestrzegania porządku prawnego przez oskarżonego. Na podstawie art. 42 § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio uznając ,iż zachodzi konieczność wyeliminowania oskarżonego jako uczestnika ruchu drogowego w charakterze kierowcy. Na podstawie art.43a§2 kk orzeczono świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000 złotych. Zdaniem Sądu orzeczona kara wraz z środkiem karnym są współmierne do stopnia zawinienia i spełnią swoje funkcje prewencyjne i wychowawcze. O kosztach orzeczono na podstawie art. 624§ 1 kpk.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.