w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Z kolei jako podstawę prawną odrzucenia skargi Sąd Rejonowy wskazał art.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Uczestnik Z. U. wniósł zażalenie na to postanowienie zaskarżając je w całości. Podniósł, ze skargę na postanowienie Referendarza z dnia 1 marca 2017 roku złożył w ustawowym terminie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarżący w zażaleniu nie zakwestionował stanowiska Sądu Rejonowego w sprawie niedopuszczalności skargi na postanowienie, którego przedmiotem jest wezwanie w celu wymuszenia obowiązku rejestrowego. Postanowienie takie znajduje podstawę w art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Regulacja ta nie zawiera przepisu wskazującego na zaskarżalność postanowienia wydanego na tej podstawie. Dopiero ewentualne postanowienie o wymierzeniu grzywny w razie niewykonania obowiązku rejestrowego mimo wezwania byłoby zaskarżalne zażaleniem (art. 27 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym w brzmieniu obowiązującym w czasie wszczęcia postępowania przez Sąd Rejestrowy, a obecnie, po uchyleniu tego przepisu z dniem 15 marca 2018 roku, art. 394 § 1 pkt 5 k.p.c.). Sąd Rejonowy trafnie powołał się na przepisy art.
i art.
k.p.c., mające zastosowanie w postępowaniu przed sądem rejestrowym na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 7 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Art.
wymienia postanowienia referendarza sądowego, na które przysługuje skarga, natomiast postanowienie na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie należy do żadnego z nich. Podstawy do zaskarżenia wymienionego postanowienia referendarza sądowego nie stanowi także treść art. 518 § 3a k.p.c. Tym samym zasadnie Sąd Rejonowy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art.
Powyższego nie zmienia to, że dalszy przebieg postępowania prowadzonego w Sądzie Rejestrowym z urzędu o wymuszenie obowiązku rejestrowego dotyczącego spółki ZAKŁAD (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. wskazuje, że uczestnik Z. U. być może nie jest już obecnie obowiązany do złożenia dokumentów, jak też odpowiadającego im wniosku rejestrowego, przynajmniej co do niektórych lat obrotowych wymienionych w postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 1 marca 2017 roku. Zagadnienie to należy do meritum prowadzonego postępowania, toteż można zakładać, że zostanie uwzględnione w dalszym jego toku. W niniejszej sprawie do rozstrzygnięcia było zagadnienie o charakterze formalnym - czy skarżącemu przysługuje droga sądowa w zakresie złożenia skargi na postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 1 marca 2017 roku. Mając na uwadze powyższe, należało, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 7 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, oddalić zażalenie jako bezzasadne. Piotr Sałamaj Leon Miroszewski Rafał Lila
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.