Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. w sprawie XII K 386/13 orzekł co następuje : I . w ramach czynu zarzucanego aktem oskarżenia uznał oskarżonego A. K.za winnego tego , że w dniu 21 marca 2013 r. w m – ci K.gm. R. , powiat (...), woj. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości , wynik badania 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził po drodze publicznej rower , przy czym czynu tego dopuścił się mając w stopniu nieznacznym ograniczoną zdolność do rozpoznania jego znaczenia , przy ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem , stanowiącego przestępstwo z art.
z art. 31 § 2 kk i za to na podstawie art.
z art. 31 § 2 kk , art. 60 § 1 i 7 kk , art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk , odstępuje od wymierzenia kary i orzekł wobec oskarżonego A. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat , II . na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze ( t.j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r. , poz. 1058 z późn. zm. ) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. kwotę 442,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu A. K. z urzędu , III . na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego A. K. od ponoszenia kosztów sądowych w całości . Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę oskarżonego w całości . Na podstawie art. 427 § 1 kpk w zw. z art. 437 § 1 i 2 kpk , podnosząc iż z dniem 9 listopada 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw , która uchyliła art.
12 ust. 1 w/w ustawy ) , wprowadzając przepis art. 87 § 1a kw , wniósł on o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie , iż oskarżony A. K. popełnił wykroczenie określone w art. 87 § 1a kw i na podstawie art. 87 § 1a kw w zw. z art. 17 § 2 kw i odstąpienie od wymierzenia mu kary . Sąd Okręgowy zważył co następuje : Apelacja obrońcy oskarżonego o ile zmierzała w kierunku zmiany zaskarżonego wyroku okazała się zasadna . Zgodnie bowiem z treścią powołanego w apelacji przepisu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw , przepis art.
Nastąpiła więc depenalizacja przestępstwa polegającego na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej . Ustawodawca wprowadził natomiast do kodeku wykroczeń nowy przepis art. 87§ 1a kw sankcjonujący zachowanie sprawcy polegające na prowadzeniu w stanie nietrzeźwości innego pojazdu po drodze publicznej . Zachowanie oskarżonego ustalone prawidłowo przez Sąd I instancji , których to ustaleń nie kwestionuje apelujący , wyczerpuje znamiona tego wykroczenia . Zaskarżony wyrok należało więc zmienić przez przypisanie mu popełnienia tego wykroczenia . Za uzasadniony należy uznać wniosek apelacji o odstąpienie wymierzenia kary , mając na uwadze stan ograniczonej poczytalności obwinionego . Daje bowiem Sądowi taką możliwość przepis art. 17 § 2 kw . Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w opisany wyżej sposób ( art. 437 § 1 kpk ) . Koszty nieopłaconej pomocy prawnej za obie instancje zasądzono na rzecz adw. M . B. na podstawie § 14 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013 r. , poz. 461 ) . Obwinionego zwolniono od kosztów postępowania i opłaty za postępowanie odwoławcze z uwagi na jego sytuację materialną ( art. 119 kpow w zw. z art. 634 i 624 § 1 kpk ) .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.