Sygn. akt II Ka 20/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2018r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Wilczewska Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk przy udziale Mirosława Wilińskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Turku po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018r. sprawy K. S. oskarżonego z art.18§2k.k. w zw. z art.278§1i5k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z dnia 19 października 2017r. sygn. akt II K 404/15 Uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Turku do ponownego rozpoznania. Agata Wilczewska Sygn. akt IIKa 20/18 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 października 2017r. w sprawie o sygn. akt IIK 404/15 Sąd Rejonowy w Turku uznał oskarżonego K. S. za winnego tego, że: - po pierwsze, w okresie 7-8 czerwca 2015 roku w miejscowości C., w woj. (...), podżegał poprzez nakłanianie P. F.
(1)do kradzieży karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego M. o nr (...) wraz z kluczem elektronicznym w postaci kodu (...), czym działał na szkodę S. G., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. przestępstwa z art.18§2k.k. w zw. z art.278§1 i 5 k.k. w zw. z art.64§1k.k.i za przestępstwo to na podstawie art.19§1k.k. w zw. z art.278§1 i 5k.k. przy zastosowaniu art.4§1k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - po drugie,: 1) w dniu 8 czerwca 2015 roku w miejscowości T., w woj. (...), w celu uzyskania dla siebie pieniędzy podżegał poprzez nakłanianie P. F.
(1)do dokonania czynu zabronionego – kradzieży z włamaniem polegającej na posłużeniu się uprzednio skradzioną kartą uprawniającą do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego M. o nr (...) i włożeniu jej do bankomatu B. S. a następnie przełamaniu zabezpieczenia w postaci klucza elektronicznego polegającego na wprowadzeniu kodu (...) i pobraniu pieniędzy w kwocie 800 złotych, czym działał na szkodę S. G., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. przestępstwa z art.18§2k.k, w zw. z art.279§1k.k. w zw. z art.64§1kk; 2) w dniu 8 czerwca 2015 roku w miejscowości T., w woj. (...) podżegał poprzez nakłanianie P. F.
(1)do dokonania czynu zabronionego – kradzieży z włamaniem polegającej na posłużeniu się uprzednio skradzioną kartą uprawniającą do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego M. o nr (...) i włożeniu do czytnika kart znajdującego się na terenie stacji paliw S., a następnie przełamaniu zabezpieczenia w postaci klucza elektronicznego polegającego na wprowadzeniu kodu (...) i dokonaniu płatności za zakupione paliwo w kwocie 40 złotych, czym działał na szkodę S. G., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. przestępstwa z art.18§2k.k. w zw. z art.279§1k.k. w zw. z art.64§1k.k.; i przyjmując, iż działał w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu to jest w warunkach ciągu 2 przestępstw z art.18§2k.k. w zw. z art.279§1k.k. w zw. z art.64§1k.k., na podstawie art.19§1k.k. w zw. z art.279§1k.k.w zw. z art.91§1k.k. przy zastosowaniu art.4§1k.k. wymierzył mu za to karę1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art.85k.k. i art. 86§1k.k. w zw. z art.91§2k.k. przy zastosowaniu art.4§1k.k. Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy. Powyższy wyrok zaskarżony został w całości przez obrońcę oskarżonego. Obrońca zarzucił mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, tj. art.7k.p.k. w zw. z art.4k.p.k. na skutek przeprowadzenia oceny zebranego materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, a polegające na kategorycznym stwierdzeniu, że: - zeznania świadka P. F.
(1)zasługują na obdarzenie ich cechą wiarygodności w sytuacji, gdy świadek ten w toku procesu zmieniał treść swoich zeznań, - nie należy dać wiary zeznaniom świadka A. Ś.
(1), bowiem zeznała ona w sposób odmienny w toku postępowania przygotowawczego i n etapie postepowania jurysdykcyjnego, podczas gdy jej zeznania korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego, - zeznania oskarżonego poza przyznaniem się do obecności w chwili wypłacania przez P. F. pieniędzy z bankomatu i płatności za paliwo na stacji benzynowej, nie zasługują na uznanie ich za wiarygodne w sytuacji, gdy wyjaśnienia te oskarżony złożył w sposób spontaniczny, a ich treść korespondowała z zeznaniami świadka A. Ś.
(2), co miało istotny wpływ na ustalenie nieprawidłowego stanu faktycznego i w konsekwencji uznanie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów. Ewentualnie obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kar jednostkowych, a w konsekwencji kary łącznej pozbawienia wolności, w sytuacji gdy prawidłowa ocena okoliczności sprawy winna skutkować orzeczeniem kary grzywny za pierwszy czyn i kary pozbawienia wolności w łagodniejszym wymiarze za dwa kolejne czyny. W oparciu o powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o wymierzenie oskarżonemu za pierwszy czyn kary grzywny, zaś za kolejne dwa czyny kary pozbawienia wolności w najniższym ustawowym wymiarze oraz warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby. Sąd odwoławczy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy okazała się celowa, aczkolwiek o jej zasadności trudno przesądzać na obecnym etapie postępowania. Sąd odwoławczy zauważa bowiem, że postępowanie Sądu I instancji dotknięte jest bezwzględną przyczyną odwoławczą o której mowa w art. 439§1pkt10k.p.k. Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść wyroku, wyrok Sąd I instancji musiał zostać uchylony, a sprawa przekazana Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jak wynika bowiem z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów z dnia 7.05.17r. oskarżony K. S., mimo iż w chwili czynów był poczytalny, to jednak z uwagi na występujące zaburzenia adaptacyjne nie jest w stanie prowadzić obrony w sposób rozsądny i wskazane jest udzielenie mu pomocy prawnej w postaci adwokata w celu prowadzenia obrony. Z tych też zapewne względów nie cofnięto oskarżonemu wyznaczenia obrońcy z urzędu. Należy jednak zauważyć, że przewód sądowy w niniejszej sprawie otwarty został na rozprawie w dniu 30.12.15r., a rozprawa kontynuowana była w dniach: 1.03.16r. i 20.09.17r., a dopiero postanowieniem z dnia 31.01.17r. Sąd dopuścił dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i dopiero w tym dniu oskarżonemu wyznaczono obrońcę z urzędu, a zmieniono obrońcę w dniu 4.07.17r. Obrońca reprezentował oskarżonego dopiero na rozprawie w dniu 4.07.17r., a rozprawy w tym dniu nie prowadzono od początku, mimo treści opinii biegłych psychiatrów, a kontynuowano rozprawę odroczoną. Zgodnie natomiast z art.79§1pkt4k.p.k. oskarżony musi mieć obrońcę w postępowaniu karnym jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny. Ponieważ z opinii sądowo – psychiatrycznej wynikało, że oskarżony nie jest w stanie sam prowadzić obrony w sposób rozsądny, a w momencie otwarcia przewodu sądowego i na kolejnych rozprawach przed wydaniem opinii nie miał obrońcy, zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza z art.439§1pkt10k.p.k. Dlatego Sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku. SSO Agata Wilczewska