W dniu 31 października 2016 roku w W. w województwie (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie wynik badania wyniósł I - 2,25 promila II – 2,21 promila w wydychanym powietrzu w sposób umyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że prowadząc pojazd mechaniczny marki V. o nr rej. (...) nie zachował bezpiecznej odległości wzdłużnej od poprzedzającego pojazdu, wskutek czego doprowadził do zderzenia z pojazdem m-ki F. (...) o nr rejestracyjnych (...) w wyniku czego kierujący samochodu marki F. U. T. odniósł obrażenia w postaci urazu kręgosłupa szyjnego w mechanizmie „smagnięcia biczem,, z dodatnim objawem szczytowym, wzmożonym napięciem mięśni przykręgosłupowych i obustronną bolesnością mięśnia czworobocznego z ograniczeniem ruchomości, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego na czas powyżej dni siedmiu, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia nie udzielając pomocy to jest o czyn z art. 177 § 1 kk w zw z art. 178 § 1 kk. I oskarżonego S. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, z tym, iż przyjmuje, że oskarżony S. W. znajdował się w stanie nietrzeźwości, przy zawartości alkoholu w organizmie około 3 ‰, to jest występku z art.
kk i za czyn ten na podstawie art.
W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, z tym, iż przyjmuje, że oskarżony S. W. znajdował się w stanie nietrzeźwości, przy zawartości alkoholu w organizmie około 3 ‰, to jest występku z art. 177 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 178§1 kk w brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia czynu wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności, III na podstawie art. 42§2 kk w związku ze skazaniem oskarżonego S. W. za czyn z art.
kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, IV na podstawie art. 43a§2 kk w związku ze skazaniem oskarżonego S. W. za czyn z art.
kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych, V na podstawie art. 42§2 kk w związku ze skazaniem oskarżonego S. W. za czyn z art. 177 § 1 kk opisany w pkt II części wstępnej wyroku z modyfikacją wskazaną w pkt II części dyspozytywnej wyroku orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, VI na podstawie art. 85 § 1 kk w zw. z art. 66 § 1 kk łączy kary pozbawienia wolności wymierzone wobec oskarżonego S. W. w pkt. I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierza temuż oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności , której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 kk zawiesza warunkowo tytułem próby na okres lat 2 (dwóch), VII na podstawie art. 90 § 2 kk łączy orzeczone wobec oskarżonego w pkt III i V części dyspozytywnej wyroku środki karne – zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i wymierza temuż oskarżonemu łącznie środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, na poczet którego na podstawie art. 63§4 kk zalicza zatrzymanie prawa jazdy o numerze (...) od dnia 31.10.2016r. do dnia 20.10.2017r., VIII zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione przez Skarb Państwa i wymierza mu opłatę w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych. Sygnatura akt III K 1040/2016 UZASADNIENIE Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 31 października 2016r. oskarżony S. W. zamieszkały w W. przy ul. (...) II spożywał wraz z żoną B. alkohol. Po spożyciu alkoholu oskarżony razem z żoną B. W. wsiadł do samochodu marki V. o nr rej. (...) i razem udali się do marketu A. w W. przy ul. (...) celu zakupu zniczy . Dowód: zeznania świadka B. W. /k- 18, 60 / wyjaśnienia oskarżonego S. W. /k- 15, 36 58-59/ Około godz. 15: 30 oskarżony S. W. jadąc ulicą (...) w kierunku ulicy (...) na skrzyżowaniu na wysokości posesji nr (...) na czerwonym świetle, na lewoskręcie, oczekiwał na przejazd samochód F. (...) kierowany przez P. T. . W pewnej chwili oskarżony P. W. będąc na skrzyżowaniu przodem swojego pojazdu uderzył w tył pojazdu kierowanego przez P. T. . Uderzenie było tak duże , że pojazd P. T. został wypchnięty na przejście dla pieszych . Po zdarzeniu oskarżony wycofał swój pojazd , zajął kolejny pas ruchu i odjechał przez skrzyżowanie na wprost i zaczął uciekać . Za oskarżonym natychmiast ruszył kierowca skutera M. T., który obserwował to zdarzenie i jadąc za oskarżonym trąbił na niego bezskutecznie, po czym gdy oskarżony udał się na Al. (...) i skręcił w ulicę (...) stracił go z pola widzenia.. W wyniku uderzenia pojazdu pokrzywdzonego uszkodzeniu uległy tylny zderzak, belka od kół , drzwi boczne od strony kierowcy , tylny fotel od strony kierowcy oraz mocowanie pasa bezpieczeństwa od strony kierowcy . Dowód: zeznania świadków: B. W./k- 18,60/ P. T. /k- 8-9, 11-12, 60 / M. T./k- 27-28 , 60 / wyjaśnienia oskarżonego S. W. /k- 15, 36 58-59/ Pokrzywdzony P. T. spisawszy natychmiast po kolizji numer rejestracyjny pojazdu kierowanego przez oskarżonego o godz. 15: 41 zatelefonował na Policję, gdzie przyjęto zgłoszenie a następnie wraz z M. T. udał się na Komisariat Policji nr I w W. , gdzie podał numer rejestracyjny pojazdu kierowanego przez oskarżonego . Dowód: zeznania świadka P. T. /k- 8, 9, 11-12, 60 / notatka urzędowa /k- 1/ pismo Naczelnika Wydziału Ruchu drogowego z dnia 23 maja 2017r./k- 79/ Po ustaleniu danych osobowych kierowcy V. funkcjonariusze K. w W. udali się do jego miejsca zamieszkania i wchodząc po schodach spotykali żonę oskarżonego B. W., która rozmawiała ze znajomą i od której była wyczuwalna woń alkoholu. W trakcie rozpytania B. W. wskazała, że to ona kierował pojazdem, że nikogo w domu nie ma, a ona sama nie posiada kluczy do mieszkania . Podczas przejazdu do K. w W. P. przekazali B. W., że jest świadek, który widział zdarzenie oraz poinformowali ją o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań . B. W. została przebadania na K. w W. z wynikiem o godzinie 18:31- 1, 54 promila alkoholu we krwi, o godz. 18:32 – 1, 60 promila alkoholu we krwi , o godz. 19:00 -1, 61 promila alkoholu we krwi Dowód: zeznania świadków: P. Ł./k- 86/ B. W./k- 60/ protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości B. W. wraz z wydrukami /k- 2/ Po przebadaniu B. P. ponownie udali się do miejsca zamieszkania oskarżonego , gdzie zastano oskarżonego po czym przewieziono go do K. w W. celem przebadania na zawartość alkoholu we krwi . Dowód: zeznania świadka P. Ł. /k- 86/ Oskarżony S. W. został przebadany na K. w W. na zawartość alkoholu w organizmie o godzinie 19: 57 z wynikiem – 2, 25 promila alkoholu we krwi, o godz. 20:00 – 2, 21 promila alkoholu we krwi , o godz. 12:04 -2, 04 promila alkoholu we krwi . Do protokołu badania oskarżony podał, że spożył 1 litr piwa oraz wódkę w ilości 25 ml o godz. 18:00 . Dowód: zeznania świadka P. Ł. /k- 86/ protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego S. W. wraz z wydrukami /k- 3/ Przeprowadzone przez biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowej M. B. badania retrospektywne metodą W. wskazują, że oskarżony S. W. około godz. 15:41 znajdował się w stanie nietrzeźwości z wynikiem około 3 promila alkoholu we krwi . Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu medycyny sadowej M. B. /k- 101/ W wyniku zdarzenia pokrzywdzony P. T. doznał obrażeń ciała w postaci urazu kręgosłupa szyjnego w mechanizmie „smagnięcia biczem,, z dodatnim objawem szczytowym, wzmożonym napięciem mięśni przykręgosłupowych i obustronną bolesnością mięśnia czworobocznego z ograniczeniem ruchomości, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego na czas powyżej dni siedmiu. Dowód: zeznania świadka P. T. /k- 8-9, 11-12, 60 / opinia biegłej sądowej z zakresu medycyny sądowej D. K. /k- 21-22/ Oskarżony S. W. nie był karany sądownie. Dowód: dane o karalności oskarżonego /k- 17/ Oskarżony S. W. pracuje jako lakiernik, jest żonaty posiada troje dzieci w wielu 5, 6 i 16 lat. Dowód: protokół przesłuchania oskarżonego /k- 14-15/ Oskarżony S. W. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów na całym etapie prowadzonego postępowania . W postępowaniu przygotowawczym oskarżony wskazał, że wsiadł do swojego samochodu marki V. po wypiciu dwóch piw i udał się z żoną z miejsca zamieszkania do marketu A. po znicze. Będąc przy drodze dojazdowej do marketu nie zauważył stojącego na czerwonym świetle na prawo-skręcie samochodu i w niego uderzył . Oskarżony podał, że spanikował , nie wysiadł z samochodu i rezygnując z zakupów pojechał z żoną prosto do domu. Następnie jak podał zakupił pół litra wódki , którą wraz z małżonką wypił w domu . Po wypiciu wódki na piechotę udał na miejsce kolizji a następnie do marketu A., gdzie wraz z żoną kupili znicze oraz wypili razem jeszcze po piwie. Oskarżony kategorycznie stwierdził, że jechał samochodem po dwóch piwach , które spożył przed samą jazdą . Dowód: wyjaśnienia oskarżonego S. W. / k- 15, 36 / Przed Sądem oskarżony podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego a nadto podał, że po spożyciu wódki w domu i sprawdzeniu miejsca kolizji wypił w A. jedno piwo a następnie jeszcze w domu ponownie resztę wódki dodając, że skończył spożywać alkohol około godz. 18.00-19.00 Dowód: wyjaśnienia oskarżonego / k- 58-59/ Ponadto Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył co następuje: Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonego S. W. w przedmiocie przypisanych mu czynów z modyfikacją wskazaną w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Ustalenia stanu faktycznego Sąd poczynił w oparciu o wiarygodne z eznania świadków P. T. i M. T. , które stanowią plastyczną wręcz rekonstrukcję wypadku z dnia 31.10.2016r. Ś. opisali ruch zarówno kierowanego przez oskarżonego pojazdu jak i zachowanie się oskarżonego po zdarzeniu a nadto uszkodzenia samochodu marki F. (...). Zeznania tych świadków są konsekwentne, spójne, logiczne i szczere . Za wiarygodne należy również uznać zeznania świadka P. Ł. choć dla ustaleń stanu faktycznego miały one znaczenie drugorzędne . Dowodem o kluczowym znaczeniu dla oceny zgromadzonego materiału dowodowego była niewątpliwie opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej M. B., protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego, , notatka urzędowa z dnia 31.10.2016r. i pismo Naczelnika Wydziału Ruchu drogowego z dnia 23 maja 2017r., które były niezbędne do wydania opinii albowiem wskazywały na czas zaistnienia kolizji oraz czas przeprowadzenia badań oskarżonego na zawartość alkoholu w organizmie a nadto opinia biegłej z zakresu medycyny sądowej D. K. . Obie opinie są jasne i pełne, w skutek czego nie mogą być racjonalnie kwestionowana ( zresztą żadna ze stron opinii tych nie kwestionowała ). Opinia biegłego M. B. sporządzona w postępowaniu sądowym musi być uznana za wiarygodną, jako opinia rzetelna i sporządzona zgodnie ze wskazaniami wiedzy fachowej i doświadczenia życiowego. Opinia ta dostarczyła odpowiedzi na wszystkie sformułowane podczas przedmiotowego postępowania karnego pytania. Jest ona bezstronna, oparta na fachowej wiedzy i doświadczeniu zawodowym biegłego, a u jej podstaw legły wszystkie dowody o charakterze materialnym i dowody o charakterze osobowym. Niepodważalną wartość dowodową mają również dowody w postaci dokumentacji dotyczącej stanu trzeźwości oskarżonego ; dowody te nie były kwestionowane przez strony. Oceniając wyjaśnienia oskarżonego S. W. wskazać należy, iż oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów i nie kwestionował istoty krytycznego zdarzenia, choć jego wyjaśnienia są niewątpliwie enigmatyczne i wzajemnie ze sobą sprzeczne w zakresie w jakim dotyczą ilości, jakości i czasu spożywanego alkoholu oraz skutków kolizji, tym nie mniej podkreślić należy, iż oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów i w tym zakresie jego wyjaśnienia są wiarygodne znajdujące potwierdzenie w relacjach świadków B. W., P. T. i M. T.. Sąd uznał za wiarygodną tą część wyjaśnień oskarżonego w której wskazał , że przed zdarzeniem spożywał alkohol oraz w części w jakiej nie kwestionował swojego sprawstwa zarówno co do kierowania pojazdem, spowodowania kolizji jak i ucieczki z miejsca zdarzenia. Co do ilości, jakości i czasu spożytego alkoholu oraz skutków kolizji w zakresie uszkodzeń pojazdu F. (...) wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne i stanowią próbę umniejszenia swojej winy. Na uwagę zasługuje fakt, że oskarżony każdorazowo odmiennie podaje ilość , czas i rodzaj spożytego przez siebie alkoholu o czym świadczą zapisy w protokole z badania stanu trzeźwości, jego relacje z postępowania przygotowawczego oraz wyjaśnienia złożone na rozprawie głównej. Oskarżony ponadto wbrew zeznaniom świadka B. W. wskazał, że spożytą w domu wódkę zakupił , że po spożyciu wódki wypił jeszcze piwo w markecie A. a następnie ponownie w domu resztę wódki. Wyjaśnienia oskarżonego jak i zeznania jego żony w zakresie w jakim dotyczą ilości spożytego alkoholu przed zdarzeniem pozostają w oczywistej sprzeczności z opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej M. B., który wskazał, że przeprowadzone wyliczenia retrospektywne metodą W. pozwalają na stwierdzenie, że podawane przez oskarżonego okoliczności co do czasu , ilości i rodzaju mającego być spożywanym przez niego alkoholu nie znajdują potwierdzenia w obiektywnych wynikach badań jego trzeźwości . Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów, sprawstwo oskarżonego S. W. w zakresie przypisanych mu czynów – skierowanych przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym z modyfikacją wskazaną w części dyspozytywnej wyroku nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Zatem przyjąć należy, iż oskarżony S. W. dopuścił się dwóch czynów: z art.
oraz z art. 177 § 1 k.k. / przepis art. 178§1 kk nie stanowi odrębnego czynu zabronionego , a jedynie podstawę do zaostrzenia odpowiedzialności karnej, por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 1999r./ I KZP 4/99 OSNKW 1999r., z 5-6 , poz. 27; także w postanowieniu z dnia 28.06.2006r. w sprawie II KK 285/05 / LEX/ Sąd Najwyższy wskazał, że „art. 178§1 kk nie wskazuje znamion typów kwalifikowanych przestępstw wymienionych w tym przepisie , lecz przewiduje nadzwyczajne obostrzenie kary wobec sprawców tych przestępstw . Nie ma potrzeby kwalifikowania przypisanego czynu z art. 177§1 i §2 lecz”…”jedynie z tego paragrafu art. 177 kk, który odpowiednio ujmuje obrażenia ofiary wypadku/ . Naruszeniem zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym był już sam fakt rozpoczęcia prowadzenia pojazdu przez oskarżonego w jego stanie psychomotorycznym – w stanie nietrzeźwym. Stan w jakim znajdował się oskarżony jest z zasady stanem wywołującym w oczywisty sposób zaburzenia psychomotoryczne upośledzające zborność i koordynację ruchów, natomiast nie wyłącza zdolności percepcyjnych i nie powoduje zniesienia oddziaływania na bodźce ( w ten sposób: A. R. – „Nietrzeźwość w polskim prawie karnym”, P. 1969 r., str. 24 ). Naruszeniem zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym było również nie zachowanie bezpiecznej odległości od poprzedzającego go pojazdu w wyniku czego pojazd kierowany przez oskarżonego doprowadz ił do zderzenia z pojazdem kierowanym przez pokrzywdzonego P. T.. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż w wyniku opisanego naruszenia zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym skutkującym zderzeniem z pojazd em pokrzywdzonego P. T. marki F. (...) tenże pokrzywdzo ny doznał obrażenia w postaci urazu kręgosłupa szyjnego w mechanizmie „smagnięcia biczem,, z dodatnim objawem szczytowym, wzmożonym napięciem mięśni przykręgosłupowych i obustronną bolesnością mięśnia czworobocznego z ograniczeniem ruchomości, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego na czas powyżej dni siedmiu. Pomiędzy naruszeniem przez oskarżonego zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym a skutkami wypadku istnieje ścisły i oczywisty wręcz związek przyczynowy. Zachowanie oskarżonego, który jednocześnie znajdował się w stanie nietrzeźwym, skutkującym zaburzeniami psychomotorycznymi upośledzającymi zborność i koordynację ruchów, stanowiło w sensie kauzalnym przyczynę powstania wypadku drogowego. Nie ma żadnych wątpliwości, że skutek należy oskarżonemu skutek ten przypisać, albowiem skutek ten nie zostałby wywołany w przypadku zgodnego z prawem zachowania alternatywnego, czyli takiego, które nie stwarzałoby zbyt dużego ryzyka jego wystąpienia. Oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym umyślnie a skutki zaistniałego wypadku, stanowiące ustawowe znamię czynu zabronionego z art. 177 § 1 k.k. i decydujące o bycie przestępstwa, były objęte winą nieumyślną. Uznając oskarżonego za winnego popełnienia występku z art. 177 § 1 k.k., Sąd przyjął, iż istnieją podstawy do zaostrzenia karalności wobec oskarżonego w rozumieniu art. 178 § 1 k.k. W stosunku do oskarżonego zostały bowiem zrealizowane przesłanki do zaostrzenia karalności przewidziane w przepisie art. 178 § 1 k.k.: oskarżony z najdował się w stanie nietrzeźwości a dodatkowo zbiegł z miejsca zdarzenia . Niezależnie od popełnienia występku z art. 177 § 1 k.k. oskarżony popełnił drugi czyn karalny: występek z art.
. Sąd Najwyższy odnosząc się do analogicznej jak w przypadku oskarżonego sytuacji wyraził pogląd, że zachowanie sprawcy stanowi dwa odrębne czyny: jeden określony w art.
oraz drugi w art. 177 § 1 lub § 2 k.k. , przy czym sytuacja taka nie musi prowadzić do skazania za oba zakwalifikowane tak przestępstwa, gdyż ewentualna redukcja ocen prawnokarnych powinna być dokonywana -z uwzględnieniem okoliczności konkretnego przypadku - przy przyjęciu, iż występek zakwalifikowany z art.
stanowi współukarane przestępstwo uprzednie ( tak SN z
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.