z art. 54 §
z art. 7 § 1 kks gdzie uszczuplone cło wyniosło 99,00 zł, uszczuplony podatek akcyzowy wyniósł 1305,00 zł oraz uszczuplony podatek od towarów i usług wyniósł 362,00 zł tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 91 §
z art. 65 §
z art. 65 §
z art. 7 § 1 kks i za to na podstawie art. 91 §
z art. 65 §
z art. 7 § 1 kks skazuje oskarżoną, zaś na podstawie art. 91 § 4 kks w zw. z art. 7 § 2 kks wymierza oskarżonej karę grzywny 4000 (cztery tysiące) złotych;
4 kks podnieść należy, że czyn ten zachodzi, gdy sprawca m.in. przechowuje stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63 kks i inne, a jednocześnie kwota podatku narażonego na uszczuplenie nie przekracza ustawowego progu. Art. 63 kks dotyczy m.in. wyrobów akcyzowych znajdujących się w obrocie a nie oznaczonych znakami akcyzy. Nie budzi wątpliwości, iż papierosy są wyrobami akcyzowymi. Zgodnie bowiem z art. 53 § 30d kks wyroby akcyzowe to wyroby określone w ustawie z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym. Ustawa o podatku akcyzowym mówi, że wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy określone w załączniku nr 1 do ustawy, gdzie widnieją papierosy (art. 2 ust.1). Nie do zakwestionowania jest fakt, że papierosy nie posiadały polskich znaków akcyzy. Wskazuje na to protokół zatrzymania rzeczy (k.2-4). Nie budzi wątpliwości, że E. P. przechowywała w torbie, którą miała towar akcyzowy. Przechowywać to znaczy, dzierżyć wyroby akcyzowe w celu zachowania ich w stanie niepogorszonym. Pojęcie ustawowego progu zostało zdefiniowane w art. 53 § 6 w zw. z § 3 kks i oznacza kwotę uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekraczająca pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia czynu. W przypadku przechowywanego przez oskarżoną towaru akcyzowego uszczuplone należności wynosiły: uszczuplony podatek akcyzowy 1305,00 zł, uszczuplony podatek od towarów i usług 362,00 zł. Uznać zatem należy, że zostało spełnione kryterium nie przekroczenia ustawowego progu. Towar ujawniony przy oskarżonej stanowi także przedmiot czynu zabronionego z art. 86 §
4 kks, który dotyczy przemytu celnego. W związku z tym zostały także wypełnione znamiona art. 91 § 4 kks, który sankcjonuje m.in. przechowywanie towarów stanowiących przedmiot czynu zabronionego wskazanego w art. 86-90 § 1 kks, gdzie kwota należności celnej nie może przekroczyć ustawowego progu. Biorąc pod uwagę kwotę uszczuplonego cła wynoszącą 99,00 zł, przyjąć trzeba, że kwota uszczuplonej należności celnej nie przekroczyła ustawowego progu. Nie ulega również wątpliwości, że oskarżona obejmowała swoją świadomością, że ma do czynienia z papierosami pochodzącymi z czynu zabronionego, określonego w art. 63 § 7 i art. 86 § 4 kks. Jak wynika z załączonych odpisów wyroków oskarżona w takich okolicznościach nie znajdowała się poraz pierwszy, sama wyjaśniła, iż w ten sposób dorabia sobie na utrzymanie. Wiedziała zatem, że ma do czynienia z towarem wprowadzonym na polski obszar celny w sposób nielegalny. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż zachowanie oskarżonej E. P.
z art. 65 §
z art. 7 § 1 kks, uznał oskarżoną za winną jego popełnienia i za to na podstawie art. 91 §
z art. 65 §
z art. 7 § 1 kks skazał oskarżoną, zaś na podstawie art. 91 § 4 kks w zw. z art. 7 § 2 kks wymierzył oskarżonej karę grzywny 4000 (cztery tysiące) złotych. Wymierzając oskarżonej karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 12 § 2 i art. 13 § 1 kks i art.48 §
4 kks. Sąd wziął pod uwagę stopień winy oskarżonej, stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czynu, sposób zachowania, jej motywację, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem wykroczenia, a także zachowanie po jego popełnieniu. Sąd wziął też pod uwagę stosunki majątkowe i rodzinne oskarżonej jej dochody i możliwości zarobkowe. Sąd miał również na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawców, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W sprawach o wykroczenia przewidziane w ustawie karnej skarbowej kara grzywny spełnia szczególną funkcję z tego względu, że czyny te godzą w interes finansowy państwa. Jako okoliczność obciążającą sąd uznał dotychczasową karalność oskarżonej za takie same wykroczenia. (k.29,31,33-34,36,38,58,) Należy zauważyć, iż działanie oskarżonej nie było przypadkowe. Pomimo nakładanych kar, powtarza się regularnie, co więcej oskarżona mając pełną świadomość łamania prawa, otwarcie wskazuje, że wybrała taki sposób dorabiana na utrzymanie rodziny. Motywacja jaką przedstawia nie może powodować złagodzenia jej odpowiedzialności. Chęć poprawienia sytuacji materialnej rodziny, nie może odbywać się bowiem w sposób naruszający prawo. Oskarżona przyznaje ponadto, iż poza dorabianiem u brata nie starała się o żadną pracę dorywczą. Taka postawa wskazuje, iż oskarżona jest sprawcą niepoprawnym, całkowicie lekceważącym porządek prawny. Zatem kara wymierzona wobec oskarżonej powinna być surowa, aby skutecznie zniechęciła oskarżoną do popełniania kolejnych wykroczeń skarbowych tego typu. Zdaniem Sądu, wymierzona oskarżonej kara grzywny w wysokości 4000 zł spełnia wymogi prewencji ogólnej i indywidualnej, a ponadto uwzględnia dyrektywy wymiaru kary. Oskarżona jest osobą młodą, zdrową zatem posiada również możliwości zarobkowe. Uznanie oskarżonej za winną popełnienia zarzucanego wykroczenia skarbowego skutkowało orzeczeniem w przedmiocie dowodów rzeczowych. Na podstawie art. 30 § 6 kks, art. 31 § 6 kks, art. 31 § 7 kks orzeka przepadek i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci 77 paczek (1540 sztuk) papierosów bez polskich znaków, obciążając kosztami zniszczenia oskarżoną. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 113 § 1 kks w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. Sąd mając na względzie sytuację rodzinną i materialną oskarżonej zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych uznając, iż uiszczenie ich byłoby dla oskarżonej zbyt uciążliwe. Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w części dyspozycyjnej wyroku .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.