albo 3, termin ten biegnie od dnia doręczenia stronie uzasadnienia postanowienia albo postanowienia z uzasadnieniem. Jak przy tym stanowi art.
dłużnik może żądać sporządzenia uzasadnienia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem w terminie tygodniowym od dnia doręczenia mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji. Jeżeli postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności zostało wydane bez spisywania odrębnej sentencji, dłużnikowi doręcza się wyłącznie uzasadnienie postanowienia. Tak jak wskazał Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu podkreślić zatem trzeba, że dla dłużnika istotną chwilą jest doręczenie mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, gdyż to począwszy od tego dnia biegnie dla niego tygodniowy termin do wniesienia zażalenia, jak i (funkcjonujący w obecnym stanie prawnym, ale nie w 2011 r. gdy dłużnikowi doręczano zawiadomienie o wszczęciu egzekucji) do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności i doręczenie postanowienia z uzasadnieniem, od którego w takim przypadku początek miałby bieg terminu do złożenia na nie zażalenie. Biorąc jednak pod uwagę, że w rozpatrywanym okresie lat 2010-2012 art.
i 3 nie obowiązywały, toteż dla dłużnika początkiem biegu terminu do złożenia zażalenia było doręczenie mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, co miało miejsce 23 maja 2011 r., a co za tym idzie zażalenie winien był złożyć w terminie do 30 maja 2011 r. włącznie. Ponieważ uchybił temu terminowi i nie zdołał wykazać, że uchybienie to zostało przez niego niezawinione, toteż Sąd Okręgowy prawomocnie już 30 kwietnia 2012 r. rozstrzygnął o składanych wówczas w tym zakresie zażaleniach dłużnika. W związku z powyższym Sąd Okręgowy – na podstawie art. 385 w zw. art. 297 § 2 zdanie pierwsze i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. – uznając, że zażalenie na postanowienie z 19 stycznia 2018 r. jest bezzasadne, orzekł jak na wstępie. Na marginesie jedynie wskazać należy – odnosząc się do podnoszonych przez dłużnika zarzutów nieważności postępowania klauzulowego z uwagi na nienależyte umocowanie pełnomocnika wierzyciela, czy też co do tego, że wierzycielem w postępowaniu klauzulowym był inny podmiot, niż ten, na rzecz którego zasądzono świadczenie od dłużnika, wskazać trzeba, że przejście praw i obowiązków Przedsiębiorstwa Państwowego (...)” w W. na (...) w W. wprost wynika z przedłożonego wraz z wnioskiem o nadanie klauzul wykonalności odpisem aktualnym z rejestru przedsiębiorców KRS tej spółki (k. 6-15 akt sprawy), podobnie jak umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnej B. D. przez prezesa zarządu spółki A. P. i członka zarządu A. S., która to jako pełnomocnik wierzyciela wniosła o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu przeciwko dłużnikowi. Wreszcie wskazać trzeba, że środkiem prawnym właściwym do wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia, które może być dotknięte nieważnością postępowania jest skarga o wznowienie postępowania uregulowana przepisami art. 399-416 1 k.p.c. SSO Anna Górnik SSO Natalia Pawłowska – Grzelczak SSO Patrycja Baranowska Sygn. akt VIII Gz 151/18 ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.