Sygn. akt II K 26/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Piotr Nowak Protokolant st. sekr. sąd.
§ 1kk i art.
244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Oskarżyciel publiczny formułował zarzut popełnienia przez oskarżonego przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art.
§ 4kk w oparciu o środek karny orzeczony wobec S. P.
(1)w sprawie III Now 167/12 Sądu Rejonowego w Bełchatowie. Postępowanie w sprawach nieletnich normuje ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich. Ma ona zastosowanie na trzech płaszczyznach: w zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji wobec osób, które nie ukończyły lat 18; o czyny karalne popełnione przez nieletnich między
- a
- rokiem życia oraz w zakresie wykonywania środków już orzeczonych na podstawie ustawy wobec osób, które nie ukończyły 21 lat (R., M.-prawne, s. 7). Czynem karalnym ustawa nazywa przestępstwa, a także wyliczone enumeratywnie wykroczenia. Postępowania w sprawach nieletnich prowadzą sądy rodzinne, stosując posiłkowo przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, a w pewnym zakresie także Kodeksu postępowania karnego (art. 20 § 1 u.p.n.). W postępowaniach tych można wobec nieletnich stosować środki wychowawcze i poprawcze wskazane w ustawie (por. szerzej Górecki, Ustawa, s. 34). Wobec tego nie można uznać, że czyn popełniony przez oskarżonego wyczerpuje znamiona art.
§ 4
kk, ponieważ orzeczenie postanowieniem przez sąd rodzinny na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, nie stanowi skazania w świetle przepisów kodeksu karnego . Dziwić jedynie musi okoliczność, iż fakt ten znany przysłowiowo przeciętnemu studentowi prawa jest obcy oskarżycielowi publicznemu. Zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona występku określonego w art.
§ 1
kk, gdyż oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Nie ulega, bowiem wątpliwości, że samochód osobowy jest pojazdem mechanicznym. Oskarżony natomiast prowadził go po drogach publicznych m.in. na trasie z B. do P., a więc w ruchu lądowym. Zawartość zaś, alkoholu w wydychanym powietrzu przekroczyła wartość określoną w art. 115 § 16 kk, który zawiera definicję stanu nietrzeźwości. Zachowanie oskarżonego wypełniło także dyspozycję art. 244 kk, gdyż S. P.
(1)prowadząc wymieniony samochód nie stosował się także do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, gdyż tego rodzaju środek karny został orzeczony oskarżonemu prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich z dnia 11 września 2012 r. w sprawie sygn. akt III Now 167/12. W świetle natomiast art. 73 § 1 Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich środek w postaci zakazu prowadzenia pojazdów obowiązuje do czasu ukończenia przez sprawcę 21 lat. Tymczasem w dniu popełnienia czynu zabronionego z art.
§ 1kk S. P.
(1)miał (...) lat. Zbieg przepisów art.
§ 1kk oraz art.
244 kk ma charakter realny, gdyż prowadzenie auta w stanie nietrzeźwości po uprzednim orzeczonym wobec sprawcy zakazie kierowania pojazdami. Wypełnia on znamiona dwóch przestępstw: prowadzenia w stanie nietrzeźwym i łamania orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia (por. postanowienie SN z dnia z dnia 26 sierpnia 2004 r. I KZP 11/2004 OSNKW 2004/7-8 poz. 84). Dlatego, też zgodnie z art. 11 § 2 kk Sąd dokonał kumulatywnej kwalifikacji prawnej powyższego czynu. Przypisany oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym stanie faktycznym S. P.
(1)mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, czyn oskarżonego był bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy. Przy wymiarze oskarżonemu kary Sąd na jego niekorzyść wziął pod uwagę uprzednią karalność, wysoki stopień nietrzeźwości. Na korzyść Sąd przypisał oskarżonemu przyznanie się do winy oraz jego młody wiek. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd wymierzył oskarżonemu na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 37a kk w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierzył mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Według Sądu powyższa kara jest wystarczająca do osiągnięcia zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do oskarżonego. Oskarżony jest osobą młodą i Sąd uznał, iż należy dać mu szansę na odbycie kary w formie wolnościowej. Na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd orzekł oskarżonemu zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat uznając, iż będzie on wystarczający i spełni swoje cele. Zdaniem Sądu koniecznym jest wyeliminowanie oskarżonego na pewien czasu z ruchu drogowego, aby mógł przemyśleć swoje postępowanie i wyciągnąć z tej niedogodności odpowiednie wnioski. Zgodnie z dyspozycją art. 43a § 2 kk obligatoryjne było orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego dlatego Sąd orzekł od S. P.
(1)na rzecz Funduszu (...) świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych. Sąd doszedł do przekonania, że brak jest wystarczających podstaw do jego orzekania w wysokości przekraczającej jego minimalną ustawową wysokość. Na podstawie art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 maja 2017 r. (godz. 6.20) do dnia 12 maja 2017r. (godz. 15.50) przyjmując, że jest on równoważny czterem dniom kary ograniczenia wolności. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł tytułem opłaty, wynikającą z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t. j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) oraz kwotę 70 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę złożyło się: 30 zł tytułem opłaty za udzielenie informacji o osobie z K. oraz po 20 zł tytułem zryczałtowanych kosztów doręczeń w postępowaniu przygotowawczym i sądowym.