(1), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego będącego radcą prawnym – w tym zakresie zgodnie z kwotą żądaną w punkcie 1 zestawienia kosztów (k. 765 akt sprawy) ⚫ § 3 ust.

(1), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego będącego adwokatem. Następnie w punktach II.1.b oraz II.2.b sentencji wyroku Sąd Okręgowy zasądził od powoda Skarbu Państwa – Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) w L. na rzecz każdego z pozwanych kwotę po 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Rozstrzygnięcie powyższe oparte zostało na art. 98 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 k.p.c. w związku z § 2 ust. 1 i 2 w związku z: ⚫ § 3 ust.

(1), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego będącego radcą prawnym ⚫ § 3 ust.

(1), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego będącego adwokatem. W powyższym zakresie Sąd miał na uwadze, iż pełnomocnikom profesjonalnym należne jest wynagrodzenie wyłącznie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – jako że w sprawie przed Sądem Najwyższym nie odbyła się rozprawa, wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym (k. 445 akt sprawy) – zatem 50% stawki ustalonej za postępowanie pierwszoinstancyjne (5.400 zł x 50% = 2.700 zł). Niezasadnie zatem pełnomocnik pozwanego W. W.

(1)domagał się w tym zakresie kwoty 5.400 zł kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie kasacyjne. Wreszcie w punktach II.1.c oraz II.2.c sentencji wyroku Sąd Okręgowy zasądził od powoda Skarbu Państwa – Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) w L. na rzecz każdego z pozwanych kwotę po 4.050 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Rozstrzygnięcie powyższe oparte zostało na art. 98 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 k.p.c. w związku z § 2 ust. 1 i 2 w związku z: ⚫ § 3 ust.

(1), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego będącego radcą prawnym ⚫ § 3 ust.

(1), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego będącego adwokatem – zatem zasądzić należało 75% stawki ustalonej za postępowanie pierwszoinstancyjne (5.400 zł x 75% = 4.050 zł). Także więc w tym zakresie niezasadnie pełnomocnik pozwanego W. W.

(1)domagał się w tym zakresie kwoty 5.400 zł kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne. W powyższym zakresie Sąd Okręgowy wskazał, iż nie ma podstaw, aby w niniejszej sprawie zasądzać na rzecz stron wygrywających postępowanie niejako wynagrodzenia za dwukrotne prowadzenie postępowania w każdej instancji – w związku z faktem, iż niniejszy wyrok Sądu stanowi drugie orzeczenie pierwszoinstancyjne w sprawie (pierwszy wyrok tut. Sądu uchylił następnie Sąd Apelacyjny w Gdańsku), jak również fakt, iż dwukrotnie orzekał w sprawie Sąd Apelacyjny w Gdańsku (drugi raz po uchyleniu jego wyroku przez Sąd Najwyższy). Godzi się w tym zakresie przytoczyć pogląd Sądu Najwyższego, iż w sytuacji, gdy sąd drugiej instancji orzeka ponownie, po uchyleniu jego wyroku przez Sąd Najwyższy i przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego, to przy rozstrzygnięciu o kosztach postępowania apelacyjnego powinien mieć na uwadze ostateczny wynik tegoż postępowania apelacyjnego (a nie postępowań apelacyjnych) i wysokość kosztów poniesionych przez strony w jego toku oraz wysokość kosztów postępowania kasacyjnego, bez względu na fakt dwukrotnego orzekania w postępowaniu apelacyjnym przez sąd odwoławczy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 109/10). Zasadę tę Sąd w niniejszej sprawie zastosował per analogiam także do dwukrotnego postępowania i orzekania przez tut. Sąd jako Sąd i instancji. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wywiódł powód Skarbu Państwa - Dowódca Jednostki Wojskowej nr (...) w L. zaskarżając orzeczenie w całości. Apelujący wnosił o zmianę wyroku w całości poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, za wszystkie instancje, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku z pozostawieniem mu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego i kasacyjnego. Skarżący wyrokowi Sądu Okręgowego w Gdańsku zarzucił naruszenie: I. przepisów postępowania, tj.: 1. art. 11 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie i brak przyjęcia, że pozwany W. B.

(1)spowodował szkodę w majątku powoda w wysokości 794 569,63 zł mimo, że fakt spowodowania przez niego szkody i jej wysokość zostały stwierdzone prawomocnym wyrokiem skazującym Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2008 r. (So 19/08), 2. art. 11 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie i brak przyjęcia, że pozwany W. W.

(1)spowodował szkodę w majątku powoda w wysokości 794 569,63 zł mimo, że fakt spowodowania przez niego szkody i jej wysokość zostały stwierdzone prawomocnym wyrokami skazującym Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 marca 2009 r. (So 23/08) oraz Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2008 r. (So 19/08),

1. art. 227 k.p.c. w zw. z art. 278 § l k.p.c. przez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego (innego biegłego) na okoliczność wysokości szkody, co doprowadziło do uznania, że powód nie wykazał wysokości swojego roszczenia i zawinienia pozwanych w jej spowodowaniu,
2. art. 233 § k.p.c. poprzez niewłaściwą ocenę dowodów i przyjęcie, że powód nie wykazał wysokości swojego roszczenia,
3. art. 322 k.p.c. przez niezastosowanie i oddalenie powództwa w sytuacji, gdy ustalone zostały podstawy odpowiedzialności pozwanych, fakt poniesienia szkody i normalny związek przyczynowy pomiędzy działaniami pozwanych a szkodą powoda, a w opinii Sądu Okręgowego z zebranego materiału dowodowego nie wynikała jedynie wysokość szkody, II. prawa materialnego, tj.
4. art. l ust. 2 ustawy o odpowiedzialności majątkowej żołnierzy zawodowych w zw. z art. 441 § l k.c. i art. 9 ustawy o odpowiedzialności majątkowej żołnierzy przez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezastosowaniu i nie przyjęciu, że obaj pozwani odpowiadają solidarnie za całość powstałej szkody,
5. art.
6. art. l ust. 2 ustawy o odpowiedzialności majątkowej żołnierzy zawodowych zw. z art. 366 § l k.c., art. 372 i art. 373 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wyłącza możliwość domagania się od pozwanych naprawienia szkody okoliczność, że powód nie domagał się naprawienia szkody przez osoby trzecie,
7. art. 6 zd. 2 ustawy o odpowiedzialności