poprzez przyjęcie, że powód uprawdopodobnił roszczenie będące przedmiotem niniejszego postępowania, podczas gdy żądanie powoda jest bezzasadne już na podstawie twierdzeń zawartych w pozwie i dokumentów będących załącznikami do niego; – naruszenie art.
poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji błędne ustalenie, że powód uprawdopodobnił roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. W oparciu o powyższe zarzuty pozwana wniosła o: 1) zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o zabezpieczenie; 2) ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; 3) zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zażalenia pozwana wskazała, że powód przedstawił do potrącenia wierzytelność z tytułu kary umownej w wysokości 170.000 zł naliczonej zgodnie z § (...) ust.(...) umowy z dnia 3 sierpnia 2012 r. Powołane przez powoda postanowienie umowne przewiduje możliwość naliczenia kary umownej przez pozwaną (wykonawcę) powodowi (zamawiającemu) za zwłokę w płatności, nie zaś odwrotnie. Powód powołując się na ten zapis umowny nalicza pozwanej karę umowną za opóźnienie w zgłoszeniu robót do odbioru, czego umowa nie przewiduje. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art.
dla uwzględnienia wniosku o udzielenie zabezpieczenia konieczne jest uprawdopodobnienie przez stronę istnienia roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, przy czym obie te przesłanki muszą zostać spełnione kumulatywnie. W ocenie Sądu Apelacyjnego, w przedmiotowej sprawie powód nie uprawdopodobnił roszczenia o pozbawienie wykonalności opisanych w pozwie tytułów wykonawczych. Stosownie do treści art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że podstawą powództwa z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. może być potrącenie, pomimo że powód mógł zgłosić zarzut potrącenia w postępowaniu rozpoznawczym w sprawie, w której został wydany tytuł wykonawczy (por. A. Zieliński (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Wyd. 9, Warszawa 2017; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 1974 r., sygn. akt III CZP 44/74, OSNCP 1975 nr 5, poz. 78, Legalis nr 18198; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1993 r., sygn. akt III CZP 141/93, OSNCP 1994 nr 5, poz. 102, Legalis nr 28274). W przedmiotowej sprawie powód nie uprawdopodobnił jednak, że przysługuje mu skuteczny względem drugiej strony zarzut potrącenia. Z załączonego do akt oświadczenia o potrąceniu z dnia 11 września 2017 r. (k. 34) wynika, że powód przedstawił do potrącenia wierzytelność z tytułu kary umownej w wysokości 170.000 zł naliczanej zgodnie z § (...) ust. (...) umowy z dnia 3 sierpnia 2012 r. Powołany przez powoda zapis umowy, z uwzględnieniem zmian naniesionych na umowę pismem ręcznym stanowi, że: „W przypadku zwłoki płatności wykonawca może naliczyć 10.000 zł wartości umowy za każdy dzień spóźnienia od wykonania (zgłoszenia do odbioru)” (k. 30). Z powyższego wynika jednoznacznie, że kara umowna została zastrzeżona na rzecz wykonawcy (pozwanej) w przypadku zwłoki w płatności przez zamawiającego (powoda). Jednocześnie w ww. umowie brak jest jakichkolwiek postanowień dotyczących zastrzeżenia kary umownej na rzecz zamawiającego (powoda). Mając powyższe na uwadze, należy zgodzić się ze stanowiskiem pozwanej, iż powód nie uprawdopodobnił swojego roszczenia. Wobec braku uprawdopodobnienia roszczenia, zbędne jest odnoszenie się do kwestii posiadania przez powoda interesu prawnego w zabezpieczeniu roszczenia. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone postanowienie i oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia, na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie Sąd Okręgowy w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, na zasadzie art. 745 § 1 k.p.c. SSA Sławomir Jamróg SSA Jerzy Bess SSA Zbigniew Ducki
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.