Sygn. akt IV U 253/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym skła
§ 3 k.p.c., (k. 93-95). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony Z. J. od 1991 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług remontowo-budowlanych. Z powodu problemów finansowych za okres od 2001 r. do 2006 r., zalegał z opłacaniem składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, do opłacenia których zobowiązany był z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Z uwagi na to, ubezpieczony wnioskiem z dnia 29 stycznia 2013 r. zwrócił się o umorzenie nieopłaconych należności za okres od 2001 r. do 2006 r. na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, do opłacenia których zobowiązany był z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Decyzją z dnia 17 grudnia 2013 r., nr 298- (...) organ rentowy określił, że: 1. wg stanu na dzień 29 stycznia 2013 r. umorzeniu będą podlegały należności z tytułu składek:
- a)na ubezpieczenia społeczne – za okres od 07.2001 do 12.2001 r., od 02.2002 r. do 07.2005 r. od 12.2005 r. do 11.2006 r. w łącznej kwocie 57.819,93 zł, z tytułu składek, odsetek, opłaty dodatkowej oraz kosztów upomnienia,
- b)na ubezpieczenie zdrowotne – za okres od 02.2002 r., 03.2002 r., 05.2002 r., 06.2004 r., od 08.2004 r. do 07.2005 r., 12.2005 r., w łącznej kwocie 11.838,75 zł z tytułu składek, odsetek, opłaty dodatkowej oraz kosztów upomnienia,
- c)na Fundusz Pracy – za 06.2005 w kwocie 43,12 zł, z tytułu składek, odsetek, opłaty dodatkowej. W treści decyzji organ rentowy zaznaczył, że warunkiem umorzenia w/w należności jest spłata należności niepodlegających umorzeniu do dnia 30 grudnia 2014 r. Z uwagi na to, w dniu 20 lutego 2014 r. ubezpieczony złożył wniosek o rozłożenie na raty należności niepodlegających umorzeniu z tytułu składek. ZUS wyraził zgodę na zwarcie warunkowego układu ratalnego, pod warunkiem, że ubezpieczony do dnia 15 grudnia 2014 r. opłaci składki na ubezpieczenie emerytalne (w części finansowanej przez ubezpieczonych i płatnika) i składek na ubezpieczenie zdrowotne za zatrudnionych pracowników. Ubezpieczony, aby dokonać spłaty w/w zadłużenia wziął kredyt bankowy. Dowód: - decyzja z dnia 17 grudnia 2013 r., nr 298- (...), k. 18-19, - pismo ZUS z dnia 31 stycznia 2013 r., k. 20, - pismo ZUS z dnia 15 kwietnia 2014 r., k. 22-23, - wniosek o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z dnia 20 lutego 2014 r., wraz z załącznikami, k. 26 – 32, - przesłuchanie ubezpieczonego, k. 126, W dniu 06 czerwca 2014 r. ubezpieczony po wykonanej usłudze u klienta, podczas wynoszenia narzędzi z samochodu do magazynu, poślizgnął się i upadł. Na skutego w/w zdarzenia ubezpieczony doznał złamania kręgu odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Z uwagi na w/w zdarzenie ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 09 czerwca 2014 r. do dnia 07 sierpnia 2014 r. Decyzją z dnia 12 sierpnia 2014 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 09 czerwca 2014 r. do dnia 07 sierpnia 2014 r. i nadal, z uwagi na brak zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i zapłaconej składki za czerwiec 2014 r. w niewłaściwej wysokości, a ponadto wszczął postępowanie postepowanie wyjaśniające w sprawie. W dniu 11 września 2014 r. ZUS sporządził Kartę wypadku, w której zdarzenie z dnia 06 czerwca 2014 r. uznał za wypadek przy pracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej. W piśmie datowanym na dzień 11 września 2014 r. ZUS poinformował ubezpieczonego m.in. o tym, że: ,,Świadczenia w związku z wypadkiem przy pracy nie przysługują w razie wystąpienia w dniu wypadku zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł do czasu spłaty całości zadłużenia. W przypadku istnienia zadłużenia prawo do zasiłku chorobowego za cały okres niezdolności do pracy oraz prawo do jednorazowego odszkodowania zostanie przyznane jeżeli całość zadłużenia zostanie spłacona w terminie 6 miesięcy od dnia wypadku. W przypadku uregulowania całości zadłużenia po upływie 6 miesięcy od dnia wypadku, prawo do jednorazowego odszkodowania przedawnia się, a prawo do zasiłku chorobowego powstaje od dnia spłaty całości zadłużenia”. Pismem z dnia 09 października 2014 r. ubezpieczony zwrócił się o przywrócenie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego za miesiąc czerwiec 2014 r., jednocześnie potwierdzając fakt uiszczenia dopłaty w wysokości 18,36 zł. W dniu 20 października 2014 r. ZUS wyraził zgodę na opłacenie po terminie składki na ubezpieczenie chorobowe za czerwiec 2014 r. W dniu 29 października 2014 r. organ rentowy wyraził zgodę na warunkowy układ ratalny dot. zaległości składkowych po opłaceniu kwot składek, wymaganych do tego układu w terminie do 15 grudnia 2014 r. W dniu 20 listopada 2014 r. ZUS wydał kolejną decyzję znak (...), którą odmówił ubezpieczonemu zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. z uwagi na fakt, iż na dzień wypadku przy pracy, czyli na dzień 06 czerwca 2014 r. ubezpieczony zalegał z opłatą składki na ubezpieczenie społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł, jednocześnie wskazując, że wyrażenie zgody przez organ rentowy na warunkowy układ ratalny, nie zmienia faktu, że zadłużenie istnieje. Ubezpieczony w dniu 23 grudnia 2014 r. odwołał się od decyzji organu rentowego z dnia 12 sierpnia 2014 r. i z dnia 20 listopada 2014 r., jednakże Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt IV U 83/15 postanowieniem z dnia 16 lutego 2016 r. odrzucił odwołanie ubezpieczonego od decyzji z dnia 12 sierpnia 2014 r., uznając, że zostało ono wniesione po terminie. Ubezpieczony złożył zażalenie od w/w postanowienia. Postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu IX Wydział Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie o sygn. akt IX Uz 8/15 uchylił postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt IV U 83/15. Wyrokiem z dnia 08 kwietnia 2015 r., Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie o sygn. akt IV U 82/15 oddalił odwołanie ubezpieczonego. Dowód: - karta wypadku nr (...), k. 38, w aktach sprawy o sygn. IV U 82/15, - pismo ZUS z dnia 11 września 2014 r., k. 24, - wniosek ubezpieczonego o przywrócenie ubezpieczenia chorobowego z dnia 09.10.2014 r., k. 46, - potwierdzenie uiszczenia dopłaty w kwocie 18,36 zł, k.47, - pismo ZUS z dnia 20 października 2014 r., k. 48, - decyzja ZUS z dnia 20 listopada 2014 r., (...), k. 75, - postanowienie z dnia 30 marca 2015 r. Sądu Okręgowego we Wrocławiu IX Wydział Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt IX Uz 8/15, k. 16 -17, - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie o sygn. akt IV U 82/15, k. 74-76, akta sprawy o sygn. IV U 82/15, - przesłuchanie ubezpieczonego, k. 126, W związku z opłaceniem składek na ubezpieczenie emerytalne (w części finansowanej przez ubezpieczonych i płatnika) i składek na ubezpieczenie zdrowotne za zatrudnionych pracowników, w dniu 16 stycznia 2015 r. ubezpieczony na podstawie art. 29 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zawarł z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych umowę o rozłożenie na raty należności z tytułu składek, które nie podlegały umorzeniu – umowa nr (...). Mocą w/w umowy organ rentowy rozłożył na raty należności z tytułu składek w ogólnej kwocie 38.438,55 zł, w skład której wchodzą składki, odsetki za zwłokę, opłata dodatkowa i koszty upomnienia - § 2 umowy. Zgodnie z treścią w/w umowy dłużnik uznał kwotę należności wynikającą z § 2 umowy oraz zobowiązał się do opłacenia poszczególnych rat, w sposób wskazany w harmonogramie, do dnia 20 grudnia 2018 r. - § 3 i 4 umowy. Z kolei zgodnie z treścią § 6 umowy: ,,Zawarcie niniejszej umowy powoduje, iż bieg terminu przedawnienia należności z tytułu składek objętych niniejszą umową ulega zawieszeniu. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje od dnia zawarcia niniejszej umowy do dnia płatności ostatniej raty określonej w harmonogramie spłat”. Dowód: - umowa nr (...) z dnia 16 stycznia 2015 r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, k. 33 – 37, W okresie od 22 grudnia 2014 r. do 10 stycznia 2015 r. oraz od 30 stycznia 2015 r. do 09 lutego 2015 r. ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim i ZUS wypłacił mu świadczenie chorobowe w dniach 12 i 18 lutego 2015 r. Nadto ZUS wypłacił mu świadczenie chorobowe za okres od 11 listopada do 27 grudnia 2016 r.. Dowód: - potwierdzenie wypłaty świadczenia chorobowego z dnia 18 lutego 2015 r. i z dnia 12 lutego 2015 r., k. 39, 41, - zaświadczenia o niezdolności do pracy, k. 40, 42 - potwierdzenie wypłaty świadczenia z dnia 09.01.2017 r., k. 43, W piśmie z dnia 04 maja 2016 r. organ rentowy w nawiązani do wniosku ubezpieczonego o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z dnia 6 sierpnia 2014 r., poinformował ubezpieczonego, że w/w wniosek został rozpatrzony pozytywnie, wobec czego raty układu należy regulować zgodnie z przedstawionym w umowie harmonogramem. Dowód: - wniosek o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z dnia 06 sierpnia 2014 r., w aktach organu rentowego, - zawiadomienie organu rentowego z dnia 04 maja 2016 r., k. 45, - przesłuchanie ubezpieczonego, k. 126, W dniu 03 lutego 2017 r. ubezpieczony spłacił należności objęte układem ratalnym. bezsporne Wobec tego, decyzją z dnia 09 marca 2017 r. o numerze 298- (...) (błędne oznaczonej przez organ rentowy jako wydanej w dniu 09 marca 2016 r.) organ rentowy umorzył należności z tytułu składek na poszczególne ubezpieczenia, tj.:
- a)na ubezpieczenia społeczne – za okres od 07.2001 do 12.2001 r., od 02.2002 r. do 07.2005 r. od 12.2005 r. do 11.2006 r. w łącznej kwocie 57.819,93 zł, z tytułu składek, odsetek, opłaty dodatkowej oraz kosztów upomnienia,
- b)na ubezpieczenie zdrowotne – za okres od 02.2002 r., 03.2002 r., 05.2002 r., 06.2004 r., od 08.2004 r. do 07.2005 r., 12.2005 r., w łącznej kwocie 11.838,75 zł z tytułu składek, odsetek, opłaty dodatkowej oraz kosztów upomnienia,
- c)na Fundusz Pracy – za 06.2005 w kwocie 43,12 zł, z tytułu składek, odsetek, opłaty dodatkowej. W/w decyzja uprawomocniła się w dniu 18 kwietnia 2017 r. Dowód: - decyzja ZUS z dnia 09 marca 2016 r., nr 298- (...), k. 44, 72, oraz akta organu rentowego. - przesłuchanie ubezpieczonego, k. 126, Pismem z dnia 03 lutego 2017 r. ubezpieczony zwrócił się do organu rentowego z wnioskiem o wypłatę zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. z uwagi na dokonaną spłatę zadłużenia w dniu 03.02.2017 r. Pismem z dnia 20 lutego 2017 r. znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS organ rentowy wskazał ubezpieczonemu, że roszczenie o wypłatę świadczenia uległo przedawnieniu, gdyż spłata zadłużenia nastąpiła po upływie 6 miesięcy od dnia wypadku. Jednocześnie organ podał, że jeśli wnioskodawca nie zgadza się z wyjaśnieniami, może zwrócić się o wydanie formalnej decyzji, od której będzie mógł się odwołać do Sądu Rejonowego we Wrocławiu. Wobec tego, ubezpieczony wniósł o wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), organ rentowy uchylił decyzję z dnia 20 listopada 2014 r., znak (...) odmawiającą prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. i odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. Kolejną decyzją z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), która została doręczona ubezpieczonemu w dniu 12 maja 2017 r., ZUS zmienił decyzję z dnia 21 marca 2017 znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS poprzez wykreślenie z sentencji decyzji sformułowania ,,uchyla decyzję z dnia 20 listopada 2014 r., znak (...) odmawiającą prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. i odmawia prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenie wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. w związku z przedawnieniem”. Dowód: - pismo ubezpieczonego z dnia 03 lutego 2017 r., k. 107, - pismo ZUS z dnia 20 lutego 2017 r. znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS k. 70, 109 - pismo ubezpieczonego z dnia 27 lutego 2017 r., k. 71, - decyzją z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), k. 73, - decyzja ZUS z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), k. 53, - przesłuchanie ubezpieczonego, k. 126, Ubezpieczony wniósł ponadto o wypłatę jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, który miał miejsce w dniu 06 czerwca 2014 r. Orzeczeniem z dnia 22 czerwca 2017 r., Lekarz Orzecznik ZUS ustalił 15% stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 06 czerwca 2014 r. Decyzją z dnia 20 listopada 2017 r. ZUS przyznał ubezpieczonemu jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 12.135,00 zł, za 15% uszczerbek na zdrowiu (15% x 809,00 zł za każdy procent stałego uszczerbku). ZUS wypłacił ubezpieczonemu w/w świadczenie. Dowód: - orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 22.06.2017 r., k. 111, - decyzja o przyznaniu jednorazowego odszkodowania z dnia 20 listopada 2017 r., k. 112, - przesłuchanie ubezpieczonego, k. 126, Sąd zważył co następuje: Odwołanie ubezpieczonego od decyzji ZUS z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...) oraz z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...) zasługuje na uwzględnienie. Decyzją z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), doręczoną ubezpieczonemu w dniu 27 marca 2017 r organ rentowy uchylił decyzję z dnia 20 listopada 2014 r., znak (...) odmawiającą prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. i odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. Kolejną decyzją z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), która została doręczona ubezpieczonemu w dniu 12 maja 2017 r., ZUS zmienił decyzję z dnia 21 marca 2017 znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS poprzez wykreślenie z sentencji decyzji sformułowania ,,uchyla decyzję z dnia 20 listopada 2014 r., znak (...) odmawiającą prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. i odmawia prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenie wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. w związku z przedawnieniem”. W toku niniejszej sprawy ubezpieczony Z. J. w dniu 13 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego, k. 2) wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...) doręczonej mu w dniu 27 marca 2017 r. oraz w piśmie procesowym z dnia 28 maja 2017 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 31 maja 2017 r. (data prezentaty biura podawczego, k. 11) ubezpieczony sprecyzował żądanie i wniósł ponadto o uchylenie decyzji organu rentowego z dnia 08 maja 2017 r., znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS, nr sprawy (...) doręczonej mu w dniu 12 maja 2017 r.. Organ rentowy wniósł z kolei o oddalenie odwołania ubezpieczonego od decyzji z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...) oraz o odrzucenie odwołania z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...) jako wniesionego po upływie ustawowego terminu. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na decyzji z dnia 17 grudnia 2013 r., nr 298- (...), piśmie ZUS z dnia 31 stycznia 2013 r., piśmie ZUS z dnia 15 kwietnia 2014 r., wniosku o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z dnia 20 lutego 2014 r., wraz z załącznikami, karcie wypadku nr (...) (w aktach sprawy o sygn. IV U 82/15), piśmie ZUS z dnia 11 września 2014 r., wniosku ubezpieczonego o przywrócenie ubezpieczenia chorobowego z dnia 09.10.2014 r., potwierdzeniu uiszczenia dopłaty w kwocie 18,36 zł, piśmie ZUS z dnia 20 października 2014 r., decyzji ZUS z dnia 20 listopada 2014 r., (...), postanowieniu z dnia 30 marca 2015 r. Sądu Okręgowego we Wrocławiu IX Wydział Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt IX Uz 8/15, wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie o sygn. akt IV U 82/15, umowie nr (...) z dnia 16 stycznia 2015 r. o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, potwierdzeniu wypłaty świadczenia chorobowego z dnia 18 lutego 2015 r. i z dnia 12 lutego 2015 r., zaświadczeniu o niezdolności do pracy, potwierdzeniu wypłaty świadczenia z dnia 09.01.2017 r., wniosku o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z dnia 06 sierpnia 2014 r., zawiadomienia organu rentowego z dnia 04 maja 2016 r., decyzji ZUS z dnia 09 marca 2016 r., nr 298- (...), piśmie ubezpieczonego z dnia 03 lutego 2017 r., piśmie ZUS z dnia 20 lutego 2017 r. znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS, piśmie ubezpieczonego z dnia 27 lutego 2017 r, decyzji ZUS z dnia 21 marca 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), decyzja ZUS z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...), nr sprawy (...), orzeczeniu Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 22.06.2017 r., decyzji o przyznaniu jednorazowego odszkodowania z dnia 20 listopada 2017 r., a to wobec tego, że w/w dokumenty nie budziły żadnych wątpliwości co do ich prawdziwości i autentyczności. Ponadto Sąd dał wiarę twierdzeniom przesłuchiwanemu powodowi, którego to zeznania korespondowały z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Mając na uwadze powyższe stanowiska stron, w pierwszej kolejności wskazać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie pogląd organu rentowego o zasadności odrzucenia odwołania ubezpieczonego od decyzji z dnia 08 maja 2017 r., znak (...) - (...). Wskazać bowiem należy, że z akt niniejszej sprawy bezspornie wynika, iż pismem procesowym z dnia 28 maja 2017 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 31 maja 2017 r. (data prezentaty biura podawczego, k. 11) ubezpieczony sprecyzował żądanie i wniósł m.in. o uchylenie decyzji organu rentowego z dnia 08 maja 2017 r., znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS, nr sprawy (...), doręczonej mu w dniu 12 maja 2017 r.. Z uwagi na to zauważyć należy, że zgodnie z treścią art.
§ 1k.p.c.
odwołania od decyzji organów rentowych lub orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności wnosi się na piśmie do organu lub zespołu, który wydał decyzję lub orzeczenie, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ lub zespół, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia. Z kolei w myśl (...) § 5 k.p.c. ubezpieczony lub osoba odwołująca się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności może również wnieść odwołanie - z wyłączeniem odwołania, o którym mowa w § 4 - do protokołu w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy albo w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania ubezpieczonego lub osoby odwołującej się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Zgodnie natomiast z art.
§ 6k.p.c.
sąd, do którego wniesiono odwołanie, niezwłocznie przekazuje protokół organowi lub zespołowi, który wydał zaskarżoną decyzję lub orzeczenie, chyba że sąd ten jest właściwy do jego rozpoznania. W takim przypadku przewodniczący niezwłocznie zażąda akt sprawy i nada bieg odwołaniu, przesyłając odpis protokołu organowi lub zespołowi, który wydał zaskarżoną decyzję lub orzeczenie. A zatem, z całokształtu omawianego wyżej uregulowania oraz celu komentowanego przepisu wynika, że ubezpieczony może złożyć odwołanie również w sądzie i w takim przypadku – jeżeli oczywiście odwołanie zostanie wniesione w ustawowym terminie wynikającym z art.
§ 1k.p.c.
– termin do wniesienia odwołania zostanie zachowany. Co więcej, jeśli odwołanie wniesiono do protokołu sądu właściwego do rozpoznania sprawy, przewodniczący żąda akt sprawy i nadaje bieg odwołaniu, przesyłając odpis protokołu organowi, od którego pochodzi zaskarżona decyzja. Dodatkowo, tut. Sąd pragnie zauważyć, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się odformalizowany charakter odwołania od decyzji ZUS, jednolicie przyjmując, że wystarczające jest samo przejawienie przez stronę niezadowolenia z decyzji ZUS i wyrażenie woli co do odmiennego rozstrzygnięcia. Powyższe niewątpliwie prowadzi do konstatacji, że jeżeli w terminie do złożenia odwołania ubezpieczony podejmuje na piśmie lub do protokołu czynność, z której wynika, że nie zgadza się z decyzją i uważa, iż powinna być ona zmieniona lub uchylona, to należy taką czynność zakwalifikować jako odwołanie od decyzji ( Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2009 r. III UK 52/09, LEX nr 578160) W tym stanie rzeczy, nie może budzić żadnych wątpliwości fakt, iż odwołanie od decyzji z dnia 08 maja 2017 r., doręczonej ubezpieczonemu w dniu 12 maja 2017 r. zostało wniesione w ustawowym terminie oraz do Sądu właściwego do rozpoznania sprawy, a to wobec tego, iż w piśmie procesowym z dnia 28 maja 2017 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 31 maja 2017 r. (data prezentaty biura podawczego, k. 11) ubezpieczony wyraźnie wskazał, że wnosi o uchylenie decyzji organu rentowego z dnia 08 maja 2017 r., znak: 470000/603/CW/00232101/2017-ZAS, nr sprawy (...), doręczonej mu w dniu 12 maja 2017 r.. Co więcej, odpis w/w pisma procesowego z dnia 28 maja 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi organu rentowego w dniu 07 czerwca 2017 r., natomiast w piśmie procesowym z dnia 28 czerwca 2017 r. organ rentowy ustosunkował się do zgłoszonego przez ubezpieczonego żądania. Przechodząc kolejno do kwestii zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji z dnia 21 marca 2017 r. oraz z dnia 08 maja 2017 r., wskazać należy, że w/w decyzje mają tożsamy zakres przedmiotowy - dotyczą prawa ubezpieczonego do zasiłku chorobowego z ubezpieczenie wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. Warto również podkreślić, że podstawą obu decyzji jest uznanie przez organ rentowy, że roszczenie ubezpieczonego o wypłatę zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 09 czerwca 2014 r. do 07 sierpnia 2014 r. uległo przedawnieniu w dniu 01 kwietnia 2015 r., ze względu na fakt, że spłata zadłużenia nastąpiła dopiero po zakończeniu postępowania z wniosku o umorzeniu składek na podstawie ustawy abolicyjnej. Wobec tego, zauważyć należy, że spór w niniejszej sprawie w zasadzie ogranicza się do rozstrzygnięcia kwestii czy bieg terminu przedawnienia przewidzianego w art. 6 ust. 3 ustawy może ulec zawieszeniu w związku z zawartą przez strony umową o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Kwestia wypadku przy pracy ubezpieczonego, który miał miejsce w dniu 06 czerwca 2014 r., w związku z którym w okresie od 09 czerwca 2014 r. do dnia 07 sierpnia 2014 r. ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim jest bezsporna - w dniu 11 września 2014 r. ZUS sporządził Kartę wypadku, w której zdarzenie z dnia 06 czerwca 2014 r. uznał za wypadek przy pracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Nadto w realiach niniejszej sprawy nie budzi żadnych wątpliwości fakt, iż ubezpieczony zalegał ze spłatą należności z tytułu składek, wobec czego wnioskiem z dnia 29 stycznia 2013 r. zwrócił się o umorzenie nieopłaconych należności za okres od 2001 r. do 2006 r. natomiast wnioskiem z dnia 20 lutego 2014 r. wniósł o rozłożenie na raty należności niepodlegających umorzeniu z tytułu składek. Ponadto jak bezspornie wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w dniu 16 stycznia 2015 r. strony zawarły umowę nr (...) o rozłożenie na raty należności z tytułu składek, które nie podlegały umorzeniu, natomiast ubezpieczony w dniu 03 lutego 2017 r. spłacił należności objęte układem ratalnym wobec czego decyzją z dnia 09 marca 2017 r. o numerze 298- (...) (błędne oznaczonej przez organ rentowy jako wydanej w dniu 09 marca 2016 r.) organ rentowy umorzył należności z tytułu składek na poszczególne ubezpieczenia. Z uwagi na powyższe, wskazać należy, że zgodnie z treścią z art. 83 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; 1a) ustalania płatnika składek; 2) przebiegu ubezpieczeń; 3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; 4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; 5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Z kolei jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt. 8 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu podczas wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych. Według natomiast art. 5 ust. 1 pkt. 8 w/w ustawy ustalenia okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy, o których mowa w art. 3 ust. 3, dokonuje w karcie wypadku Zakład – w stosunku do prowadzących pozarolniczą działalność oraz współpracujących przy prowadzeniu takiej działalności w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych, a także w stosunku do wykonujących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat
- W świetle art. 6 ust. 1 pkt. 1 w/w ustawy z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje m.in. zasiłek chorobowy" - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową. Nadto zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy osobom: 1) prowadzącym pozarolniczą działalność i osobom z nimi współpracującym, 2) duchownym będącym płatnikami składek na własne ubezpieczenia oraz członkom ich rodzin świadczenia, o których mowa w ust. 1, nie przysługują w razie wystąpienia w dniu wypadku lub w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł do czasu spłaty całości zadłużenia, z zastrzeżeniem art. 47 ust.
- Co więcej, w myśl art. 6 ust. 3 w/w ustawy prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5 i 11, przedawnia się, jeżeli zadłużenie, o którym mowa w ust. 2, nie zostanie uregulowane w ciągu 6 miesięcy od dnia wypadku lub od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych świadczeń z tytułu choroby zawodowej. Nadto zgodnie z art. 6 ust. 4 w/w ustawy osobom, o których mowa w ust. 2, Zakład wypłaca świadczenia w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do ustalenia prawa do tych świadczeń, nie później jednak niż w ciągu 60 dni od spłaty całości zadłużenia. W tym stanie rzeczy wskazać należy, iż co prawda art. 6 ust. 3 ustawy wypadkowej odczytywany literalnie i w oderwaniu od przepisów systemu prawa, a w szczególności podsystemu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, nie przewiduje instytucji zawieszenia lub przerwania biegu przedawnienia prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy czy zasiłku chorobowego, jednakże w ocenie tut. Sądu takie rozumowanie w/w przepisu stoi w sprzeczności z całokształtem regulacji systemowych. Na powyższą okoliczność wskazywał Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia 6 stycznia 2009 r., II UK 118/08 ( OSNP 2010 nr 13-14, poz. 168), stwierdził, że termin przedawnienia przewidziany w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.) ulega zawieszeniu w związku z zawartą przez strony na podstawie art. 29 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) umową o rozłożenie na raty należności z tytułu składek i biegnie na nowo od dnia uregulowania przez wnioskodawcę zaległości składkowych. Za możliwością zawieszenia biegu przedawnienia prawa do świadczeń na gruncie ustawy wypadkowej opowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 11 marca 2015 r., III UK 149/14 wskazując m.in., że bieg terminu przedawnienia prawa do jednorazowego odszkodowania ulega zawieszeniu, jeżeli wnioskodawca w ciągu 6 miesięcy od dnia wypadku wszczął postępowanie zmierzające do ustalenia kwoty zaległości składkowych lub ustalenia okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu (art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 1242 ze zm., w związku z art. 24 ust. 5e ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 963). Co więcej, tut. Sąd pragnie zwrócić uwagę na treść umowy o rozłożenie na raty należności z tytułu składek, które nie podlegały umorzeniu – umowa nr (...) z dnia 16 stycznia 2015 r. Wskazać bowiem należy, że w § 6 umowy zawarto postanowienie, według którego ,,zawarcie niniejszej umowy powoduje, iż bieg terminu przedawnienia należności z tytułu składek objętych umową ulega zawieszeniu. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje od dnia zawarcia umowy do dnia płatności ostatniej raty określonej w harmonogramie spłat. Mając to na uwadze, w ślad za poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 stycznia 2009 r., II UK 118/08 ( OSNP 2010 nr 13-14, poz. 168), należało uznać, że zacytowane postanowienie umowy, odnoszące się co prawda do zawieszenia biegu przedawniania należności składkowych, stanowi podstawę do przyjęcia, że bieg sześciomiesięcznego terminu wynikającego z art. 6 ust. 2 i 3 ustawy wypadkowej, winien być liczony z uwzględnieniem faktu zawarcia między stronami umowy o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek. Przeciwny wniosek w jawny sposób zmierzałby bowiem do pokrzywdzenia ubezpieczonego i prowadziłby do sprzecznych z zasadami demokratycznego państwa prawa wniosków, a mianowicie, że opłacenie przez ubezpieczonego składek w okresie objętym umową zawartą na podstawie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, nie ma znaczenia dla dochodzenia ewentualnych roszczeń odszkodowawczych i takich uprawnień by nie dawało. Ponadto, tut. Sąd zwrócił uwagę na niekonsekwencję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który z jednej strony przyznaje ubezpieczonemu jednorazowe odszkodowanie z tytuły wypadku przy pracy z dnia 06 czerwca 2014 r., co ma miejsce w dniu 20 listopada 2017 r., a z drugiej strony odmawia ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z ustawy wypadkowej z tego wypadku. Takie działanie ZUS również w jawny sposób podważa zaufanie obywateli do Państwa oraz ewidentnie wskazuje na nieprawidłową wykładnię prawa przez organ rentowy. Tym samym (podzielając stanowisko jakie w sprawie wyraziły Sądy Najwyższe), tut. Sąd uznał, że bieg 6-miesięcznego terminu przedawnienia przewidzianego w art. 6 ust. 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, uległ zawieszeniu w związku z zawartą przez strony umową i rozpoczął swój bieg od dnia 03 lutego 2017 r. tj. spłaty przez ubezpieczonego wszelkich należności objętych układem ratalnym. Przy tym mając na uwadze fakt, że w dniu 03 lutego 2017 r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do świadczenia chorobowego z ustawy wypadkowej, do czego ustosunkował się ZUS w decyzji z dnia 21 marca 2017 r. i 08 maja 2017 r. , tut. Sąd uznał, że roszczenie ubezpieczonego jest jak najbardziej zasadne i nie uległo przedawnieniu. W tym stanie rzeczy, tut. Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 21 marca 2017 r. i 08 maja 2017 r., w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu Z. J. prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 09 czerwca 2014 r. do dnia 07 sierpnia 2014