pozwoleniem na budowę, dokumentacją projektową, ofertą wykonawcy i umową, w tym postanowieniem § 2 ust. 1 (§ 1 ust. 2 umowy). Zapytanie ofertowe, oferta, notatka z przeprowadzonych negocjacji z wykonawca, dokumentacja projektowa, Harmonogram prac budowlanych oraz zał. nr 9 dotyczące zadań i obowiązków kierownika budowy stanowić miały załączniki do umowy i jej integralną część (§ 1 ust. 3).
Całość inwestycji realizowana miała być w następujących etapach: - etap I – roboty przygotowawcze i ziemne związane z przygotowaniem terenu budowy do wykonania fundamentów pod konstrukcje hali typu Z, w szczególności niwelacja terenu i wywóz nadwyżki ziemi z wykonanych wykopów w obrębie działki, wykonanie wykopów pod parkingi głównego i bocznego , wykonanie wykopów według dokumentacji projektowo – technicznej pod halę typu Z, pod parking, pod stopy fundamentowe, kanał przeglądowy wewnątrz hali
dokumentacją projektowo – techniczną; - etap II – prace ogólnobudowlane związane z wykonaniem fundamentów wraz z kanałem przeglądowym pod konstrukcje hali typu Z
dokumentacją projektowo – techniczną, w szczególności wykonanie ław fundamentowych, wykonanie stóp fundamentowych, wykonanie belki podwalinowej, wykonanie ścian oporowych, ułożenie warstwy zagęszczonej z wykorzystaniem tłucznia i ułożenie warstwy chudego betonu, wykonanie kanału przeglądowego o konstrukcji żelbetonowej, zbrojowej, prace związane z izolacją przeciwwilgociową i antykorozyjną, wykonanie ściany ogrodzeniowej, wykonanie podsypki i zagęszczenie, ułożenie chudego betonu, wykonanie ław fundamentowych pod mór i ścianę oporową na parkingu, wykonanie operatu pogeodezyjnego, - etap III - wykonanie prac montażowych konstrukcji stalowej hali typu Z wraz z obudową hali, z kompletem obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych oraz montaż stolarki okienno-drzwiowej na podstawie dokumentacji wykonawczej ujętej w projekcie konstrukcyjnym, w szczególności montaż konstrukcji stalowej z wykorzystaniem, stóp fundamentowych i kotew wklejanych na uprzednio przygotowanym fundamencie, montaż płyt wielowarstwowych z wypełnieniem styropianowym stanowiących obudowę ścian i zadaszenia hali wraz z wszelkimi przewidzianym w projekcie obróbkami blacharskimi, montaż rynien i rur spustowych, montaż stolarki okienno-drzwiowej wraz z obróbkami w tym okien, bramy bocznej podnoszonej do góry, drzwi wejściowych, wykonanie i montaż bramy czołowej rozsuwanej na boki. Zakończone etapy inwestycji miały być przedmiotem odbiorów częściowych i odbioru końcowego na zasadach określonych w § 6 umowy (§ 2 ust. 5). Wykonawca zobowiązał się do całkowitego zakończenia prac w terminie trzech miesięcy od przekazania placu budowy tj. do dnia 30 czerwca 2014 r. Za zakończenie realizacji inwestycji strony uznały dokonanie odbioru końcowego, a w przypadku stwierdzenia wad bezusterkowego odbioru końcowego (§ 2 ust.6). Na podstawie § 2 ust. 7 inwestor był uprawniony do sprawdzania stopnia realizacji poszczególnych etapów inwestycji w szczególności ich terminowości. Wykonawca zobowiązany jest umożliwić inwestorowi przeprowadzenie tej kontroli, w szczególności zapewnić jemu lub jego przedstawicielom dostęp do terenu budowy, udostępnić wszelką dokumentację niezbędną do przeprowadzenia kontroli - w tym dziennik budowy - oraz udzielić wszelkich niezbędnych informacji oraz pomocy w tym zakresie za pośrednictwem kierownika budowy.
8 w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek opóźnień w realizacji poszczególnych etapów inwestycji w stosunku do harmonogramu prac budowlanych wykonawca zobowiązany jest do wskazania i uzasadnienia przyczyn opóźnienia oraz przedstawienia prognozy jego wpływu na terminowość realizacji inwestycji.
9 wykonawcy przysługuje prawo przedłożenia realizacji poszczególnych etapów inwestycji lub jej całości wyłącznie w przypadkach: wystąpienia przeszkód spowodowanych siłą wyższą, wprowadzenia przez inwestora zmian do dokumentacji projektowej uniemożliwiających terminowa realizacje inwestycji, przerw w realizacji inwestycji powstałych z przyczyn wyłącznie zależnych od inwestora. Siła wyższa, o której mowa w § 2 ust. 7 pkt. 1 jest zdarzeniem, którego strony nie mogły przewidzieć, któremu nie mogły zapobiec, ani któremu nie mogą przeciwdziałać przy zachowaniu należytej staranności które uniemożliwia wykonawcy wykonanie w całości lub w części jego zobowiązań (§ 2 ust. 10). Wykonawca zobowiązany jest natychmiast powiadomić na piśmie o okolicznościach oraz dokonać odpowiedniego wpisu w dzienniku budowy określającego datę wystąpienia przeszkody, jej charakter oraz czas trwania.
1 wykonawca zobowiązuje się realizować inwestycję
pozwoleniem na budowę, dokumentacją projektową harmonogramem prac budowlanych oraz
obowiązującymi przepisami prawa, w tym w szczególności przepisami prawa budowlanego i ochrony środowiska oraz warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlano - montażowych, polskimi normami i zasadami wiedzy technicznej, sztuki budowlanej, jak również wskazówkami inwestora i poleceniami kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego o ile nie odbiegają one od dokumentacji projektowej i zakończyć inwestycję w terminie i na zasadach określonych w umowie. Inwestor przeprowadzić miał następuje rodzaje odbiorów: protokolarny odbiór zakończonych etapów inwestycji określonych w § 2 ust. 1 umowy – odbiór częściowy, protokolarny odbiór końcowy inwestycji – odbiór końcowy, protokolarny odbiór prac dokonywany po usunięciu wad stwierdzonych w protokole odbioru, protokolarny odbiór prac po usunięciu wad stwierdzonych w okresie gwarancji, po upływie gwarancji oraz dokonywany po usunięciu wad stwierdzonych w protokole odbioru pogwarancyjnego (§ 6 ust. 1). Wykonawca jest zobowiązany zgłosić na piśmie inwestorowi gotowość do odbioru, a także niezależnie od tego inspektorowi nadzoru inwestorskiego, który w terminie 3 dni od dnia otrzymania zgłoszenia wykonawcy zobowiązany jest do potwierdzenia na piśmie czy realizacja prac osiągnęła gotowość do odbioru (§ 6 ust. 4). Strony ustalają wysokość wynagrodzenia umownego należnego wykonawcy z tytułu wykonania przedmiotu umowy na łączną kwotę 215.250 zł brutto, przy czym za w odniesieniu do poszczególnych etapów inwestycji: I etap – 12.300 zł brutto, II etap – 150.060 zł brutto, etap III – 52.890 zł brutto.
4 inwestor może odstąpić od umowy jeżeli: wykonawca pozostaje w zwłoce z rozpoczęciem realizacji inwestycji w stosunku do terminu określonego w § 2 ust. 1 lub bez uzasadnionej przyczyny zawiesił realizację inwestycji przez okres dłuższy niż 7 dni. W takich przypadkach inwestor wezwie wykonawcę do rozpoczęcia realizacji lub kontynuacji inwestycji wyznaczając na wykonanie tego obowiązku termin nie krótszy niż 3 dni. Po bezskutecznym upływie tego terminu inwestor będzie uprawniony do odstąpienia od umowy. Wykonawca wykonuje roboty w sposób niezgodny z umową i pomimo pisemnego wezwania nie nastąpiła poprawa ich wykonania. W takim przypadku inwestor wezwie wykonawcę do wykonywania robót
umową wyznaczając na wykonanie tego obowiązku termin nie krótszy niż 7 dni. Po bezskutecznym upływie tego terminu inwestor będzie uprawniony do odstąpienia od umowy.
1.3 wykonawca zapłaci inwestorowi karę umową w przypadku odstąpienia od umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy – w wysokości 10 % wynagrodzenia brutto. W dniu 31 maja 2014 roku strony zawarły aneks do wskazanej umowy zmieniając przedmiot prac określonych jako „wykonanie ściany ogrodzeniowej” na „wykonanie ściany ogrodzeniowej – w tym stal i prefabrykacja stali, beton z czynnikiem uszczelniającym, wyliczenia wg załącznika „A, B, C” jej wymiarów oraz części opisowej”, oraz zmieniając zakres wykonania ław fundamentowych pod mur i ściany oporowej na parkingu z 11x16 m na 11,95 x 12, 5 m. Strony zmieniły także termin zakończenia robót – do dnia 15 lipca 2014 roku. W przedmiocie wynagrodzenia strony ustaliły, że do kwoty wskazanej w pkt 1.1 dolicza się kwotę 40.000 zł pomniejszoną o kwotę 14.000 zł ustaloną wcześniej za wykonanie czynności określonych w § 2. Bezsporne, a nadto dowód: − umowa o roboty budowalne k. 13-17, − odpis KRS k. 24-25, − wydruk z (...) k. 26, − aneks k. 28, − zeznania świadka J. R.
jej treścią, wskazując, że powinny być one wykonywane
dokumentacją projektową. Wyjaśniła, że w zakresie sposobu wykonania izolacji przeciwwilgociowej ściany oporowej dokumentacja ta przewiduje również położenie styroduru wraz z folią zabezpieczającą. Wezwała do realizacji prac polegających na przygotowaniu elementów konstrukcji do montażu. W dalszej części pisma spółka podniosła, że przy obecnym poziomie realizacji umowy i przy zachowaniu dotychczasowego sposobu dochowanie terminu wykonania jest niemożliwe. Zwróciła uwagę na małą liczbę pracowników oraz brak organizacji pracy, narzędzi i sprzętu koniecznego do realizacji robót. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 26 czerwca 2014 roku W. K. podniósł, że umowa została wyceniona, wynegocjowana i jest realizowana na podstawie rysunków konstrukcyjnych oraz ściśle określonych zakresów prac. Wskazał, że w dniu podpisania umowy oraz w trakcie negocjacji cenowych żadna ze stron nie opierała się na projekcie architektury, podnosząc, że nie został mu protokolarnie przekazany. Zwracał uwagę, iż prace zabezpieczające elementów konstrukcji hali nie było przedmiotem wyceny, negocjacji, a tym samym przedmiotem umowy. Podkreślił, że rozpoczęcie umowy miało nastąpić w dniu 1 kwietnia 2014 roku, natomiast faktyczne rozpoczęcie robót nastąpiło z dniem 8 kwietnia 2014 roku
protokołem przekazania placu budowy. Podał, że opóźnienie jest wynikiem wykonywania robót branżowych – wodnokanalizacyjnych i elektrycznych. W piśmie wyjaśnił, że w trakcie wykonywania prac związanych z fundamentami i ścianami oporowymi na parkingu i hali szkoleniowej występowały utrudnienia związane ze zmianami projektowymi, warunkami atmosferycznymi oraz w postaci decyzji kierownika budowy o czasowym wstrzymywaniu prac w poszczególnych etapach i zakresach robót ziemnych, zbrojeniowych i betonowych. W piśmie W. K. wskazał, że aneks do umowy zawarty został w dniu 31 maja 2014 roku. Dowód: − pismo z dn. 25.06.2014 r. k. 18-18v, − pismo pozwanego z dn. 26.06.2014 r. k. 54-57, − przesłuchanie pozwanego W. K. k. 173-175. W dniu 10 lipca 2014 roku W. K. upoważnił B. Z. do reprezentowania go podczas sporządzania protokołu inwentaryzacji wykonanych robót budowalnych
umową z dnia 30 marca 2014 roku. Dowód: − upoważnienie k.
art. 647 k.c. przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego
projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. W tym miejscu zauważyć należy, że na mocy przepisu art. 656 § 1 k.c. do skutków opóźnienia się przez wykonawcę z rozpoczęciem robót lub wykończeniem obiektu albo wykonywania przez wykonawcę robót w sposób wadliwy lub sprzeczny z umową, do rękojmi za wady wykonanego obiektu, jak również do uprawnienia inwestora do odstąpienia od umowy przed ukończeniem obiektu stosuje się odpowiednio przepisy o umowie o dzieło. Podstawę prawną żądania pozwu stanowił natomiast przepis art. 483 § 1 k.c.
którym można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Kara umowna zastrzeżona została w postanowieniu § 10 ust. 1.3 zawartej pomiędzy stronami umowy, w którym ustalono, że za odstąpienie od umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, wykonawca zobowiązany jest zapłacić inwestorowi karę umowną w wysokości 10 % wynagrodzenia brutto. Tytułem wstępu wskazać należy, że kara umowna jest dodatkowym zastrzeżeniem umownym, wprowadzanym do umowy w ramach swobody kontraktowania, mającym na celu wzmocnienie skuteczności więzi powstałej między stronami w wyniku zawartej przez nie umowy i służy realnemu wykonaniu zobowiązania. W razie zatem niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Dlatego też, chociaż odpowiedzialność dłużnika z tytułu kary umownej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania nie jest uwarunkowana poniesieniem przez wierzyciela szkody, to jest ona zależna od pozostałych przesłanek statuujących odpowiedzialność kontraktową przewidzianą w art. 471 k.c. Oznacza to tym samym, że kara umowna stanowi odszkodowanie umowne i przysługuje wierzycielowi jedynie wtedy, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy jest następstwem okoliczności, za które dłużnik ponosi odpowiedzialność. . Innymi słowy zakres odpowiedzialności z tytułu kary umownej pokrywa się z zakresem ogólnej odpowiedzialności kontraktowej dłużnika, który zwolniony jest od obowiązku zapłaty kary, gdy wykaże, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. W stosunkach pomiędzy podmiotami gospodarczymi chodzi o wskazanie warunków prawnych, w których dłużnikowi można postawić zarzut winy, z którym to łączy się bezprawność danego zachowania. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 lutego 2009 roku (ICSK 327/08) bezprawność na gruncie odpowiedzialności dłużnika z art. 471 k.c oznacza niezgodność jego zachowania z istotą obowiązków wynikajacych z treści zobowiązania łączącego go z wierzycielem. Istotnym w kontekście odpowiedzialności kontraktowej jest fakt, iż przesłanka winy dłużnika jest objęta domniemaniem, stąd wierzyciel nie ma obowiązku jej udowodnienia, lecz to dłużnik chcąc zwolnić się z odpowiedzialności, musi wykazać,
art. 471 k.c. że szkoda będąca następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania wynikła z okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności (por. M. Stec, Prawo umów handlowych, wyd. 2017). Przechodząc do rozważań merytorycznych zaznaczyć należy, że w świetle zawartej pomiędzy stronami umowy o roboty budowlane oraz aneksu do tej umowy wątpliwości Sądu nie budziło, że w postanowieniu § 2 ust. 6 wykonawca zobowiązał się do całkowitego zakończenia powierzonych mu prac do dnia 15 lipca 2014 roku. Nie bez znaczenia ma również w okolicznościach niniejszej sprawy fakt, iż umowa zawarta pomiędzy stronami początkowo przewidywała termin zakończenia prac na dzień 30 czerwca 2014 roku, który przesunięty został na dzień 15 lipca 2014 roku aneksem do umowy. Podkreślić należy, że wobec treści pisma pozwanego z dnia 26 czerwca 2014 roku (k. 54-57) skierowanego do powódki, istnieje podstawa do przyjęcia, że aneks ten został zawarty w dniu 31 maja 2014 roku. Jak wskazane zostało już na wstępie rozważań umowa przewidywała realizacje trzech etapów robót: I etap – prace ziemne i przygotowawcze, II etap – prace ogólnobudowlane związane z wykonaniem fundamentów oraz kanałem przeglądowym, III etap – prace montażowe konstrukcji stalowej. Powódka uprawnienie do wypowiedzenia umowy z przyczyn leżących po stronie pozwanego upatrywała w art. 635 k.c. mającym zastosowanie do umowy o roboty budowlane na mocy przywołanego wyżej art. 656 § 1 k.c.
przepisem art. 635 k.c. jeżeli przyjmujący zamówienie opóźnia się z rozpoczęciem lub wykończeniem dzieła tak dalece, że nie jest prawdopodobne, żeby zdołał je ukończyć w czasie umówionym, zamawiający może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić jeszcze przed upływem terminu do wykonania dzieła. Powódka podnosiła bowiem, że dnia 15 lipca 2014 roku pozwany zrealizował jedynie prace etapu I, częściowo II oraz nie rozpoczął prac ujętych w etapie III, w konsekwencji czego pismem z dnia 16 lipca 2014 roku odstąpiła od umowy. Pozwany kwestionując żądanie pozwu podniósł natomiast, iż uchybienie terminowi zakończenia robót nastąpiło nie z jego winy, wyjaśniając, że wynikało ono z braku odpowiedniej koordynacji prac przez inwestora – powódkę, w tym ze zmian projektowych, wykonywania robót przez inne podmioty, a nadto z warunków pogodowych. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadka J. R.
art. 484 § 2 k.c. jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, a także gdy kara umowna jest rażąco wygórowana, dłużnik może żądać jej zmniejszenia. Podkreślenia wymaga, że to, czy kara jest rażąco wygórowana, należy oceniać przez pryzmat interesów, jakie zabezpiecza. W orzecznictwie wskazuje się, że kara umowna pełni funkcję stymulacyjną, represyjną i kompensacyjną. Natomiast przy dokonywaniu miarkowania należy uwzględnić równowagę między wysokością zastrzeżonej kary umownej, a godnym ochrony interesem wierzyciela. Nie można powoływać się tylko na potrzebę zapewnienia lepszej pozycji wierzyciela, gdyż
ogólną regułą prawo zobowiązań musi uwzględniać słuszne interesy obu stron stosunku obligacyjnego. Wśród okoliczności rzutujących na możliwość miarkowania kary umownej, jako rażąco wygórowanej, wskazuje się na stopień winy dłużnika, jeśli na tej zasadzie oparta jest odpowiedzialność, brak szkody lub jej niewielki rozmiar, stosunek kary umownej do wartości spełnionego świadczenia (wynagrodzenia dłużnika), jak i przyczynienie się wierzyciela do szkody, zaś w przypadku kary umownej zastrzeżonej za opóźnienie przyczyny opóźnienia w zakończeniu prac. Do typowych, wypracowanych przez orzecznictwo przesłanek miarkowania kary umownej należą: stosunek wysokości kary umownej do wartości zobowiązania wykonanego z opóźnieniem, fakt wykonania zobowiązania w znacznej części, stosunek wysokości zastrzeżonej kary do wysokości szkody doznanej przez wierzyciela oraz stosunek kary do odszkodowania, które należałoby się wierzycielowi na zasadach ogólnych. Przewidziane w art. w art. 484 § 2 k.c. miarkowanie kary umownej ma przeciwdziałać dużym dysproporcjom między wysokością zastrzeżonej kary, a godnym ochrony interesem wierzyciela. Kara umowna, podobnie jak odszkodowanie, którego jest surogatem nie może prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia uprawnionego. Miarkowanie powinno zatem zawsze opierać się na rozważeniu celu, dla którego kara została zastrzeżona i interesu, jaki miała zabezpieczać.
poglądem panującym w orzecznictwie, kryterium otwierającym możliwość redukcji kary umownej jest okoliczność, że wierzyciel nie poniósł szkody z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. (wyrok SN z dnia 2 czerwca 1970 r., II CR 167/70, OSNC 1970, nr 11, poz. 214; wskazana wyż. uchwała 7 sędziów SN z dnia 6 listopada 2003 r., III CZP 61/03; T. Wiśniewski (w:) Komentarz..., s. 546). Poza brakiem szkody także nieznaczna jej wysokość może tworzyć odpowiednie kryterium redukowania kary umownej (wyrok SN z dnia 12 maja 2006 r., V CSK 55/06, LEX nr 200875; wyrok SN z dnia 11 grudnia 2008 r., II CSK 364/08, LEX nr 584727; wyrok SA w Katowicach z dnia 17 grudnia 2008 r., V ACa 483/08, LEX nr 491137, Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Katowicach i Sądów Okręgowych 2009, nr 1, poz. 5, s. 27). Zauważyć należy, że choć możliwość dochodzenia kary umownej nie jest uzależniona od wystąpienia szkody związanej z nienależytym wykonaniem zobowiązania, ocena zaistniałej z tego powodu szkody nie pozostaje bez wpływu na ograniczenie wysokości dochodzonej kary umownej (wyrok SN z 19 kwietnia 2006 r., V CSK 34/06, LEX nr 195426). Odnosząc się do przyczyn w ocenie Sądu prowadzących do konieczności zmniejszenia kary umownej, zauważyć należy, iż pozwany w znacznej części wykonał prace będące przedmiotem umowy – nie podjął realizacji jedynie etapu III. Biorąc więc pod uwagę wskazane w umowie wynagrodzenie odnośnie określonych etapów (łącznie 215.250 zł brutto, przy czym w odniesieniu do poszczególnych etapów inwestycji: I etap – 12.300 zł brutto, II etap – 150.060 zł brutto, etap III – 52.890 zł brutto), zaangażowanie kapitałowe, ustalić należało, że niewykonany przez pozwanego zakres obejmował około 20 % całości robót. W odniesieniu zaś do drugiej z przyczyn, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy oraz funkcje jakie spełniać ma kara umowna, należało uznać ją za rażąco wygórowaną. Należy mieć bowiem na względzie, że kara umowna jako zastrzeżenie umowne związane z nienależytym wykonaniem zobowiązania ma spełniać różne cele – w tym cel kompensacyjny. Tymczasem powódka w wyniku odstąpienia od umowy i zlecenia montażu (wykonania etapu III) innemu podmiotowi za kwotę niższą (umowa z pozwanym przewidywała w tym zakresie wynagrodzenie w kwocie 43.000 zł netto, natomiast z kolejnym podmiotem wynagrodzenie w kwocie 35.000 zł netto k. 20), w majątku powódki doszło wręcz do przysporzenia majątkowego, nie zaś do uszczerbku. Również w kontekście funkcji kary umownej określanej jako wychowawcza, penalna, zastrzeżona w okolicznościach sprawy kara jawi się jako rażąco wygórowana. Pozwany wykonał w większości swoje zobowiązanie, a jak wynika z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, w tym kierowanych do powódki pism, widoczne były w jego działaniach starania o wykonanie zobowiązania. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, że kara umowna w wysokości 1/3 żądanej kwoty (7.000 zł) będzie w okolicznościach sprawy uzasadniona. W ocenie Sądu kara umowna w tej wysokości odpowiada stopniowi zawinienia pozwanego i spełni opisane na wstępie cele, nie powodując jednocześnie nadmiernego, nieuzasadnionego wzbogacenia powódki i zubożenia pozwanego. O odsetkach Sąd orzekł
żądaniem pozwu na podstawie art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 455 k.c. mając na uwadze, iż pismem z dnia 12 listopada 2015 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty kary umownej w terminie 7 dni. Z tych względów Sąd orzekł jak w pkt I oraz II sentencji wyroku. Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o treści przedłożonych do akt dowodów z dokumentów. Żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości, a i w ocenie Sądu nie budziły one żadnych wątpliwości. Podstawą ustalenia stanu faktycznego były również zeznania świadków J. R.
którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione albo stosunkowo rozdzielone. Na podstawie przywołanej regulacji Sąd dokonał wzajemnego zniesienia kosztów procesu poniesionych przez strony mając na względzie, że żądania stron okazały się uzasadnione jedynie częściowo, co więcej, w kontekście zakresu oddalenia powództwa przyjąć należało, iż to pozwany okazał się stroną wygrywającą sprawę w większym zakresie, niż powódka, której roszczenie co do żądania kary umownej było w istocie zasadne. Zauważyć bowiem należy, iż oddalenie powództwa w większej części przy ustaleniu uprawnienia powódki do obciążenia pozwanego karą umową związane było z zastosowaniem przez Sąd instytucji miarkowania kary umownej z przywołanych wyżej przyczyn, nie było zaś wynikiem podjęcia przez pozwanego skutecznych działań, zarzutów celem odparcia żądania pozwu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.