Sygn. akt. VIII Ga 274/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2018r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Sędzia SSO Wojciech Wołoszyk SO Elżbieta Kala SO Wiesław Łukaszewski (spr.) Protokolant Katarzyna Burewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa: R. M. i D. S. przeciwko : (...) w P. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 19 września 2017r. sygn. akt VIII GC 1967/17 oddala apelację. Elżbieta Kala Wojciech Wołoszyk Wiesław Łukaszewski Sygn. akt VIII Ga 274/17 UZASADNIENIE Powodowie - D. S. i R. M. wnieśli o zasądzenie od pozwanego (...) z siedzibą w P. kwoty 3 227,59 złotych wraz z odsetkami od kwoty 2 612,59 zł od dnia 25 października 2014r. do dnia zapłaty i od kwoty 615 zł od dnia 27 marca 2015r. do dnia zapłaty z kosztami procesu. Powodowie wskazali, że są nabywcami wierzytelności przysługującej K. i R. L. od pozwanego z tytułu szkody komunikacyjnej z dnia 18 września 2014r. w pojeździe marki (...) o nr rej. (...) spowodowanej przez kierowcę ubezpieczonego w firmie pozwanego w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem tych pojazdów. Powodowie podali, że poszkodowani zgłosili szkodę pozwanemu w dniu 25 września 2014r. domagając się wypłaty odszkodowania za uszkodzenie pojazdu, a pozwany uznał swoją odpowiedzialność co do zasady i wypłacił poszkodowanym kwotę 1814,99 zł. Poszkodowani odwołali się od decyzji pozwanego, bowiem koszty naprawy przekroczyły kwotę 4 000 zł, a gdy nie uzyskali odszkodowania sprzedali wierzytelność powodom, o czym poinformowali pozwanego. W ocenie powodów kosztorys pozwanego zawiera nieprawidłowości, gdyż potrącono 70% wartości cen części zamiennych i 33% kosztów lakierowania, zaniżono stawkę za roboczogodzinę do kwoty 65 zł oraz zastosowano do wymiany części zamienne o symbolu PJ niedopuszczalne w technologii producenta, co jest sprzeczne z wytycznymi KNF z 14 grudnia 2014r. i nie zapewnia poszkodowanym przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed wypadku. Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, zaskarżając go w całości wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powodów na jego rzecz kosztów procesu. Nie kwestionował natomiast okoliczności faktycznych związanych ze zdarzeniem implikującym powstanie szkody i własnej odpowiedzialności. Kontestował zaś wysokość szkody wskazaną przez powodów, w szczególności w zakresie stawek za roboczogodzinę za poszczególne roboty i wartości oraz klasy jakościowej części zamiennych. Prócz tego strona pozwana wskazała na brak konieczności dokonania przez powodów dodatkowych szacunków i kalkulacji. Pismem procesowym z dnia 24 lipca 2017 roku pozwany wskazał, że wierzytelność objęta niniejszym postępowaniem dotyczy umowy ubezpieczenia, która była przedmiotem umowy zawartej przez (...) z (...) Jednocześnie pozwany wskazał, że nie kwestionuje swojej legitymacji w niniejszym procesie. Wyrokiem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt VIII GC 1967/17 Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił powództwo i obciążył powoda kosztami procesu w kwocie 917 zł. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: W dniu 18 września 2014 roku pojazd marki (...) nr rej. (...) stanowiący własność K. i R. L. został uszkodzony w wyniku kolizji drogowej przez kierowcę ubezpieczonego w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody spowodowane ruchem pojazdów u pozwanego. Poszkodowani zgłosili szkodę pozwanemu, który dokonał wyliczenia szkody w pojeździe na kwotę 1 814,99 złotych. W dniu 3 października 2014 roku poszkodowani zawarli z powodami umowę sprzedaży wierzytelności przysługującej od pozwanego za szkodę komunikacyjną z dnia 18 września 2014 roku, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód marki (...) o nr rej. (...), zawiadamiając o przelewie wierzytelności pozwanego. W dniu 1 stycznia 2016 roku (...) z siedzibą w W. przejęło portfel ubezpieczeń od pozwanego, w skład którego wchodziła umowa, która obejmowała ochroną ubezpieczeniową zdarzenie z dnia 18 września 2014 roku. Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie twierdzeń stron w zakresie, w jakim były ze sobą spójne, jak również dokumentów zgromadzonych w toku postępowania, których autentyczność nie była kwestionowana przez strony, przy czym nie wzbudziły one także uzasadnionych wątpliwości Sądu. Sąd Rejonowy zważył, że powodowie domagali się zasądzenia od pozwanego brakującej kwoty odszkodowania w związku ze zdarzeniem komunikacyjnym z dnia 18 września 2014 roku, przy czym okoliczności faktyczne związane z przebiegiem zdarzenia implikującego szkodę i odpowiedzialność ubezpieczeniowa pozwanego nie były przedmiotem sporu w przedmiotowej sprawie. Osią tego sporu była natomiast, jak wskazał Sąd Rejonowy, przede wszystkim wysokość odszkodowania należnego poszkodowanym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Sąd I instancji zważył, że z uwagi na fakt, że wierzytelność skierowana jest tylko do dłużnika, a nie każdej innej osoby, stąd ma charakter prawa podmiotowego względnego, skutecznego inter partes, w przeciwieństwie do prawa podmiotowego bezwzględnego, skutecznego przeciwko każdej osobie, erga omnes. Nie budzi wątpliwości, że tylko ze stosunku określonego przez prawo materialne płynie uprawnienie konkretnego podmiotu do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu konkretnemu podmiotowi. Przez legitymację procesową rozumie się zatem materialnoprawne uprawnienie strony procesowej do występowania w konkretnym procesie. Wynika ona ze stosunku prawnego łączącego strony procesowe. Innymi słowy powód i pozwany muszą być związani prawnomaterialnie z przedmiotem procesu. Sąd Rejonowy podkreślił, że sąd bada z urzędu legitymację procesową stron. W ocenie Sądu I instancji, w niniejszej sprawie powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji biernej pozwanego (...) z siedzibą w P.. Jak wynika z faktu powszechnie znanego, ujawnionego w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego (...) w W. i znanego stronom, podmiot ten z dniem 1 stycznia 2016 roku przejął tzw. portfel ubezpieczeń (...), oddziału działającego w P., a zatem z tym dniem stał się podmiotem stosunku zobowiązaniowego związanego z przedmiotową wierzytelnością. Pozew w niniejszej sprawie został natomiast wniesiony w dniu 25 kwietnia 2017 roku, to jest po zawarciu umowy pomiędzy (...) z siedzibą w P. a (...) z siedzibą w W.. Sąd Rejonowy odwołał się do treści art. 217 ust. 1 i art. 219 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t. j. Dz.U. 2017 poz.1170), zgodnie z którym Krajowy zakład ubezpieczeń może zawrzeć umowę o przeniesienie portfela ubezpieczeń z zagranicznym zakładem ubezpieczeń mającym siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej. Sąd Rejonowy zważył, że przedmiotowa umowa nosiła znamiona powszechnie znanej, w szczególności wśród podmiotów trudniących się zawodowo działalnością ubezpieczeniową oraz prowadzeniem sporów dotyczących zasadności i wysokości wypłacanych odszkodowań. Prócz tego informacja o przejęciu portfela ubezpieczeń pozwanej, w którego skład wchodzi umowa obejmująca roszczenie stanowiące przedmiot procesu jest powszechnie dostępna za pośrednictwem strony internetowej Komisji Nadzoru Finansowego. Z powyższych informacji wynika w sposób jednoznaczny, że(...) Oddział w P. zaprzestał prowadzenia działalności ubezpieczeniowej w P., zaś jedynym dysponentem praw i obowiązków wynikających z umów wchodzących w skład portfela ubezpieczeniowego będącego przedmiotem umowy jest od dnia 1 stycznia 2016 roku (...) Sąd Rejonowy powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 października 1994 roku (sygn. akt III CZP 133/94), w której wskazano, że w sprawie z powództwa ubezpieczającego o roszczenia wynikające z umowy ubezpieczenia objętej umową o przeniesienie portfela przewidzianą w art. 66 ustawy z 28 lipca 1990 roku o działalności ubezpieczeniowej legitymowanym biernie jest wyłącznie ubezpieczyciel przejmujący portfel. Co prawda niniejsza uchwała zapadła w okresie obowiązywania poprzedniej ustawy niemniej jednak obecna ustawa z dnia 11 września 2015r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej również zawiera analogiczny przepis art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.