IV U 348/13

Sygn. akt IV U 348/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 roku w Ś. sprawy z odwołania P. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 20 czerwca 2013 roku, znak: (...) o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 20 czerwca 2013 roku, znak: (...) w ten sposób, że przyznaje P. K. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w kwocie 3.520 zł (trzy tysiące pięćset dwadzieścia złotych) odpowiadającej 5% (pięć procent ) uszczerbku na zdrowiu. UZASADNIENIE P. K. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o odmowie przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, wnosząc o uchylenie i wyznaczenie nowego terminu badania przez lekarza orzecznika. W uzasadnieniu podał m. in., że o pierwszym terminie badania przez lekarza orzecznika nie został skutecznie poinformowany, w drugim terminie nie mógł się stawić, bo opiekował się chorym synem. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania co uzasadnił m. in. tym, że odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z powodu dwukrotnego niezgłoszenia się wnioskodawcy na badanie do lekarza orzecznika. Sąd ustalił: P. K. w dniu 9.10.2010r. uległ wypadkowi przy prowadzeniu działalności gospodarczej doznając urazu skrętnego prawego stawu kolanowego. Decyzją z 20.06.2013r. organ rentowy odmówił P. K. prawa do wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z uwagi na dwukrotne niestawienie się na badanie do lekarza orzecznika. Od tej decyzji ubezpieczony odwołał się. Dowód: -decyzja z 20.06.2013r. –w aktach ZUS – w załączeniu. Biegły sądowy rozpoznał u ubezpieczonego stan po urazie skrętnym kolana prawego z zerwaniem (...) i przemieszczeniem łękotki przyśrodkowej i orzekł, że długotrwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 5%. Dowód: -opinia biegłego –k.

1. Sąd zważył. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z 30.20.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity DZ.U. z 2009r., Nr 167, poz. 1322), ubezpieczonemu który wskutek wypadku przy pracy doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Bezsporne w sprawie było, że P. K. w dniu 9.20.2010 r. uległ wypadkowi przy prowadzeniu działalności gospodarczej, doznając urazu prawego stawu kolanowego. Organ rentowy nie złożył dowodu na potwierdzenie, że powód dwukrotnie nie stawił się na badania do lekarza orzecznika ZUS. W aktach ZUS znajduje się tylko 1 dowód doręczenia powodowi wezwania na badanie, którego datę ustalono na 17.06.2013r.( k. 30 w aktach ZUS- w załączeniu). Zatem przyjąć należało, że organ rentowy nie dysponuje dowodem na potwierdzenie, iż prawidłowo powiadomił powoda o pierwszym badaniu, wyznaczonym zapewne przed 17.06.2013r. –aczkolwiek nie podał jego daty. Wobec tego organ rentowy miał obowiązek wyznaczyć po 17.06.2013r. dodatkowy termin badania powoda przez lekarza orzecznika ZUS i dopiero po uzyskaniu poświadczenia odbioru od powoda i jego nieusprawiedliwionej, drugiej nieobecności w dniu badania, wydać stosowną decyzję. Decyzja z 20.06.2013r. była zatem co najmniej przedwczesna. Zatem koniecznym było poddanie powoda badaniu przez biegłego sądowego celem ustalenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy w dniu 9.10.201r. Biegły sądowy orzekł, że uszczerbek na zdrowiu powoda jest długotrwały i wynosi 5% według tabeli
2. Żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii biegłego. Przyjąć zatem należało, że zgadzają się z ustaleniami i wnioskami końcowymi opinii. Sąd w całości dał wiarę opinii biegłego albowiem jest spójna, pełna, pozbawiona wewnętrznych sprzeczności i dostatecznie wyjaśniła wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 477 14 §2 kpc orzeczono jak w sentencji.