Sygn. akt VI Gz 11/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki (spr.) Sędziowie: SO Anna Walu

§ 2

kpc, w związku z art.

§ 1

kpc poprzez odrzucenie zarzutów bez uprzedniego wydania i doręczenia zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie zwrotu nieopłaconego pisma zawierającego zarzuty i przez to uniemożliwienie stronie pozwanej dokonania brakującej opłaty od wniesionych zarzutów lub wniesienia właściwego wniosku o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w terminie tygodnia, od dnia doręczenia odpowiedniego zarządzenia, co niewątpliwie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Wskazując na powyższą podstawę zaskarżenia pozwany domagał się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotowe zażalenie uznał je za zasadne, aczkolwiek z innych przyczyn, niż w nim wskazanych. Przed wszystkim zauważyć należy, iż przepisów powołanych przez pełnomocnika procesowego w uzasadnieniu zażalenia nie stosuje się w sytuacji wnoszenia przez strony środków odwoławczych lub środków zaskarżenia. W obecnie obowiązującym, po uchyleniu art.

§ 3

kpc, w stanie prawnym brak jest przepisu pozwalającego na odrzucenie bez wezwania o uiszczenie należnej opłaty stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanego przez strony wartości przedmiotu zaskarżenia wniesionego przez adwokata lub radcę prawnego środka odwoławczego lub środka zaskarżenia, który nie został w ogóle opłacony lub został opłacony w nienależytej wysokości. Oznacza to konieczność wdrożenia trybu naprawczego określonego w art. 130 § 1 kpc (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I CSK 532/11). Niewątpliwie w dacie wytoczenia niniejszego powództwa, co miało miejsce w dniu 5 czerwca 2013 r. (k. 47), przepis art.

§ 3kpc nie obowiązywał.

Nieuprawnione więc było działanie Sądu Rejonowego polegające na odrzuceniu zarzutów, albowiem Sąd zobligowany był wezwać pełnomocnika procesowego o uzupełnienie braków zarzutów w postaci uiszczenia opłaty, zakreślając mu w tym celu stosowny termin i nadając stosowny rygor. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy działając na podstawie art. 386 § 1 kpc, w związku z art. 397 § 2 kpc uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 108 § 2 kpc).