IX U 611/16

Sygn. akt IX U 611/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Olszowska Protokolant: Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania S. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania S. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 9 lutego 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na zasadzie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych począwszy od daty złożenia wniosku. Sędzia Sygn. akt IX U 611/16 UZASADNIENIE Decyzją z 9.02.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu S. R. prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art.110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w najkorzystniejszy sposób, z uwzględnieniem zarobków po przyznaniu świadczenia nie jest wyższy niż 250%. Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji. Zakwestionował zastosowanie najniższego wynagrodzenia za lata 1961-1971, domagając się wyliczenia zarobków za te lata, aby przeliczyć ponownie emeryturę na podstawie powołanych przepisów. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony urodzony (...),(...). jest uprawniony do emerytury górniczej. Po uzyskaniu prawa do emerytury ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu do 27.03.1986r. W dniu(...) ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. (dowód: akta organu rentowego) Ubezpieczony zatrudniony był w KWK (...) w L. od 6.01.1961r. do 21.10.1971r. a od 22.10.1971r. do czasu przejścia na emeryturę w KWK (...) w J. Z.. W okresie zatrudnienia w KWK (...) i (...) był uprawniony do deputatu węglowego w ilości początkowo 2 ton rocznie, a od 5.10.1963r. tj. d zawarcia związku małżeńskiego do 8 ton rocznie, pracował w systemie trzyzmianowym, pracował w soboty, także w niedziele. W tym czasie otrzymywał wynagrodzenie powszechnie obowiązujące w górnictwie. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie (...).2016r., protokół elektroniczny k. 43 a.s.) Najkorzystniejsze wynagrodzenie w 20 wybranych latach z wynagrodzeniem po uzyskaniu prawa do emerytury ubezpieczony uzyskał w latach 1967 – 1986 po odtworzeniu zarobków ubezpieczonego z lat 1967 –

1. Biegły sądowy wyliczył wysokość wynagrodzeń ubezpieczonego za lata 1967 – 1971 i stanowiły one kwoty: - za 1967 rok – 41.728,000zł, - za 1968 rok - 43.080,00zł, - za 1969 rok – 57.952,00zł, - za 1970 rok – 50.507,00zł, - za 1971r rok – 54.904,00zł Dowód: opinia biegłego P. W. z 13.12.2017r. (k. 65-107). Organ rentowy w piśmie z dnia 28.12.2017r. (k.116) zakwestionował wyliczenia biegłego w zakresie odtworzenia zarobków ubezpieczonego za lata 1961 – 1970 i wskazał, że wynagrodzenie ubezpieczonego stanowią kwoty: - za 1966 rok – 21.799,00zł, - za 1967 rok – 24.835,00zł, - za 1968 rok – 29.685,00zł, - za 1969 rok – 56.314,00zł, - za 1970 rok –
2. 866,00zł. Organ rentowy przyznał, że ustalony z powyższymi założeniami w.w.p.w. dla ubezpieczonego wynosi 263,76%. Dowód: wyliczenia organu rentowego w piśmie z 6.02.2018r. (k.122). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje. W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2017r., poz.1383 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust.1).
3. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3.Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
4. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego sądowego, który na podstawie posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych, odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1961 –
5. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się ostatecznie być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Opinię biegłego Sąd uznał za przekonującą jako wydaną w oparciu o fachową wiedzę, opinię szczegółową, wydaną po analizie dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie: dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych, akt osobowych, oraz w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe, a nadto w oparciu zeznania ubezpieczonego, którym to zeznaniom Sąd dał wiarę. Zeznania te były spójne, logiczne i przekonujące. Wskazać należy, iż zastrzeżenia organu rentowego, do opinii biegłego sądowego P. W. nie maja wpływu na rozstrzygniecie Sądu, gdyż organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 6.02.2018r. stwierdził, że nawet odliczenie kwestionowanych składników spowoduje, że wyliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru będzie wyższy niż 250% (pismo organu rentowego k. 122 a.s.) Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od daty złożenia wniosku, zgodnie z treścią art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. SSO Maria Olszowska