sygn. I C 1351/14 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 4 września 2014r. (...)wniosła o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa (...) w W. : I. kwoty 133.000zł z ustawowymi odsetkami od: • 33.000zł od 4 marca 2014r

§2zd.

1 kc oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych. Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. D=.U. z 2013r. poi. 392). Zgodnie z treścią wspomnianego art. 14 pozwany był obowiązany spełnić świadczenie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. ODSZKODOWANIE Powódka wniosła o zasądzenie odszkodowania w łącznej wysokości 309.92zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu. Po opuszczeniu szpitala powódka wymagała zmieniania opatrunków' na obu nogach zarówno na kończynie lewej, która została uszkodzona w wyniku wypadku jak i na udzie prawym, skąd pobrano 3 pasy skóry do przeszczepu. Na opatrunki i środki dezynfekujące powódka w okresie od (...). do (...). powódka wydatkowała kwotę 309,92zł, co wykazała za pomocą zeznań świadka (...)i złożonych faktur. Pozwany wypłacił na rzecz powódki jedynie należność za 4 faktury pochodzące z(...). (k. 134). Z niewidomych powodów' nie uregulował należności wynikających z faktur za 3 miesiące kolejnego roku tj. roku (...) Należy przypomnieć, iż powódka opuściła szpital po przeszczepie w dniu (...)., a przedłożone faktury dotyczą jedynie miesięcy od stycznia do marca (...) Są to kwoty niewielkie. Sama powódka żądała należności jedynie za środki dezynfekujące i jałowe opatrunki. Wykreśliła pozostałe medykamenty, nie żądając za nie wypłaty. Zresztą widok obu kończyn dolnych: prawej po wycięciu 3 płatów' skórnych (k. 26. 28) i lewej (k. 25. 27, 29, 30) nie pozostawia żadnych wątpliwości. Powódka wniosła o zasądzenie odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu, co nastąpiło w' dniu (...). (k. 106). Mając na uwadze fakt, iż powódka nie występowała w toku postępowania likwidującego szkodę o wypłatę odszkodowania związanego nabyciem leków i medykamentów za okres 3 miesięcy roku (...), odsetki zasądzono po upływie 14 dni od dnia doręczenia pozwu, tak by ubezpieczyciel miał czas aby technicznie i organizacyjnie rozpoznać żądanie w tym przedmiocie i wypłacić odpowiednią kwotę. Rozstrzygając o terminie przyznania odsetek od kwoty przyznanej tytułem odszkodowania. Sąd orzekł na podstawie art. 359 kc w zw. z art. 481 §

§2zd.

1 kc Mając powyższe na uwadze orzeczona jak na w pkt II wy roku, opierając się na treści art. 444§1 kc i przepisów wyżej powołanych. RENTA UZUPEŁNIAJĄCA Z TYTUŁU OPIEKI OSÓB TRZECICH ZA OKRES OD DNIA(...). DO DNIA (...) Renta jest szczególną formą naprawienia szkody polegającej na uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia. Zasadność jej przyznania występuje m.in. w przypadku zwiększenia potrzeb poszkodowanego (art. 444 § 2 kc). Wskazane następstwa w postaci zwiększenia potrzeb uprawnionego musi mieć charakter relatywnie trwały, aczkolwiek nie koniecznie nieodwracalny. Zgodnie z powalanym przepisem renta należy się poszkodowanemu m.in. z tytułu zwiększonych potrzeb, polegających na zapewnieniu opieki, pokryciu stałych kosztów przejazdu, stałych kosztów' leczenia, lepszego odżywiania itp. Należy się ona bez względu na to. czy rzeczywiście poszkodowany ponosi wydatki na wspomniane cele, ponieważ wystarczy ustalenie tych potrzeb jako następstwo czynu niedozwolonego. Dlatego też nie można uzależniać zasądzenia renty od wykazania, że poszkodowany te potrzeby faktycznie zaspokaja i ponosi związane z tym wydatki, (por. wyrok Sadu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2006 r. I ACa 1131/05,LEXnr 194522) Istotnym jest wykazanie, że powstała na skutek wypadku potrzeba poniesienia tych dodatkowych wydatków, to zaś czy poszkodowany faktycznie ponosi wydatki na dany cel pozostaje już kwestią drugorzędną. Ewentualny rozmiar roszczenia przysługującego poszkodowanemu, jeżeli jest mu potrzebna pomoc innej osoby zależy od charakteru tej opieki i czasu jej trwania (por. wyrok SN z dnia 15 lutego 2007 r. II CSK 474/06). Zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny oraz orzecznictwa, poszkodowany może domagać się w ramach renty zwrotu kosztów opieki nad nim i kosztów rehabilitacji poniesionych przez członków jego najbliższej rodziny (por. wyrok SN z 15 lutego 2007 r.. II CSK 474/06, LEX nr 274155; wyrok SN z 4 marca 1969 r., I PR 28/69, OSN 1969, nr 12, poz. 229 i wyrok SN z 4 października 1973 r., II CR 365/73, OSN 1974, nr 9, poz. 147; por. także A.Cisek (w:) E. Gniewek, Komentarz 2008, art. 444, nb 11; M. Safjan (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, T.

1. 2005, art. 444, nb 11 i 12; A. Śmieja (w:) System prawa prywatnego, t. 6, s. 682). W pkt III pozwu powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 2.300zł wraz z ustawowymi odsetkami od daty wytoczenia powództwa do dnia zapłaty tytułem skapitalizowanej renty uzupełniającej z tytułu opieki osób trzecich za okres od (...). do (...). Powódka wskazała, iż : - w pierwszym okresie powypadkowym do dnia (...). świadczona pomoc w tym okresie była nie mniejsza niż 3 godziny w : ciągu doby (łącznie wymagała opieki w wymiarze 60 godzin - 20 dni x 3 godz.) - w okresie 36 dni hospitalizacji tj. od (...). do (...) pomoc świadczona na rzecz powódki nie była mniejsza niż 1 godzina (36 dni x 1 godz.). Łącznie w okresie pobytu powódki w szpitalu wymagała ona pomocy przez 36 godzin. - po opuszczeniu szpitala powódka do (...). potrzebowała pomocy osób trzecich w wymiarze nie mniejszym niż 2 godziny w ciągu doby, łącznie wymagała pomocy w wymiarze 134 godzin (67 dni x 2 godz.). Z kolei w oparciu o opinię bieglej z zakresu pielęgniarstwa ustalono, iż - okresie od (...). tj. od wypadku do(...). podczas pobytu powódki w domu przez okres 20 dni wymagała pomocy osób trzecich w wymiarze 6 godzin dziennie. - w trakcie hospitalizacji, która trwała przez 36 dni (od (...). do (...).) powódka potrzebowała opieki osób trzecich w ( :) wymiarze 2 godzin dziennie. - a po opuszczeniu szpitala przez 19 dni zakres opieki bliskich wynosił 3 godziny dziennie. W związku z tym, iż strona powodowa nawet po otrzymaniu opinii biegłej B. K. nie zmieniła żądania co do czasokresu i wymiaru opieki z tego też względu Sąd przyjął czas i wymiar sprawowanej opieki na poziomie wskazanym przez powódkę w uzasadnieniu pozwu na k. 6-7 oraz w samym żądaniu pozwu, którym Sąd jest związany. Co prawda strona powodowa zastosowała w uzasadnieniu pozwu taki manewr, iż wskazała że pomoc na rzecz powódki była nie mniejsza niż 3 godziny dziennie. Jednak już w kolejnym zdaniu kategorycznie podano, iż powódka we wskazanym okresie wymagała opieki w wymiarze 60 godzin (nie podano już w wymiarze co najmniej 60 godzin). Mając powyższe na uwadze uwzględniając zakaz wynikający z treści art. 321 § 1 kpc wychodzenia ponad żądanie Sąd ustalił zakres opieki tak jak to w-skazano w pozwie. Powódka żądała zasądzenia renty za okres od(...). do dnia(...). Biegła wyliczyła koszty opieki do dnia(...). przez okres 19 dni od daty wyjścia powódki ze szpitala tj. od dnia (...). nie uzasadniając z jakiej przyczyny wskazała taką datę końcową. Jednocześnie opisała, iż w dokumentacji medycznej powódki widnieje wpis wskazujący, iż leczenie ortopedyczne powódki zakończono w dniu (...). Mając powyższe na uwadze Sąd ustalił koszty opieki osób trzecich w sposób następujący: - w okresie od (...)- 20 dni x 3 godz. x 10zł = 600zł. -w okresie od (...). - 36 dni x 1 godz. x 10zł= 360zł. - w okresie od (...). - 51 dni x 2 godz. x 10zł= 1,020zł, łącznie kwota 1.980zł. Powódka żądała kwoty 2.300zł. Zasądzono kwotę 1.980zl, jednocześnie oddalając dalej idące żądanie jako nieuzasadnione, opierając się na przepisach wyżej powołanych. (...)wnosiła o zasądzenie ustawowych odsetek od skapitalizowanej renty od daty wytoczenia powództwa, co miało miejsce w dniu (...). Sąd zasądził należne odsetki od daty (...).. uznając żądanie powódki w tym zakresie za uzasadnione, albowiem roszczenie w przedmiocie zwrotu kosztów opieki zawarte było już w zgłoszeniu szkody z dnia (...). (k. 12-
2. a w szczególności k.
3. które doręczono (...) W. w dniu (...). k. 16) Rozstrzygając o terminie przyznania odsetek od kwoty przyznanej tytułem renty uzupełniającej, Sąd orzekł na podstawie art. 359 kc w zw. z art. 481 §

§2zd.

1 kc. Należy podkreślić iż powódka nie żądała zasądzenia renty po dniu (...). Zresztą jak wynika z opinii biegłego W. O. obecnie powódka jest osobą samodzielną (k. 140). Z kolei z opinii biegłej B. K. wynika, iż to właśnie powódka opiekuje się swoim starszym ojcem, który liczy 85 lat (z którym zamieszkuje). Również na rozprawę powódka przybyła samodzielnie. USTALENIE ODPOWIEDZIALNOŚCI NA PRZYSZŁOŚĆ W sprawie o naprawienie szkody wynikłej z uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia zasądzenie określonego świadczenia nie wyłącza jednoczesnego ustalenia w sentencji wyroku odpowiedzialności pozwanego za szkody mogące powstać w przyszłości z tego samego zdarzenia, (art. 189 k.p.c.) Do ustalenia obowiązku wynagrodzenia szkód przyszłych nie jest konieczna pewność powstania dalszych szkód w przyszłości, lecz wystarcza stwierdzenie prawdopodobieństwa, że aktualny stan zdrowia nie ujawnia jeszcze wszystkich skutków uszkodzenia ciała (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17.04.1970r., III PZP 34/69. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22.06.1978r., IV CR 203/78). Wobec tego, iż aktualnie nie można przewidzieć, jakie będą negatywne następstw-a w : życiu powódki. Co prawda proces leczenia- jak stwierdził chirurg ortopeda - został formalnie zakończony, jednak kwestią otwartą jest czy powódka podejmie decyzję w przedmiocie zmniejszenia widoczności blizn występujących na lewej dolnej kończynie, poprzez przeprowadzenie operacji wykonanej przez specjalistę z zakresu chirurgii plastycznej. Jeśli powódka podejmie taka decyzję to należy pamiętać, iż tak jak każdy zabieg operacyjny niesie on za sobą ryzyko. Na dzień dzisiejszy nie wiadomo czy ta operacja zakończy się sukcesem, czy też konieczne będą następne. Nie należy zapominać, iż u powódki rozpoznano zaburzenia pourazowego stresu o charakterze mieszanym, lękowym i depresyjnym o nasileniu średnio-ciężkim. istnieją wskazania by kontynuowała terapię specjalistyczną, psychologiczną, a ze względu na istniejące nasilenie objawów wanna pozostawać pod stałym nadzorem psychiatrycznym wspomagającym proces psychoterapii. Rokowanie co do stanu psychicznego B. W. pozostaje niepewne z uwagi na wiek badanej, warunki środowiskowo-społeczne i bieżący oraz przyszły stan zdrowia somatycznego. Uwzględniając niepewność rokowań, co do powadzenia ewentualnej operacji plastycznej oraz co do stanu psychicznego powódki Sąd uznał, iż zasadne jest żądanie powódki w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego na przyszłość z tytułu wypadku z dnia (...). (pkt IV wyroku). Pamiętać należy, iż nie wszystkie szkody na osobie zawsze powstają jednocześnie ze zdarzeniem, które wywołało dany uraz. Zdarza się tak. iż niektóre następstwa zdarzenia ujawniają się w jakiś czas po wypadku, często wiele lat po zdarzeniu, a nawet dziesięcioleci. (por. uchwala SN z dnia 24 lutego 2009r. III CZP 2/09) Wobec tego, iż w chwili obecnej nie są znane wszystkie skutki wypadku, w którym poszkodowana była powódka. Sąd uznał, iż ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość z tytułu wypadku z dnia (...). jest w pełni zasadne. KOSZTY O kosztach procesu orzeczono w pkt VI i VII wyroku, opierając się na treści art. 100kpc. który stanowi, iż w razie częściowego uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu. Postanowieniem z dnia(...). zwolniono (...)od opłaty sądowej od pozwu ponad kwotę 4.000 zł. oddalając jednocześnie dalej idący wniosek (k.56-59), a Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia (...). (k. 68-69) oddalił zażalenie powódki. Łączne wydatki na opinie biegłych wyniosły kwotę 4.120.34zł, na którą składają się kwoty 335.60zł, 335.60zł, 639,40zł, 329,70zł, 1.614,72zł i 865.32zł (k 198-199.213-216, 193-194, 252-254, 263-265) przyznane biegłym tytułem wynagrodzenia. Z uwagi na to. iż powódka wygrała proces w przeważającej części. Sąd zasądził na jej rzecz kwotę 9.965,32zł, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego w pełnej wysokości tj. w kwocie 3.600 zł, opłatę sądową od pozwu w kwocie jaką wpłaciła powódka tj. 4.000zł oraz kwotę 2.365,32zł jaką powódka wniosła jako zaliczki na opinie biegłych (1.500zł k. 232/2 i 865,32zł k. 261). Stanowisko Sądu podyktowane było postawą strony pozwanej, która w miernym stopniu zaspokoiła roszczenie powódki w toku postępowania likwidującego szkodę, tym samym zmuszając do wytoczenia powództwa. W toku nin. postępowania, które trwało od 2014r. pozwany nie zdobył się nawet na gest by zaspokoić roszczenie powódki w przedmiocie odszkodowania za zakup opatrunków i środków odkażających, mimo że suma była niewielka, a powódka wykazała swoje roszczenie za pomocą faktur i paragonów (ich prawdziwości pozwany nie kwestionował). Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2014r. poz. 1025 ze zm.) Sąd nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Rzeszowie kwotę 2.870.02 zł, w' tym kwotę 1.115zł tytułem brakującej opłaty sądowej od zasądzonego roszczenia oraz kwotę 1.755,02zł tytułem brakującej części wydatku na opinie biegłych (pkt VI). (4.120,34zł - łączne wydatki na opinie biegłych - 2.365,32zl- kwota wpłacona przez powódkę = 1.755.02zł) 100.000zł+309,92zł=l. 980zł = 102.289.92zł łączna suma zasądzonych roszczeń, 102.290zł x 5% = 5.115zł opłata sądowa od zasądzonych roszczeń, 5.115zl - 4.000zł kwota wpłacona przez powódkę = 1.115zl brakująca część opłaty sądowej od zasądzonych roszczeń.