IX U 1700/17

(1)(L.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania H. L.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 15 listopada 2017 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 98,77% poczynając od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IX U 1700/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15.11.2017r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił H. L.

(1)ponownego ustalenia wysokości emerytury gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony nie jest wyższy od poprzednio ustalonego, który wynosi 91,30%. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę wnosząc o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego dla ustalenia wysokości jego zarobków z okresu zatrudnienia w (...) R.. Załączył do odwołania angaże, w których wskazano stawkę wynagrodzenia za godzinę jego pracy. Organ rentowy w odpowiedzi wniósł o jego oddalenie podnosząc, że organ rentowy nie znajduje podstaw do ustalenia za brakujące lata wynagrodzenia na podstawie angaży gdyż podana w nich jest tylko stawka godzinowa, a brak jest informacji o ilości przepracowanych godzin. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. H. L.

(1)od 6.12.2008r jest uprawniony do emerytury. Wcześniej od 3.10.1993r ubezpieczony pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, której podstawę wymiaru obliczono za okres do I.1986r do XII.1989r i wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty wynosił 110,42%. Decyzją z dnia 5.01.2009r obliczono wysokość emerytury ubezpieczonego ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 68,67%. Kolejną decyzją z dnia 19.02.2009r od 1.01.2009r przeliczono ubezpieczonemu emeryturę ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 81,59% z uwzględnieniem w podstawie wymiaru składek za okres od 1968r do 1990r z przyjęciem minimalnego wynagrodzenia za lata, za które ubezpieczony nie przedstawił zaświadczenia o wysokości zarobków. W dniu 6.03.2009r ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury załączając legitymację ubezpieczeniową, w której znajdowały się adnotacje o wysokości wynagrodzenia za lata 1967, 1968, 1970 i 1982. Decyzją z dnia 24.03.2009r organ rentowy przeliczył ubezpieczonemu emeryturę ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszący 91,30%, w oparciu o podstawę wymiaru składek za lata 1968r do 1974r i od 1978r do 1990r, przy przyjęciu za lata 1971, 1972, 1973 i 1974 minimalnego wynagrodzenia. W dniu 19.10.2017r H. L.

(1)złożył ponownie wniosek o przeliczenie emerytury (akta rentowe). Ubezpieczony od 15.09.1967r do 31.01.1983r był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Kombinacie Budownictwa (...) w R.. Przez okres 2 lat od 15.09.1967r ubezpieczony był zatrudniony jako junak w celu nauki w przedsiębiorstwie. Za lata 1978-1983 zachowały się kartoteki wynagrodzeń, z których wynika, że otrzymał wynagrodzenie akordowe oraz okresowo dodatek za rozłąkę, a od I.1981r dodatek za wysługę. Wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło: od 01.08.1968r do 18.10.1971r – 7 zł na godzinę od 19.10.1971r do 30.04.1973r – 8 zł na godzinę od 01.05.1973r do 31.07.1975r – 10,50 zł na godzinę od 01.08.1975r do 31.07.1977r – 12 zł na godzinę od 01.08.1977r do 31.08.1978r – 13,50 zł na godzinę Od 1.03.1975r przyznano mu dodatek za rozłąkę w wysokości 30 zł dziennie w przypadku nie powracania codziennie do miejsca stałego zamieszkania ze względu na przedłużony czas pracy na budowie. Od 1.05.1974r przyznano mu dodatek brygadzistowski w wysokości 10%. Z karty obiegowej i świadectwa pracy wynika, że ubezpieczony otrzymywał premie zgodnie z regulaminem premiowania. Ubezpieczony w powyższych okresach nie miał nieusprawiedliwionych nieobecności w pracy ani urlopów bezpłatnych (akta osobowe). Był wynagradzany w systemie akordowym i wysokość wynagrodzenia zależała od wielkości przerobu, a premia nie była wypłacana w stałej wysokości i jej wysokość dla danej brygady ustalał kierownik lub majster (zeznania ubezp. k.14a akt spr.). Ubezpieczony był niezdolny do pracy z powodu choroby w 1971r – 0 dni w 1972r – od 9.VI. do 11.VI. razem 3 dni w 1973r – od 20.VI. do 21.VI. od 10.VII. do 17.VII. od 4.IX. di 12.IX. od 18.IX. do 25.IX. od 6.XII. do 8.XII. razem 38 dni w 1974r – od 15.V. do 17.V. od 26.VII. do 29.VII. od 30.VII. do 31.VII. razem 9 dni w 1975r – od 2.I. do 31.I. razem 30 dni (legitymacja ubezpieczeniowa). Przy przyjęciu wykazanych w angażach stawek godzinowych wynagrodzenia za pracę i przy przyjęciu, że w latach 1971-1976 czas pracy wynosił 8 godzin dziennie i 25 dni w miesiącu wynagrodzenie ubezpieczonego za pracę wynosiła co najmniej w 1971r – 17.355 zł w 1972r – 19.200 zł w 1973r – 23.200 zł w 1974r – 25.200 zł w 1975r – 26.700 zł w 1976r – 28.800 zł Wskaźnik zaś wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego obliczony z 20 lat podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek z lat 1869-1976 i 1978-1989 1969r – 87,88% 1970r – 188,61% 1971r – 61,33% 1972r – 63,77% 1973r – 69,09% 1974r – 65,93% 1975r – 56,86% 1976r – 56,06% 1978r – 111,02% 1979r – 150,63% 1980r – 138,73% 1981r – 114,38% 1982r – 116,97% 1983r – 76,85% 1984r – 90,43% 1985r – 85,35% 1986r – 94,03% 1987r – 116,51% 1988r – 119,80% 1989r – 111,32% 1975,55% : 20 wynosi 98,77% W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczanego zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu w oparciu o dane zawarte w przedstawionych przez ubezpieczonego angażach i znajdujących się też w aktach osobowych ubezpieczonego z okresu jego pracy w Kombinacie Budownictwa (...) w R. było możliwe ustalenie wynagrodzenia ubezpieczonego za lata 1971-1976, które jest wyższe niż przyjęte przez organ rentowy wynagrodzenie minimalne. Ubezpieczony wprawdzie otrzymywał wyższe wynagrodzenie niż wyliczone bo był wynagradzany w systemie akordowym ale nie jest możliwe odtworzenie tego wynagrodzenia z uwagi na brak norm akordowych. Nie jest możliwe też ustalenie wysokości pobieranej przez ubezpieczonego premii, bo jak sam zeznał, miała charakter uznaniowy i o jej wysokości decydował kierownik lub majster. Z zapisów w aktach osobowych nie da się też obliczyć kwoty dodatku brygadzistowskiego bo nie wskazano, od jakiego elementu wynagrodzenia należy liczyć 10%. Z powodu braku wykazu okresów, kiedy ubezpieczony świadczył pracę poza miejscem zamieszkania, nie jest możliwe ustalenie wysokości dodatku rozłąkowego. W tej sytuacji w ocenie Sadu nie było potrzeby dopuszczania dowodu z opinii biegłego b o wyliczenie wynagrodzenia w oparciu o stawkę wynagrodzenia godzinowego nie jest skomplikowane. Za okresy niezdolności do pracy ubezpieczonemu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6.07.1972r o podwyższeniu zasiłków przysługujących z ubezpieczenia społecznego w razie choroby pracownika (Dz. U. Nr 27, poz.191) art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17.12.1974r o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w ramach choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1983r poz.143 j.t.) zasiłki chorobowe wynosiły: do 30.06.1973r – 85% od 1.07.1973r do 30.06.1974r – 90% od 1.07.1974r do 15.09.1975r – 80% od 16.09.1975r – 100% wynagrodzenia. Zważywszy jednak, że podstawą wyliczenia zasiłków chorobowych było średnie wynagrodzenie obliczone akordowo i z premią, Sąd za okresy niezdolności do pracy przed 16.09.1975r nie pomniejszył wyliczonego wynagrodzenia. Wykazane w legitymacji ubezpieczeniowej H. L. wynagrodzenie za 1970 rok, przy stawce zaszeregowania za godzinę wynoszącej 7 zł, jest znacznie wyższe niż wyliczone przy wyższej stawce za późniejsze lata. Zatem wyliczone przez Sąd stosownie do art. 15 ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2016, poz.887) nie jest zawyżone. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku. Sędzia: