przez ich niezastosowanie a w konsekwencji ustalenie, że § 4 pkt 3 zd. 2 (...) o treści „jednakże z dniem ukończenia przez ubezpieczonego 70 roku życia ochrona ubezpieczeniowa zostaje zmodyfikowana poprzez ograniczenie odpowiedzialności Ubezpieczyciela do śmierci Ubezpieczonego wyłącznie w wyniku nieszczęśliwego wypadku” nie jest klauzulą abuzywną. Zarzut ten w ocenie Sądu Okręgowego był oczywiście bezzasadny i wynikał z niezrozumienia przesłanek zastosowania art.
Należy przypomnieć, że zgodnie z art.
postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. W rozpoznawanej sprawie jak już wcześniej wyjaśniono umowa będąca przedmiotem sporu nie była umową dotyczącą powódki lecz jej zmarłego męża, natomiast powódka nie była osobą uprawnioną do żądania zapłaty odszkodowania. Tym samym powódka nie posiada także legitymacji do żądania stwierdzenia abuzywności umowy, której nie jest stroną, ani na podstawie której jest uprawniona do odszkodowania. Niezależnie od braku legitymacji po stronie powódki i jedynie na marginesie stwierdzić należy, że zgodnie z art.
badaniu pod kontem abyzywności podlegają jedynie te postanowienia umowy, które nie odnoszą się do głównych świadczeń stron. Zatem ustawodawca w art.
wprowadził wyłączenie ochrony konsumenta w odniesieniu do postanowień dotyczących głównych świadczeń stron, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny, nawet jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając interesy konsumenta. W tym przypadku można przyjąć domniemanie, że kwestie zawarte w tych klauzulach zostały - jako istotne elementy umowy - uzgodnione indywidualnie pomiędzy stronami umowy. W ocenie Sądu Okręgowego świadczeniem głównym jest będące podstawą wypłaty odszkodowania, określenie w umowie tzw. wypadku ubezpieczeniowego czyli okoliczności powodujących obowiązek wypłaty odszkodowania. Zakres treści świadczenia zakładu ubezpieczeń obejmuje nie tylko samą wysokość odszkodowania ale także m.in. warunki udzielania ochrony ubezpieczeniowej i jej zakres, takie jak wyłączenia odpowiedzialności ubezpieczyciela, obowiązki ubezpieczającego. Nie można bowiem w ramach sądowego badania abuzywności klauzuli umownej modyfikować zakresu ubezpieczenia. Bezspornie w rozpoznawanej sprawie było, że zgodnie bowiem z treścią § 4 ust. 3 zdanie drugie (...), z dniem ukończenia przez ubezpieczonego 70 roku życia ochroną ubezpieczeniową objęta została wyłącznie śmierć w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Z okoliczności sprawy wynika natomiast, że śmierć męża powódki nie była skutkiem nieszczęśliwego wypadku. Z dokumentacji medycznej – analizy zgonu, zgromadzonej w aktach sprawy (k. 24) wynika bowiem jednoznacznie, że zgon ubezpieczonego kredytobiorcy nastąpił w związku z następstwem i konsekwencjami licznych chorób, m.in. rozsianego procesu nowotworowego, czy też schorzeń układu sercowo naczyniowego, czego niewątpliwie nie można uznać za śmierć w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Skoro więc w rozpoznawanej sprawie nie zachodziły określone w (...) okoliczności skutkujące powstaniem obowiązku odszkodowawczego, które to okoliczności były objęte zakresem świadczenia głównego, zatem nie można ich badać pod kątem ewentualnej abuzywności. Rozważania te czynione były jednak jedynie na marginesie i nie miały jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia wobec prawidłowego uznania braku legitymacji procesowej po stronie powódki. Wobec ustaleń dokonanych powyżej bezzasadny był także trzeci zarzut z zakresu zarzutu naruszenia prawa materialnego tj. naruszenia art. 805 § 1 k.c. poprzez jego niezastosowanie i oddalenie powództwa, bowiem jak wyżej wskazano strona pozwana nie była zobowiązana do spełnienia jakiegokolwiek świadczenia na rzecz M. O.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.