Sygn. akt IV Ka 22/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeu

§ 1

kk wymierzył mu karę grzywny w ilości 160 (stu sześćdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych stawka; 2. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, strefie zamieszkania i po drogach publicznych na okres 2 (dwóch) lat; 3.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 (dziewięćdziesięciu) złotych tytułem zwrotu wydatków i kwotę 160 (stu sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty. Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Piotrkowie Tryb. Apelacja Prokuratora została wywiedziona z podstawy art. 438 pkt 1 kpk i wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 178a § 1 k.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na orzeczeniu przez Sąd pierwszej instancji środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, w strefie zamieszkania i po drogach publicznych na okres 2 (dwóch) lat, podczas gdy prawidłowo orzeczony powyższy środek karny winien stanowić zgodnie z treścią § 1 art. 178a k.k. o zakazie prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 2 (dwóch) lat. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego i orzeczenie oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 2 (dwóch) lat. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 24 stycznia 2014 roku: Prokurator Okręgowy Prokurator popierał skargę apelacyjną Prokuratora Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim i wnioski w niej zawarte Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga apelacyjna Prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Oczywistym jest, że oskarżony D. A. będąc w stanie nietrzeźwości, poruszał się po drodze publicznej pojazdem mechanicznym. Zatem Sąd meriti orzekając zakres środka karnego w postaci zakazu poruszania się wszelkimi pojazdami mechanicznymi powinien mieć na uwadze treść art.

§ 1kk, który mówi o ruchu lądowym, powietrznym i wodnym.

Natomiast Sąd Rejonowy orzekając przedmiotowy środek karny wskazał jego zakres wynikający z treści art.

§ 2kk – orzekany dla pojazdów niemechanicznych.

Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że art.

§ 2

kk w dacie orzekania przez Sąd meriti już nie obowiązywał bowiem został uchylony przez ustawę z dnia 27 września 2013r. (Dz. U. poz. 1247) z dniem 9 listopada 2013 roku. Z uwagi na powyższe Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wyeliminował z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku sformułowania „w strefie zamieszkania i po drogach publicznych”. W pozostałej części Sad Okręgowy utrzymał wyrok w mocy jako słuszny i dopowiadający przepisom prawa. W oparciu o przepisy powołane w sentencji wyroku Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od opłaty i wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym, uznając, że ich uiszczenie z powodu zmiany zaskarżonego wyroku, zawinionej przez Sąd I instancji byłoby niesłuszne.