(pozew – k. 2-6). Skarb Państwa – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany wskazał, iż powód nie udowodnił przesłanek warunkujących ponoszenie przez pozwanego solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia dochodzonego przez powoda, w szczególności, aby pozwany zatwierdził powoda jako podwykonawcę na ww. kontrakcie. Ponadto Konsorcjant nie potwierdził istnienia wierzytelności powoda. Z ustaleń Inżyniera Kontraktu wynika, iż wartość robót w wystawionych przez powoda fakturach VAT opiewa zgodnie z kosztorysem ofertowym na kwotę 5 920,94 zł brutto. Pozwany informował o powyższym powoda, wnosząc o zwrot niezasadnie wypłaconej kwoty. Strona pozwana podniosła nadto, iż przedłożoną umowę podwykonawczą kwalifikować należy jako umowę dostawy, nie objętą dyspozycją wskazywanego przez powoda przepisu. Z ostrożności procesowej, pozwany podniósł także zarzut przedawnienia, wskazując, że roszczenia z tytułu odstawy przedawniają się w terminie dwóch lat. Ponadto inwestor nie ponosi odpowiedzialności z tytułu odsetek za opóźnienie z zapłatą wynagrodzenia należnego dalszemu wykonawcy (odpowiedź na pozew – k. 108-125). Przed zamknięciem rozprawy strony podtrzymywały dotychczasowe stanowiska (oświadczenia zawarte w protokole rozprawy z 05 lutego 2018 r. – k. 311). Sąd ustalił, co następuje. Na podstawie rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu ograniczonego w dniu 17 czerwca 2010 r. pomiędzy Skarbem Państwa – Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, a Wykonawcą – Konsorcjum firm: (...) S.A. z siedzibą w W. jako Liderem Konsorcjum, (...) z siedzibą w D., (...) S.A. z siedzibą w W., (...) S.A. z siedzibą w W. oraz J. S. & S. L. z siedzibą w D. została zawarta Umowa nr (...), której przedmiotem było wykonanie robót polegających na „Budowie Autostrady (...) T. – S., O. III B. – K. od km 186+348 do km 215+850” (dowód: odpis Umowy nr (...) – k. 129-131; kopia wyciągu z kosztorysu ofertowego Generalnego Wykonawcy w zakresie kiosków poboru opłat – k. 158-191). Zgodnie z S. 4.4 pkt e Warunków Kontraktu, Wykonawca nie później niż 28 dni przed planowanym skierowaniem Podwykonawcy do wykonania (...), jest zobowiązany przedłożyć Zamawiającemu za pośrednictwem Inżyniera projekt umowy z Podwykonawcą wraz z zestawieniem ilości robót wycenionych zgodnie ze stawkami przedstawionymi przez Wykonawcę w Ofercie. Zamawiający, po otrzymaniu opinii Inżyniera, podejmie decyzję w sprawie zgody na zawarcie tejże umowy. Jeżeli Zamawiający w terminie 14 dni od przedłożenia mu projektu umowy z Podwykonawcą nie zgłosi na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważać się będzie, że wyraził zgodę na zawarcie umowy. Po uzyskaniu zgody Zamawiającego na zawarcie umowy z Podwykonawcą lub jeżeli Zamawiający nie zgłosi sprzeciwu lub zastrzeżeń do projektu umowy w powyższym terminie, Wykonawca przed skierowaniem Podwykonawcy do wykonania Robót przedłoży Zamawiającemu zawartą umowę (dowód: odpis Szczególnych Warunków Kontraktu – k. 132-157). W dniu 26 września 2011 r. pomiędzy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej także jako Wykonawca) a (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. została zawarta umowa podwykonawcza nr (...) (dowód: odpis umowy nr (...) i (...) – k. 20-33). Na podstawie §2 Umowy (k. 21) Wykonawca zlecił, a Podwykonawca przyjął do kompleksowej realizacji roboty budowlane polegające na wykonaniu i dostawie prętów sprężających dla budynków Stref Poboru Opłat przy zadaniu „Budowa Autostrady (...) odcinek K. – S. od km 215+850 do km 245+800, C. – O. od km 151+900 do km 163+300, O. B. od km 163+300 do km 186+366, B. – K. od km 186+348 do km 215+850”. Zakres prac obejmował obiekty: (...) K., (...) O., (...) S., (...) B., (...) P.. Przedmiot Umowy (§2 ust. 2 – k. 21) obejmował zakres Robót do realizacji przez Podwykonawcę na ww. obiektach:
wezwał Skarb Państwa Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad do zapłaty wynagrodzenia za roboty wykonane w ramach inwestycji „Budowa Autostrady (...) T. – S., O. III B. – K. od km 186+348 do km 215+850”, w tym kwoty 186 619,42 zł brutto z tytułu umowy zawartej z (...) Sp. z o.o. z 26 września 2011 r. na dostawę prętów sprężających oraz pozostałych materiałów towarzyszących budowie (...) B., (...) P., (...) O., (...) K., (...) S.. Jako załączniki do przedmiotowego wezwania załączono m.in. umowę podwykonawczą, faktury Podwykonawcy, które nie zostały rozliczone (dowód: odpis pisma z 26 października 2012 r. – k. 42-43; załączniki – k. 44-59). W następstwie przedmiotowego wezwania, Zamawiający wszczął procedurę mającą na celu ustalenie podstaw i zakresu solidarnej odpowiedzialności Skarbu Państwa z ww. tytułu. Pismem z 04 grudnia 2012 r. Skarb Państwa reprezentowany przez K. K., Zastępcę Dyrektora Oddziału (...) w B. skierował do (...) S.A. w upadłości układowej oraz (...) prośbę o potwierdzenie salda zobowiązań (...) Sp. z o.o. wobec dalszego (...) Sp. z o.o. W odpowiedzi z 14 grudnia 2012 r. syndyk masy upadłości (...) S.A. z siedzibą w W. poinformował, iż na obecnym etapie postępowania brak jest prawomocnej listy wierzytelności upadłej spółki. W związku z czym nie potwierdza zasadności wskazanych przez (...) Sp. z o.o. kwot 93 309,71 zł oraz 93 309,71 zł (dowód: kopia pisma z 04 grudnia 2012 r. – k. 243; kopia pisma z 14 grudnia 2012 r. – k. 245). Pismem z 12 grudnia 2012 r. Skarb Państwa reprezentowany przez K. K., Zastępcę Dyrektora Oddziału (...) w B. skierowanym do (...) S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. oświadczył, iż na podstawie art.
jest odpowiedzialny solidarnie za zapłatę wynagrodzenia dla Podwykonawcy, jeżeli Wykonawca nie zapłacił należnego wynagrodzenia Podwykonawcy za wykonane roboty budowlane, a Podwykonawca wypełnił swoje obowiązku należycie. Zamawiający oświadczył, iż (...) Sp. z o.o. złożył wniosek o zapłatę należnego wynagrodzenia w wysokości 186 619,42 zł brutto i mając powyższe na uwadze Zamawiający wzywa Wykonawcę do zapłaty na rzecz (...) Sp. z o.o. należnego wynagrodzenia w tym z tytułu ww. faktur VAT. W przypadku nieuregulowania we wskazanym wyżej terminie należnego dalszemu podwykonawcy wynagrodzenia i nieprzekazania Zamawiającemu dowodu jego zapłaty, Zamawiający zapłaci należne podwykonawcy wynagrodzenie z prawem regresu (dowód: odpis pisma z 12 grudnia 2012 r. – k. 60-61; kopia pełnomocnictwa ogólnego z 28 sierpnia 2007 r. – k. 62; odpis pisma z 19 listopada 2015 r. – k. 63). Zgodnie z Regulaminem organizacyjnym Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w B. t.j. z 04 grudnia 2012 r. do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych Generalnego Dyrektora związanych z zakresem działania Oddziału wymagane jest łączne współdziałanie dwóch pełnomocników upoważnionych przez Generalnego Dyrektora, z wyłączeniem oświadczeń w zakresie nabywania nieruchomości pod drogi krajowe, które składają jednoosobowo pełnomocnicy upoważnieni przez Generalnego Dyrektora (dowód: Regulamin – k. 266-283v). Zamawiający po dokonaniu weryfikacji ww. żądań, w dniu 21 marca 2013 r. w związku z oświadczeniem Inżyniera Kontraktu z 05 marca 2013 r. dotyczącym ww. faktur VAT, uiścił na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o. kwotę 8 035,56 zł (okoliczność bezsporna; dowód: odpis wyciągu bankowego z 26 sierpnia 2013 r. - k. 246; zeznania S. T. – k. 309-310; zeznania P. A. – k. 310v-311). W nawiązaniu do pisma Inżyniera Kontraktu z 05 marca 2013 r. Zamawiający przekazał (...) Sp. z o.o. poprawione poświadczenie wykonanych robót ujętych w fakturach nr (...) z 15 grudnia 2012 r. Inżynier na podstawie przedłożonych dokumentów wskazał, że przedmiotem (...) było zbrojenie aktywne na (...) B. i (...). Roboty zostały ujęte w (...) nr (...), (...) i (...). Łączna wartość wykonanych robót ustalona na podstawie zakresu robót wynikających z ww. Przejściowych Świadectw Płatności oraz cen jednostkowych z kosztorysu Generalnego Wykonawcy po korekcie omyłki rachunkowej wynosiła 5 920,94 zł brutto (dowód: odpis pisma z 09 kwietnia 2013 r. – k. 251-253; kopia wyciągu z kosztorysu ofertowego Generalnego Wykonawcy w zakresie kiosków poboru opłat – k. 158-191; odpis pisma z 19 kwietnia 2013 r. – k. 255; zeznania S. T. – k. 309-310; zeznania P. A. – k. 310v-311). Pismem z 03 kwietnia 2014 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 178 583,86 zł brutto wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wymagalności poszczególnych roszczeń, wynikających z ww. faktur VAT (dowód: odpis wezwania do zapłaty wraz z zpo – k. 64-70). Powód w zakresie spornego roszczenia wystąpił także 28 kwietnia 2014 r. (data nadania przesyłki pocztowej – k. 92) do Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie o zawezwanie pozwanego do próby ugodowej. Pozwany w odpowiedzi na przedmiotowy wniosek odmówił zasadności wskazanych w nim roszczeń (okoliczność bezsporna; dowód: odpis wniosku o zawezwanie do próby ugodowej z 28 kwietnia 2014 r. wraz z załącznikami – k. 71-92; kopia odpowiedzi pozwanego na wniosek wraz z załącznikami – k. 257-264). Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych w treści uzasadnienia dokumentów urzędowych oraz prywatnych, złożonych w uwierzytelnionych odpisach oraz zwykłych kopiach, których wiarygodności oraz autentyczności w zakresie pochodzenia od poszczególnych podmiotów składających oświadczenia w nich zawarte żadna ze stron nie podważała, nie domagając się przedłożenia ich oryginałów bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów. Z tego też względu Sąd uznał, iż zasługują one na włączenie do postaw rozstrzygnięcia. Oceniając zgromadzony materiał dowodowy, należy zaznaczyć, iż pozwany nie kwestionował autentyczności złożonych przez powoda ww. faktur VAT. Podnosił jedynie twierdzenia podważające okoliczność, ich wystawienia w związku z wykonywaniem spornej umowy podwykonawczej. Zdaniem jednakże Sądu owe powiązanie nie może budzić wątpliwości w świetle pozostałego materiału dowodowego, w tym dowodów przedstawionych przez samego pozwanego w postaci poprawionego poświadczenia wykonanych robót z 09 kwietnia 2013 r. (k. 252-253), oraz zeznań przesłuchanych w sprawie świadków S. T. oraz P. A., które Sąd w całości uznał za wiarygodne. Korelują one bowiem z pozostałym materiałem dowodowym w postaci dokumentów, nie kwestionowanych przez żadną ze stron, a ponadto są spójne, logiczne oraz wzajemnie się uzupełniają. W przypadku dowodów które zostały złożone do akt postępowania, a nie zostały powołane w treści uzasadnienia, Sąd uznał je za irrelewantne dla wyniku postępowania. Zastrzeżenie to dotyczy w szczególności nakazu zapłaty wydanego przeciwko wykonawcy. Jego prawomocność nie rozciąga się bowiem na strony niniejszego postępowania. Przyczyny dla których Sąd oddalił wnioski dowodowe powoda zgłoszone na rozprawie w dniu 05 lutego 2018 r., zostaną powołane w dalszej części uzasadnienia. Sąd zważył, co następuje. Powództwo podlegało oddaleniu. Istota sporu w niniejszym procesie w kontekście wykładni art.
k.c. oraz subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod ww. normę prawną sprowadzała się do odpowiedzi na następujące pytania:
k.c.). Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne , oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Zasadniczym zatem kryterium rozróżnienia pomiędzy umową o roboty budowlane a innymi stosunkami prawnymi w tym przede wszystkim umową o dzieło jest ocena realizowanego zamierzenia stosownie do wymogów prawa budowlanego. Przedmiotem umowy o roboty budowlane jest przedsięwzięcie o większych rozmiarach, zindywidualizowanych właściwościach, zarówno fizycznych, jak i użytkowych, z reguły powiązane z wymogiem projektowania i zinstytucjonalizowanym nadzorem (zob. m.in. wyrok SN z 07 grudnia 2005 r., V CK 423/05, Lex nr 269751). Zważywszy na powołane kryteria oraz analizę treści złożonej przez powoda umowy podwykonawczej z 26 września 2011 r., w szczególności literalne brzmienie § 2 ust. 2 tegoż stosunku prawnego, Sąd nie podziela zarzutu pozwanego. Niewątpliwie oceniana umowa zawiera w sobie elementy umowy na dostawę określonego w jej treści materiału (prętów stalowych i elementów powiązanych). W jej treści znajdują się jednak również elementy charakterystyczne dla umowy o roboty budowlane np. zobowiązanie do wykonania robót zgodnie z projektem wykonawczym, zorganizowany nadzór nad robotami przez wykonawcę, procedury wykonawcze, wykonanie zbrojeń aktywnych zgodnie z harmonogramem wraz ze wznoszeniem ww. obiektów, wykonanie dokumentacji powykonawczej. Zdaniem Sądu przedmiotową umowę można ewentualnie kwalifikować jako umowę o dzieło. Niezależnie od trafności kwalifikacji spornego stosunku prawnego, podkreślenia wymaga jednakże, iż w utrwalonym orzecznictwie przyjmuje się, iż odwołanie się w art.
do robót budowlanych wykonanych przez podwykonawcę należy wywieść jedynie wymaganie, aby rezultat świadczenia podwykonawcy spełnionego na podstawie umowy z wykonawcą składał się na obiekt stanowiący przedmiot świadczenia wykonawcy w ramach zawartej z inwestorem umowy o roboty budowlane. Tylko wtedy, gdy rezultat świadczenia podwykonawcy wchodzi w skład obiektu stanowiącego przedmiot świadczenia wykonawcy w ramach umowy o roboty budowlane, można usprawiedliwić nałożenie na inwestora obowiązku zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy, połączonego węzłem solidarności z obowiązkiem zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy przez wykonawcę. Okolicznością usprawiedliwiającą nałożenie tego obowiązku jest zrealizowanie części świadczenia wykonawcy na rzecz inwestora kosztem podwykonawcy, tj. bez otrzymania za to należnego wynagrodzenia od wykonawcy (tak SN w wyroku z 17 października 2008 r., I CSK 106/08, LEX nr 489358). W następstwie powyższych ustaleń, za chybiony uznać należało podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia spornych roszczeń. Do terminu przedawnienia roszczeń z tytułu umowy o roboty budowlane jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej znajduje zastosowanie trzyletni termin przedawnienia wynikający z art. 118 k.c. (zob. uchwała SN [7] z 11 stycznia 2002 r., III CZP 63/01, LEX nr 50044). Zważywszy na zakreślony w ww. fakturach VAT i umowie podwykonawczej termin ich płatności oraz datę otrzymania tychże faktur bieg trzyletniego terminu przedawnienia należy liczyć od 20 czerwca 2012 r. (15 maja 2012 r. + 35 dni). Należności z tychże faktur przedawniały się zatem 20 czerwca 2015 r. Powództwo zostało wniesione 27 kwietnia 2017 r. W między czasie jednakże pozwany złożył przerywający bieg przedawnienia (art. 123 k.c. i 124 k.c.) wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Ze złożonych dokumentów nie wynika, w jakiej dacie miało miejsce bezskuteczne postępowanie pojednawcze, jednakże skoro pozwany wysłał do sądu odpowiedź na tenże wniosek 22 września 2014 r. (k. 257), z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, przyjąć należało, iż trzyletni termin przedawnienia przed wniesieniem ocenianego powództwa jeszcze nie upłynął. A.D. 2. Oceniając drugą z powołanych na wstępie spornych kwestii, kluczową z punktu widzenia rozstrzygnięcia należy zastrzec, iż uregulowania zawarte w art.
mają charakter bezwzględnie obowiązujący, zaś odmienne postanowienia umów są nieważne (art.
Właściwe rozważania w zakresie wykładni § 2, 3 powołanego przepisu należy poprzedzić, odniesieniem się do zarzutu niezachowania przez powoda procedury kontraktowej wynikającej z Subklauzuli 4.4 pkt e Warunków Kontraktu. Zdaniem Sądu wskazywane przez pozwanego unormowania kontraktowe nie wiązały powoda. Umowa o podwykonawstwo, choć powiązana z umową zawartą pomiędzy inwestorem a wykonawcą, kreuje odrębny stosunek zobowiązaniowy. Sytuację prawną podwykonawcy (dalszego podwykonawcy) wyznacza przede wszystkim treść umowy zawartej z wykonawcą. Odpowiedzialność inwestora, powstała w następstwie wyrażenia przez niego zgody na zawarcie umowy podwykonawczej, ma charakter dodatkowej gwarancji uzyskania wynagrodzenia przez podwykonawcę. Wynika ona z bezwzględnego przepisu ustawy i dla jej przedmiotu oraz granic pozbawione znaczenia są stosunki wewnętrzne oparte na umowie inwestor –wykonawca (zob. m.in. wyrok SN z 05 września 2012 r., IV CSK 91/11, Lex nr 1275009). Zgodnie z art.
1 k.c. do zawarcia przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą jest wymagana zgoda inwestora. Zgoda ta nie jest warunkiem ważności umowy podwykonawczej, natomiast stanowi konieczną przesłankę odpowiedzialności solidarnej wykonawcy i inwestora wobec podwykonawcy za zapłatę wynagrodzenia za wykonane roboty budowlane (§ 5). Aby możliwe było w ogóle przypisanie inwestorowi (wykonawcy) powyższej odpowiedzialności, konieczne jest by umowa między wykonawcą a podwykonawcą była znana i akceptowana przez inwestora, a także aby prace określone w umowie zostały wykonane. Zgoda na zawarcie umowy podwykonawczej stanowi przesłankę odpowiedzialności solidarnej inwestora (wykonawcy) za cudzy dług, przy czym w orzecznictwie przyjmuje się (zob. uchwałę SN[7] z 29 kwietnia 2008 r., III CZP 6/08, LEX nr 369669), że inwestor może wyrazić zgodę w następujący sposób: I. w czynny wyraźny (pisemnie lub ustnie) albo czynny dorozumiany (poprzez zachowanie świadczące o zgodzie), II. bierny przy spełnieniu warunków tzw. milczącej zgody (brak wyrażenia w ustawowym terminie sprzeciwu po przedstawieniu umowy podwykonawczej do zatwierdzenia). Na kanwie niniejszego postępowania poza sporem pozostawało, iż wykonawca (a właściwie podwykonawca generalnego wykonawcy) nie wystąpił do inwestora o zatwierdzenie spornej umowy podwykonawczej, przedkładając jej treść oraz dokumentację wykonawczą wraz z kosztorysem wykonania poszczególnych robót. W tym stanie rzeczy, w rachubę mogła wchodzić wyłącznie dorozumiana czynna zgoda inwestora. Zgoda inwestora (wyrażona w sposób dorozumiany czynny) na zawarcie umowy wykonawcy z podwykonawcą jest skuteczna, gdy dotyczy konkretnej umowy, której istotne postanowienia decydujące o zakresie solidarnej odpowiedzialności inwestora z wykonawcą za wypłatę wynagrodzenia podwykonawcy są znane inwestorowi, albo z którymi miał możliwość zapoznania się. Inwestor nie musi znać treści całej umowy lub jej projektu, a jego znajomość istotnych postanowień umowy podwykonawczej, decydujących o zakresie jego odpowiedzialności, nie musi pochodzić od wykonawcy lub podwykonawcy. Może mieć dowolne źródło i nie musi być ukierunkowana na wyrażenie zgody na zawarcie umowy podwykonawczej (zob. wyrok S.A. w Warszawie z 02 grudnia 2011 r., VI ACa 690/11, LEX nr 1103601). Drugi sposób wyrażenia zgody (czynny) może przybrać różną formę. Inwestor może wyrażać ją w sposób wyraźny pisemne bądź ustnie, albo poprzez inne zachowanie, które w sposób dostateczny ujawnia jego wolę (art. 60 k.c.). Może zatem nastąpić to poprzez czynności faktyczne, w sposób dorozumiany, na przykład przez tolerowanie obecności podwykonawcy na placu budowy, dokonywanie wpisów w jego dzienniku budowy, odbieranie wykonanych przez niego robót, oraz dokonywanie podobnych czynności. Przepis art.
nie uzależnia odpowiedzialności inwestora od przedłożenia mu dokumentacji, jeśli wyraża w sposób czynny zgodę na udział podwykonawcy w realizacji inwestycji. Może on uzyskać wiedzę o umowie pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą z dowolnego źródła, zarówno przed jej zawarciem, jak i później. Ustawodawca zakłada, że jeżeli inwestor zgodę w sposób czynny wyraża, to wie co robi i nie jest już potrzebny żaden mechanizm obronny. Oczywiste jest, że orzecznictwo to dotyczy wszystkich ogniw procesu budowalnego wskazanych w art.
k.c. tj. inwestor-generalny wykonawca - wykonawcy – podwykonawcy (zob. wyrok SN z 04 lutego 2011 r., III CSK 152/10, LEX nr 1102865). Na kanwie niniejszej sprawy, mając na uwadze wynik postępowania dowodowego należy skonstatować, iż inwestor powziął wiedzę o powodzie jako podwykonawcy na ww. kontrakcie dopiero w następstwie złożenia przez niego pisma z 26 października 2012 r. Powód w żaden sposób nie wykazał, aby inwestor przed tą datą posiadał wiedzę o jego obecności na placu budowy w tym zakresie realizowanych robót. Świadczą o tym dobitnie zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, pełniących funkcje nadzorcze z ramienia inwestora. W związku ze szczególną sytuacją na ww. inwestycji, upadłością podmiotów wchodzących w skład konsorcjum wykonawczego, zaległościami w płatnościach dla wykonawców i podwykonawców, inwestor opracował jednolitą procedurę weryfikacji zgłaszanych roszczeń. Procedura ta polegała na tym, iż wniosek o płatność wystosowany przez niegłoszonego i niezatwierdzonego wcześniej wykonawcę bądź podwykonawcę, kierowany był do Inżyniera Kontraktu, którego zadaniem było po pierwsze potwierdzenie czy dany wykonawca, podwykonawca faktycznie przebywał na placu budowy, po wtóre potwierdzenie wykonania deklarowanych robót. Następnie inwestor zwracał się do generalnego wykonawcy o potwierdzenie salda i po takiej weryfikacji wzywał do zapłaty, zaś w przypadku braku uregulowania należności w zakreślonym terminie, dokonywał zapłaty za wykonane roboty budowlane według cen wynikających z kosztorysu ofertowego. Rozważając sporne twierdzenia, mając na względzie poczynione ustalenia faktyczne oraz poczynione rozważania prawne w zakresie wykładni spornych przepisów, należy skonstatować, iż pozwany, w ocenie Sądu, dokonał zatwierdzenia powoda jako podwykonawcy na ww. kontrakcie. Świadczy o tym pozytywny co do zasady wynik wyżej opisanej procedury weryfikacyjnej na podstawie której inwestor wypłacił w marcu 2013 r. powodowi jako podwykonawcy kwotę 8 035,56 zł, którą następnie powołując się na omyłkę rachunkową zweryfikował do kwoty 5 920,94 zł. Przedmiotową zgodę należy kwalifikować jako zgodę dorozumianą czynną. AD.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.