k.c., zgodnie z którym odszkodowanie nie może przekraczać poniesionej szkody (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 21 stycznia 2014 roku, I ACa 1430/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 czerwca 2013 roku, I ACa 1270/12, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2006 r., III CZP 76/05, LEX 175463). W myśl tego przepisu o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody. Naprawienie szkody powinno prowadzić do przywrócenia w jak największym stopniu stanu poprzedzającego zaistnienie szkody (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 czerwca 2013 roku, I ACa 1270/12). Tym samym mając na względzie powyższą argumentację, Sąd uznał, że wypłacone przez pozwanego poszkodowanej H. D. odszkodowanie wystarczyło w zupełności do naprawienia szkody w należącym do niej pojeździe, który został uszkodzony na skutek zdarzenia drogowego w dniu 15 lipca 2017 roku, a tym samym do przywrócenia jego stanu sprzed tegoż uszkodzenia. Wobec powyższego żądanie powoda zapłaty kwoty wyższej aniżeli wypłacona przez pozwanego poszkodowanej kwota 1 996,57 złotych, nie jest uzasadnione, zwłaszcza w świetle przepisu art.
Skoro powód na mocy cesji wierzytelności wstąpił w prawa poszkodowanej to tylko w takim zakresie w jakim wierzytelność przysługiwała poszkodowanej. Nabycie wierzytelności może nastąpić tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim przysługiwała ona zbywcy. Oznacza to, że do umów zbycia wierzytelności ma zastosowanie zasada nemo in alium plus iuris transferre potest quam ipse habet, a cesjonariusza nie chroni dobra wiara. Brak wierzytelności czyni umowę o przelew wierzytelności nieskuteczną prawnie (por. Gudowski Jacek (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania. Część ogólna, wyd. II, wersja elektroniczna LEX). Dlatego też, Sąd na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art.
a contrario w zw. z art. 509 k.c. oddalił w całości powództwo W. B. przeciwko (...) Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę kwoty 3 103,43 złotych, uznając również za niezasadne roszczenie powoda o zwrot kosztu sporządzenia kosztorysu naprawy przygotowanego na jego zlecenie. Sąd oddalił wnioski stron o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, albowiem dowód ten w okolicznościach niniejszej sprawy był bezprzedmiotowy skoro wysokość szkody została wykazana dokumentami znajdującymi się w aktach prawy oraz zeznaniami świadka - poszkodowanej. Z tych samych powodów Sąd oddalił pozostałe wnioski dowodowe stron. W zakresie kosztów Sąd postanowił na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i obciążył powoda obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów procesu, w kwocie łącznej 964,00 złotych, na którą to kwotę złożyła się kwota 900,00 złotych kosztów zastępstwa procesowego (§ 2 pkt 3 w zw. z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1804), kwota 17,00 złotych opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz kwota 47,00 złotych poniesionych przez pozwanego (z uiszczonej przez niego zaliczki) kosztów stawiennictwa świadka. ZARZĄDZENIE 1) odnotować, 2) odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć: a. pełnomocnikowi powoda – adw. O. H., b. pełnomocnikowi pozwanego – r. pr. A. K., 2) przedłożyć z wpływem lub po 2 tyg. od doręczenia. 3) postanowienia z dn. 5.04.2018 r. w przedmiocie przyznania świadkowi zwrotu kosztów stawiennictwa oraz w przedmiocie zwrotu zaliczek prawomocne od dnia 13.04.2018 r. 4) wypłacić świadkowi H. D. kwotę 47 zł zgodnie z prawomocnym postanowieniem z dn. 5.04.2018 r. z zaliczki uiszczonej przez pozwanego (k. 77); 5) dokonać faktycznego zwrotu pozostałych kwot zaliczek zgodnie z prawomocnym postanowieniem z dn. 5.04.2018 r. T., dn. 1 maja 2018 r. Asesor sądowy Dawid Kobus
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.