VII U 1324/15

Sygn. akt VII U 1324/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Pawlak Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Zimniak – Strusińska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. w Bydgoszczy sprawy J. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o odszkodowanie z tytułu wypadku na skutek odwołania J. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 3 września 2015 r. nr 07- (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem przy pracy z dnia 10 grudnia 2014 r. w wysokości 2 % (dwóch procent). SSR Piotr Pawlak Sygn. akt. VII U 1324/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 03 września 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił ubezpieczonemu J. Z. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 10 grudnia 2014r. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, iż Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. ustaliła 0% uszczerbku na zdrowiu w związku z w/wym. wypadkiem. J. Z. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, nie zgadzając się z ustaleniem zgodnie z którym w wyniku wypadku komunikacyjnego w czasie pracy doznał urazu kręgosłupa szyjnego, barku lewego, łokcia lewego, a wskazane uszkodzenia nie spowodowały jakiegokolwiek uszczerbku na zdrowiu, a następstwa przedmiotowego wypadku zostały wyleczone bez jakichkolwiek następstw. Organ rentowy, w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił, co następuje : J. Z. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 01 lutego 1995 roku Okoliczność bezsporna, a ponadto, zaświadczenie z 05.01.2010 r. – k. 8 akt organu. J. Z. w dniu 10 grudnia 2014 r. około godziny 14.10 jadąc samochodem marki F. (...) do klientów w rejonie gminy K., przejeżdżając przez B. ulicą (...) od strony ulicy (...), został uderzony przez samochód osobowy marki V. (...) kierowany przez E. G., która wymusiła w ten sposób pierwszeństwo wyjeżdżając spod ulicy podporządkowanej. Okoliczność bezsporna, a ponadto zawiadomienie o wypadku k. 2-3 akta organu, zapis wyjaśnień poszkodowanego k. 5 akt organu, oświadczenie sprawcy kolizji drogowej k. 6 akt organu. Organ rentowy uznał zdarzenie z dnia 10 grudnia 2014 r. za wypadek przy pracy. Okoliczności bezsporne. W wyniku zdarzenia z dnia 10 grudnia 2014 r. ubezpieczony doznał: stłuczenia odcinka szyjnego kręgosłupa oraz kończyny lewej górnej z następowym ograniczeniem ruchów kończyny i zespołem bólowym szyjno-barkowym (5% trwałego uszczerbku na zdrowiu p 94 a) oraz zespołu ciasnoty podbarkowej z przebytym stłuczeniem stawu ramiennego lewego i ograniczeniem ruchów rotacji i unoszenia ramienia (5% trwałego uszczerbku na zdrowiu), łącznie 10 % trwałego uszczerbku na zdrowiu). Ubezpieczony był wcześniej leczony szpitalnie po wypadku z 1986 roku, zaś od 2003 roku leczył się z powodu okresowych dolegliwości bólowych kręgosłupa i stawów biodrowych, co oznacza, iż uraz z 10 grudnia 2014 roku nałożył się na istniejące wcześniej zmiany chorobowe kręgosłupa i stawu ramiennego. Wcześniejsze zmiany zwyrodnieniowe z niewielkim ograniczeniem ruchomości odcinka szyjnego kręgosłupa (poniżej 20 %) należy ocenić w drodze analogi na 5 % stałego uszczerbku na zdrowiu, zaś zmiany zwyrodnieniowe z ciasnotą podbarkową lewego stawu ramiennego na 3 % stałego uszczerbku na zdrowiu. Łączne nasilenie istniejących w organizmie ubezpieczonego zmian chorobowych wynosi 8 %, zaś realny uszczerbek na zdrowiu spowodowany wypadkiem z dnia 10 grudnia 2014 roku 2 % (10 % - 8 % = 2 %). Dowód: opinia biegłego lekarza sądowego z dnia 08 września 2016r. k. 46 – 47, opinia uzupełniająca biegłego lekarza sądowego z dnia 15 sierpnia 2017 roku k. 79, opinia biegłego lekarza sądowego z dnia 19 lipca 2017r. k. 58 – 60, opinia uzupełniająca biegłego lekarza sądowego z dnia 10 listopada 2017 roku k. 93, opinia biegłego lekarza sądowego z dnia 23 lutego 2018 roku k. 122-123. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 ze zm.) za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych; podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia albo w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy. Okoliczności wypadku i w konsekwencji kwestia uznania zdarzenia za wypadek przy pracy w myśl powołanego wyżej przepisu nie były między stronami sporne. Spornym okazało się natomiast ustalenie procentowego stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego wskutek doznanego urazu. Może być tak, że ujemne następstwa wypadku ujawnią się natychmiast po działaniu przyczyny zewnętrznej. Może się zdarzyć także i tak, że wypadek przy pracy nie pozostawi żadnych ujemnych skutków w postaci uszczerbku na zdrowiu. Uszczerbek na zdrowiu nie stanowi wszak pojęciowej cechy wypadku przy pracy. Jest natomiast przesłanką nabycia prawa do świadczeń "wypadkowych". Ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Natomiast za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji, o czym stanowi art. 11 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ustala lekarz orzecznik lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych a od wydanej na podstawie ich orzeczenia decyzji o przyznaniu bądź odmowie przyznania odszkodowania przysługuje odwołanie do Sądu. Zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz.U.2013.954 daje Rozporządzenia) jeżeli wypadek przy pracy lub choroba zawodowa spowodowały uszkodzenie kilku kończyn, narządów lub układów, ogólny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbku ustalonych za poszczególne uszkodzenie, w sposób określony w ocenie procentowej, z ograniczeniem do 100%. W toku niniejszej sprawy przeprowadzono dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: ortopedy (S. F.