Sygn. akt XXIII Ga 1886/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Gospodarczy, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Aneta Łazarska Sędziowie: SSO Paweł Kieta (spr.) SSO Bernard Litwiniec po rozpoznaniu 12 grudnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy w postępowaniu o zamówienie publiczne z udziałem zamawiającego Skarb Państwa - (...)w W. przy udziale wykonawców: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w W. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w przedmiocie skargi (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. od pkt 4 wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w W. z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt KIO (...) postanawia: oddalić skargę. SSO Paweł Kieta SSO Aneta Łazarska SSO Bernard Litwiniec Sygn. akt XXIII Ga 1886/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 5 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt KIO (...) Krajowa Izba Odwoławcza po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez wykonawcę (...) sp. z o.o. w postępowaniu prowadzonym przez (...) w W. przy udziale wykonawcy (...) sp. z o.o. w W., zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, przy udziale wykonawcy (...) sp. z o.o. w W., zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, przy udziale wykonawcy (...) sp. z o.o. sp. k. w W., zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego, w pkt. 1. umorzył postępowanie w części dotyczącej zaniechania czynności odrzucenia ofert wykonawcy (...) sp. z o.o. i wykonawcy (...). sp. z o.o. oraz zaniechania czynności wyjaśnienia ofert tych wykonawców. W pkt. 2 uwzględnił odwołanie i nakazał zmawiającemu:
- a)wezwanie wykonawcy (...) sp. z o.o. w trybie art. 87 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych do wyjaśnienia czy zaoferował, a jeżeli tak, to w jaki sposób zamierza spełnić funkcjonalność opisaną w pkt 22 opisu przedmiotu zamówienia,
- b)wezwanie wykonawcy (...) sp. z o.o. w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych do złożenia wyjaśnień, w tym złożenia dowodów co do elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, W pkt. 3 w pozostałym zakresie oddalił odwołanie. Natomiast w pkt. 4 kosztami postępowania obciążył wykonawcę (...) sp. z o.o. i wykonawcę (...) sp. z o.o., każdego w wysokości ½ i: 4.1. zaliczył w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł uiszczoną przez wykonawcę (...) sp. z o.o. tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3.600 zł poniesioną przez odwołującego tytułem kosztów zastępstwa procesowego przed Izbą, 4.2. zasądził od wykonawcy (...) sp. z o.o. na rzecz (...) sp. z o.o. kwotę 9.300 zł. W uzasadnieniu pkt. 4 wskazano, że zgodnie z art. 192 ust.9 ustawy Pzp, w wyroku oraz postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze, Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 192 ust.1 0 ustawy Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust.6. Izba wskazała, że reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę przegrywająca sprawę (art. 98 §1 k.p.c.) Zgodnie natomiast z art. 192 ust. 9 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6. KIO powołując się na wywody doktryny wskazała również, że reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą" sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.) (vide: Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI.) Zatem zdaniem Izby użyty w art. 192 ust. 10 ustawy Pzp zwrot stosownie do jego wyniku należy rozumieć analogicznie jak w procesie cywilnym. Sumę tę dzieli się proporcjonalnie do stosunku w jakim strony utrzymały się ze swymi roszczeniami lub obroną, otrzymując w wyniku kwoty, stanowiące ich udziały w całości kosztów. Jeżeli poniesione przez stronę koszty przewyższają obciążający ją udział zasądzeniu na jej rzecz podlega różnica. Izba powołała się również na orzeczenia Sądów Okręgowych wskazujące na to, że w przypadku rozstrzygnięcia, w którym część odwołania wniesionego do Krajowej Izby Odwoławczej zostaje oddalona, zaś część uwzględniona zasada odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego oznacza obowiązek stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania odwoławczego w takiej części, w jakiej odwołanie odniosło skutek. ( postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z 20 lipca 2016 r. sygn. akt X Ga 280/16, wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. sygn. akt XXIII Ga 1992/15, w postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt X Ga 286/13, wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt XXIII Ga 880/16, wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 17 listopada 2016 r. sygn. akt X Ga 653/16.) Jednocześnie KIO wskazała, że z art. 186 ust. 6 pkt 3 Pzp, koszty postępowania odwoławczego, w okolicznościach, o których mowa w ust. 4, ponosi:
- a)odwołujący, jeżeli odwołanie zostało oddalone przez Izbę,
- b)wnoszący sprzeciw, jeżeli odwołanie zostało uwzględnione przez Izbę. W niniejszej sprawie Izba - co wynika z sentencji orzeczenia - w zakresie merytorycznym częściowo oddaliła i częściowo uwzględniła odwołanie (...) sp z.o.o. w W.. Izba stwierdziła, że zasadne okazały się dwa zarzuty, zaś za chybione należało uznać również dwa zarzuty. Odwołanie okazało się zasadne zatem w stosunku 50% i chybione w takim samym stosunku. Kosztami postępowania po połowie obciążono zatem wnoszącego sprzeciw przystępującego (...) i odwołującego. Na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis uiszczony przez odwołującego w wysokości 15.000 zł oraz koszty poniesione przez odwołującego z tytułu zastępstwa przed Izbą w maksymalnie dopuszczalnej wysokości 3.600 zł. Nie zaliczono w poczet kosztów postępowania kosztów z tytułu zastępstwa procesowego zamawiającego w kwocie 3.600 zł. Izba stwierdziła, że to czynności i zaniechania zamawiającego doprowadziły do konieczności wniesienia odwołania w tej części, w jakiej okazało się ono zasadne. Ponadto Izba zaznaczyła, że wkład zamawiającego w rozstrzygnięcie sprawy okazał się znikomy. Odwołujący poniósł dotychczas koszty postępowania odwoławczego w wysokości 8.600 zł (15.000,00 zł tytułem wpisu i 3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika), tymczasem odpowiadał za nie jedynie do wysokości 9.300 zł (18.600,00 zł x 50%). Wobec powyższego Izba zasądziła od przystępującego (...) na rzecz odwołującego kwotę 9.300,00 zł (18.600,00 - 9.300,00), stanowiącą różnicę pomiędzy kosztami poniesionymi dotychczas przez odwołującego a kosztami postępowania, za jakie odpowiadał w świetle jego wyniku. Jako podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania Izba wskazała art. 192 ust. 9 i 10, art. 186 ust. 6 pkt 3 lit. a i b ustawy Pzp oraz przepis § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238 ze zm.) Od powyższego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej skargę wniósł (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zaskarżając przedmiotowy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, tj. pkt 4 wyroku. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie: 1) art. 192 ust. 10 ustawy Pzp poprzez błędne uznanie, że skarżący wygrał sprawę jedynie w ½ i w konsekwencji błędne rozdzielenie kosztów po połowie pomiędzy Skarżącym i Przystępującym (...), podczas, gdy Izba uwzględniła wszystkie zarzuty ewentualne zawarte w odwołaniu, co oznacza, że Izba w całości uczyniła zadość zarzutom Skarżącego, a zatem de facto Skarżący wygrał sprawę w całości. 2) art. 192 ust. 10 ustawy Pzp określającego zasadę odpowiedzialności stron za wynik postępowania odwoławczego poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. przepisu, polegające na rozdzieleniu pomiędzy stronami po połowie wpisu od odwołania i kosztu wynagrodzenia pełnomocnika, tj. zasądzeniu od Przystępującego (...) na rzecz Skarżącego (Odwołującego przed KIO) kwoty stanowiącej połowę wpisu od odwołania i połowę kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Skarżącego, podczas gdy w świetle ww. przepisów, wobec uwzględnienia zarzutów odwołania które, w myśl zasady określonej w art. 192 ust. 2 Pzp, miały wpływ na wynik postępowania, Izba prawidłowo powinna obciążyć Przystępującego (...)całością kosztów postępowania odwoławczego, tj. kosztami wpisu od odwołania i kosztami wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego; 3) art. 186 ust. 6 pkt 3 lit.
- a)i
- b)Pzp w związku z art. 192 ust. 10 ustawy Pzp określającego zasadę odpowiedzialności stron za wynik postępowania odwoławczego, poprzez ich błędne zastosowanie i podzielenie kosztów pomiędzy skarżącego i przystępującego wnoszącego sprzeciw, pomimo, iż brak było ku temu podstaw, gdyż w myśl zasady określonej w art. 192 ust. 2 Pzp, uwzględnione zarzuty odwołania miały wpływ na wynik postępowania, Izba prawidłowo powinna obciążyć przystępującego (...) całością kosztów postępowania odwoławczego, tj. kosztami wpisu od odwołania i kosztami wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego; 4) § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania w związku z art. 192 ust. 10 ustawy Pzp określającego zasadę odpowiedzialności stron za wynik postępowania odwoławczego oraz w związku z art. 3. art. 186 ust. 6 pkt 3 lit.
- a)i
- b)Pzp poprzez podzielenie kosztów po połowie pomiędzy skarżącego i przystępującego wnoszącego sprzeciw, pomimo, iż brak było ku temu podstaw. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie podniesionych zarzutów i uznanie skargi za zasadną oraz zmianę rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w pkt 4 wyroku z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt KIO (...), poprzez obciążenie kosztami postępowania wyłącznie wykonawcę (...) sp. z o.o. w W., a w konsekwencji zmianę pkt 4.2. wyroku poprzez zasądzenie od wykonawcy (...) sp. z o.o. w W. na rzecz (...) sp. z o.o. w W. kwoty 18 600 zł. Ponadto skarżący wniósł o obciążenie przeciwnika skargi kosztami postępowania przed Sądem Okręgowym oraz zasądzenie kosztów na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Przeciwnik skargi (...) sp. z o.o. nie wniósł odpowiedzi na skargę. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należało, iż Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Izby w zakresie sposobu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego oraz zastosowanej podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia, uznając jednocześnie zarzuty skargi za całkowicie niezasadne z niżej przywołanych względów. W ocenie Sądu Okręgowego skarżący w swej skardze w istocie kwestionował głównie przyjętą przez Izbę podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach w zakresie odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego, forsując tezę, iż prawidłowym winno być zastosowanie przez Izbę art. 192 ust. 10 Pzp, a nie art. 186 ust. 6 pkt. 3 lit. a i b Pzp. Na wstępie wskazać należało, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania jest częścią każdego wyroku oraz postanowienia kończącego postępowanie odwoławcze. Koszty postępowania, zgodnie z art. 192 ust. 9 i 10 pzp, obciążają uczestników postępowania stosownie do jego wyniku. W przypadku oddalenia odwołania kosztami powinien być obciążony odwołujący się, a w przypadku uwzględnienia – zamawiający. Jak wynika z akt niniejszej sprawy oraz akt postępowania odwoławczego, skarżący (...) sp. z.o.o. w swym odwołaniu postawił dwa zarzuty. Po pierwsze naruszenia art. 7, art. 89 ust.1 pkt. 2 Pzp poprzez zaniechanie w części III postępowania odrzucenia ofert przystępującego (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w (...) sp. z o.o. pomimo, że treść ofert złożonych przez tych wykonawców jest niezgodna z SIWZ, zaś jako zarzut ewentualny postawił zarzut zaniechania przez zamawiającego wezwania do wyjaśnień w trybie art. 87 ust. 1 Pzp treści ofert tych wykonawców. Po drugie odwołujący zarzucił naruszenie art. 7, art. 89 ust.1 pkt. 4 Pzp poprzez zaniechanie w zakresie części III postępowania odrzucenia ofert przystępującego (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w (...) sp. z o.o. pomimo, iż cena ich ofert jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia, zaś jako zarzut ewentualny postawił zaniechanie wezwania do wyjaśnień w trybie art. 90 ust. 1 pzp dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu ofert tych wykonawców. Zamawiający - Skarb Państwa- (...)w W. złożył odpowiedź na odwołanie w którym uwzględnił zarzuty odwołania w całości. Następnie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego w części dotyczącej zarzutów dotyczących własnej oferty, zgłosił przystąpienie przystępujący (...) sp. z o.o. i wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów odwołania w części zarzutów dotyczącej jego własnej oferty. Z kolei do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, zgłosił przystąpienie przystępujący (...) sp. z o.o., który jednak wycofał złożony przez siebie sprzeciw. Zaś do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego zgłosił przystąpienie wykonawca (...) sp. z o.o. spk. w W., wnosząc o uwzględnienie odwołania. Wobec uwzględnienia zarzutów przez zamawiającego w części dotyczącej zaniechania czynności odrzucenia ofert wykonawcy (...) sp. z.o.o. w W. i wykonawcy (...) sp. z o.o. w W. oraz zaniechania czynności wyjaśnienia ofert tych wykonawców Izba postanowiła umorzyć postępowanie. W toku rozpoznania odwołania (...) sp.zo.o., Izba za niezasadne uznała zarzuty główne dotyczące zaniechania odrzucenia oferty. Natomiast za zasadne uznała zarzuty zgłoszone jako ewentualne (na wypadek nie uwzględnienia zarzutów głównych), a dotyczące naruszenia art. 87 ust. 1 pzp oraz art. 90 ust.1 Pzp w zakresie zaniechania wszczęcia procedury wyjaśniającej. Podkreślenia wymaga w ocenie Sądu Okręgowego, że powyższe rozstrzygnięcie co do meritum sprawy miało bezpośredni wpływ na orzeczenie w zakresie kosztów postępowania odwoławczego przed Izbą z niżej przywołanych względów. Zgodnie z art. 186 ust. 4 Pzp jeżeli uczestnik postępowania odwoławczego przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, wniesie sprzeciw wobec uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części, gdy odwołujący nie wycofa pozostałych zarzutów odwołania, Izba rozpoznaje odwołanie. Zgodnie natomiast z art. 192 ust.10 Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6. Pzp. Z kolei zgodnie z art. 186 ust.6 pkt. 3 lit. a i b Pzp koszty postępowania odwoławczego w okolicznościach, o których mowa w ust. 4, ponosi:
- a)odwołujący, jeżeli odwołanie zostało oddalone przez Izbę,
- b)wnoszący sprzeciw, jeżeli odwołanie zostało uwzględnione przez Izbę. Przekładając brzmienie powyższego przepisu na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, że skoro odwołanie skarżącego (...) sp. zo.o. zostało oddalone w części i jednocześnie w części zostało uwzględnione, a tym samym również sprzeciw (...)został w części uwzględniony i w części oddalony co do zarzutów skierowanych przeciwko jego ofercie, za całkowicie prawidłowe należało uznać rozstrzygnięcie Izby w zakresie obciążenia stron kosztami postępowania po połowie, albowiem roszczenia obu stron zostały w części uwzględnione jak i w części oddalone. Mając na uwadze brzmienie art. 186 ust. 4 Pzp, wbrew zarzutom skargi i argumentacji w niej zawartej, zdaniem Sądu Okręgowego całkowicie błędne jest stanowisko skarżącego, iż takie sformułowanie zarzutów w odwołaniu i w takiej kolejności było niezbędne. Jak wynika bowiem z ugruntowanego stanowiska Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zwartego m.in. w wyroku z dnia 18.06.1991 r. w sprawie C - 295/89 ( (...)) oraz w treści samego art. 90 ust.1 Pzp, procedura odrzucenia oferty zawsze musi być poprzedzona procedurą wyjaśniającą. Co za tym idzie zamawiający nie może automatycznie odrzucić oferty wykonawcy z powodu zaoferowania przez niego ceny rażąco niskiej, bez umożliwienia mu złożenia stosownych wyjaśnień. Powyższy pogląd Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje jako własny. W związku z powyższym, jeżeli odwołujący kwestionował oferowaną przez wykonawców (...), (...) sp.zo.o. w (...) sp. z o.o. cenę jako rażąco niską w stosunku do przedmiotu zamówienia winien był w pierwszej kolejności, jako zarzut główny, a nie ewentualny sformułować zarzut zaniechanie wezwania do wyjaśnień w trybie art. 90 ust. 1 pzp treści ofert tych wykonawców. Analogicznie jak wyżej winien był również postąpić w przypadku zarzutu naruszenia art. 87 ust.1 pzp. Niemniej jednak z sobie tylko znanych względów tego nie uczynił. Skoro więc swoim zachowaniem, a dokładnie zarzutami dotyczącymi zaniechania odrzucenia ofert przystępujących, spowodował w myśl art. 186 ust. 4 pzp konieczność rozpoznania przez Izbę jego odwołania w całości, musiał się liczyć z tym, że w razie oddalenia zarzutów głównych będzie częściowo obciążony kosztami tego postępowania. Jedynie na marginesie należało wskazać, że przepisy ustawy Pzp w zakresie postepowania odwoławczego przed Izbą w inny sposób, niż ma to miejsce w procedurze cywilnej podchodzą do formułowania i rozpatrywania zarzutów ewentualnych zawartych w odwołaniu. Tym samym błędne jest stanowisko skarżącego, iż Izba w całości uwzględniła zarzuty jego odwołania, uwzględniając tylko zarzuty ewentualne. Powyższe wynika już z charakteru samego rozstrzygnięcia wyroku Izby, która w pkt. 3 oddaliła odwołanie właśnie w stosunku do zarzutów głównych. Natomiast orzeczenie Sądu Powszechnego w postępowaniu cywilnym wydane po rozpoznaniu środka zaskarżenia w którym sformułowano obok zarzutów głównych, zarzuty ewentualne, zawsze zawiera rozstrzygnięcie całościowe. Jeżeli w środku zaskarżenia wniesionym w postępowaniu cywilnym znajdują się obok zarzutów głównych, zarzuty ewentualne tzw. „z ostrożności procesowej”, to w razie uznania tych zarzutów głównych za niezasadne, Sąd nie wydaje osobnego rozstrzygnięcia w tym zakresie, a w razie uwzględnienia zarzutów ewentualnych, uwzględnia środek zaskarżenia w całości i orzeka o zmianie zaskarżonego orzeczenia. Tym samym to sam odwołujący, treścią i kolejnością postawienia zarzutów wskazanych w swym odwołaniu, wymusił na Krajowej Izbie Odwoławczej badanie w pierwszej kolejności, badanie - niezasadnego jak się później okazało- zarzutu zaniechania przez zamawiającego czynności odrzucenia oferty przystępującego (...), oferty (...) sp. z o.o. w W. oferty wykonawcy (...) sp. z o.o. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu Okręgowego zupełnie chybionym jest podnoszenie w tym zakresie zarzutu naruszenia art. 192 ust. 10 ustawy pzp. Konsekwencją powyższego za nieuzasadniony należało również uznać zarzut obrazy art. 192 ust. 10 ustawy Pzp w zw. z art. 192 ust.2 pzp, albowiem nie ulega wątpliwości, iż odwołanie zostało w części oddalone, zatem brak jest podstaw do podzielenia argumentacji skarżącego, iż wniesione przez niego odwołanie zostało uwzględnione w całości. Wskazać należało, że o ile wniesione w odwołaniu zarzuty ewentualne miały częściowy wpływ na wynik postepowania odwoławczego w zakresie uwzględnienia odwołania, to nie sposób przyjąć w myśl art. 186 ust. 6 pkt. 3 lit. a i b Pzp, który stanowi wyjątek od art. 192 ust. 10 Pzp aby częściowe uwzględnienie odwołania przekładało się zawsze na rozstrzygnięcie Izby w którym obciążony kosztami postępowania zawsze zostanie strona przeciwna. Ponadto w ocenie Sądu Okręgowego za niezasadny należało również uznać zarzut dotyczący naruszenia przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania w związku z art. 192 ust. 10 Pzp albowiem Izba w sposób prawidłowy określiła zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego jak również prawidłowo określiła stosunek tych kosztów pod względem arytmetycznym. Mając na uwadze powyższe rozważania i przywołane przepisy prawa, Sąd Okręgowy oddalił skargę w całości jako niezasadną na podstawie art.198 f ust. 2 ustawy Pzp orzekając jak w sentencji postanowienia. Wobec niezłożenia odpowiedzi na skargę przez przeciwnika skargi, Sąd Okręgowy nie orzekał o kosztach postępowania skargowego. SSO Paweł Kieta SSO Aneta Łazarska SSO Bernard Litwiniec