← Polska

II K 202/18

Sygnatura akt II K 202/18 PR 3 Ds 95.18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2018 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Bartł

§1k.k. 1) na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonego J. S.

(1)o czyn zabroniony z art.

§ 1k.k.

– opisany w części wstępnej wyroku warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku, 2) na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 43a § 1 k.k. orzeka od oskarżonego J. S.

(1)na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 2000 (dwóch tysięcy) złotych, 3) na podstawie art. 629 k.p.k. zasądza od oskarżonego J. S.
(1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 210 (dwustu dziesięciu) złotych, w tym opłatę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) złotych. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. dnia 05/06/2018 i jest wykonalne. st. sekretarz sądowy R. M. N., dnia 12 czerwca 2018 Sędzia Sądu Rejonowego K. K. UZASADNIENIE W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony J. S.
(1)w dniu 13 lutego 2018 r. spożywał alkohol w postaci nalewki. Popołudniu udał się on samochodem marki P. (...) do lekarza. Na ulicy (...) w S. został zatrzymany do kontroli drogowej. Poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. O godzinie 17:19 uzyskano wynik 0,30 mg/1 dm 3, a o 17:34 wynik 0,28 mg/1 dm 3. Oskarżonemu zatrzymano za pokwitowaniem prawo jazdy. / dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k.11; protokół badania stanu trzeźwości – k.2/ Oskarżony ma 60 lat, posiada wykształcenie zawodowe, z wykształcenia jest ślusarzem-mechanikiem, jest żonaty, na utrzymaniu nie ma nikogo, zatrudniony jest na stanowisku montera-spawacza. Oskarżony nie był karany sądownie. / dowód: dane osobowe k. 14, dane o karalności k.13/ Sąd ustalając stan faktyczny oparł się na dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości. Sąd dał również wiarę wyjaśnieniom oskarżonego złożonym w postępowaniu przygotowawczy, gdzie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyraził skruchę i szczerze opisał przebieg zdarzenia. Sąd zważył, co następuje: J. S. został oskarżony o popełnienie czynu z art.

§ 1k.k.

Przestępstwo z art.

§ 1k.k.

popełnia ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Można je popełnić umyślnie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. W rozumieniu kodeksu stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi lub 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza odpowiednio 0,5 ‰ lub 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Prowadzącym pojazd jest zarówno osoba kierująca nim, jak również spełniająca jakiekolwiek czynności związane bezpośrednio z ruchem danego pojazdu. Pojazdem mechanicznym jest pojazd wprawiany w ruch przez umieszczony na nim silnik. Do kategorii tej zalicza się m.in. samochód osobowy. Przestępstwo to może być popełnione w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Przy czym chodzi o ruch, w którym obowiązują określone reguły postępowania. W przypadku ruchu lądowego miejscem popełnienia tego przestępstwa mogą być przede wszystkim drogi publiczne, jak również drogi wewnętrzne, strefy zamieszkania i inne miejsca dostępne dla ruchu pojazdów. Występek ten jest zagrożony grzywną, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat

  1. Na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Przy czym warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lata pozbawienia wolności. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat. Warunkowo umarzając postępowanie Sąd na podstawie art. 67 § 3 k.k. może m.in. orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 k.k. lub zakaz prowadzenia pojazdów do lat
  2. Mając na uwadze powyższe oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne, Sąd stwierdził, że oskarżony w dniu 13 lutego 2018 r., w S., na ul. (...), prowadził samochód osobowy marki P. (...) będąc w stanie nietrzeźwości, wynik badania 0,30 mg alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza, a tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art.

§ 1k.k.

Jednocześnie w ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu oceniania całościowo przez pryzmat art. 115 § 2 k.k., choć duża, nie była jednak znaczna, gdyż stwierdzone stężenie alkoholu nieznacznie przekraczało ustawowy próg stanu nietrzeźwości, oskarżony jechał do lekarza, nie stworzył realnego zagrożenia, a zatrzymany został do rutynowej kontroli drogowej. Oczywiście nie były to okoliczności ekskulpujące, rzutowały jednak na ocenę postaci zamiaru sprawcy i jego motywację, a w konsekwencji na stopień społecznej szkodliwości czynu. Również stopień zawinienia sprawcy, oceniany w kontekście powyższych okoliczności, nie był znaczny. Nadto zarówno właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jak również jego dotychczasowy sposób życia, w szczególności to, iż nie miał konfliktów z prawem i nie był karany sądownie, uzasadniają przypuszczenie, że zarzucany mu czyn miał charakter epizodyczny i pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego. Z powyższych względów mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny, który w ocenie Sąd nie budził wątpliwości uznano, że wymierzenie oskarżonemu kary byłoby niecelowe i dlatego postępowanie karne przeciwko niemu warunkowo umorzono na okres próby wynoszący 1 rok. Jednocześnie, mając na uwadze probacyjny charakter warunkowego umorzenia postępowania oraz możliwość orzekania innych środków dla wzmocnienia realizacji celów tejże instytucji, Sąd uznał iż zasadne będzie orzeczenie świadczenia pieniężnego w wysokości 2000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Natomiast mając na uwadze niskie stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego, nieznacznie przekraczające ustawowy próg stanu nietrzeźwości Sąd uznał, iż nie zachodziła potrzeba orzekania zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 210 zł, w tym opłatę w wysokości 60 zł.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.