Sygn. akt II W 496/17 (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2018r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Radosław Gluza Protokolant: Magdalena Batog przy udziale oskarżyciela publicznego --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2018r. w Ś. sprawy J. P. (P.) syna J. i K. z d. Ł. ur. (...) w R. obwinionego o to, że: w dniu 21 czerwca 2017 roku ok. godziny 12:11 w miejscowości W., ul. (...), wspólnie z D. P. dokonał kradzieży jednego wałka drewna opałowego dębowego o wartości 20 złotych na szkodę G. W.
(1), tj. o wykroczenie z art. 119 § 3 k.w.; orzeka: I. na podstawie art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w. uniewinnia obwinionego J. P. od zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku; II. na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE WYROKU Komenda Powiatowa Policji w Ś. obwiniła J. P. o to, że w dniu 21 czerwca 2017r. ok. godziny 12.11 w miejscowości W. ul. (...), wspólnie z D. P. dokonał kradzieży jednego wałka drewna opałowego dębowego o wartości 20 złotych na szkodę G. W.
(1), tj. o wykroczenie z art. 119 § 3 k.w. Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 czerwca 2017r. obwiniony J. P. przebywał wraz z żoną D. P. na terenie posesji przy ul. (...) w W., gdzie zamieszkuje m.in. teściowa obwinionego J. K. oraz G. W.
(1). Pomiędzy członkami rodziny P. a G. W.
(1)istnieje długotrwały konflikt. W dniu 20 czerwca 2017r. po zakończeniu czynności przez biegłego sądowego, doszło do sprzeczki pomiędzy córką obwinionego E. O. a G. W.
(1). Dowód: wyjaśnienia obwinionego J. P., nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka D. P., nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka G. W.
(1), nośnik z zapisem, k. 45. Około godz. 12.00 J. P. wraz z żoną postanowili wracać do W.. W tym momencie J. K. zwróciła się do nich z prośbą o schowanie jej do szopki wałka drewna o wartości ok. 20 zł. Znajdował się on na części użytkowanej przez nią nieruchomości, a J. K. otrzymała go wcześniej od mężczyzny, który zajmował się rąbaniem drewnianych klocków zakupionych przez G. W.
(2). Dowód: wyjaśnienia obwinionego J. P., nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka D. P., nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka G. W.
(1), nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka J. K., k. 22 a.s. oraz k. 38 akt sygn. II W 497/17. J. P. zgodził się na prośbę teściowej i zaczął przetaczać drewniany wałek w stronę pomieszczenia gospodarczego. Widząc to G. W.
(1)zaczęła nagrywać sytuację z okna budynku, mówiąc że obwiniony kradnie należące do niej drewno. Słysząc te słowa J. P. odpowiedział, że chowa wałek ponieważ „babcia mu kazała”. Pomiędzy obwinionym, jego małżonką a G. W.
(1)doszło do wymiany zdań, po czym D. P. zamknęła pieniek w szopce. Dowód: wyjaśnienia obwinionego J. P., nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka D. P., nośnik z zapisem, k. 45, protokół odtworzenia nagrania, k. 42. Następnie D. P. wróciła do budynku i pytała J. K. o pochodzenia drewna, informując ją o słowach G. W.
(1). J. K. powiedział jej wówczas, że drewniany wałek dostała od mężczyzny rąbiącego drewno. Dowód: wyjaśnienia obwinionego J. P., nośnik z zapisem, k. 45, zeznania świadka D. P., nośnik z zapisem, k. 45, protokół odtworzenia nagrania, k.
- Obwiniony J. P. ma 61 lat, jest żonaty, prowadzi działalność gospodarczą. Nie był karany sądownie za przestępstwa. Dowód: wyjaśnienia obwinionego J. P., nośnik z zapisem, k.
- Obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie ukradł drewna G. W.
(1)a jedynie na prośbę teściowej schował jej pieniek do szopki. Ponadto Sąd Rejonowy zważył co następuje: Po przeprowadzeniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, sąd uznał, że zarzucane J. P. zachowanie, które miało miejsce w dniu 20 czerwca 2017r., nie wyczerpuje ustawowych znamion wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. W toku postępowania ustalono bowiem, że drewniany wałek, o którego kradzież został on obwiniony, znajdował się już od pewnego czasu w posiadaniu J. K., która poprosiła J. P. jedynie o jego przeniesienie do szopki. W momencie chowania drewna do szopki obwiniony był przekonany o tym, że znajduje się ono w dyspozycji jego teściowej, w czym utwierdziło go jego położenie na podwórzu, tj. na części użytkowanej przez nią posesji. Nie działał on zatem w zamiarze zabrania go G. W.
(1). Powyższej oceny nie zmienia wymiana zdań jaka miała miejsce w czasie nagrywania zdarzenia przez pokrzywdzoną. Wręcz przeciwnie potwierdza ona to, że obwiniony działał na prośbę J. K. a jego celem nie było przywłaszczenie drewnianego wałka, lecz chęć udzielenia jej pomocy w jego schowaniu do pomieszczenia gospodarczego. Tym samym wobec niezrealizowania ustawowych znamion zarzucanego obwinionemu wykroczenia, sąd wydał wyrok uniewinniający, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa. SSR Radosław Gluza