IX U 235/17

(1)do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe i stwierdził, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 23 grudnia 2003 r. Ponadto ustalił, że przyczyną niepełnosprawności Z. M.

(1)są schorzenia o symbolu 05-R. Jednocześnie uznał, że niepełnosprawność istnieje od 38-roku życia. Zespół orzekł, że wnioskodawczyni nie wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Orzeczenie Zespół oparł na dokumentacji medycznej oraz przeprowadzonych wywiadach lekarskich dochodząc do wniosku, że Z. M.

(2)ze względu na rodzaj schorzeń i stan zdrowia ma znaczne ograniczenia w samodzielnym poruszaniu się i przemieszczaniu. Orzeczeniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. znak ON. (...).1.407.2017.US wydanym na skutek odwołania Z. M.

(1)Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w S. utrzymał w mocy orzeczenie Zespołu (...), wskazując, iż zebrane w sprawie dowody w dalszym ciągu kwalifikują wnioskodawczynię do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Z. M.

(1)wniosła odwołanie od powyższego orzeczenia domagając się zaliczenia do znacznego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu stwierdziła, że z uwagi na przebycie czterech operacji kręgosłupa oraz ograniczone możliwości poruszania się, wymaga opieki innych osób. W odpowiedzi na odwołanie Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności wniósł o jego oddalenie wskazując, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie ze stanem faktycznym. W uzasadnieniu stanowiska organ rentowy przytoczył treść przepisów o orzekaniu o niepełnosprawności i przedstawił argumentację analogiczną do zaprezentowanej w zaskarżonym orzeczeniu. Stwierdził ponadto, że Z. M.

(1)wymaga konieczności udzielania częściowej pomocy ze strony innych osób w funkcjonowaniu i pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych. Dodał, że Z. M.

(1)nie wymaga konieczności sprawowania stałej lub długotrwałej opieki innych osób w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację, nie jest całkowicie zależna od otoczenia w zakresie higieny osobistej, karmienia, w wykonaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwianiu kontaktów ze środowiskiem. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Z. M.

(1), urodziła się (...), nie pracuje, korzysta ze świadczeń emerytalno-rentowych. Niesporne. W 2001 r. przebyła laminectomię L5 po stronie lewej oraz facetectomię lewostronną na poziomie L4-S1, a w 2002 r. dyscectomię C5/C

1. Nadto w 2006r. wykonano (...)/C
2. Natomiast 23 września 2015r. przeprowadzono rewizyjne leczenie operacyjne odcinka szyjnego kręgosłupa. Dowód: - akta rentowe, w szczególności: oceny stanu zdrowia – k.13,36,50,72,85,103,116, 129, zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia – k.8,32,41,66,67,80,98,111 dokumentacja medyczna – k.1-5,17-29, 46,55-63,75-77,88-95, 106-108,123-126 akt organu rentowego; - dokumentacja medyczna – k.19,43 akt sprawy. Aktualnie u Z. M.

(1)rozpoznaje się przewlekły zespół bólowy kręgosłupa i stawów na podłożu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych bez cech mielopatii szyjnej i cech podrażnienia korzeni nerwowych wymagający monitoringu specjalistycznego, nadciśnienie tętnicze, łuszczycę, zaćmę oraz przebyte dwukrotne leczenie operacyjne kręgosłupa szyjnego z dobrym efektem klinicznym ze stabilizacją przednią od C4 do C7 oraz przebyty zabieg operacyjny na kręgosłupie L/S z dobrym efektem klinicznym. U Z. M.

(1)stwierdza się prawidłowe: wygląd, siła, napięcie mięśniowe kończyn górnych i dolnych. Próba R. jest ujemna. Chód prawidłowy, ale powolny. Zaników mięśniowych, asymetrii siły mięśniowej kończyn nie stwierdza się, obwody kończyn są jednakowe, stawy są o pełnej ruchomości, bez zniekształceń. Chwyt obu rąk jest zachowany. Objawy rozciągowe ujemne. Zakres ruchów w stawach pełen o prawidłowej ruchomości czynnej i biernej. S. i obrzęków nie stwierdza się. Układy krążenia i oddechowy są wydolne. Szmer pęcherzykowy prawidłowy. Tony serca miarowe. Tętno miarowe. Powłoki brzuszne wysklepione na poziomie/powyżej klatki piersiowej. Brzuch miękki, niebolesny. Wątroba niepowiększona. Natomiast u Z. M.

(1)występuje ograniczona ruchomość w odcinku szyjnym kręgosłupa na boki w granicach do 30 stopni, bolesność palpacyjna kręgosłupa odcinka piersiowego i lędźwiowego oraz koślawość podudzi. Z. M.

(1)porusza się samodzielnie, chociaż funkcja lokomocyjna jest umiarkowanie zaburzona. Komunikuje się samodzielnie, nie wymaga pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia, nie jest całkowicie zależna od otoczenia w poruszaniu się, wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego i w kontaktach ze środowiskiem. Może przy pomocy osób trzecich zaspokajać podstawowe potrzeby życiowe. Stan zdrowia Z. M.

(1)w zakresie schorzeń ortopedycznych skutkuje umiarkowanym stopniem niepełnosprawności na stałe. Umiarkowany stopień wynika z konieczności okresowej pomocy osób drugich. Natomiast istniejące schorzenia z zakresu kardiologii i chorób wewnętrznych nie powodują niepełnosprawności w stopniu wyższym niż lekki. Nadciśnienie tętnicze trwające od siedmiu lat jest dobrze wyrównane lekami hipotensyjnymi, bez zmian w echokardiografii (brak przerostu mięśnia lewej komory, zaburzeń kurczliwości, zaburzeń relaksacji). Natomiast łuszczyca skóry kolan i łokci nie powoduje ograniczeń ruchomości w stawach. Dowód: - opinia biegłych sądowych z zakresu ortopedii A. K., neurologii B. M. wraz z opinią uzupełniającą– k. 20-24, 62, - opinia biegłego sądowego z zakresu kardiologii i chorób wewnętrznych Z. B.– k.

1. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie okazało się nieuzasadnione. Orzekanie o stopniu niepełnosprawności jest regulowane przez ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (jednolity tekst – Dz. U. z 2016 r., poz. 2046) oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (jednolity tekst – Dz. U. z 2015 r., poz. 1110). Art. 4 ust. 1-4 wyżej wymienionej ustawy stanowi, iż: - do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji; - do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającej czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych; - do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne. Przy czym niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Określone przez ustawę zasady ustalania stopnia niepełnosprawności precyzuje rozporządzenie z dnia z dnia 15 lipca 2003 r., zgodnie z którym: - standardy w zakresie kwalifikowania do znacznego stopnia niepełnosprawności zawierają kryteria określające skutki naruszenia sprawności organizmu powodujące: 1) niezdolność do pracy - co oznacza całkowitą niezdolność do wykonywania pracy zarobkowej z powodu fizycznego, psychicznego lub umysłowego naruszenia sprawności organizmu; 2) konieczność sprawowania opieki - co oznacza całkowitą zależność osoby od otoczenia, polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem; 3) konieczność udzielania pomocy, w tym również w pełnieniu ról społecznych - co oznacza zależność osoby od otoczenia, polegającą na udzieleniu wsparcia w czynnościach samoobsługowych, w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych. Przy czym, przez długotrwałą opiekę i pomoc w pełnieniu ról społecznych rozumie się konieczność jej sprawowania przez okres powyżej 12 miesięcy w zakresie, o którym mowa w pkt 2 i
2. - standardy w zakresie kwalifikowania do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zawierają kryteria określające naruszenie sprawności organizmu powodujące: 1) czasową pomoc w pełnieniu ról społecznych, co oznacza konieczność udzielenia pomocy, o której mowa w pkt 3 powyżej, w okresach wynikających ze stanu zdrowia; 2) częściową pomoc w pełnieniu ról społecznych, co oznacza wystąpienie co najmniej jednej okoliczności, o których mowa w pkt 3 powyżej. Z przeprowadzonych przez przedstawicieli zarówno Powiatowego, jak i Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wywiadów wynika, że Z. M.

(1)nie wymaga w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Taką diagnozę zakwestionowała wnioskodawczyni podając, że z uwagi na przebyte operacje kręgosłupa potrzebuje opieki osoby trzeciej. W celu zweryfikowania stanowisk stron Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów z zakresu ortopedii, neurologii oraz chorób wewnętrznych i kardiologii stosownie do rodzaju schorzeń ubezpieczonej. W opinii sądowo-lekarskiej przedłożonej Sądowi w dniu 10 października 2017 r. (k. 20) biegli ortopeda A. K. oraz neurolog B. M. stwierdzili w sposób jednoznaczny, że rozpoznane u wnioskodawczyni schorzenia nie powodują niedowładów, porażeń, ani istotnej funkcji ruchowej odwołującej. Nie porusza się na wózku inwalidzkim, nie jest osobą leżącą, nie ma ograniczenia w przyjmowaniu pokarmów. Wnioskodawczyni samodzielnie komunikuje się, wykonuje czynności samoobsługowe, nie wymaga pomocy przy pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia. Biegli podkreślili, że odwołująca się co prawda samodzielnie porusza się, aczkolwiek funkcja lokomocyjna jest umiarkowanie zaburzona. Dlatego też stan zdrowia Z. M.

(1)w zakresie schorzeń ortopedycznych skutkuje umiarkowanym stopniem niepełnosprawności na stałe. Biegła z zakresu chorób wewnętrznych i kardiologii Z. B. uznała, iż schorzenia z zakresu kardiologii i chorób wewnętrznych nie powodują u odwołującej się niepełnosprawności w stopniu wyższym niż lekki. Rozpoznając u Z. M.

(1)nadciśnienie tętnicze oraz łuszczycę uznała, iż nadciśnienie tętnicze jest dobrze wyrównane lekami hipotensyjnymi, bez zmian w echokardiografii (nie ma przerostu mięśnia lewej komory, zaburzeń kurczliwości, ani zaburzeń relaksacji), a łuszczyca występująca u odwołującej nie ogranicza ruchomości stawów. Żadna ze stron nie kwestionowała powyższych opinii. Zdaniem Sądu, opinie biegłych charakteryzują się wszechstronnością, zrozumiałością i brakiem wewnętrznych sprzeczności, jak również wnikliwością w zakresie badania wnioskodawczyni i rozpoznania jej dolegliwości. Wnioski opinii zostały przez biegłych wyciągnięte w sposób logiczny i odpowiedni do wyników przeprowadzonych badań oraz gruntownej analizy dokumentacji medycznej. Sporządzone ekspertyzy zasługują, zdaniem Sądu, na przyjęcie za miarodajne dla wydania orzeczenia w sprawie w pełnym zakresie, tym bardziej, że zostały sporządzone przez wysokiej klasy fachowców o wieloletnim doświadczeniu klinicznym. Jak wskazano powyżej biegli trafnie ocenili stan zdrowia wnioskodawczyni, prawidłowo stosując przesłanki zaliczenia do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Strony nie kwestionowały treści dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i aktach rentowych Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Województwie (...) w S.. Dlatego też stanowiły one miarodajny materiał do dokonania ustaleń faktycznych w sprawie jak również wnioskowań przez biegłych sądowych. Wobec tak przeprowadzonych ustaleń należało uznać, iż niepełnosprawność wnioskodawczyni ma charakter umiarkowany stały i wynika ze schorzeń kręgosłupa. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., oddalił odwołanie jako nieuzasadnione. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...)