tej umowy, z tytułu świadczenia usług prawniczych określonych w umowie, zleceniodawca miała obowiązek uiszczenia następujących kwot w ramach honorarium adwokackiego: - kwoty 2.000 zł powiększoną o podatek od towarów i usług, płatną z góry, - 20 % z kwoty wypłaconej na rzecz M. P. w wyniku zasądzenia na jej rzecz jakiekolwiek kwoty. W dniu 25.04.2012 r. M. P. udzieliła pełnomocnictwa procesowego adwokatowi M. Z. i adwokatowi D. S., które obejmowało także odbiór w jej imieniu wszelkich kwot zsądzonych w sprawie z jej powództwa przeciwko Gminie Miasto Z. (k.24,25). Roszczenia M. P., będące przedmiotem spraw wskazanych w umowie zlecenia były związane z wypadkiem, jakiemu uległa M. P. i jej mąż w dniu 13.10.2009 r. w Z. na skutek oberwania się konaru z drzewa rosnącego przy ul. (...) na parceli o nieuregulowanym stanie prawnym. Na podstawie zawartej między stronami umowy, M. Z. i D. S. w dniu 30.04.2012 r. sporządzili pozew o zadośćuczynienie domagając się zapłaty przez Gminę Miasto Z. na rzecz M. P. kwoty 2.500.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 11.07.2011 r. do dnia zapłaty. W pozwie został przedstawiony stan faktyczny, uzasadnienie i rozważania prawne. Powodowie zawarli także w pozwie wniosek o zwolnienie M. P. od kosztów sądowych oraz liczne wnioski dowodowe, w tym dowody z dokumentów, z opinii biegłych o specjalności: ortopeda, neurolog, psycholog, dendrolog, a także dowód z zeznań świadków oraz dowód z przesłuchania stron. W toku procesu zostały składane kolejne wnioski dowodowe. Pozew został wniesiony do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu ( pozew z załącznikami k. 225-283). Postanowieniem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 15.05.2012 r. M. P. została zwolniona w całości z ponoszenia kosztów sądowych w wytoczonej sprawie o zapłatę zadośćuczynienia ( postanowienie, sygn. akt I C 511/12, k. 284). W dniu 1.08.2012 r. M. Z. i D. S. sporządzili pismo procesowe w związku z odpowiedzią na pozew, zawierające kolejne wnioski dowodowe: dowód z dokumentów, z zeznań świadka ( pismo z sądu k. 312, pismo procesowe k. 313-324). W dniu 12.11.2012 r. odbyła się rozprawa przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu. M. P. była reprezentowana przez adwokatów M. Z. i Ł. M. jako pełnomocnika substytucyjnego ustanowionego przez D. S.. Na tej rozprawie został zgłoszony dowód z opinii biegłego geodety ( protokół k. 370-370v). W dniu 6.06.2013 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu przeprowadził oględziny miejsca zdarzenia i równocześnie na terminie oględzin został przeprowadzony wcześniej dopuszczony dowodów z zeznań świadków (6 osób). W tej czynności M. P. reprezentował adwokat D. S. ( protokół z oględzin k. 372-377). W dniu 26.06.2013 r. odbyła się kolejna rozprawa w sprawie I C 511/12 przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu. Na tej rozprawie M. P. reprezentował adwokat M. Z.. Został przeprowadzany dowód z zeznań świadków ( protokół k. 380-381v.). Pełnomocnicy procesowi M. P. – adwokat M. Z. i D. S. ze względu na niepełnosprawność powódki w sprawie I C 511/12 – M. P. złożyli w Sądzie Okręgowym w Nowym Sączu wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania M. P. w charakterze strony w trybie pomocy sądowej przed Sądem Rejonowym w Legionowie. Wniosek ten został uwzględniony i w takim samym trybie został przeprowadzony dowód z zeznań świadków - córek M. P. (J. S., E. P.). Takie dowody zostały przeprowadzone w Sądzie Rejonowym w Legionowie (I Cps 34/13) podczas dwóch terminów rozpraw w Sądzie Rejonowym w Legionowie tj. dniu 26.11.2013 r. (k.403-407) oraz w dniu 03.02.2014 r. (k. 412-419). Na tych rozprawach, M. P. była reprezentowana przez adwokata M. Z. i adwokata M. S.
190, porozumienie. M. P. złożyła swój podpis na dokumencie wypowiedzenia pełnomocnictwa procesowego do prowadzenia sprawy o zadośćuczynienie przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu. W chwili składania podpisu dokument ten nie posiadał daty. W toku procesu M. P. nie potrafiła wskazać jaka data widnieje na tym dokumencie i w jakiej dacie składała swój podpis (01:31 e-protokół z dnia 09.02.2018 r.). M. P. dokument ten przekazała pracownikowi spółki (...) sp. z o.o. L. B., która od chwili nawiązania kontaktu przez M. P. ze spółką (...) sp. z o.o. często bywała u M. P.. Dokument wypowiedzenia pełnomocnictwa został przesłany do Kancelarii (...) Adwokacka Spółka Partnerska przy ul. (...) w W. wraz z pismem (...) sp. z .o. z dnia 18.11.2014 r. (k.109). Brak jest potwierdzenia doręczenia tego dokumentu adwokatowi M. Z. i adwokatowi D. S.. W dniu 19 stycznia 2015 r. adwokat M. Z. przesłał korespondencją elektroniczną informację, że nadal jest pełnomocnikiem M. P. (k.111), gdyż w tym okresie odbył rozmowę telefoniczną z pozwaną w zakresie dalszego prowadzenia sprawy. Na początku lutego 2015 r. M. P. telefonicznie poinformowała M. Z., że ostatecznie zdecydowała, iż jej pełnomocnikiem będzie (...) sp. z o.o. w L.. Nie wskazywała, że wypowiedzenie to jest na skutek utraty zaufania. M. P. nie wypowiedziała adwokatowi D. S. pełnomocnictwa procesowego w sprawie o zadośćuczynienie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu, sygn. akt I C 511/
Nadto okolicznością niesporną jest także fakt, że pozwana uiściła na rzecz powodów wyłącznie kwotę 2.000 zł powiększoną o podatek od towarów i usług ( faktura (...) k. 210). Również poza sporem jest okoliczność, że pozwana powodowi D. S. nie wypowiedziała pełnomocnictwa. Pozwana wypowiedziała ostatecznie pełnomocnictwo M. Z. na początku lutego 2015 r. podczas rozmowy telefonicznej, co wynika z zeznań pozwanej (e-protokół z dnia 09.02.2018 r. 01:25 i następne). Poza sporem jest fakt, że pozwana złożyła swój podpis na dokumencie wypowiedzenia pełnomocnictwa spółce partnerskiej (...) (k.467, k. 110) jednakże pozwana nie wpisywała daty na tym dokumencie i podczas przesłuchania nie potrafiła wskazać jaka jest data: styczeń, kwiecień, czerwiec, czy wrzesień 2014 r., ani też nie pamiętała, czy składając swój podpis data na tym dokumencie był on już wypełniony przez L. B.. Z zeznań zaś świadka L. B. wynika, że był to 10 wrzesień 2014 r. Spór w sprawie dotyczył przyczyn wypowiedzenia udzielonego pełnomocnictwa procesowego powodom, a więc i umowy zlecenia z dnia 25.04.2012 r. oraz wysokości roszczenia. Analiza materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wskazuje, że przyczyną wypowiedzenia pełnomocnictwa było nawiązanie współpracy ze spółką (...) sp. z o.o. w L., a nie utrata zaufania do powodów. Pozwana w żaden sposób nie wykazała, że dokonała wypowiedzenia pełnomocnictwa z ważnego powodu. Zresztą sama nie wiedziała kiedy takie pełnomocnictwo wypowiedziała. Wiedziała wyłącznie tyle, że podpisała wypowiedzenie, a jego treść, włącznie z datą wypełniła L. B., która z chwilą nawiązania współpracy często bywała u pozwanej i służyła różnoraką pomocą. Pozwana nie podważała czynności procesowych powodów w sprawie I C 511/12, nie kwestionowała ich koncepcji procesowych, składanych wniosków dowodowych. W zasadzie wypowiedziała pełnomocnictwo procesowe w sprawie I C 511/12 bo, jej zdaniem, nie było efektów toczącej się od 2012 r. sprawy i miała za mało informacji o stanie tej sprawy, sama musiała dzwonić do kancelarii z zapytaniem o stan sprawy, co w jej subiektywnym odczuciu świadczy o niewłaściwym wykonaniu umowy zlecenia. Pozwana, z jej tylko znanych przyczyn, postanowiła zawrzeć umowę z nowymi pełnomocnikami i ze spółką (...) sp. z o.o. w L.. W toku niniejszego procesu nie zostały udowodnione zarzuty zawarte w odpowiedzi na pozew i dalszych pismach, co do utraty zaufania pozwanej do powodów, pod kątem rzetelności i jakości świadczonych usług w ramach umowy zlecenia z dnia 25.04.2012 r. Z akt sprawy wynika, że pozwana w dniu 20.06.2014 r. nawiązała formalnie współpracę ze spółką (...) (k.189) oraz w tym też dniu udzieliła pełnomocnictwa tej spółce do reprezentowania jej we wszystkich sprawach o dochodzenie roszczeń z tytułu wypadku ( k. 431). W dniu 18.09.2014 r. pozwana udzieliła pełnomocnictwo procesowe do występowania w sprawie o zadośćuczynienie nowemu pełnomocnikowi - radcy prawnemu B. K. działającemu w Kancelarii (...) spółka komandytowa w L. (k.449). W dniu 18.11.2014 r. spółka (...) zawiadomiła kancelarię powoda M. Z. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa (k.109). Z zeznań pozwanej wynika, że ta w rozmowie telefonicznej z powodem M. Z., co miało miejsce w styczniu 2015 r. poinformowała powodów, dziękowała za współpracę i wskazywała, że nadal chce, aby powodowie byli jej pełnomocnikami w sprawie. Ostatecznie pozwana w lutym 2015 r. poinformowała M. Z., że rezygnuje z jego usług i kończy współpracę z nim. Przyjąć więc trzeba, że w lutym 2015 r. umowa zlecenia uległa rozwiązaniu wobec M. Z.. Wprawdzie pozwana wypowiedziała tylko pełnomocnictwo procesowe w spawie I C 511/12, a nie umowę zlecenia jednakże w analizowanym stanie faktycznym wypowiedzenie pełnomocnictwa należy utożsamić z wypowiedzeniem umowy zlecenia. Można skutecznie rozwiązać umowę zawartą na piśmie również poprzez czynności konkludentne (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., III CSK 307/05). Pozwana nie wypowiedziała pełnomocnictwa procesowego adwokatowi D. S.. D. S. w połowie roku 2015 r. widząc działania nowego pełnomocnika, oraz zachowanie M. P. wobec adwokata M. Z. także przestał świadczyć usługi i umowa wygasła w sposób konkludentny. Pozwana nie zawiadomiła powodów w czerwcu 2014 r. o tym, że ustanowiła nowego pełnomocnika. Z jej zeznań wynika, że także nowy pełnomocnik, z którym zawarła umowę ( spółka (...) sp. z o.o. w L. lub reprezentujący ją radcowie prawni), nie poinformował pozwaną o konieczności zawiadomienia już w czerwcu 2014 r. o tym fakcie powodów, narażając tym samym pozwaną na odpowiedzialność odszkodowawczą ( 01:30 i następne, e protokół z dnia 09 lutego 2018 r.). Zauważyć należy, że w okresie od czerwca 2014 r. do połowy lutego 2015 r. powodowie w ramach umowy zlecenia z dnia 25.04.2012 r. podejmowali czynności procesowe w sprawie I C 511/12. I tak: - sporządzili pismo procesowe z dnia 06.06.2014 r. zawierające stanowisko procesowe wobec doręczonej im opinii biegłego geodety - A. W. (k.428-429), - sporządzili pismo procesowe z dnia 08.09.2014 r. zawierające stanowisko procesowe wobec doręczonej im opinii biegłego psychologa E. C.
art. 746 k.c.
P. jakichkolwiek kwot, strony ustaliły wynagrodzenie dla powodów w wysokości 20 % wypłaconej na rzecz M. P. kwoty. (...) sp. z o.o. w L. jako pełnomocnik M. P. podjął realne czynności w sprawie I C 511/12 dopiero po zawarciu porozumienia z M. P. w dniu 20.02.2015 r. (k.190), co zbiega się w czasie z definitywnym wypowiedzeniem pełnomocnictwa przez M. P. adwokatowi M. Z. w lutym 2015 r., jak przyznała pozwana M. P.. Analiza materiału dowodowego wskazuje, że niewątpliwie gdyby pozwana nie wypowiedziała powodom pełnomocnictw, to uzyskaliby oni wynagrodzenie za prowadzenie sprawy o zadośćuczynienie przeciwko Gminie Miastu Z.,
Powodowie są zatem uprawnieni do dochodzenia części wynagrodzenia za obsługę prawną pozwanej wykonywaną do daty wypowiedzenia pełnomocnictw, a wobec wypowiedzenia bez ważnego powodu, także do dochodzenia szkody z tego tytułu po tej dacie. Przy rozliczaniu - w przypadku wypowiedzenia przez dającego zlecenie - części wynagrodzenia za sukces (typu success fee) odpowiadającej dotychczasowym czynnościom, konieczne jest dokonanie ustaleń, czy ziściła się przesłanka określona jako sukces oraz ustalenie, w jakich częściach było to wynikiem działania przyjmującego zlecenie, a w jakich działań podejmowanych bez jego udziału. Z kolei szkoda przyjmującego zlecenie może polegać na utraconym przez niego wynagrodzeniu za niewykonaną część zlecenia. Zakres obowiązku odszkodowawczego podlega jednak pomniejszeniu o korzyści, które przyjmujący zlecenie uzyskał, wykonując inne czynności w czasie, w którym wykonywałby wypowiedziane zlecenie. Z zeznań powodów wynika, że swoje obowiązki zawodowe, w tym zawieranie kolejnych umów z nowymi klientami dostosowywali do faktu, że reprezentowali pozwaną w Sądzie Okręgowy w Nowym Sączu, co wymagało od nich większej elastyczności w planowaniu swoim czasem w związku z faktem, że powodowie mają kancelarię w W. (czas dojazdu, przyjazdu). Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez pozwaną nie nastąpiło z ważnej przyczyny. Z materiału dowodowego, w tym w szczególności z dowodu z przesłuchania stron, nie wynika, aby przyczyną wypowiedzenia pełnomocnictwa była utrata zaufania do powodów mająca podstawy w stanie faktycznym, czy też zaniedbywanie przez powodów obowiązku informowania pozwanej o przebiegu prowadzonej sprawy i udzielania pozwanej ważnych wiadomości o stanie sprawy lub też nienależyte wykonywanie czynności na rzecz pozwanej, czy też inne, które można ująć jako „ważna przyczyna wypowiedzenia” (art. 740 k.c.). Zdaniem pozwanej, po przesłuchaniu świadków w sprawie I C 511/12 nic się nie działo. Okoliczność tę wskazywała świadek L. B.. Jednakże to twierdzenie jest zupełnie gołosłowne, mając na uwadze szereg przeprowadzonych dowodów z opinii biegłych właśnie po zakończeniu części postępowania związanego z przeprowadzeniem dowodów z zeznań świadków. Pozwana nie wskazała na obiektywne okoliczności, które taką utratę zaufania by uzasadniały. Brak zaufania może uzasadniać powołanie się na art. 746 § 3 k.c. (ochrona wzajemnego zaufania stron umowy zlecenia jest wskazywana jako ratio art. 746 k.c. – wyr. SN z 9 października 2013 r., V CSK 472/12), jednak – by uzasadniać wypowiedzenie w takim trybie – brak zaufania jako „ważny powód” wypowiedzenia powinien wynikać z przyczyn, które są obiektywnie uzasadnione i weryfikowalne. Z akt wynika, że powodowie w okresie od wniesienia pozwu do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu w sprawie o zadośćuczynienie, I C 511/12, a więc od sierpnia 2012 r. czerwca 2014 r. tj. do okresu, gdy powódka udzieliła pełnomocnictwa innej spółce ((...)) powodowie podjęli szereg istotnych procesowo czynności, które zmierzały do wykazania zasadności żądania zadośćuczynienia. Działania te polegały m.in. na zgromadzeniu dokumentacji lekarskiej M. P., wymianie korespondencji z Gminą Miasta Z., złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej i udział powodów na posiedzeniu Sądu Rejonowego w Legionowie (sygn. akt I Co 941/11), a następnie sporządzenie i złożenie pozwu o zadośćuczynienie wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i szeregiem wniosków dowodowych z dokumentów. Po wstąpieniu nowego pełnomocnika do postępowania w sprawie I C 511/12 nie zostały zmodyfikowane okoliczności faktyczne, nie została zaprezentowana zmiana argumentacji prawnej lub modyfikacja wywodów prawnych. Nowy pełnomocnik procesowy bazował jedynie na tej argumentacji, którą przedstawili powodowie w pozwie. W zasadzie oprócz 3 pism procesowych, zgłoszenia jednego dowodu (nowa opinia fitodendrolgiczna) i kilkunastominutowego udziału na dwóch rozprawach, z czego na jednej został dopuszczony dowód z opinii biegłego wnioskowany przez Gminę Miasto Z., a na drugiej został ogłoszony wyrok nie podjęli czynności, które ważyłyby, byłyby znaczące dla sprawy (nowa koncepcja prawna, dodatkowa nieznana dotychczas argumentacja prawna, wypracowanie ugody z Gminą Miasto Z., itp.). Zatem wyrok wydany w sprawie I C 511/12 był oparty o materiał dowodowy zgromadzony niemal w całości (za wyjątkiem opinii fitodenrologicznej) jeszcze przed zmianą pełnomocników. Był więc gromadzony w okresie, gdy powodowie reprezentowali M. P. w sprawie I C 511/12. Stąd też przyjęcie przez powodów, że należne im honorarium adwokacie,
powinno stanowić 75 % uzgodnionej kwoty, jest w pełni uzasadnione. Natomiast za czysto teoretyczne należy uznać twierdzenia w odpowiedzi na pozew, że korzystny w sprawie I C 511/12 wyrok został wydany w związku z inicjatywą procesową wyłącznie nowych pełnomocników. Twierdzenie to w żaden sposób nie zostało udowodnione. Tak samo, jak nie zostało udowodnione twierdzenie o uzasadnionej (ważnej) przyczynie wypowiedzenia pełnomocnictwa procesowego powodom. Za taką nie sposób przyjąć prezentowany przez spółkę (...) sp. z o.o. w L. rodzaj „dbałości o klienta” polegającej na przewiezieniu poruszającej się na wózku inwalidzkim M. P., na rozprawę do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu na godz. 8.30 (k.532), tj. prawie 400 km od jej miejsca zamieszkania (N.). Obecność ta nie była konieczna z punktu widzenia wyniku procesu, a z pewnością w żaden sposób nie przyczyniła się do wydania wyroku w sprawie. Zakres szkody i cierpienia M. P. obrazowały opinie biegłych i dowód z jej przesłuchania przeprowadzony przed Sądem Rejonowym w Legionowie. Jeśli była to inicjatywna nowych pełnomocników, to należy wyłącznie postrzegać ją jako walor poza procesowy, bez żadnego znaczenia ani na przyśpieszenie postępowania, ani na jego wynik. Fakt zaś, iż powodowie w ramach świadczonej pomocy prawnej M. P. nie odwiedzali pozwanej w jej domu „dbając o klienta” tak jak czynił to pracownik spółki (...) sp. z o.o. w L. – L. B., oczywiście nie stanowił żadnej obiektywnej przesłanki do wypowiedzenia pełnomocnictwa procesowego w sprawie I C 511/12 a owe „dbanie o klienta” stanowi sposób i filozofię prowadzenia działalności. Zarzuty pozwanej dotyczące niewystarczającego kontaktu z powodami i braku informowania jej na bieżąco o przebiegu sprawy są także niezasadne. Powodowie kontaktowali się z pozwaną wtedy, kiedy była taka potrzeba np. kiedy wyznaczony został termin badania pozwanej przez biegłych, dbali o prawidłową i terminową wymianę pism procesowych, uczestniczyli w rozprawach sądowych, poszukiwali biegłych (biegłego Z. R.). Powódka wskazała, że po wypadku nie miała siły na aktywne uczestniczenie w procesie, miała problem z dłuższym siedzeniem, wiele spraw załatwiała za nią córka. W tych okolicznościach logiczne było działanie powodów, którzy nie widzieli potrzeby wożenia pozwanej na każdą rozprawę prawie 400 km i angażowania ją w sprawę. Istotą pełnomocnictwa procesowego jest reprezentacja strony przed sądem, co powodowie czynili prawidłowo. Twierdzenia pozwanej, że powodom nie należy się żadne wynagrodzenie za przeprowadzone czynności wynikające z umowy zlecenia, rażąco naruszałoby ich interesy. Także argumenty pozwanej, że umowa z nowym pełnomocnikiem była dla niej korzystniejsza finansowo nie znajduje uzasadnienia ponieważ wynagrodzenie należne powodom wynikające z umowy zlecenia miało wynosić 20 % uzyskanej kwoty czyli 16,25 % netto, natomiast wynagrodzenie należne (...) sp. z o.o. w L. opiewało na kwotę 24,6 % brutto czyli 20 % netto wartości uzyskanych świadczeń (k. 189). Powodowie udowodnili, że dokonali wszelkich działań w celu wykonania umowy z dnia 25.04.2012 r., dołożyli w tym zakresie należytej staranności, zaś niedokonanie reszty czynności mających na celu pełne wykonanie umowy zlecenia nastąpiło na skutek okoliczności, za które nie ponoszą odpowiedzialności. Podkreślić należy, że umowa zlecenia z dnia 25.04.2012 r. jest umową starannego działania, a nie rezultatu w postaci uzyskania korzystnego orzeczenia. Powodowie, wywodząc swoje roszczenie z art. 746 § 1 k.c. udowodnili, że pozwana wypowiedziała umowę bez ważnych ku temu powodów. Nie miała obiektywnych przyczyn do niezadowolenia ze sposobu wykonywania przez powodów umowy. Starannie działanie polega na wykonywaniu zleconych czynności rzetelnie,
posiadaną wiedzą fachową, sprawnie, a z zebranego w sprawie materiału dowodowego w żaden sposób nie wynika, aby któregoś z tych elementów zabrakło w działaniu powodów. W konsekwencji powodowie mogli skutecznie dochodzić odszkodowania od pozwanej na mocy art. 746 § 1 in fine k.c. Szkoda obejmuje zarówno rzeczywistą stratę, jak i utracone korzyści. Jeśli strony uzgadniają w umowie wysokość wynagrodzenia, to nieuiszczenie umówionego wynagrodzenia oznacza, że do majątku zleceniobiorcy nie weszły określone aktywa. Nie jest to szkoda hipotetyczna, lecz rzeczywista (vide uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2015 r., I ACa 1096/14). Szkoda powodów polegała więc na tym, że wypowiadając bez ważnego powodu umowę zlecenia pozwana uniemożliwiła im uzyskanie dalszej części wynagrodzenia. Powodowie domagali się z tego tytułu kwoty 31.163 zł, która stanowi 25 % z kwoty 124.652 zł. Z kolei kwota 124.652 zł stanowi 20 % ustalonego przez strony wynagrodzenia wynikającego z § 4 ust. 2 umowy (20 % z 623.260,27 zł). Natomiast domagali się kwoty 93.489 zł, która stanowiła 75 % z kwoty 124.652 zł jako część wynagrodzenia odpowiadającą ich dotychczasowym czynnościom. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że powodowie wykazali także wysokość wynagrodzenia za rzeczywiście podjęte przez nich czynności do daty wypowiedzenia umowy zlecenia. Zauważyć trzeba, że strony umowy zlecenia z dnia 25.04.2012 r. nie wyceniały każdej czynności procesowej podjętej przez powodów, która zmierzała do uzyskania wyroku zasądzającego zadośćuczynienie, nie określiły zasad wyceny takich czynności, czy też zasad wyceny ewentualnej szkody na skutek wypowiedzenia umowy. Stąd też mając na uwadze także art. 322 k.p.c. należało uwzględnić żądanie. Na marginesie zauważyć także trzeba, że uiszczane przez pozwaną kwoty w ramach § 3 umowy zlecenia, a więc te przeznaczone na koszty dojazdu nie są objęte honorarium adwokackim zarówno w umowie zawartej z powodami, jak i w umowie zawartej z nowym podmiotem – spółką (...) sp. z o.o. w L. (§ 1 porozumienia z dnia 20.02.2015 r. – k 190, § 5 pkt 6 umowy z dnia 20.06.2014 r. – k. 189). Zarzuty zawarte w odpowiedzi na pozew w zakresie jakości i rzetelności reprezentowania pozwaną w sprawie I C 511/12 przez powodów w postaci braku zawarcia w pozwie o zadośćuczynienie wydanie wyroku wstępnego są bezzasadne. Podnieść należy, że wyrok wstępny jest samoistny i podlega zaskarżeniu na zasadach ogólnych, podobnie jak każdy wyrok, a jego uprawomocnienie się nie oznacza udowodnienie wysokości. Ta zaś była sporna w sprawie I C 511/12. W sprawie więc o zadośćuczynienie jest wysoce wątpliwa zasadność i celowość złożenia takiego wniosku. Zresztą przepis art. 318 k.p.c. nie stanowi obowiązku uwzględnienia żądania wydania wyroku wstępnego, czy też częściowego przez sąd. Odnosząc się do zarzutów nie dochodzenia w jednym procesie wszystkich roszczeń, należy zauważyć, że taka była wola stron, co wprost wynika z zapisów umowy zlecenia z dnia 25.04.2012 r. (k.20). Niewątpliwie dochodzenie w jednym procesie wszystkich roszczeń skutkuje bardziej rozbudowanym etapem postępowania dowodowego, co z oczywistych względów odsunęłoby w czasie uzyskanie przez pozwaną jakichkolwiek kwot. Sąd uwzględnił żądanie powodów o zasądzenie odsetek ustawowych od dnia 3 stycznia 2017 r. tj. od dnia, w którym pozwana odpowiedziała na pierwsze wezwanie do zapłaty z dnia 24.11.2016 r., w którym odmówiła powodom zapłaty wynagrodzenia. Skoro pozwana nie uiściła należności w terminie płatności, wierzycielowi należą się odsetki ustawowe
art. 481 § 1 k.c.,
żądaniem powodów. W punkcie II wyroku Sąd w oparciu o przepis art. 746 § 1 k.c., zasądził solidarnie pozostałą żądaną przez powodów kwotę wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 3 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty. W punkcie I wyroku Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 203 k.p.c. umorzył postępowanie w zakresie kwoty objętej oświadczeniem powodów o cofnięciu pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, tj. w zakresie kwoty 5.348 zł wraz z odsetkami od tej kwoty od dnia 3 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów procesu znajduje oparcie w art. 98 k.p.c., (pkt III wyroku). Wprawdzie pozew został cofnięty w toku procesu, jednakże tylko w nieznacznej części, a nadto było to wynikiem uzyskania przez powodów dokładnych informacji w zakresie wypłaconej pozwanej kwoty zadośćuczynienia już po wytoczeniu powództwa. Na zasądzoną kwotę składa się opłata sądowa od pozwu (6.500 zł), koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5.400 zł,
w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) oraz kwota 34 zł tytułem opłat skarbowych od pełnomocnictw.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.