z § 6 rozporządzenia jest niewłaściwa i nienależna wierzycielowi. Zdaniem skarżącego nie można się zgodzić z twierdzeniami Sądu Rejonowego jakoby wskazanie przez wierzyciela jednego ze sposobów egzekucji - egzekucji z nieruchomości automatycznie skutkowało naliczeniem 50%
1 pkt 7 w zw. z § 6 rozporządzenia - kosztów zastępstwa prawnego w egzekucji. Skarżący wskazał, że jest zobowiązany do zwrotu wierzycielowi kosztów niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji (art. 770 k.p.c.), zaznaczając, iż zajęte przez komornika ruchomości są warte 300.000-500.000, zatem kierowanie egzekucji do nieruchomości jest zbędne i niecelowe, a przede wszystkim skutkuje naliczeniem dłużnikowi 50%
1 pkt 7 w zw. z § 6 rozporządzenia. Zdaniem skarżącego Komornik winien na tym etapie postępowania ustalić koszty zastępstwa prawnego w egzekucji w wysokości 25%
1 pkt 7 w zw. z § 6 rozporządzenia i dopiero w momencie, kiedy egzekucja z ww. ruchomości nie doprowadzi do zaspokojenia roszczenia wierzyciela, wszcząć egzekucję z nieruchomości i w odrębnym zawiadomieniu bądź wezwaniu ustalić koszty zastępstwa prawnego w wysokości 50%
1 pkt 7 w zw. z § 6 rozporządzenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że wierzyciel domagał się we wniosku egzekucyjnym m.in. przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości (k. 1 akt egzekucyjnych). Postanowienie o kosztach zastępstwa prawnego wydane zostało 18 lipca 2013r., natomiast zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości nosi datę 14 sierpnia 2013r. (k. 6 i 15 akt egzekucyjnych). Ocena Sądu Okręgowego w ramach kontroli instancyjnej ogranicza się do przedmiotu rozstrzygnięcia Sądu I instancji, a więc w okolicznościach sprawy jest to wyłącznie wysokość ustalonych przez komornika kosztów zastępstwa prawnego, a nie zasadność wszczęcia egzekucji z nieruchomości. Rację ma Sąd Rejonowy, że postanowienie komornika z 18 lipca 2013r. miało charakter wstępny i zawierało informację o wysokości kosztów. Nie budzi też zastrzeżeń wysokość ustalonych kosztów zastępstwa prawnego na podstawie §10 ust. 1 pkt 7 w zw. z §6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2013r. poz. 490), skoro był wniosek wierzyciela o prowadzenie egzekucji z nieruchomości i egzekucja w tym zakresie została wszczęta. Zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi dłużnika, co czyniło jednocześnie bezzasadnym wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 821 § 1 k.p.c. Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. /-/ SSO A. Czarnecka/-/ SSO B. Woźniak/-/ SSO K. Dziedzic
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.