← Polska

VIII U 1121/17

Sygn. akt VIII U 1121/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 kwietnia 2017 roku (znak (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił C. B.

(1)prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy, powołując się na przepis art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że na podstawie dowodów dołączonych do wniosku ZUS przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 roku okresy: 25 lata, 1 miesiąc i 13 dni ogólnego stażu pracy oraz 10 lat i 27 dni stażu w szczególnych warunkach. Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 roku nie został udowodniony wymagany 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uznał okresu zatrudnienia jako pracy w szczególnych warunkach od dnia 7 września 1987 roku do dnia 21 czerwca 1993 roku w Zakładzie (...), ponieważ zaświadczenie dotyczące pracy w szczególnych warunkach w wymienionym okresie zostało wystawione przez Archiwum Zakładowe w Ż.. / decyzja z dnia 27 kwietnia 2017 roku k. 18 - 18v plik II akt ZUS/ Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu 9 maja 2017 roku wnioskodawca C. B.
(2), wnosząc o ponowne rozpatrzenie jego wniosku o przyznanie wcześniejszej emerytury w związku z wykonywaniem pracy w szczególnych warunkach. /odwołanie z dnia 9 maja 2017 roku k. 2/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania od powyższej decyzji. W uzasadnieniu przywołał argumentację podniesioną w zaskarżonej decyzji. /odpowiedź na odwołanie z dnia 7 czerwca 2017 roku k. 3 - 3v/ Na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 roku - poprzedzającej wydanie wyroku - pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki plus podatek VAT od ZUS, ewentualnie od Skarbu Państwa oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w żadnej części. Natomiast pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania. /stanowiska stron e - protokół z dnia 6 czerwca 2018 roku 00:00:55 - 00:04:36 oraz 00:05:58 - 00:08:23 - płyta CD k. 84/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny C. B.
(2)urodził się dnia (...). Wnioskodawca ma wykształcenie zasadnicze, ukończył (...) Szkołę Zawodową (...) w Z., uzyskując zawód mechanika maszyn i urządzeń przemysłowych. /okoliczność bezsporna, karta obiegowa - wszyta koperta k. 15, opinia z dnia 22 czerwca 1993 roku - wszyta koperta k. 15, świadectwo ukończenia (...) z dnia 19 czerwca 1976 roku - wszyta koperta k. 15/ Wnioskodawca w okresie od dnia 1 września 1973 roku do dnia 8 czerwca 1977 roku pracował w Zakładach (...) w Z. w pełnym wymiarze czasu pracy. C. B.
(2)zajmował następujące stanowiska pracy tj. - od dnia 1 września 1973 roku do dnia 31 sierpnia 1976 roku - uczeń, - od dnia 1 września 1976 roku do dnia 8 czerwca 1977 roku - ślusarz w Wydziale M. - Remontowym. /świadectwo pracy z dnia 31 maja 1986 roku - wszyta koperta k. 15, karta obiegowa z dnia 16 czerwca 1977 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 1 września 1976 roku - wszyta koperta k. 15, umowa o naukę zwodu - wszyta koperta k. 15, świadectwo pracy z dnia 16 czerwca 1977 roku - wszyta koperta k. 15/ W okresie od dnia 9 czerwca 1977 roku do dnia 8 czerwca 1978 roku wnioskodawca miał roczną przerwę w zatrudnieniu z uwagi na stan zdrowia. /opinia z dnia 13 maja 1986 roku - wszyta koperta k. 15, świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 21 stycznia 1997 roku - wszyta koperta k. 15/ Wnioskodawca w okresie od dnia 9 czerwca 1978 roku do dnia 31 maja 1986 roku pracował w Zakładach (...) w Z. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku ślusarza w Wydziale M. - Remontowym. /świadectwo pracy z dnia 31 maja 1986 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 8 czerwca 1978 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 23 lipca 1980 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 20 września 1980 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 30 czerwca 1982 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 10 sierpnia 1982 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 26 października 1982 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 17 kwietnia 1984 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 9 lipca 1984 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 10 grudnia 1985 roku - wszyta koperta k. 15, świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 21 stycznia 1997 roku - wszyta koperta k. 15/ Ubezpieczony w okresie od dnia 2 czerwca 1986 roku do dnia 31 sierpnia 1987 roku był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w W. -Wielki Zespół (...) w K. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter urządzeń i konstrukcji metalowych. /świadectwo pracy z dnia 28 sierpnia 1987 roku k. 78 - 78v, umowa o pracę z dnia 2 czerwca 1986 roku k. 80 - 80v/ Wnioskodawca w okresie od dnia 7 września 1987 roku do dnia 21 sierpnia 1993 roku był zatrudniony w Zakładach (...) w Z. w pełnym wymiarze czasu pracy. C. B.
(2)pracował w Wydziale Cieplnym zajmując następujące stanowiska pracy tj. - od dnia 7 września 1987 roku - ślusarz, - od dnia 30 grudnia 1987 roku - ślusarz remontowy - od dnia 30 marca 1992 roku - ślusarz dyżurny. /umowa o pracę z dnia 4 września 1987 roku - wszyta koperta k . 11, angaż z dnia 30 grudnia 1987 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 6 maja 1988 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 20 czerwca 1989 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 15 marca 1990 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 15 lutego 1991 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 30 marca 1992 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 16 sierpnia 1990 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 16 grudnia 1991 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 15 marca 1989 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 17 października 1988 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 12 października 1989 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 15 stycznia 1989 roku - wszyta koperta k. 15, świadectwo pracy z dnia 21 czerwca 1993 roku - wszyta koperta k. 15, karta obiegowa z dnia 17 czerwca 1993 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 20 stycznia 1993 roku - wszyta koperta k. 15/ Zakłady (...) były zakładami produkującymi barwniki, ale także energię cieplną i elektryczną nie tylko na własne potrzeby, ale także miasta Z.. Wnioskodawca pracował na Wydziale Cieplnym EC3 nawęglanie. Wydział cieplny to była kotłownia. /zeznania wnioskodawcy e - protokół z dnia 31 stycznia 2018 roku 00:04:06 - 00:14:17 - płyta CD k. 45 w zw. z wyjaśnieniami z dnia 29 listopada 2017 roku k. 27 - 27v, zeznania świadka J. K. z dnia 29 listopada 2017 roku k. 28, zeznania świadka J. M. z dnia 29 listopada 2017 roku k. 28- 28v/ C. B.
(2)zajmował się naprawieniem wszystkich maszyn znajdujących się w wydziale np. do ładowania węgla, przerzucania węgla, taśmociągi, kotły, przekładnie, kruszarki, pompy, odżużlacze, ale także naprawiał maszyny znajdujące się na zewnątrz budynku. /zeznania wnioskodawcy e - protokół z dnia 31 stycznia 2018 roku 00:04:06 - 00:14:17 - płyta CD k. 45 w zw. z wyjaśnieniami z dnia 29 listopada 2017 roku k. 27 - 27v, zeznania świadka J. K. z dnia 29 listopada 2017 roku k. 28, zeznania świadka J. M. z dnia 29 listopada 2017 roku k. 28- 28v/ C. B.
(2)pracował od godziny 7.00 do 15.00, po godzinie 15.00 pełnił w różnych dniach dyżury. Po ich zakończeniu następnego dnia wnioskodawca przychodził do pracy. /zeznania wnioskodawcy e - protokół z dnia 31 stycznia 2018 roku 00:04:06 - 00:14:17 - płyta CD k. 45 w zw. z wyjaśnieniami z dnia 29 listopada 2017 roku k. 27 - 27v, zeznania świadka J. K. z dnia 29 listopada 2017 roku k. 28, zeznania świadka J. M. z dnia 29 listopada 2017 roku k. 28- 28v/ Wnioskodawca, jako osoba wykonująca pracę w szczególnych warunkach miał udzielony dodatkowy urlop zdrowotny oraz otrzymywał posiłki regeneracyjne. /zeznania wnioskodawcy e - protokół z dnia 31 stycznia 2018 roku 00:04:06 - 00:14:17 - płyta CD k. 45 w zw. z wyjaśnieniami z dnia 29 listopada 2017 roku k. 27 - 27v/ Warunki na hali gdzie pracował ubezpieczony były ciężkie, ponieważ panowało duże zapylenie od ładowanego i rozładowywanego węgla. /zeznania wnioskodawcy e - protokół z dnia 31 stycznia 2018 roku 00:04:06 - 00:14:17 - płyta CD k. 45/ Zakłady (...) w Z. za okres od dnia 7 września 1987 roku do dnia 21 sierpnia 1993 roku, nie wystawiły wnioskodawcy świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W wystawionym przez pracodawcę, w dniu 21 czerwca 1993 roku w zwykłym świadectwie pracy wskazano, że C. B.
(2)był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, od dnia 7 września 1987 roku do dnia 11 sierpnia 1993 roku, zajmując ostatnio stanowisko ślusarza. świadectwo pracy z dnia 21 czerwca 1993 roku/ Wspólnie z wnioskodawcą w Zakładach (...) w Z. pracował świadek J. M., który też zajmował stanowisko ślusarza i któremu zakład pracy wystawił świadectwo pracy w szczególnych warunkach, z którego wynika, że od 11 listopada 1969 roku do dnia 31 maja 1986 roku, od dnia 1 maja 1987 roku do dnia 30 kwietnia 1998 roku oraz od dnia 4 lutego 2000 roku do dnia 31 lipca 2003 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano – montażowe i budowlano – remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie A DZ. IV, poz. 28 na stanowisku ślusarza wymienionym w wykazie A dziale XIV poz. 25 pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do Zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego Nr 7 z dnia 7 lipca 1987 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego. /umowa o pracę z dnia 11 listopada 1969 roku dotycząca świadka J. M. k. 32, świadectwo pracy w szczególnych warunkach z dnia 28 maja 1996 roku dotyczące świadka J. M. k. 33, świadectwo pracy z dnia 28 listopada 2003 roku dotyczące świadka J. M. k. 34/ Następnie wnioskodawca pracował w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w S. w okresie od dnia 1 lipca 1993 toku do dnia 30 lipca 1993 roku w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku betoniarz - operator suwnicy. /świadectwo pracy z dnia 30 lipca 1993 roku - wszyta koperta k. 38/ Z kolei w okresie od dnia 1 grudnia 1993 toku do dnia 18 sierpnia 1995 roku wnioskodawca pracował w Spółce z o.o. (...) w Z. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku wytwarzacz włókien. Praca ta nie miała charakteru pracy w szczególnych warunkach. /świadectwo pracy z dnia 18 sierpnia 1995 roku - wszyta koperta k. 38, pismo k 37/ Wnioskodawca w okresie od dnia 7 września 1995 roku do dnia 31 sierpnia 1997 roku był ponownie zatrudniony w Zakładach (...) Spółka Akcyjna w Z. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku aparatowy barwników i półproduktów. /umowa o pracę z dnia 7 września 1995 roku - wszyta koperta k. 15, umowa o pracę z dnia 7 września 1995 roku - wszyta koperta k. 15, angaż z dnia 25 października 1995 - wszyta koperta k. 15, umowa o pracę z dnia 7 grudnia 1995 roku - wszyta koperta k. 15, świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31 stycznia 1997 roku - wszyta koperta k. 15/ O spełnieniu przesłanki „praca w szczególnych warunkach” przesądza wykonywanie pracy wymienionej w wykazach A i B, będących załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., które stanowią integralną część tego rozporządzenia, jako aktu wykonawczego. Zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia Do treści wykazów A i B były dostosowane resortowe wykazy stanowisk pracy w szczególnych warunkach. Do pracodawców uprawnionych do stosowania wykazów resortowych należą te przedsiębiorstwa, dla których takie wykazy ustalili ministrowie oraz podmioty powstałe w wyniku przekształcenia lub restrukturyzacji takich przedsiębiorstw, czy też przekazane organom samorządu terytorialnego oraz takie, dla których uprawnienia i obowiązki organu założycielskiego przejęli wojewodowie lub inne organy państwowe, a ponadto te zakłady pracy, w których nastąpiła zmiana pracodawcy w rozumieniu art. 23 1 Kodeksu pracy. (...) był zakładem podlegającym resortowi (...) Chemicznego i Lekkiego. W związku z tym zastosowanie mają przepisy branżowe, tj. Zarządzenie Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 roku, w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego (Dz. Urz. Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z 1987 roku, Nr 4). Co do charakteru czynności oraz narażenia na czynniki szkodliwe, C. B.
(2)w spornym okresie wykonywał prace podobne lub takie same, jak J. M.. Ponadto C. B.
(2)w spornym okresie posiadał prawo do dodatkowego urlopu podobnie, jak świadkowie, których pracę uznano za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach. Prace wykonywane przez C. B.
(2)w okresie od 7 września 1987 roku do 21 czerwca 1993 roku na stanowisku ślusarza w Zakładach (...) w Z., mają charakter pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, określonej w Załączniku Nr 1 do Zarządzenia Nr 7 MPChiL z dnia 7 lipca 1987 roku, tj. „WYKAZ A stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach”; Dział XIV. Prace różne: 25. Bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń (...) na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie: 1) stanowiska pracy, na których prace wykonywane są stale i bezpośrednio przy stanowiskach wymienionych w wykazie. Tym samym prace wykonywane przez C. B.
(2)w okresie od 7 września 1987 roku do 21 czerwca 1993 roku na stanowisku ślusarza znajdują odniesienie do prac wymienionych w wykazie w Załączniku Nr 1 do Zarządzenia Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 roku: WYKAZ A - Dział II. W energetyce: Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. Poprzez takie wskazanie i odniesienie wykazu zawartego w Zarządzeniu Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987r., wydanego na podstawie wykazu zawartego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, prace wykonywane przez C. B.
(2)w okresie od 7 września 1987 roku do 21 czerwca 1993 roku na stanowisku ślusarza znajdują analogię do prac wymienionych w Załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze; Wykaz A, Dział II. W energetyce: Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. /opinia biegłego z zakresu (...) k. 56 -59v/ Wnioskodawca nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego. /okoliczność bezsporna, wniosek o emeryturę z dnia 28 marca 2017 roku k. 1-4v/ Sąd Okręgowy ocenił i zważył, co następuje W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych oraz przeprowadzonej wyżej oceny dowodów, należy uznać, że odwołanie C. B.
(2)od zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1383 z późn. zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura, po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat- dla kobiet i 65 lat- dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Zaś ust. 2 w/w przepisu stanowi, że emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Według treści § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn; 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Powołany (...) wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. W świetle § 2 ust. 1 tegoż rozporządzenia oraz zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy, przy czym powyższe okoliczności pracownik jest obowiązany udowodnić (por. wyrok SN z 15.12.1997 r. II UKN 417/97 – (...) i US (...) i wyrok SN z 15.11.2000 r. II UKN 39/00 Prok. i Prawo (...)). Stosownie do § 2 ust. 2 okresy takiej pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według określonego wzoru, lub świadectwie pracy. W przedmiotowym stanie faktycznym nie budzi wątpliwości fakt, że wnioskodawca nie należy do Otwartego Funduszu Emerytalnego, spełnia przesłanki ustawowe lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz ukończenia wieku emerytalnego w dacie rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu wnioskodawca spełnia również warunek dotyczący posiadania 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Należy również wskazać, że świadectwo pracy w warunkach szczególnych, wydane pracownikowi przez pracodawcę z zachowaniem warunków przewidzianych normą § 2 ww. rozporządzenia stanowi domniemanie i podstawę do przyjęcia, iż okres pracy w nim podany jest okresem pracy w warunkach szczególnych. Samo jednakże posiadanie świadectwa pracy, potwierdzającego wykonywanie zatrudnienia w warunkach szczególnych, organu rentowego nie wiąże i nie przesądza automatycznie o przyznaniu świadczenia emerytalnego na podstawie art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Podkreślić także należy, iż istotnym jest, jakie prace faktycznie w toku swojego zatrudnienia wykonywał skarżący, oraz czy prace te są wymienione w cytowanym wyżej rozporządzeniu z dnia 7 lutego 1983 roku, gdyż właśnie to rozporządzenie jest aktem prawnym, w oparciu o który należy orzekać, czy dana praca była pracą w warunkach szczególnych. Sama natomiast nazwa stanowiska nie może dyskwalifikować faktycznie wykonywanych prac w spornym okresie zatrudnienia. Jeżeli natomiast pracownik nie otrzymał odpowiedniego dokumentu, poświadczającego jego pracę w szczególnych warunkach, może okoliczność tę udowadniać przed Sądem, wykorzystując do tego przewidziane w kodeksie postępowania cywilnego środki dowodowe. W toku procesu wnioskodawca udowodnił własnymi zeznaniami, załączoną dokumentacją oraz w oparciu o opinię biegłego, że w spornym okresie zatrudnienia tj. od dnia 7 września 1987 roku do dnia 21 sierpnia 1993 roku w Zakładach (...) w Z., pracując przy bezpośredniej przy naprawie maszyn znajdujących się w Wydziale Ciepłowni np. do ładowania węgla, przerzucania węgla oraz transportu węgla wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy czynności zaliczane do pracy w warunkach szczególnych. Praca wnioskodawcy polegała na wykonywaniu wszelkich napraw maszyn znajdujących się w hali np. do ładowania węgla, przerzucania węgla, taśmociągi, kotły, przekładnie, kruszarki, pompy, odżużlacze, jak i maszyn znajdujących się na zewnątrz budynku. Tym samym narażony był na pył i kurz unoszący się z przeładowywanego węgla. Prace wykonywane przez C. B.
(2)w okresie od 7 września 1987 roku do 21 czerwca 1993 roku na stanowisku ślusarza w Zakładach (...) w Z., mają charakter pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, określonej w Załączniku Nr 1 do Zarządzenia Nr 7 MPChiL z dnia 7 lipca 1987 roku, tj. „WYKAZ A stanowisk pracy na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach”; Dział XIV. Prace różne: 25. Bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń (...) na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie: 1) stanowiska pracy, na których prace wykonywane są stale i bezpośrednio przy stanowiskach wymienionych w wykazie. Tym samym prace wykonywane przez C. B.
(2)w okresie od 7 września 1987 roku do 21 czerwca 1993 roku na stanowisku ślusarza znajdują odniesienie do prac wymienionych w wykazie w Załączniku Nr 1 do Zarządzenia Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 roku: WYKAZ A - Dział II. W energetyce: Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. Prace wykonywane przez C. B.
(2)w okresie od 7 września 1987 roku do 21 czerwca 1993 roku na stanowisku ślusarza znajdują analogię do prac wymienionych w Załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze; Wykaz A, Dział II. W energetyce: Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. W tym miejscu podkreślić należy, że organ rentowy nie zakwestionował opinii biegłego i nie wniósł do tej opinii jakichkolwiek zastrzeżeń. Udowodniony przez ubezpieczonego staż pracy w szczególnych warunkach wynosi zatem 15 lat, 10 miesięcy i 11 dni (do 10 lat i 27 dni należy dodać 5 lat, 9 miesięcy i 14 dni), tym samym przekracza ustawowe minimum 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że w okresie co najmniej 15 lat wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności zaliczane do pracy w warunkach szczególnych. W myśl art. 100 ust. 1. ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Na mocy art. 129 ust. 1 cytowanej ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał C. B.
(2)prawo do emerytury od dnia 14 kwietnia 2017 roku tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu za pierwszą instancję orzeczono zgodnie z § 15 ust 2 w zw. § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715) uwzględniając podatek VAT. Określając wynagrodzenie pełnomocnika wnioskodawcy z urzędu Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki. W ocenie Sądu odpowiednią była stawka minimalna określona w powyższych przepisach. Jak stanowi § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 4 ust 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2 - 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. (§ 4 ust 2 rozporządzenia). Jak wynika z akt sprawy aktywność procesowa pełnomocnika wnioskodawcy ograniczyła się jedynie do złożenia w dniu 12 kwietnia 2018 roku pisma, w którym zajął stanowisko w sprawie i złożył wniosek o zasądzenie kosztów oraz stawienia się na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 roku ograniczając się do powielenia powyższych wniosków. Zatem nie może być mowy o jakimkolwiek zwiększonym nakładzie pracy, uprawniającym do zwiększenia należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia. Nie stwierdzając zaistnienia przesłanek podwyższenia przyznawanej opłaty, o których mowa w § 4 ust 2 rozporządzenia, należało ją więc ustalić na kwotę 110,70 zł. Zarządzenie: odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem doręczyć pełn. ZUS E.W.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.