V U 1141/13

Sygn. akt V U 1141/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. w Kaliszu odwołania H. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 20 sierpnia 2013 r. Nr (...) w sprawie H. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.z dnia 20 sierpnia 2013 r. znak (...)w ten sposób, że przyznaje H. J.emeryturę od (...). UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20.08.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. odmówił H. J. przyznania emerytury, gdyż jako osoba urodzona po 31.12.1948 r. nie udowodniła co najmniej 15 lat pracy w tych warunkach na dzień 01.01.1999 r., gdyż nie przedstawiła na tę okoliczność właściwego dokumentu, bo przedłożone świadectwo nie spełnia wymogów formalnych. Odwołanie od tej decyzji wniosła do Sądu H. J., domagając się przyznania emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach w Zakładach (...)w K.na stanowisku jeliciarza w okresach od 15.09.1975 r. do 26.01.1983 r. i od 02.01.1984 r. do 31.01.1995 r. w oparciu o zeznania wskazanych świadków, gdyż pracodawca już nie istnieje i nie ma możliwości uzyskania odpowiednich świadectw. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił co następuje: H. J.urodziła się w dniu (...). Do wniosku o emeryturę przestawiła świadectwo pracy z od pracodawcy (...)w K.z dnia 25.06.2001 r., z którego wynika, że w okresie od 08.03.1994 r. do 30.06.2001 r. pracowała w tym zakładzie kolejno na stanowiskach: jeliciarz, wykrawacz, rozbieracz-wykrawacz (dowód - k 13 akt emerytalnych), wcześniej do akt kapitałowych nie przedłożyła świadectwa za poprzedni okres, a jedynie zaświadczenie o zarobkach z lat1979-98 z informacją o zatrudnieniu od 15.09.1975 r. do 07.03.1994 r. Z urzędu wiadome jest sądowi, że C. J.nabył Zakłady (...) w K.. W oparciu o akta osobowe z tych zakładów Sąd ustalił, że odwołująca się w 1975 r. ukończyła Zasadniczą Szkołę Zawodową w K.w zawodzie masarz i zatrudniona w Zakładach (...)w K.została od 15.09.1975 r. od początku jako jeliciarz- pomoc. Na stanowisku jeliciarza pracowała następnie aż do czasu udzielenia jej urlopu wychowawczego od 27.01.1983 r. Po urlopie tym od 02.01.1984 r. wróciła do pracy na dotychczasowe stanowisko i pracowała na nim jeszcze po zmianach własnościowych do 31.05.1996 r. Z dniem 1.02.1995 r. przeniesiono ją na stanowisko wykrawacza (dowód - umowy o pracę i angaże w aktach osobowych). W oparciu o zeznania świadków G. G. i S. J. Sąd ustalił, że przez cały czas od początku zatrudnienia z roczną przerwą na urlop wychowawczy, aż do czasu przeniesienia na stanowisko wykrawacza odwołująca się pracowała na jeliciarni przy ręcznym oczyszczaniu jelit grubych i żołądków. Praca odbywała się taśmowo, wiązała się z rozbieraniem jelit, oczyszczaniu ich z treści pokarmowych oraz płukaniem i przygotowywaniem do solenia. Na jeliciarni panował przykry odór, była to praca brudna, zdarzało się, że na twarz podały odpryski kwasów żołądkowych i odchodów. Po nabyciu zakładów przez C. J. w 1994 r. i zlikwidowaniu uboju w K. odwołująca się dojeżdżała do pracy w jeliciarni do O. Pracę na stanowisku jeliciarza H. J. wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art.184 ust.1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 162 poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32-34, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (01.01.1999 r.) osiągnęli:

1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzna; oraz
2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
3. Stosownie do treści ust.2 emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE oraz rozwiązania stosunku pracy w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Stosownie do treści art. 32 cyt. ustawy ubezpieczeni będący pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnieni w szczególnych warunkach przez co najmniej przez 15 lat, nabywali prawo do emerytury w wieku obniżonym o 5 lat od podstawowego, o ile udowodnili łączny staż ubezpieczeniowy określony w art.27 cyt. ustawy wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z ust.4 tego przepisu wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust.2 i 3 przysługiwało prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych tj. rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Paragraf 2 powyższego rozporządzenia stanowi, że okresami prac uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy te stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Wobec braku stosownego dokumentu przez sądem możliwe jest wykazywanie charakteru pracy wszelkimi dowodami przewidzianymi w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art.184 ust.1 cyt. ustawy odwołująca się, jako osoba urodzona po 31.12.1948 r. ((...)), powinna warunki stażowe tj. 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykazać na dzień 31.12.1998 r. Poza sporem jest, że odwołująca się nie przystąpiła do OFE. Jak wynika z danych ZUS na dzień 01.01.1999 r. udowodniła wymagany 20 letni składkowy i nieskładkowy (łącznie 23 lata, 3miesiące i 26 dni). Stanowisko jeliciarza wymienione jest w wykazie A dział X poz. 8 pkt.3 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 31.03.1983r w sprawie stanowisk, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przepisach ogólnych - rozporządzeniu Rady Ministrów z 4.02.1983 r. w wykazie A dział X poz. 8 są to prace wykonywane bezpośrednio przy uboju zwierząt. Na tym stanowisku odwołująca się pracowała od 15.09.1975 r. do 26.01.1983 r. i od 2.01.1984 r. do 31.01.1995 r. Odwołująca się zatem przez okres ponad 15 lat wykonywała pracę na stanowisku zaliczanym do stanowisk, na których praca uznawana jest za pracę w szczególnych warunkach. Legitymuje się ponad 20 letnim ogólnym stażem pracy, wiek 55 lat ukończyła w dniu (...). Spełnia więc wszystkie warunki do nabycia emerytury W tym stanie rzeczy Sąd przyznał H. J. prawo do emerytury z cyt.art.184 od daty spełnienia ostatniego z warunków do tego świadczenia, czyli od osiągnięcia wieku emerytalnego 55 lat uprawniającego do emerytury w obniżonym wieku. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie i zgodnie z art.477 14§2 k.p.c. orzeczono jak w wyroku.