Sygn. akt II K 79/18 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2018 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Robert Sobczak Protokolant : s

§2

kk popełnione w dniu 14 listopada 2010 roku na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 (dwóch) lat i oddaniem w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego , - na podstawie art. 71§1 kk Sąd wymierzył A. R. 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 10 ( dziesięć) złotych jedna stawka, - na podstawie art. 42§2 kk Sąd orzekł wobec A. R. środek karny zakazu prowadzenia rowerów po drogach publicznych i w strefie zamieszkania na okres 2 (dwóch) lat, - na podstawie art. 49§2 kk Sąd orzekł od A. R. na rzecz Stowarzyszenia na (...) w P. świadczenie pieniężne w kwocie 100 (sto) złotych, - prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 15 listopada 2012 roku w sprawie sygn. akt II Ko 1408/10 zarządzono wobec A. R. wykonanie warunkowo zawieszonej kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, którą zamieniono postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 09 listopada 2013 roku w sprawie sygn. akt II Ko 4200/13 na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu, która została wykonana; II Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 24 października 2013 roku wydanym w sprawie sygn. akt II K 1072/13 za przestępstwo z art.

§4

kk popełnione w dniu 10 sierpnia 2013 roku na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 (pięciu) lat i oddaniem w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego , - na podstawie art. 71§1 kk Sąd wymierzył A. R. 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych jedna stawka, - na podstawie art. 42§2 kk Sąd orzekł wobec A. R. środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 6 (sześciu) lat, - prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 06 grudnia 2017 roku w sprawie sygn. akt II Ko 2991/17 zarządzono wobec A. R. wykonanie warunkowo zawieszonej kary 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i skrócono ją o 60 ( sześćdziesiąt) dni oraz skrócono zarządzoną do wykonania karę do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, która nie została wykonana; III Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 04 października 2017 roku wydanym w sprawie sygn. akt II K 701/17 za przestępstwo z art.207§1 kk popełnione w okresie od 01 stycznia 2010 roku do 04 września 2013 roku oraz od 10 listopada 2013 roku do 18 czerwca 2017 roku na karę 12 (dwunastu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym, która nie została wykonana; - na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył A. R. okres zatrzymania od dnia 18 lipca ( godz.19:45) do dnia 19 lipca ( godz.13:40) 2017 roku. w przedmiocie wydania wyroku łącznego: 1) na podstawie art. 569 § 1 kpk, art. 570 kpk, art. 573 § 1 i § 2 kpk w zw. z art. 85§1-§3 kk w zw. z art.85a kk w zw. z art.86§1 kk i art. 87§1 kk łączy kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności wymierzone w wyrokach opisanych w punktach II oraz III i wymierza A. R. karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności; 2) na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności w punkcie 1 niniejszego wyroku łącznego zalicza skazanemu A. R.: ˗ okres odbytej kary pozbawienia wolności od dnia 16 stycznia 2018 roku ( godz. 10.25) w sprawie Sądu Rejonowego w Bełchatowie o sygn. akt II K 1072/13; ˗ okres zatrzymania od dnia 18 lipca ( godz.19:45) do dnia 19 lipca ( godz.13:40) 2017 roku w sprawie Sądu Rejonowego w Bełchatowie o sygn. akt II K 701/17; 3) pozostałe rozstrzygnięcia Sądu zawarte w wyrokach objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu; 4) na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie odnośnie objęcia wyrokiem łącznym kary wymierzonej skazanemu w wyroku opisanym w punkcie I; 5) zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków związanych z wydaniem niniejszego wyroku łącznego, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 79/18 UZASADNIENIE A. R. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego w oparciu o skazania Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawach sygn. akt II K1408/10 i II K 1072/13. /dowód: wniosek skazanego k. 3/ Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. R. został skazany następującymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 21 marca 2011 roku wydanym w sprawie sygn. akt II K 1408/10 za czyn z art.

§2

kk popełniony w dniu 14 listopada 2010 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat i oddaniem w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego , - na podstawie art. 71 § 1 kk Sąd wymierzył A. R. 80 stawek dziennych grzywny po 10 złotych jedna stawka, - na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd orzekł wobec A. R. środek karny zakazu prowadzenia rowerów po drogach publicznych i w strefie zamieszkania na okres 2 lat, - na podstawie art. 49 § 2 kk Sąd orzekł od A. R. na rzecz Stowarzyszenia na (...)” w P. świadczenie pieniężne w kwocie 100 złotych, - prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 15 listopada 2012 roku w sprawie sygn. akt II Ko 1408/10 zarządzono wobec A. R. wykonanie warunkowo zawieszonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą zamieniono postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 09 listopada 2013 roku w sprawie sygn. akt II Ko 4200/13 na karę 30 dni aresztu, która została wykonana; II. Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 24 października 2013 roku wydanym w sprawie sygn. akt II K 1072/13 za przestępstwo z art.

§ 4

kk popełnione w dniu 10 sierpnia 2013 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i oddaniem w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego, - na podstawie art. 71 § 1 kk Sąd wymierzył A. R. 60 stawek dziennych grzywny po 10 złotych jedna stawka, - na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd orzekł wobec A. R. środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 6 lat, - prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 06 grudnia 2017 roku w sprawie sygn. akt II Ko 2991/17 zarządzono wobec A. R. wykonanie warunkowo zawieszonej kary 2 lat pozbawienia wolności i skrócono ją o 60 dni oraz skrócono zarządzoną do wykonania karę do 1 roku pozbawienia wolności, która nie została wykonana; III. Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 04 października 2017 roku wydanym w sprawie sygn. akt II K 701/17 za przestępstwo z art. 207 § 1 kk popełnione w okresie od 01 stycznia 2010 roku do 04 września 2013 roku oraz od 10 listopada 2013 roku do 18 czerwca 2017 roku na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, która nie została wykonana; - na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył A. R. okres zatrzymania od dnia 18 lipca ( godz.19:45) do dnia 19 lipca ( godz.13:40) 2017 roku. /dowód: karta karna k. 8-10, odpis wyroku SR w Bełchatowie sygn. akt II K 1408/10 k. 11, odpis postanowienia SR w Bełchatowie sygn. akt II Ko 3686/12m odpis wyroku SR w Bełchatowie sygn. akt II K 1072/13 k. 13, odpis postanowienia SR w Bełchatowie sygn. akt II Ko 2991/17 k. 14, odpis wyroku SR w Bełchatowie sygn. akt II K 701/17 k. 16, akta SR w Bełchatowie sygn. akt II K 701/17, akta SR w Bełchatowie sygn. akt II K 1408/10, akta SR w Bełchatowie sygn. akt II K 1072/13/ A. R. jest żonaty, ma troje dorosłych dzieci. Przed osadzeniem w zakładzie karnym posiadał negatywną opinię środowiskową. Często był widywany pod znacznym wpływem alkoholu. Był wtedy agresywny i wszczynał awantury domowe. W warunkach izolacji penitencjarnej aktualnie przebywa od 16.01.2018 roku, kiedy to został doprowadzony do Aresztu Śledczego w P.. Od 26.01.2018 roku przebywa w Zakładzie Karnym w G.. Jest pogodzony z koniecznością odbywania kary pozbawienia wolności, nie wydaje się jednak, że wyciąga właściwe wnioski z dotychczasowego swojego postępowania. Zachowanie skazanego podczas aktualnego pobytu należy ocenić jako poprawne, choć nie wyróżnia się niczym szczególnym wśród pozostałych osadzonych w grupie wychowawczej. Nie był karany dyscyplinarnie, ani nie był nagradzany. Wobec przełożonych prezentuje postawy regulaminowe. W grupie współosadzonych relacje układa sobie poprawnie. Skazany nie wykazuje aktywności w procesie resocjalizacji. Nie wyraził zgody na opracowanie i współudział w indywidualnym programie oddziaływania nie podając konkretnych powodów swojej decyzji. W stopniu przeciętnym dba o ład i porządek w celi mieszkalnej. Jego prognoza penitencjarna jest oceniania jako umiarkowana. /dowód: opinia o skazanym k. 18-19/ Sąd Rejonowy zważył co następuje: Zgodnie z art. 569 §1 kpk wyrok łączny można wydać jeżeli są spełnione warunki do orzeczenia kary łącznej. Z kolei w myśl art. 85 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym od 01 lipca 2015 roku karę łączną Sąd orzeka, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. W myśl art. 85§2 kk podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu z zastrzeżeniem art. 89 kk, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w §

1. Z kolei art. 85 § 3 kk stanowi, że podstawa orzeczenia jednej kary łącznej nie może być kara wymierzona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary podlegającej łączeniu z karą wykonywaną w chwili popełnienia przestępstwa, lub karą łączną, w skład której wchodzi kara, która była wykonywana chwili popełnienia czynu. Zgodnie z art. 19 ust 1 przepisów przejściowych ustawy z dnia 20.02.2015 roku o zmianie ustawy kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2015 r. poz.396) przepisów rozdziału IX ustawy, o której mowa w art.1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba, że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zgodnie z treścią art. 569 § 1 kpk – wyrok łączny może być wydany jedynie wówczas, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Te zaś w przypadku A. R. określa art. 85 § 1- §3 kk w brzmieniu obowiązującym od 01 lipca 2015 roku, o czym przesądza art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2015 r. poz. 396). Zachodzi bowiem potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem mającym miejsce po dniu 1 lipca 2015 roku i za czyn popełniony także po tej dacie tj. w sprawie II K 701/
2. Uwzględniając treść przepisów dotyczących orzekania w przedmiocie kary łącznej podstawą orzeczenia kary łącznej są kary jednostkowe, orzeczone za zbiegające się przestępstwa Analiza dopuszczalności wydania wyroku łącznego wskazuje, że pozostającymi do wykonania karami są kary: pozbawienia wolności orzeczona w sprawie sygn. akt II K 1072/13 w skróconym wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności orzeczona w sprawie sygn. akt II K 701/
3. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 kk, przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności Sąd ma możliwość orzeczenia jej w wysokości od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 20 lat pozbawienia wolności. W przypadku kary grzywny dolny próg wyznacza najwyższa z wymierzonych grzywien. Natomiast maksimum stanowi suma kar nie więcej niż 810 stawek dziennych. Łącząc natomiast karę pozbawienia wolności i ograniczenia wolności zgodnie z dyspozycją art. 87 § 1 kk sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. W przypadku połączenia kar z wyroków wyżej oznaczonych kara łączna winna zatem plasować się w przedziale od 1 roku pozbawienia wolności (próg ten wyznacza najwyższa z kar jednostkowych, czyli w tym przypadku skrócona kara pozbawienia wolności z wyroku w sprawie II K 1072/13, która podlega wykonaniu w tym wymiarze ) do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar jednostkowych). Wymierzając kary w wyroku łącznym pamiętać należało o tym, że Sąd nie powinien brać pod uwagę tych okoliczności, które legły u podstaw wymiaru poszczególnych kar wymierzonych prawomocnymi wyrokami podlegającymi połączeniu. Należy jednak tak ukształtować wymiar kary łącznej, by z jednej strony oddać ustaloną zawartość bezprawia, a z drugiej nie epatować nadmierną surowością kary. Kara łączna orzeczona w wyroku łącznym nie może stwarzać dolegliwości większej od tej, jaka wiązałaby się z kolejnym wykonaniem poszczególnych wyroków podlegających łączeniu. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2000 r. III KKN 340/00, LEX 51106). W niniejszej sprawie Sąd kierował się zasadą kumulacji. Kodeksowy system kary łącznej stwarza Sądowi warunki do ukształtowania kary w sposób zidywidualizowany i w najszerszym zakresie. Nie sposób nie dostrzec przy tym, że art. 86 § 1 kk nie wyklucza możliwości wymiaru kary łącznej na zasadzie kumulacji - co przeczy twierdzeniu, że istnieje ustawowe wymaganie orzekania kary łącznej wyłącznie w sposób korzystny dla skazanego. Przewidziane w art. 86 § 1 kk możliwości indywidualizowania kary łącznej nie doznają zatem ograniczeń ze względu na inne, niż określone w ustawie, granice wymiaru kary, czy interpretacje uzupełniające aksjologiczną zawartość kodeksowego systemu kary łącznej. Interpretacje te wydają się upatrywać w systemie kary łącznej funkcji podobnej do nadzwyczajnego złagodzenia kary lub będącej swoistym łagodzeniem karania sprawcy kilku przestępstw. Tymczasem rzeczywistym, ustawowym ograniczeniem Sądu jest obowiązek stosowania ogólnych dyrektyw i zasad wymiaru kary, z uwzględnieniem całokształtu czynów przestępnych i przedmiotowo-podmiotowych relacji łączących te czyny. ( z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2007 r. V KK 419/06, LEX) Orzekając w przedmiocie kary łącznej Sąd miał na względzie przeciętną opinię o skazanym z której wynika, iż postępowanie skazanego w trakcie odbywania kary nie budzi zastrzeżeń, jednak nie wskazuje na to, by wyciągnął pozytywne wnioski ze skazania i konieczności odbywania kary pozbawienia wolności. Skazany w okresie pobytu w zakładzie karnym nie był nagradzany, ale też nie był karany. Nie uczestniczy w żadnych zajęciach resocjalizacyjnych. Przed osadzeniem natomiast miał problem z alkoholem i był postrzegany negatywnie przez sąsiadów. Był agresywny, wszczynał awantury domowe. Podkreślić należy, iż skazanie w obu sprawach, w których kary podlegały łączeniu ma związek z nadużywaniem alkoholu przez A. R. i cechowały się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Będąc natomiast osadzonym skazany nie wyraża chęci uczestniczenia w indywidualnym programie oddziaływania. Poza tym kara 2 lat pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 24 października 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1072/13 została już skrócona postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 06 grudnia 2017 roku w sprawie sygn. akt II Ko 2991/17 do 1 roku pozbawienia wolności. Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, iż w okolicznościach niniejszej sprawy adekwatnym będzie wymierzenie A. R. kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 577 kpk w zw. z art. 63 § 1 kk na poczet kary łącznej zaliczono skazanemu: ˗ okres odbytej kary pozbawienia wolności od dnia 16 stycznia 2018 roku (godz. 10.25) w sprawie Sądu Rejonowego w Bełchatowie o sygn. akt II K 1072/13; ˗ okres zatrzymania od dnia 18 lipca ( godz.19:45) do dnia 19 lipca (godz.13:40) 2017 roku w sprawie Sądu Rejonowego w Bełchatowie o sygn. akt II K 701/
4. Sąd umorzył postępowanie w sprawie objęcia wyrokiem łącznym skazania opisanego w punkcie I (sygn. akt II K 1408/10), gdyż kara orzeczona w tej sprawie została już wykonana. Uznając, że uiszczenie wydatków byłoby obecnie dla skazanego zbyt uciążliwe ze względu na prognozowany pobyt w zakładzie karnym, brak dochodów, z mocy art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił go z tego obowiązku. Sąd zgodnie z art.6 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49 z 1983 roku, poz. 223 ze. zm.) nie orzekał o opłacie od kary łącznej, gdyż jest od jej uiszczenia skazany zwolniony z mocy prawa oraz wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.