II Ca 1010/14

Sygn. akt II Ca 1010/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. (...) z siedzibą w S. przeciwko A. K. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt I C 92/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. II Ca 1010/14 UZASADNIENIE PowódH. (...) z siedzibą w S. w S. w pozwie skierowanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym domagał się zasądzenia od pozwanej A. K. na swoją rzecz kwoty 7303,91 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 22 grudnia 2012 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że na mocy umowy cesji, nabył od Banku (...) S.A. z siedzibą w W. wierzytelności tego banku względem pozwanej z tytułu umowy kredytu nr (...). Nakazem zapłaty Sąd Rejonowy Lublin Zachód w Lublinie orzekł o żądaniu pozwu i kosztach postępowania. Nakaz zaskarżyła sprzeciwem pozwana. W uzasadnieniu wskazała, że nie jest w stanie zrozumieć co się składa na roszczenie zawarte w pozwie, podniosła zarzut częściowego przedawnienia roszczenia. Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu oddalił powództwo. Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje : Pozwana zawarła z (...) Bank umowę nr (...) o kartę kredytową. Karta ta została zablokowana w 2008 r., ponieważ pozwana nie spłacała kredytu. W ocenie Sądu Rejonowego, potwierdzeniem blokady karty jest pismo banku, który w 2009 r. wzywał ją do zapłaty kwoty 1752,17 zł. Powołując się na treść art. 118 k.c., Sąd Rejonowy uznał, że skoro pozew został wniesiony w dniu 21 października 2013 r., to doszło do upływu trzyletniego terminu przedawnienia. W ocenie Sądu, powód nie wykazał dokumentami skutecznego przerwania biegu przedawnienia, dlatego powództwo zostało oddalone. Powyższy wyrok apelacją zaskarżył powód, zarzucając Sądowi Rejonowemu: - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 123 § 1 pkt 1 w zw. z art. 124 k.c. poprzez ich nie zastosowanie i przyjęcie, że nie nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia; - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 i art. 241 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z postanowienia Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu w sprawie III Km 4206/11 na okoliczność przerwania biegu przedawnienia oraz oddalenie wniosku powoda o zwrócenie się do Banku (...)S.Ą. o szczegółowe wyliczenie z umowy kredytu nr (...); - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 232 k.p.c. poprzez przyjęcie, że powód nie wykazał okoliczności, iż nie doszło do przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia; - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda jest zasadna. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, iż niniejsza sprawa jest rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym. Zgodnie z art. 505 11 § 1 k.p.c. w postępowaniu uproszczonym sąd drugiej instancji nie przeprowadza postępowania dowodowego z wyjątkiem dowodu z dokumentu. Natomiast zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nie rozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postepowania dowodowego. W niniejszej sprawi cytowane powyżej przepisy mają zastosowanie, albowiem Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy. Strona powodowa złożyła wnioski dowodowe celem wykazania, że nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia, albowiem poprzedni wierzyciel wszczął egzekucję komorniczą na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego i od umorzenia tego postępowania bieg terminu przedawnienia na nowo zaczął biec. Powód wnosił o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu w sprawie III Km 4206/11. Tymczasem Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w ogóle tego wniosku nie rozpoznał, tak samo jak wniosku, by zwrócić się do pierwotnego wierzyciela o nadesłanie rozliczenia kredytu udzielonego pozwanej i wpłat dokonanych przez nią. Natomiast w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że powód nie wykazał, iż nie doszło do przerwania biegu przedawnienia. Biorąc pod uwagę fakt, iż Sąd nie rozpoznał wniosku dowodowego na tę jakże istotną okoliczność – przerwy biegu przedawnienia – niewłaściwe jest wskazywanie, iż powód tej okoliczności nie wykazał. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowych uchylił zaskarżony wyrok. Przy ponownym rozpoznaniu Sądowi Rejonowy winien rozpoznać wnioski dowodowe powoda, w tym przede wszystkim dotyczące przerwy biegu przedawnienia i dopiero wówczas podjąć dalsze czynności procesowe w sprawie. W przypadku gdy powód wykaże, że nie doszło do przerwania biegu przedawnienia, Sąd I instancji winien przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy i rozpoznać kolejny wniosek dowodowy powoda na okoliczność ustalenia wysokości zadłużenia pozwanej.