uznaje oskarżoną A. R. za winną popełnienia zarzucanego jej przestępstwa z art. 226 § 1 kk w zw. z art.
226 § 1 kk, art. 34 § 1, § 1a pkt 1 kk, art. 35 § 1 kk skazuje ją na karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; 1. na podstawie art.
kk orzeka wobec oskarżonej nawiązkę w kwocie po 100 (sto) złotych na rzecz każdego z pokrzywdzonych a to P. D., A. Ż. i P. M.;
226 § 1 kk, art. 34 § 1, § 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 kk skazał ją na karę 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Przy wymiarze kary oskarżonej Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary z art. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżoną, który jest znaczny oraz prewencję generalną poprzez kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Zważywszy na okoliczności działania i wyzwiska kierowane do funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w R. należało uznać, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżoną jest znaczny. Równocześnie należy mieć na względzie, iż oskarżona wyraziła skruchę z powodu swojego postępowania. Na korzyść oskarżonej przemawia także fakt, iż nie była dotychczas karana. Wymierzona kara jest karą adekwatną, spełniającą swoje funkcje i obejmującą jednocześnie całą karygodność działania oskarżonej. Kara wymierzona oskarżonej powinna zapobiegać powrotowi na drogę przestępstwa, wywołać zmianę postępowania w przyszłości oraz skłonić ją do przestrzegania porządku prawnego. Biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób życia oskarżonej, jej właściwości i warunki osobiste – Sąd uznał, że orzeczona w stosunku do niego kara ograniczenia wolności spełni swój cel zarówno w aspekcie prewencji indywidualnej jak i generalnej. Wymierzona kara powinna skłonić oskarżoną refleksji i zmiany swojego zachowania w przyszłości. Kara orzeczona wobec oskarżonej będzie też kształtować w społeczeństwie świadomość prawną i ugruntuje przekonanie o nieuchronności kary dla sprawców tego typu przestępstw. Na podstawie art.
kk Sąd orzekł wobec oskarżonej nawiązkę w kwocie po 100 zł na rzecz każdego z pokrzywdzonych, tj. P. D., A. Ż. i P. M.. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 kk Sąd zobowiązał oskarżoną do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych, tj. P. D., A. Ż. i P. M. w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych i od opłaty w sprawie. Sędzia:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.