IV Cz 333/18 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2017 r. został zwrócony wniosek A. K. (1) o udzielenie zabezpieczenia. Wydane zarządzenie poprzedzone było wezwaniem wnioskodawcy d

§ l k.p.c., statuujący, że udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Celem postępowania zabezpieczającego jest udzielenie tymczasowej ochrony prawnej osobom tej pomocy potrzebującym oraz w szerszej perspektywie umożliwienie wykonania zapadłego w sprawie orzeczenia. Zabezpieczenia udziela się wówczas, gdy podmiot żądający takiej ochrony uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, istniejący wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie (art.

§ 2k.p.c.).

Brak wykazania istnienia choćby jednego z tych wymogów stanowi przeszkodę do uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie. Z kolei zgodnie z art. 755 § l pkt 3 k.p.c., jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych do zabezpieczenia roszczeń pieniężnych, w szczególności sąd może zawiesić postępowanie egzekucyjne. Prawidłowa jest konstatacja i stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zarządzenia o zwrocie, że braki wniosku o zabezpieczenie, po wezwaniach do ich usunięcia nie zostały w całości usunięte przez wnioskodawcę. W sytuacji nie usunięcia wszystkich braków złożonego wniosku o zabezpieczenie bezprzedmiotowym jest podnoszona w zażaleniu kwestia braku możliwości uiszczenia przez skarżącego opłaty od wniosku. Wnioskodawca po wezwaniu z dnia 11 listopada 2017 r. (k. 9) wskazał podmiot przeciwko, któremu występuje z wnioskiem o zabezpieczenie. W piśmie 4 grudnia 2017 r. (k. 20) podał, że jest nim Skarb Państwa Sąd Rejonowy dla (...) w W.. Jednak poza stwierdzeniem przez skarżącego, że to ten Sąd wydał wyrok, który naruszył jego gwarancje wynikające z przepisu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej nie zostały przytoczone inne okoliczności świadczące np. o nieprawidłowościach a jeśli to, jakich w toku tego postępowania. Wskazać należy, że powołany przez skarżącego przepis art. 47 stanowi: „Każdy, kogo prawa i wolności zagwarantowane przez prawo Unii zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem, zgodnie z warunkami przewidzianymi w niniejszym artykule. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony uprzednio na mocy ustawy. Każdy ma możliwość uzyskania porady prawnej, skorzystania z pomocy obrońcy i przedstawiciela. Pomoc prawna jest udzielana osobom, które nie posiadają wystarczających środków, w zakresie, w jakim jest ona konieczna dla zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. * Odnosząc się do kwestii spełnienia przesłanek z art.

§ l k.p.c. i analizując zarzuty zażalenia nadal brak jest przesłanek do stwierdzenia, iż wniosek o zabezpieczenie został uprawdopodobniony tylko poprzez powołanie się na powyższy przepis i stwierdzenie, że wydany wyrok jest nieprawidłowy a dokonane na jego podstawie zajęcie komornicze bezprawne. Uprawdopodobnienie roszczenia w postępowaniu zabezpieczającym, przy uwzględnieniu treści art. 243 k.p.c., oznacza, że uprawniony przedstawi i należycie uzasadni twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia. Uprawdopodobnienie dotyczy przy tym dwóch aspektów, bowiem odnosi się ono zarówno do okoliczności faktycznych, na których opiera się roszczenie i które powinny być przedstawione, a ich istnienie prawdopodobne w świetle dowodów oferowanych przez uprawnionego, jak i do podstawy prawnej roszczenia, które powinno być również prawdopodobne. Należy przyjąć, że roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli istnieje szansa na jego istnienie. Wniosek A. K.

§ 2k.p.c.

zabezpieczenia możemy wnioskować wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Uprawniony w ogóle nie wykazał, aby osiągnięcie celu postępowania w sprawie wymagało udzielenia zabezpieczenia poprzez zwieszenie postępowania egzekucyjnego, a zażalenie nie dostarcza argumentów mogących ocenę tę podważyć. Dlatego nastąpił zwrot wniosku o zabezpieczenie. Powołane w zażaleniu wyroki Sądu Najwyższego były rozstrzygnięciami nie d o tyczący mi w ogóle problematyki zabezpieczenia roszczeń procesowych, dlatego nie było uzasadnionym odniesienie się do tych judykatów przy rozpoznawaniu zażalenia A. K.