II K 72/18

(1), c. W. i J. z d. L. ur. (...) w L. oskarżonej o to, że: w dniu 26 września 2017 roku w O. woj. (...) prowadziła po drodze publicznej w ruchu lądowym samochód osobowy marki (...) o numerach rejestracyjnych (...) nie stosując się do obowiązującego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w związku ze skazaniem prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim o sygn. akt IIW 267/17 z dnia 20 czerwca 2017 roku, tj. o czyn z art. 244 kk I. uznaje oskarżoną A. M.

(1)winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku z art. 244 kk i za to na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 37 a kk wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny, wskazany przez Burmistrza Miasta G., w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w skali miesiąca, II. na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonej A. M.

(1)środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat, III. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierza jej opłaty. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego we Lwówku Śląskim z dnia 20.06.2017 roku w sprawie II W 267/17 A. M.

(1)została znana winną zarzucanych jej czynów z art. 92 § 2 kw, z art. 95 kw i z art. 92 § 1 kw za co wymierzono jej karę grzywny w kwocie 1500 złotych, a nadto orzeczono wobec niej środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 8 miesięcy. Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się w dniu 22.07.2017 roku Dowód: wyrok Sądu Rejonowego we Lwówku Śląskim II W 267/17 k. 23; wyjaśnienia oskarżonej A. M. k. 54, 35-37. W dniu 26.09.2017 roku w O., funkcjonariusze policji zatrzymali do kontroli pojazd marki (...) o nr rej. (...). W trakcie kontroli okazało się, iż kierującym pojazdem była A. M.

(1), która nie posiadała uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. A. M.

(1)była uprzednio karana sądownie za przestępstwo przeciwko mieniu. Dowód: informacje o karalności k. 28; wyjaśnienia oskarżonej A. M. k. 54, 35-37. Oskarżona A. M.

(1)przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. W swoich wyjaśnieniach podkreślił, iż wiedziała o orzeczonym wobec niej zakazanie prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, jednakże nie pamięta co było przyczyną kierowania auta w przedmiotowym dniu. W tym miejscu podkreślić należy, iż wobec oskarżonej Starosta (...) w dniu 10.02.2017 roku wydał decyzje o Nr (...) dotyczącą zatrzymania prawa jazdy kategorii B w związku z wszczęciem postępowania administracyjnego, na skutek wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji (...) W. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi w ramach posiadanych uprawnień oraz skierowanie na badania psychologiczne. Zauważyć również należy, iż przyczyną kontroli drogowej w dniu 26.09.2017 roku, było przekroczenie prędkości w ruchu drogowym w terenie zbudowanym o 31 km/h. Zdaniem Sądu postawa oskarżonej wskazuje na jej wysoką demoralizację i przeświadczenie o braku konieczności podporządkowania się norm prawnym, w tym wydanym orzeczeniom sądowym. Wyjaśnienia oskarżonej nie budzą żadnych zastrzeżeń, korelują one z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, a w szczególności z Wyrokiem Sądu rejonowego we Lwówku Śląskim. Uzupełnione informacją o karalności tworzą dokładny obraz zaistniałego zdarzenia i postawy sprawcy wobec obowiązujących przepisów prawa i orzeczeń sądowych i organów państwowych. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonej nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżona A. M.

(1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego jej czynu z art. 244 kk. Przepis ten penalizuje odpowiedzialność sprawcy, za nierespektowanie orzeczeń sądu dotyczących orzeczonego przez sąd zakazu. Bezsprzecznie w dniu 26.09.2017 roku na A. M.

(1)ciążył orzeczony przez Sąd Rejonowy we Lwówku Śląskim zakaża prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczony wyrokiem z dnia z dnia 20.06.2017 roku w sprawie II W 267/17, który został przez nią naruszony. Wymierzając A. M.

(1)na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 37a kk karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Burmistrza Miasta G., Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonej, jej uprzednia karalność za przestępstwa i wykroczenia drogowe, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanego jej czynu, przejawiający się lekceważącym stosunkiem do obowiązujących przepisów prawa oraz orzeczeń sądowych, a nadto brak skruchy. W ocenie Sądu tak wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonej i czynić będzie zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości. Zdaniem Sądu wymierzenie innej kary byłoby niecelowe i rodziłoby w oskarżonej niepotrzebne przeświadczenie o tolerowaniu takiego zachowania przez wymiar sprawiedliwości, co w konsekwencji doprowadziłoby do eskalacji jej przestępczego zachowania. Oskarżona musi zrozumieć, iż każde zachowanie sprzeczne z prawem będzie niosło za sobą odpowiednią sankcję prawną. Stosownie do art. 42 § 1a pkt 2 kk, Sąd był z obligowany do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W ocenie Sądu 2 letni okres obowiązywania przedmiotowego środka karnego winien uzmysłowić oskarżonej konieczność dostosowania swojego życia do obowiązującego porządku prawnego. Swoją postawą wykazał ona nie tylko brak rozwagi (stworzenia zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym) ale przede wszystkim ignorancje dla orzeczeń sądowych i nałożonych na nią zakazów. Lektura akt sprawy wskazuje, iż zachowanie oskarżonej nie ma charakteru incydentalnego, co legło u podstaw skierowania wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji (...) W. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi w ramach posiadanych uprawnień oraz skierowanie na badania psychologiczne. Na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych Sąd zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów niniejszego postępowania i nie wymierzył jej opłaty uznając, iż ich poniesienie byłoby dla niej zbyt uciążliwe z uwagi na bark stałego źródła dochodu.