Sygn. akt IX U 560/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 maja 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania A. W. (W.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania A. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 12 lutego 2018 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IX U 560/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 12.02.2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. rozpoznając wniosek zawarty w odwołaniu z dnia 23.05.2016r. od decyzji z 22.02.2016r., odmówił ubezpieczonemu A. W. (W.) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwagi na fakt, iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z 20 najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu – z uwzględnieniem wynagrodzenia z lat 1976-1991, 1997-2000- wyniósł 237,42% i nie przekroczył 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji sprecyzowanym na rozprawie w dniu 9.05.2018r., domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie pierwszej emerytury górniczej z uwzględnieniem zarobków odtworzonych w opinii biegłego sądowego, sporządzonej w sprawie IXU 1058/16. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż opinia biegłego nie jest środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia w postępowaniu przed organem rentowym. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 28.06.1991r. jest uprawniony do emerytury górniczej, a pozostawał w zatrudnieniu w KWK (...) do 25.07.1991r. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z lat 1985-1987 .Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 390,58 % i został ograniczony do 250%. Decyzją z dnia 22.02.2016r. organ rentowy rozpoznając wniosek ubezpieczonego o ponowne ustalenie wysokości emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej, odmówił ubezpieczonemu prawa do wnioskowanego przeliczenia z przyczyn wskazanych na wstępie. Do wniosku o przeliczenie ubezpieczony załączył zaświadczenie o zarobkach za lata 1976-1991 wydane przez pracodawcę na podstawie dokumentacji płacowej. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat wybranych z okresu od 1976-2000 wyniósł 237,42%. W dniu 23.05.2016r. ubezpieczony złożył odwołanie od powyższej decyzji i wyrokiem z dnia 11.01.2017r. sygn. IXU 1058/16 tutejszy Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w sprawie zmienił zaskarżoną decyzję i zobowiązał organ rentowy do ponownego obliczenia od dnia 28.09.2015r. emerytury ubezpieczonego w myśl art.110a ust.1 ustawy emerytalnej. W toku tego postępowania w oparciu o opinię biegłego z zakresu emerytur i rent, dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek za 1991r., przy odtworzeniu wynagrodzeń ubezpieczonego za okres od 1971-1975, w oparciu o dane zawarte w aktach osobowych ubezpieczonego, w karcie zasiłkowej, dane w legitymacji ubezpieczeniowej oraz zaświadczeniach o wynagrodzeniu znajdujących się w aktach ZUS i w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe Sąd ustalił, iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1971-1975,1977-1991 jest wyższy niż 250% i wynosi 261,20%. Organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 10.11.2016r. zakwestionował opinię biegłego w zakresie w jakim dotyczy przyjęcia za styczeń i luty 1971r. 26 dni roboczych w miesiącu zamiast 25 oraz przyjęcia Karty Górnika za cały 1973r. w wysokości 20%, wskazując jednocześnie, że po obniżeniu dni roboczych do 25 za powyższe miesiące oraz obniżeniu KG za styczeń, luty 1973r. wyliczony wskaźnik przekroczy 250%. Apelację od tego wyroku złożył organ rentowy zarzucając mu naruszenie prawa procesowego poprzez niezastosowanie art.477
(9)§ 2 kpc poprzez niewskazanie w uzasadnieniu przyczyn, dla których Sąd uznał, że odwołanie nie podlegało odrzuceniu w sytuacji gdy, zostało złożone ze znacznym przekroczeniem terminu do jego wniesienia. Wyrokiem z dnia 28.12.2017r. III AUa 596/17 Sąd Apelacyjny w Katowicach uznał powyższą apelację za zasadną i zmienił zaskarżony wyrok odrzucając odwołanie ubezpieczonego. Jednocześnie w pkt. 2 tego wyroku Sąd przekazał organowi rentowemu wniosek ubezpieczonego o przeliczenie podstawy wymiaru jego emerytury w myśl art.110a ustawy emerytalnej, zawarty w odwołaniu jako nowy wniosek. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję odmawiając prawa do wnioskowanego przeliczenia z przyczyn wskazanych na wstępie. Na rozprawie w dniu 9.05.2018r. ubezpieczony sprecyzował powyższy wniosek domagając się przeliczenia w trybie art.110 a swojej pierwszej emerytury górniczej, którą przyznano mu przed ustaniem zatrudnienia w KWK (...). Ubezpieczony pracował w tej kopalni od 30.06.1966r. jako stażysta, potem górnik, od 01.03.1971r. jako nadgórnik, a od 01.05.1974r. jako sztygar zmianowy. Pracował w oddziale wydobywczym. Jego wynagrodzenie składało się z pensji zasadniczej, dodatku funkcyjnego, wynagrodzenia z karty górnika, dodatku zmianowego, wynagrodzenia za przepracowane niedziele, premii oraz deputatu węglowego. Wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1976-1991 pracodawca wykazał na druku Rp-
- Zarobki za wcześniejsze lata 1971-1975 zostały odtworzone przez biegłego w opinii z dnia 23.09.2016r. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akta sprawy IXU 1058/16 – w szczególności znajdującą się tam opinię biegłego z zakresu emerytur i rent mgr K. S. z dnia 23.09.2016r. (k. 18-21) oraz zeznania ubezpieczonego (k.13-14) oraz jego zeznania złożone w toku niniejszego postępowania na rozprawie w dniu 9.05.2018r.(k.13-14a.s.). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust.1).
- Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%.
- Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
- Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego z zakresu emerytur i rent mgr K. S., która została sporządzona w sprawie IXU 1058/
- Biegły na podstawie posiadanej dokumentacji przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1971-1975 , a następnie obliczył najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (261,20%) okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Nawet po uwzględnieniu zastrzeżeń organu rentowego zgłoszony wobec powyższej opinii, wskaźnik ten pozostanie wyższy od 250%. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji oraz obowiązujących w tych okresach przepisów. Biegły ustalając wysokość zarobków ubezpieczonego za sporne lata przyjął tylko te składniki wynagrodzenia, które niewątpliwie mu przysługiwały takie jak : wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, wynagrodzenie z karty górnika oraz deputat węglowy. Złożone przez organ rentowy w piśmie z dnia 10.11.2016r. zastrzeżenia, jedynie w niewielkim stopniu kwestionują ustalenia poczynione przez biegłego, a ich ewentualne uwzględnienie nie spowoduje obniżenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru poniżej wartości 250%. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury w myśl art.110a powołanej ustawy od dnia złożenia nowego wniosku tj. od(...) Sędzia