IX U 1636/17

(1)i M. S., przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania A. P. i (...) s.c. w J. M. B.

(1)i M. S., od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 19 października 2017r. Nr(...) (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza iż odwołująca A. P. jako pracownik u płatnika składek (...) s.c. w J. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od 1 czerwca 2017r. Sędzia Sygn. akt: IX U 1636/17 1.Uzasadnienie Decyzją z 19.10.2017r. znak (...)- (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, iż A. P. od 1.06.2017r. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik zatrudniony przez płatnika składek (...) w J.. Ubezpieczona oraz (...) nie zgodzili się z powyższą decyzją i złożyli od niej odwołanie, wnosząc o zmianę decyzji poprzez stwierdzenie, że ubezpieczona podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik zatrudniony przez płatnika jw. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołań, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił, co następuje: Firma (...) SC zajmuje się organizacją szkoleń w różnych dziedzinach. Zatrudnia pracowników biurowych oraz telemarketerów- konsultantów. Firma zamieściła ogłoszenie o pracy konsultanta na (...). Odwołująca wysłała na wskazanego e- maila swoje SV. Świadek Ł. B. (kierownik) zadzwonił do niej i umówił się na rozmowę kwalifikacyjną. Ubezpieczona w stosunku do pracodawcy była osobą obcą. Odwołująca wcześniej przepracowała łącznie 9 lat na różnych stanowiskach tj. telemarketer, na produkcji, kelner, barman, hostessa, ostatnio była zatrudniona do 24.03.2017r. w branży kredyty i ubezpieczenia, miała też własną firmę reklamową. Od 1.06.2017r. do 31.08.2017r. została zawarta przez firmę umowa o pracę z ubezpieczoną na pół etatu, z wynagrodzeniem zasadniczym miesięcznym 1.000,00 zł brutto na stanowisku konsultanta. 1.06.2017 ubezpieczona odbyła szkolenie BHP, uzyskała zdolność do pracy. Do obowiązków ubezpieczonej jako konsultanta należało pozyskiwanie klientów, rozmowa z klientami przez telefon, zainteresowanie klienta do produktu. Firma posiadała swoja bazę firm. Odwołująca pracowała od 8:00 do 12:00, miała firmowy telefon komórkowy. Była bardzo dobrym pracownikiem. Nie było więc żadnych problemów po stronie pracodawcy, żeby zwiększyć etat. 27.06.2017 został sporządzony aneks do umowy o pracę od 1.07.2017r. zgodnie z którym ubezpieczona miała wykonywać pracę w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem 2000 zł. Od 27.06.2017 ubezpieczona pracowała faktycznie 8 godzin dziennie. Przychodziła codziennie do pracy, podpisywała listę obecności. Pracowała w siedzibie firmy w J. na ul. (...). Wszyscy konsultanci pracują w jednym pomieszczeniu. W okresie od czerwca do lipca pozyskała 25 klientów, a pozostali pracownicy połowę tego. Odwołująca zatrudniając się była w 4 miesiącu ciąży, nie poinformowała o tym pracodawcy. Od 11.07.2017 korzystała ze zwolnienia lekarskiego. 6.11.2017 ubezpieczona urodziła dziecko. Wykonywanie pracy przez ubezpieczoną na rzecz firmy potwierdzili odwołujący M. B.

(2)i M. S. oraz świadkowie Ł. B. (kierownik) i B. G. (współpracownik ubezpieczonej). (dowód: akta ZUS, akta osobowe i płacowe ubezpieczonej z okresu jej zatrudnienia w spółce cywilnej (...) prowadzonej przez odwołujących M. B.

(1)i M. S., umowa spółki cywilnej prowadzanej przez odwołujących, zeznania ubezpieczonej, protokół elektroniczny, k. 23 a.s., zeznania odwołujących wspólników spółki cywilnej (...), zeznania świadków B. G. i Ł. B., protokół elektroniczny, k. 52 a.s.) Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych. Strony nie złożyły dalszych wniosków dowodowych. Sąd zważył, co następuje: odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 pkt. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami. Obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają min. osoby wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, natomiast ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają obowiązkowo osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (art. 12 ust. 1 ustawy). W myśl art. 13 ustawy obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają pracownicy - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Pojęcia pracownik i zatrudnienie nie mogą być interpretowane na użytek ubezpieczeń społecznych inaczej niż interpretuje je akt prawny określający prawa i obowiązki pracowników i pracodawców - Kodeks pracy (tak Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt III AUa 283/2005). W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że nie podlega pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu osoba, która zawarła umowę o pracę dla pozoru, a więc w sytuacji, gdy przy składaniu oświadczeń woli obie strony mają świadomość, że osoba określona w umowie o pracę, jako pracownik nie będzie świadczyć pracy, a osoba wskazana, jako pracodawca nie będzie korzystać z jej pracy (por. wyrok z dnia 4 lutego 2000 r., II UKN 362/99, OSNAPiUS 2001, nr 13, poz. 449; wyrok z dnia 4 sierpnia 2005 r., II UK 321/04, OSNP 2006, nr 11–12, poz. 190 oraz wyrok z dnia 28 lutego 2001 r., II UKN 244/00, OSNAPiUS 2002, nr 20, poz. 496). W wyroku z dnia 10 lutego 2006 r., I UK 186/05, Sąd Najwyższy stwierdził, że podleganie ubezpieczeniu społecznemu wynika z prawdziwego zatrudnienia, a nie z samego faktu zawarcia umowy o pracę. Taki sam pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 września 2006 r., II UK 2/06, w którym uznał, że nie stanowi podstawy do objęcia ubezpieczeniem społecznym dokument nazwany umową o pracę, jeżeli rzeczywisty stosunek prawny nie odpowiada treści art. 22 k.p. Spór w nin. sprawie sprowadzał się do ustalenia czy ubezpieczona od 1.06.2017r. podlega jako pracownik obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu, a w szczególności czy od dnia 1.06.2017r. faktycznie pracowała w (...). Zdaniem Sądu ubezpieczona faktycznie przystąpiła do realizacji nałożonych na nią obowiązków pracowniczych, które wykonywała w (...) od dnia 1.06.2017r., co znalazło swoje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Za takim przyjęciem przemawiają zeznania słuchanych w sprawie świadków Ł. B. (kierownika) i B. G. (współpracownika ubezpieczonej), zeznania odwołujących M. B.

(2)i M. S., którzy potwierdzili sporne zatrudnienie ubezpieczonej i szczegółowo przedstawili na czym polegała wykonywana przez ubezpieczoną praca, wreszcie zeznania samej odwołującej oraz zebrana w sprawie dokumentacja. Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadków, odwołujących i ubezpieczonej, gdyż były rzeczowe i logiczne, wzajemnie korelowały one ze sobą i uzupełniały się. Tak więc Sąd uznał, iż zawarta przez ubezpieczoną umowa o pracę z (...) była faktycznie realizowana przez strony, a stronom umowy o pracę, na podstawie której rzeczywiście były wykonywane obowiązki i prawa płynące z tej umowy, nie można przypisać działania w celu obejścia ustawy (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. – tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt II UK 141/2004, publik. OSNP 2005/15 poz. 235, Monitor Prawniczy 2006/5 str. 260). Ponadto warto zaznaczyć, że nawet krótkotrwałe wykonywanie pracy nie stanowi podstawy do uznania umowy o pracę za nieważną i w konsekwencji do przyjęcia braku przesłanek objęcia jej na podstawie tej umowy ubezpieczeniem społecznym (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17.06.2008r., III AUa 536/08). W świetle powyższego Sąd stwierdził, że ubezpieczona, jako pracownik u płatnika składek jw. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od 1.06.2017r. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd z mocy art. 477 14§ 2 k.p.c. orzekł jak w wyroku. Sędzia