L. (L.) w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 22 marca 2018 roku o godz.19:25 w miejscowości Ł., woj. (...) jechał w ruchu lądowym, jako kierujący samochodem marki V. (...) o nr. rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości i będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem wydanym przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w dniu 13 kwietnia 2017 roku w sprawie o sygn. akt II K 1165/16, to jest przestępstwa wypełniającego dyspozycję art.
kk i na podstawie art.
42 § 4 kk orzeka wobec oskarżonego Ł. L. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio; 3) na podstawie art. 43a§ 2 kk zasądza od oskarżonego Ł. L. na rzecz Funduszu (...) kwotę 10000 (dziesięć tysięcy) złotych z tytułu świadczenia pieniężnego; 4) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. Ś. kwotę 504 (pięćset cztery) złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu Ł. L. z urzędu oraz kwotę 115,92 (sto piętnaście 92/100) złotych z tytułu podatku VAT; 5) zwalnia oskarżonego Ł. L. od kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 394/18 UZASADNIENIE W dniu 22.03.2018 roku około godziny 19.25 Ł. L. jechał samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...) w miejscowości Ł., woj. (...) i został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji do kontroli drogowej, gdyż nie korzystał ze świateł mijania. Była od niego wyczuwalna silna woń alkoholu i poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie wykazało o godz. 19.
Jednocześnie Sąd orzekł wobec Ł. L. na podstawie art. 42§ 3 kk środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego dożywotnio. Ł. L. był również karany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 08.08.2011 roku w sprawie sygn. akt II K 640/11 skazującym oskarżonego na karę grzywny. Sąd w całości przypisał wiarę nieosobowemu materiałowi dowodowemu w postaci dokumentacji z przeprowadzonego badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, jak również zaświadczenia o karalności z (...) i odpisów wyroków dołączonych do akt. Wszystkie ww. dokumenty zostały sporządzone przez podmioty do tego uprawnione, w ramach przyznanych im kompetencji i w czasie procesu nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron. Oceniając dowody zgromadzone w sprawie i analizując ustalony stan faktyczny Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony podlega odpowiedzialności karnej, ponieważ zostały spełnione warunki konieczne do przyjęcia tej odpowiedzialności. Ł. L. dopuścił się bowiem czynu naruszającego normę prawną i zagrożonego przez ustawę sankcją karną, czyn ten w ocenie Sądu jest społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy, zaś sprawcy można przypisać winę. Oskarżony w chwili popełniania przypisanego mu czynu był pełnoletni, poczytalny, nie stwierdzono ponadto żadnych okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych - oceniając zachowanie oskarżonego w kategoriach prawa karnego - nie ulega wątpliwości, że Ł. L. działaniem swoim wypełnił znamiona przestępstwa art.
(...) jechał w ruchu lądowym, jako kierujący samochodem marki V. (...) o nr. rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości i będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem wydanym przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w dniu 13 kwietnia 2017 roku w sprawie o sygn. akt II K 1165/16. Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w art. 53 § 1 i 2 kk. Jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił znaczny stopień szkodliwości społecznej popełnionego przez oskarżonego czynu ze względu na dobro prawne objęte ochroną, w które czyn ten godzi, a więc bezpieczeństwo w ruchu drogowym, znaczny stan nietrzeźwości w chwili dokonania zarzucanego mu czynu, dotychczasową jego karalność. Jako okoliczności łagodzące wymiar kary Sąd przyjął przyznanie się oskarżonego do dokonania zarzucanego mu czynu . Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż wymierną i sprawiedliwą dla oskarżonego będzie kara 1 roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 42 § 4 kk orzekł wobec oskarżonego Ł. L. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Na podstawie art. 43a§ 2 kk Sąd obligatoryjnie zasądził od oskarżonego Ł. L. na rzecz Funduszu (...) kwotę 10000 złotych z tytułu świadczenia pieniężnego. Orzeczona oskarżonemu kara jest adekwatna do czynu, którego się dopuścił i powinna spełnić swe cele w zakresie obu prewencji. W ocenie Sądu przyczyni się do wywołania u sprawcy refleksji odnośnie popełnionego czynu, którego następstwa mogły okazać się dotkliwe w skutkach dla niego samego, nie wykluczając innych uczestników ruchu. Czas, na jaki następuje wyeliminowanie oskarżonego z uczestnictwa z ruchu drogowego jako kierowcy w ocenie Sądu jest koniecznym okresem w związku z dopuszczeniem się przez niego popełnienia występku wyczerpującego m.in. znamiona przestępstwa z art.
Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. Ś. kwotę 504 złote z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu oraz kwotę 115,92 złotych z tytułu podatku VAT. Wynagrodzenie to wynika z § 17 ust 2 pkt 3 w zw. z § 20 i §4 ust 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa opłat kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016 r.,poz.1714). O kosztach orzeczono na podstawie art. 624 kpk. Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, które przejął na rachunek Skarbu Państwa, gdyż ma on obowiązek alimentacyjny, jego sytuacja materialna jest trudna i będzie w najbliższym czasie przebywał w zakładzie karnym.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.