Sygn. akt IV Ka 636/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Środek Sędziowie SO

§ 2kk i art.

244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd Rejonowy w Legnicy wyrokiem z dnia 7 września 2012 r. (sygn. akt VIII K 554/12): I. uznał oskarżonego E. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 11 § 3 kk orzekł wobec niego karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania od dnia 11.06.2012 r. do dnia 12.06.2012 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, III. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 (dziewięćdziesięciu) złotych i wymierzył mu opłatę w kwocie 60 (sześćdziesięciu) złotych. Powyższy wyrok, w części dotyczącej orzeczenia o karze, zaskarżył apelacją Prokurator Rejonowy w Legnicy, zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 42 § 2 kk, polegającą na nie orzeczeniu na jego podstawie wobec oskarżonego E. S. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów. Stawiając taki zarzut, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 4 lat. Na rozprawie odwoławczej oskarżyciel publiczny zmodyfikował żądanie apelacji, wnosząc o orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Słusznie bowiem apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę prawa materialnego, określonego w art. 42 § 2 kk – poprzez niezastosowanie tego przepisu w stosunku do oskarżonego E. S.. W art. 42 § 2 kk stwierdza się, że „Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 (przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji) był w stanie nietrzeźwości …”. Oskarżony E. S. został skazany za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, określone w art.

§ 2kk.

Należało zatem orzec wobec niego obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów. Brak takiego orzeczenia w zaskarżonym wyroku jest najprawdopodobniej wynikiem zwykłego przeoczenia ze strony Sądu I instancji. Ze wskazanych wyżej względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego E. S. środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat. Wymiar środka karnego na 2 lata uzasadniony jest zarówno stanem nietrzeźwości oskarżonego w krytycznym czasie, jak i jego poprzednią karalnością za przestępstwo z art.

§2kk.

Kierując się natomiast względami słuszności, sąd odwoławczy na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.