Sygn. akt VII K 546/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Zielińska Protok

§ 4kk w zw.

z art. 64§1kk 1. oskarżonego P. R. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 178 a § 4 kk i za to na podstawie art.

§ 4kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 2.

na podstawie art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym dożywotnio;

1. na podstawie art. 43a § 2 kk zasądza od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych tytułem świadczenia pieniężnego;
2. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa i zwalnia go od opłaty. Sygn. akt VIIK 546/17 UZASADNIENIE W dniu
3. sierpnia 2017 roku o godz.20.05 P. R. jadąc samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) w Tuszynie ul. (...) został zatrzymany przez patrol policji do kontroli. (notatka urzędowa-k.1) Oskarżony został poddany badaniom na stan trzeźwości. Badanie przeprowadzone o godz. 20.10 wykazało 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II próba wykonana o godz.20.24 – 0,81 mg/l oraz o godz. 21.11 – 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. (protokół użycia urządzenia pomiarowego-k.2 i 4) P. R. ma 59 lat, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, jest rozwiedziony, pracuje dorywczo- zarabia około 1.500 złotych, jest współwłaścicielem domu. (wyjaśnienia oskarżonego-k.24v) Oskarżony był wielokrotnie karany. Został skazany między innymi: - wyrokiem Sądu (...) w P. T. z dnia(...) roku sygn. akt (...) za czyn wyczerpujący dyspozycję art.

§1

kk i inne na karę 8 miesięcy pozbawiania wolności, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat. - wyrokiem Sądu (...) (...) w. Ł. w z dnia(...) roku sygn. akt (...) za czyn wyczerpujący dyspozycję art.

§1

kk i inne na karę 6 miesięcy pozbawiania wolności, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat. Wyroki te zostały objęte wyrokiem (...) Sądu (...) w P. T. z dnia (...) roku sygn. akt (...)wymierzona został kara łączna 8 miesięcy pozbawienia wolności, która skazany odbywał w okresie od 30/11/2013 do 28/07/2014. (karta karna –k115; odpis wyroku -k.58-18 i obliczenie kary 20) Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że pomiędzy godz. 18.00-22.00 wypił 200ml wódki. Około 22.00 okazało się, że w domu nie ma chleba więc wsiadł do auta i pojechał do najbliższego sklepu około 3 km. Po zrobieniu zakupów i odjechaniu spod sklepu został zatrzymany przez patrol policji. (wyjaśnienia oskarżonego-k.25) Sąd Rejonowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył co następuje: Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, przyznającego się do winy. Korespondują one z protokołem użycia alkometru, alkomatu i notatką urzędową funkcjonariusza policji. Oskarżony nie zgłaszał uwag, ani zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia badania. W ocenie Sądu za wiarygodny uznać należy także pozostały materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie jako nie budzący wątpliwości co do swojej prawdziwości i autentyczności. W ocenie Sądu oskarżony P. R. swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 178 a § 4 kk w zw. z art. 64 §1 kk. Definicję stanu nietrzeźwości zawiera art.115 § 16 kk przyjmujący, że zachodzi on, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w sposób umyślny, albowiem kierował pojazdem w stanie nietrzeźwym. W stan ten wprawił się dobrowolnie. Podstawową zasadą prawa o ruchu drogowym jest bowiem trzeźwość kierującego pojazdem. Oskarżony jako uczestnik ruchu drogowego zobowiązany był do przestrzegania zasad bezpieczeństwa tegoż ruchu. W stanie w którym się znajdował stanowił realne zagrożenie dla innych ludzi poruszających się po drodze. W ocenie Sądu, czyn którego dopuścił się oskarżony cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. Świadomie poruszał się pojazdem po drodze publicznej pomimo tego, że środki masowego przekazu szeroko nagłaśniają problem kierujących w stanie nietrzeźwości. Oskarżony jest winny, albowiem w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę w rozumieniu Kodeksu Karnego. Przy ustalaniu rozmiaru kary, jak również przy orzekaniu środków karnych Sąd baczył, by były one adekwatne do okoliczności sprawy, a zwłaszcza do stopnia naruszenia przez oskarżonego zasady trzeźwości uczestników ruchu drogowego. Na korzyść oskarżonego poczytano to, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz poruszał się autem w porze zmniejszonego ruchu na drogach. Na niekorzyść poczytano natomiast wielokrotną karalność, znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i znaczny stopień zawinienia oraz to, że nie zmienił swojego zachowania po wcześniejszych wyrokach i w dalszym ciągu pomimo orzekanych kar i zakazów prowadzenia pojazdów wsiadł w stanie nietrzeźwości za kierownicę. Wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności uznając, że jest adekwatną odpłatą za czyn którego dopuścił się oskarżony. Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w warunkach art. 64 §1 kk, bowiem został skazany za przestępstwa tożsame i w okresie od 30/11/2013 do 28/07/2014 r odbywał karę pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy. W związku z tym, że oskarżony zagrażał swoim postępowaniem bezpieczeństwu w komunikacji należało go pozbawić możliwości kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym. Mając na uwadze treść art. 42 § 3 kk należało orzec zakaz ten dożywotnio. Nadto w niniejszej sprawie obligatoryjne było orzeczenie świadczenia pieniężnego w wysokości nie mniejszej niż 10.000 tysięcy złotych. Mając na uwadze to, że oskarżony pracuje tylko dorywczo i będzie odbywał karę pozbawienia wolności zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych oraz z opłaty od kary.