III Ca 1768/17

Sygn. akt III Ca 1768/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, w sprawie sygn. akt XVIII C 2859/16 z powództwa R. G. przeciwko M. S. o zapłatę: 1) zasądził od M. S. na rzecz R. G. kwotę 6.637 zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych od dnia 24 lutego 2016 roku do dnia zapłaty; 2) zasądził od M. S. na rzecz R. G. kwotę 250 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; 3) nakazał ściągnąć od M. S. ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi kwotę 560,38 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o ustalenie, że powód jako konsument w dniu 19 stycznia 2016 r. zawarł umowę sprzedaży telewizora marki S. model (...) oraz wieszaka do powieszenia telewizora z pozwanym będącym przedsiębiorcą. Telewizor i wieszak zostały doręczone powodowi przez kuriera w dniu 21 stycznia 2016 roku do domu powoda w S. przy ulicy 41B. Powód zamontował na ścianie wieszak do telewizora, a następnie po zawieszeniu telewizora podłączył telewizor do sieci. Wówczas zobaczył, iż na obrazie w prawej części telewizora pojawił się ciemny pas. W dniu 23 stycznia 2016 roku pisemnie za potwierdzeniem odbioru powód odstąpił od umowy zakupu telewizora (...). Jednocześnie w dniu 1 lutego 2016 roku za pośrednictwem kuriera Poczty Polskiej powód odesłał pozwanemu przedmiotowy telewizor płacąc za dostarczenie przesyłki 120 zł jako przesyłki, z którą należy obchodzić się ostrożnie. Pomimo odstąpienia od umowy i zwrotu pozwanemu telewizora powód nie otrzymał zwrotu pieniędzy za telewizor. W tej sytuacji powód w dniu 10 lutego 2016 roku wezwał pozwanego do zwrotu pieniędzy z tytułu odstąpienia od umowy zakupu telewizora i zwrotu kosztów dostarczenia. Pozwany w dniu 22 lutego 2016 roku zwrócił powodowi kwotę 3.913 zł stwierdzając, iż to jemu przysługuje odszkodowanie za uszkodzenie telewizora w kwocie 6.642 zł. Sąd Rejonowy wskazał, że przedstawiona opinia biegłego nie pozwala jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie na jakim etapie doszło do uszkodzenia matrycy telewizora. Do uszkodzenia mogło dojść w trakcie transportu od wytwórcy do dystrybutora lub od dystrybutora do sprzedawcy lub od sprzedawcy do domu klienta. Możliwe jest również, że do uszkodzenia mogło dojść w trakcie montażu odbiornika w domu klienta lub wyciągania sprzętu z opakowania, jeżeli odbiornik był przemieszczany w pozycji poziomej bez zachowania należytej ostrożności. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, że powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W rozpoznawanej sprawie powód domagał się zwrotu pozostałości ceny zapłaconej za zakupiony u strony pozwanej telewizor na podstawie art. 560 § 1 k.c. jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Zgodnie z art. 556 k.c. sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia). Jak stanowi art. 556 2 k.c. jeżeli kupującym jest konsument, a wada fizyczna została stwierdzona przed upływem roku od dnia wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego. Sprzedawca jest odpowiedzialny za wady fizyczne, które istniały w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego (art. 559 k.c.). Konsumentem jest osoba fizyczna, dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Powódka spełnia wszystkie przesłanki do uznania ją za konsumenta w rozumieniu przepisów, ponieważ nabyła rzecz ruchomą w celach niezwiązanych z działalnością zawodową lub gospodarczą. Sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową; w przypadku stwierdzenia niezgodności przed upływem roku od wydania towaru domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania. Odnośnie przesłanki niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową to wskazać należy, iż towar, wobec braku odmiennych postanowień umowy, powinien wykazywać określone właściwości. Towar jest uważany za niezgodny z umową w przypadku, gdyby nie posiadał określonych cech, np. nie nadaje się do celu, do jakiego jest zwykle używany. Towar powinien nadawać się do zwykłego przeznaczenia i posiadać właściwości charakteryzujące towary danego rodzaju, czyli nadawać się do celu, do jakiego tego rodzaju produkt zwykle jest używany. Natomiast, gdy korzystanie z produktu może być z jakichkolwiek przyczyn ograniczone to konsument powinien mieć wiedzę w tym zakresie, aby mógł podjąć odpowiednią decyzję. Okoliczność powstania wady sprzętu nie budziła wątpliwości, istotne było ustalenie jedynie tego kiedy ona powstała. Ponieważ jednak opinia biegłego nie rozstrzygnęła ani kto pownosi winę za powstałą wadę, ani kiedy powstała należało przyjąć, że istniała ona w chwili wydania sprzętu. Pozwany (sprzedawca) nie wykazał, że w chwili wydania telewizor był sprawny. W tym miejscu podkreślić również należy, iż art. 556 2 k.c. statuuje istotne z praktycznego punktu widzenia domniemanie prawne, że jeżeli wada fizyczna została stwierdzona przed upływem roku od dnia wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego. Dotyczy to zarówno wad wytwórczych jak i każdej innej wady, która mogła powstać również później tj. w trakcie transportu towaru do sklepu lub w samym sklepie. Obalenie domniemania nie może polegać na wykazywaniu tego, że z uwagi na nieprofesjonalny transport bardziej prawdopodobne jest uszkodzenie telewizora po wydaniu kupującemu. Wymagane jest wykazanie, że sprzęt wydany został konsumentowi bez wady fizycznej. Nie ma przy tym żadnego dowodu na to, że odbiornik niesiono poziomo, czy też uszkodzono go podczas montażu. W ocenie Sądu Rejonowego zastrzeżone przez ustawodawcę domniemanie nie zostało obalone. Jak wynika z pisma (k. 8 ) powód złożył w dniu 2 lutego 2016 r. oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej w dniu 19 stycznia 2016 r., a więc przed upływem roku od wydania towaru co nakazuje przyjąć, że wada istniała w chwili wydania odbiornika. W związku z powyższym uznać należało, zgodnie z cytowanym powyżej art. 560 k.c., iż strona powodowa mogła odstąpić od umowy, co w konsekwencji skutkuje obowiązkiem zwrotu pozostałej ceny zakupu telewizora wraz z uzasadnionymi kosztami odesłania towaru (art. 567 § 1 k.c.). O odsetkach Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 481 § 1 i § 2 uwzględniając zmianę dokonaną ustawą z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 9 listopada 2015 r.) i datę odstąpienia od umowy z żądaniem zwrotu ceny. O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. i zasądził od strony przegrywającej na rzecz powódki kwotę 250 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł pozwany, zaskarżając je w całości. Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego skarżący zarzucił: - błąd braku ustalenia faktycznego co do wygaśnięcia roszczenia powoda o zwrot ceny w wyniku dokonanego przez pozwanego potrącenia tej wierzytelności z roszczeniem odszkodowawczym - mający istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, szczególnie w kontekście wybranego przez powoda roszczenia (reżimu odpowiedzialności), na którym oparto pozew, - naruszenie przepisu art. 321 § 1 k.p.c - poprzez złamanie zakazu orzekania co do przedmiotu nieobjętego żądaniem poprzez uwzględnienie powództwa na innej podstawie faktycznej niż wskazana przez powoda, tj. na rzekomym odstąpieniu od umowy sprzedaży z powodu wady rzeczy na podstawie art. 560 § 1 k.c., w sytuacji gdy takie oświadczenie nigdy nie zostało zgłoszone a roszczenie nie było dochodzone, zaś powód konsekwentnie w oświadczeniu o odstąpieniu od umowy oraz w uzasadnieniu pozwu opierał swoje żądanie na roszczeniu o zwrot ceny wynikającego z „konsumenckiego prawa do namysłu", tj. odstąpienia bez podania przyczyny od umowy zawartej na odległość, - naruszenie art. 560 § 1 k.c. i 556